บทที่ 155 เทพธิดาสงคราม
บทที่ 155 เทพธิดาสงคราม
### บทที่ 155 เทพธิดาสงคราม
เรื่องราวของอูฐที่ตายแล้วยังตัวใหญ่กว่าม้านั้น ฉินเซียวเซียวไม่รู้ ตอนนี้เธอเชื่อมั่นแล้วว่าเจียงตงเป็นคนขี้ขลาด เพราะกลัวหลี่เฟิงจึงเลือกที่จะหลบอยู่หลังผู้หญิง ไม่กล้าเผชิญหน้ากับกลุ่มคนของพี่งู!
“ได้! คุณเก่ง!” ฉินเซียวเซียวหัวเราะอย่างดูถูก ใบหน้างามเต็มไปด้วยคำว่า “ดูถูก” สามคำนี้ “ก็แค่ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนขี้ขลาด มันยากขนาดนั้นเลยเหรอ? หึ!”
แค่นเสียงเย็นหนึ่งครั้ง ฉินเซียวเซียวก็ไม่สนใจเจียงตงอีกต่อไป เพราะเธอคิดว่าเจียงตงก็แค่นี้แหละ
จากนั้น ฉินเซียวเซียวก็หันไปเผชิญหน้ากับกลุ่มวัยรุ่นของพี่งูอย่างไม่เกรงกลัว ท่าทีของเธอตรงกันข้ามกับเจียงตงอย่างสิ้นเชิง ฉินเซียวเซียวไม่เพียงแต่ไม่มีทีท่าว่าจะถอยหลัง กลับเริ่มขยับร่างกายที่ดูบอบบางของเธออย่างง่ายๆ... ดูเหมือนว่า เธอจะลงมือกับพวกพี่งูแล้ว?
เจียงตงจ้องมองแผ่นหลังที่เกือบจะสมบูรณ์แบบของฉินเซียวเซียวอย่างสงสัย ในตอนนี้ ในใจของเขาก็เกิดความสงสัยที่ไม่เคยมีมาก่อน แม้แต่กับเฉินเชียนเชียนและหนิงซือฉี เจียงตงก็ไม่เคยรู้สึกสงสัยที่กระทบถึงจิตใจแบบนี้...
อีกด้านหนึ่ง การกระทำของฉินเซียวเซียว ก็ทำให้กลุ่มคนของพี่งูตะลึงไปเล็กน้อย แต่ในวินาทีต่อมา เมื่อกลุ่มคนของพี่งูได้สติกลับมา ก็หัวเราะลั่นออกมาทันที
“คุณผู้หญิง อยากจะลงมือเหรอ?” พี่งูเยาะเย้ยฉินเซียวเซียวอย่างไม่เกรงใจ “ฉันแนะนำเธอหน่อยนะ เก็บแรงไว้ทำเรื่องที่ชอบทำไม่ดีกว่าเหรอ? ฮ่าๆๆ!”
คำพูดของพี่งูนี้ ทำให้กลุ่มลูกสมุนหัวเราะอย่างบ้าคลั่งยิ่งขึ้นไปอีก บางคนถึงกับจ้องมองร่างกายที่สมบูรณ์แบบของฉินเซียวเซียวอย่างไม่เกรงใจ...
“ยินดีด้วย พวกแกทำให้ฉันโกรธได้สำเร็จ” ฉินเซียวเซียวหรี่ตาทันที ใบหน้างามปรากฏรอยยิ้มเย็นชาดุจน้ำแข็ง
“ทำให้เธอโกรธได้สำเร็จเหรอ?” พี่งูหัวเราะลั่น แทบจะหัวเราะจนน้ำตาไหลออกมา จากนั้น พี่งูก็โบกมือ พูดกับลูกสมุนข้างๆ ว่า “พวกแกใครไปจัดการเธอซิ!”
“ฉันไปเอง!”
“ฉันชอบคุยกับสาวสวยที่สุด!”
“ฉันมาเอง ฉันมาเอง!”
กลุ่มลูกสมุนเหล่านั้นราวกับกินเลือดไก่เข้าไป ต่างก็ตื่นเต้นร้องโวยวาย
ส่วนฉินเซียวเซียวอีกด้านหนึ่ง กลับไม่คิดจะให้โอกาสพวกเขาเก๊กหล่อเลย หัวเราะเย็นหนึ่งครั้ง ก้าวเท้าหนึ่งก้าว ไม่พูดพร่ำทำเพลง พุ่งเข้าใส่กลุ่มคนของพี่งูทันที!
ก็เห็นเพียงฉินเซียวเซียวที่ดูบอบบาง กลับเดินเหมือนมังกรก้าวเหมือนเสือ เข้าไปอยู่หน้ากลุ่มคนของพี่งู หมัดสีชมพูขาวราวกับชายเสื้อที่ปลิวไสวในสายลม ไม่เพียงแต่ทำให้คนจับทางไม่ถูก ยิ่งไปกว่านั้นยังแฝงไปด้วยกลิ่นอายของความเป็นเซียนที่งดงาม...
ฉินเซียวเซียวลงมืออย่างกะทันหัน ทำให้กลุ่มคนของพี่งูตกใจไปไม่น้อย แต่เมื่อหมัดสีชมพูของฉินเซียวเซียวตกกระทบลงบนร่างกายของพวกเขา กลุ่มคนของพี่งูถึงได้รู้ว่าพวกเขาคิดผิดไปมากแค่ไหน!
เพียงได้ยินเสียง “ปังๆๆ” ดังขึ้นในอากาศ ในวินาทีต่อมา ข้างๆ พี่งูก็มีวัยรุ่นสามคนถูกฉินเซียวเซียวล้มลงแล้ว และเป็นหมัดเดียวต่อหนึ่งคน หมัดของเธอแต่ละหมัดก็กระทบเข้าที่หน้าอกซ้ายของคนพวกนั้นอย่างแม่นยำ ซึ่งก็คือตำแหน่งของหัวใจ...
“อื้อ…”
“อู้อู…”
วัยรุ่นสามคนตัวสั่นไปทั้งตัว ราวกับถูกไฟฟ้าช็อต ถึงกับหายใจไม่ออกชั่วขณะ จากนั้นก็ล้มลงกับพื้นอย่างตรงๆ สลบไปอย่างง่ายดาย!
เพียงชั่วพริบตาเดียว หญิงสาวที่สวยงามบอบบางคนหนึ่ง กลับล้มวัยรุ่นสามคนลงได้ การเปรียบเทียบนี้ ความแตกต่างนี้ ทำให้เจียงตงตกตะลึงจนพูดไม่ออก!
เธอเรียกได้ว่าเป็นเทพธิดาสงครามเลยทีเดียว!