บทที่ 139 การลงโทษที่สาสม (ตอนจบ)
บทที่ 139 การลงโทษที่สาสม (ตอนจบ)
### บทที่ 139 การลงโทษที่สาสม (ตอนจบ)
...
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?” เจียงฉีหยวนพองตัวจนสุดแล้ว “กลุ่มบริษัทหยวนฉีของเราไม่กลัวงานเยอะ ต่อให้มีโครงการใหญ่อีกสักโครงการ ผมก็รับไหว!”
“งั้นก็ดีเลยครับ!” เว่ยโย่ว่ยิ้มจางๆ แล้วเลื่อนสัญญาไปตรงหน้าเจียงฉีหยวน “งั้นเชิญคุณเจียงเซ็นสัญญาได้เลยครับ ฟิตเนสเซ็นเตอร์ของเราต้องรีบเปิดทำการ ดังนั้นเรื่องเวลาก็ค่อนข้างเร่งด่วน ถ้ากลุ่มบริษัทหยวนฉีไม่สามารถส่งงานได้ตามกำหนด เราจะทำการฟ้องร้องกลุ่มบริษัทหยวนฉีครับ!”
“ไม่มีปัญหาเลยครับ!” เจียงฉีหยวนกวาดตามองสัญญาคร่าวๆ ดวงตาทั้งสองข้างพลันฉายแววละโมบออกมา “ผมจะเซ็นสัญญาเดี๋ยวนี้เลย แล้วจะเริ่มทำการปรับปรุงฟิตเนสเซ็นเตอร์ทันที!”
จากนั้น ก็เป็นพิธีลงนามในสัญญาระหว่างเจียงฉีหยวนกับเว่ยโย่ว เจียงตงไม่ได้สนใจเรื่องนี้เท่าไหร่นัก
“อาอี้ เจียงฉีหยวนไม่ใช่คนโง่ เขาจะเซ็นสัญญากับเว่ยโย่วเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?” เจียงตงถามเจิ้งอี้อย่างสนใจ “สัญญานั่น มีปัญหาใช่ไหม?”
“พี่ตงสายตาแหลมคมจริงๆ ครับ!” เจิ้งอี้ยิ้มออกมาทันที “นี่เป็นความคิดของเว่ยโย่วครับ เขารู้เรื่องความบาดหมางระหว่างพี่ตงกับครอบครัวของเจียงฉีหยวน ก็เลยฉวยโอกาสนี้คิดแผนนี้ขึ้นมา เพื่อให้เจียงฉีหยวนได้รับการลงโทษที่สาสม! ส่วนสัญญานั่น จริงๆ แล้วการที่จะให้เจียงฉีหยวนเซ็นสัญญาได้ทันที แค่เพิ่มเงื่อนไขเข้าไปข้อหนึ่งก็พอแล้ว นั่นก็คือ ไม่ต้องให้เจียงฉีหยวนสำรองจ่ายเงินค่าปรับปรุงตกแต่ง ให้ทางฝ่ายผู้ว่าจ้าง ซึ่งก็คือฟิตเนสเซ็นเตอร์เป็นผู้จ่ายเงินเต็มจำนวน!”
“แน่นอน!” เจียงตงหัวเราะอย่างคาดหวัง “ตอนแรกฉันแค่คิดจะขุดหลุมให้เจียงฉีหยวนล้มละลายต้องชดใช้ตามใบสั่ง ไม่คิดว่าเว่ยโย่วจะคิดได้รอบคอบกว่าฉันซะอีก นี่มันจะเล่นงานเจียงฉีหยวนให้ถึงตาย ส่งเขาเข้าคุกในขั้นตอนเดียวเลยนี่นา?”
เจียงตงมีความรู้เรื่องการตกแต่งเป็นอย่างดี โดยทั่วไปแล้วโครงการใหญ่ๆ มักจะให้ฝ่ายผู้รับเหมา ซึ่งก็คือฝ่ายก่อสร้างเป็นผู้สำรองจ่ายเงินไปก่อน หลังจากที่ฝ่ายผู้ว่าจ้างตรวจรับงานเรียบร้อยแล้ว ถึงจะทยอยจ่ายเงินเป็นงวดๆ
และครั้งนี้ ฟิตเนสเซ็นเตอร์จ่ายเงินเต็มจำนวน สำหรับเจียงฉีหยวนแล้ว มันคือเนื้อชิ้นโตที่ไม่อาจยอมแพ้ และไม่อาจตัดใจได้ ดังนั้นเขาถึงได้รีบเซ็นสัญญาในทันที!
“เฮะๆ…เว่ยโย่วบอกว่า คุกนั่นแหละคือที่ที่เจียงฉีหยวนควรจะไป!” เจิ้งอี้พอใจกับวิธีการของเว่ยโย่วมาก “พี่ตง เว่ยโย่วเป็นคนมีความสามารถครับ เขาได้ยินว่าก่อนหน้านี้เราคอยก่อกวนโครงการของกลุ่มบริษัทหยวนฉีมาตลอด ก็เลยคิดแผนนี้ขึ้นมา เพราะกลุ่มบริษัทหยวนฉีถูกเราก่อกวนจนสายป่านขาดไปแล้ว โครงการหลายอย่างไม่สามารถดำเนินต่อไปได้ และก็ไม่มีโครงการใหม่ๆ เข้ามาเลย โดยพื้นฐานแล้วก็อยู่ในสภาพน้ำมันใกล้จะหมดตะเกียงแล้ว ตอนนี้พอมีโครงการใหญ่ของฟิตเนสเซ็นเตอร์โยนออกไป เจียงฉีหยวนไม่มีเหตุผลที่จะปฏิเสธเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเงื่อนไขยังดีขนาดนี้…”
“ไม่เลว! เป็นคนมีความสามารถจริงๆ!” เจียงตงพยักหน้าชมเชย “เว่ยโย่ว ให้ความสำคัญกับการฝึกฝนหน่อยนะ ในอนาคตเมื่อเราออกจากเมืองอู๋เฉิงไปแล้ว ที่นี่ก็มอบให้เขาดูแลเถอะ!”
เจียงตงพูดเพียงประโยคเดียว ก็ได้ยกเว่ยโย่วขึ้นไปอยู่ในตำแหน่งที่เขาก่อนหน้านี้ไม่กล้าแม้แต่จะคิดฝันถึง
สำหรับเว่ยโย่วแล้ว นี่มันน่าตื่นเต้นยิ่งกว่าการพนันหินที่รวยหรือจนในพริบตาเสียอีก เพราะเว่ยโย่วกำลังเดิมพันด้วยทั้งชีวิตของเขา!
เจิ้งอี้ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแค่พยักหน้าให้เจียงตง เป็นการตอบรับ
จากนั้น เจียงตงก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาอีกครั้ง กดโทรหาจ้าวกัง ไม่กี่วินาทีก็มีคนรับสาย
“น้องเจียง มีเรื่องอะไรเหรอ?” เสียงหัวเราะของจ้าวกังยังคงกังวานเปิดเผยเหมือนเดิม
“คุณจ้าวคุยกับเจียงฉีหยวนแล้วเหรอครับ?” เจียงตงถามยิ้มๆ