บทที่ 135 เจียงตง ปะทะ เจิ้งอี้ (ตอนต้น)
บทที่ 135 เจียงตง ปะทะ เจิ้งอี้ (ตอนต้น)
### บทที่ 135 เจียงตง ปะทะ เจิ้งอี้ (ตอนต้น)
...
อันที่จริง ปรากฏการณ์นี้เรียกว่าความทรงจำของกล้ามเนื้อ
ระบบได้หลอมรวมทักษะการต่อสู้มวยไทยขั้นต้นเข้ากับกล้ามเนื้อของเจียงตงอย่างสมบูรณ์แบบแล้ว แม้ว่าเจียงตงจะไม่เคยฝึกมวยไทยมาก่อน แต่กล้ามเนื้อได้สร้างความทรงจำขึ้นมาแล้ว และจะใช้สัญชาตญาณของร่างกายในการใช้มวยไทยต่อสู้!
หลังจากดูดซับความสามารถทักษะการต่อสู้มวยไทยขั้นต้นแล้ว เจียงตงก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ในดวงตาทั้งสองข้างพลันสาดประกายแห่งความตื่นเต้นออกมา สิ่งที่เขาอยากทำที่สุดในตอนนี้ คือการทดสอบพลังการต่อสู้ที่แท้จริงของตัวเองในปัจจุบัน!
ทันใดนั้น เจียงตงก็จับจ้องไปที่เจิ้งอี้และจางฝาที่รอเขาอยู่นอกรถ…
สองคนนี้ ไม่ใช่หินลองทองที่ดีที่สุดหรอกหรือ?
“พี่ตง…” เจิ้งอี้ถูกเจียงตงจ้องด้วยสายตาแปลกๆ นั้น ทำให้รู้สึกไม่เป็นธรรมชาติเล็กน้อย
“ที่นี่ มีเวทีต่อสู้ไหม?” เจียงตงยิ้มพลางลงจากรถ แล้วถามเจิ้งอี้
“มีแน่นอนครับ!” เจิ้งอี้ไม่เข้าใจความหมายของเจียงตง แต่ก็ยังคงตอบตามความจริง
“ไป! ไปซ้อมมวยกันหน่อย พวกนายสองคนลองดูซิว่าตอนนี้ฉันมีฝีมือขนาดไหนแล้ว!” เจียงตงพอได้ยินคำพูดของเจิ้งอี้ ก็ตื่นเต้นลากทั้งสองคนเข้าไปในฟิตเนสเซ็นเตอร์ทันที ทำเอาทั้งสองคนงงเป็นไก่ตาแตก
เจิ้งอี้และจางฝาไม่ได้พูดอะไรมาก เพราะคำขอของเจียงตง ตอนนี้ทั้งสองคนจะไม่สงสัยหรือถามกลับ มีแต่จะเชื่อฟังเท่านั้น!
จากนั้น เจิ้งอี้และจางฝาก็พาเจียงตงเดินเข้าฟิตเนสเซ็นเตอร์จากประตูหลัง แล้วนำทางเจียงตงไปที่ชั้นสาม
บนชั้นสามของฟิตเนสเซ็นเตอร์ มีเวทีมวยที่ได้มาตรฐานตั้งตระหง่านอยู่ และรอบๆ เวทีก็ยังมีอุปกรณ์ฝึกซ้อมและหุ่นกระสอบทรายต่างๆ…ต้องบอกเลยว่าอุปกรณ์ของฟิตเนสเซ็นเตอร์นี่มืออาชีพจริงๆ!
ภายในเวทีต่อสู้ขนาดกว่าสามร้อยตารางเมตร นอกจากเจียงตงสามคนแล้ว ก็ไม่มีใครอื่นเลย ซึ่งก็ทำให้เจียงตงยิ่งปล่อยตัวได้เต็มที่มากขึ้น
เจียงตงกระโดดขึ้นไปบนเวทีก่อนเป็นคนแรก เริ่มอาศัยความทรงจำของกล้ามเนื้อ ทำท่าวอร์มอัพบางอย่าง ทำเอาเจิ้งอี้และจางฝาที่อยู่ใต้เวทีถึงกับมองหน้ากันไปมา
“พี่ตงจะทำอะไร?” จางฝามองเจิ้งอี้อย่างงุนงง “คงไม่ได้จะประลองกับพวกเราจริงๆ ใช่ไหม?”
“ฉันว่าน่าจะใช่…” เจิ้งอี้ยักไหล่ พูดอย่างสับสนมาก “เดี๋ยวค่อยลงมือเบาๆ หน่อยก็แล้วกัน ยังไงฉันก็บอกฝีมือของพวกเราให้พี่ตงรู้แล้ว ลงมือหนักไป เดี๋ยวจะทำพี่ตงบาดเจ็บได้”
“รู้แล้ว” จางฝาพยักหน้าอย่างจริงจัง
เห็นได้ชัดว่า ไม่ว่าจะเป็นเจิ้งอี้หรือจางฝา ก็ไม่ได้เอาเรื่องที่เจียงตงพูดว่า “ลองดู” มาใส่ใจอะไรมากนัก
ก็แน่ล่ะ ก่อนหน้านี้เจียงตงไม่เคยแสดงท่าทีว่าเคยฝึกฝนอะไรมาก่อนเลย และยังเป็นคุณชายน้อยที่ออกมาจากบริษัทเล็กๆ อีกทั้งยังเป็นว่าที่นักศึกษามหาวิทยาลัย จะมีเวลาไปฝึกมวยที่ไหนกัน? เช่นเดียวกัน ยิ่งเป็นไปไม่ได้ที่จะได้สัมผัสกับเรื่องตีรันฟันแทงแบบนี้!
ดังนั้น เจิ้งอี้และจางฝาจึงคิดว่าเจียงตงคงเป็นเพราะเรื่องที่เวทีมวยเถื่อน ทำให้เกิดอารมณ์ชั่ววูบ อยากจะซ้อมมวยขึ้นมาเท่านั้นเอง
“มาสิ!” เจียงตงบนเวทีเตรียมวอร์มอัพเสร็จแล้ว ตะโกนบอกเจิ้งอี้และจางฝาว่า “พวกนายสองคนใครจะมาก่อน? หรือจะมาพร้อมกันเลยก็ได้! ฉันแค่อยากจะลองดูว่าตอนนี้ฝีมือของฉันไปถึงระดับไหนแล้ว!”
“เอ่อ…” เจิ้งอี้มองจางฝาอย่างจนปัญญา “ฉันไปเอง!”
“ได้! ฉันกลัวว่าฉันจะลงมือหนักไป!” จางฝาพยักหน้าอย่างจริงจัง
มาพร้อมกัน?
ล้อเล่นอะไรกัน!
เจิ้งอี้และจางฝามีฝีมือขนาดที่สามารถต่อกรกับนักมวยมือฉกาจสองคนของหลี่สงได้เลยนะ!
ถ้าทั้งสองคนประลองกับเจียงตงพร้อมกัน พูดตามตรง ทั้งสองคนกลัวว่าจะเผลอทำเจียงตงตายได้!
หลังจากจางฝาและเจิ้งอี้ตกลงกันแล้ว ก็ให้เจิ้งอี้กระโดดขึ้นไปบนเวที เพื่อทำการฝึกซ้อมที่เรียกว่า “ลองดู” กับเจียงตง