บทที่ 131 ยืนยันจากสายตาแล้วว่าเป็นคนที่มาข่มขู่ฉัน

### บทที่ 131 ยืนยันจากสายตาแล้วว่าเป็นคนที่มาข่มขู่ฉัน

พอถูกเจียงตงและพรรคพวกอีกสองคนพูดแบบนี้ สีหน้าของหลี่สงก็ยิ่งดูไม่ได้ไปอีกหลายส่วน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าสิ่งที่เจิ้งอี้และจางฝาพูดนั้นถูกต้องทั้งหมด ตอนนี้หลี่เฟิงอยู่ในมือของพวกเขา หลี่สงไม่กล้าทำอะไรผลีผลามจริงๆ!

เพียงแต่หลี่สงไม่คิดเลยจริงๆ ว่าเจียงตงจะไม่พูดพร่ำทำเพลง พอเห็นหลี่เฟิงก็ลงมือทันที

และที่หลี่สงยิ่งคาดไม่ถึงก็คือ จางฝากับเจิ้งอี้ สองสุนัขไร้เจ้าของที่เคยถูกเขากดขี่ข่มเหงจนอยู่หมัด กลับแข็งกร้าวจนเกินจินตนาการของเขาไปมาก!

ชั่วขณะหนึ่ง หลี่สงถึงกับรู้สึกสับสน เขาไม่รู้ว่าจะจัดการกับเรื่องนี้อย่างไรดี!

อีกด้านหนึ่ง เจียงตงเห็นหลี่สงเงียบไป เขาก็หัวเราะออกมาทันที “ยืนยันจากสายตาแล้วว่าเป็นคนที่มาข่มขู่ฉัน!”

“อะไรนะ?” หลี่สงไม่เข้าใจคำพูดของเจียงตง

“ฉันหมายความว่า…” เจียงตงจ้องหน้าหลี่สงตรงๆ แล้วพูดทีละคำ “ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่าแกก็แค่ขู่ฉัน!”

“…” หลี่สงเงียบไป

เพราะเขาข่มขู่เจียงตงจริงๆ อย่างที่จางฝาพูด ถ้าหลี่สงและลูกน้องของเขากล้าขยับ คนแรกที่จะตายย่อมไม่ใช่เจียงตงและพวกพ้อง แต่เป็นหลี่เฟิง ลูกชายคนเดียวของหลี่สง!

ความสำคัญของหลี่เฟิงที่มีต่อหลี่สงนั้นไม่ต้องพูดถึงอีกแล้ว ตอนนี้หลี่สงถูกเจียงตงจับจุดอ่อนไว้ได้หมดจด ไม่มีทางทำอะไรได้เลย!

ฝั่งนี้หลี่สงไม่พูดอะไร แต่อีกฝั่งหนึ่ง หลี่เฟิงกลับกลัวจนตัวสั่น

“พ่อ! ช่วยผมด้วย!” หลี่เฟิงร้องไห้ฟูมฟายขี้มูกโป่ง เสียงของเขาน่าสังเวชอย่างยิ่ง น้ำมูกน้ำตาไหลทะลักออกมาในทันที จริงๆ แล้วแม้แต่ตัวหลี่เฟิงเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงกลัวขนาดนี้ ราวกับว่าเจียงตงจะฆ่าเขาได้จริงๆ

“เจียงตงใช่ไหม? นี่คือวิธีแก้ปัญหาที่แกต้องการเหรอ?” เมื่อเห็นสภาพของหลี่เฟิง หลี่สงทั้งโกรธทั้งฉุน แต่ก็ไม่สามารถไม่ช่วยหลี่เฟิงได้ ด้วยความจนใจ เขาจึงต้องลองหยั่งเชิงเจียงตงดู

“นี่น่ะเหรอ? แน่นอนว่าไม่ใช่!” เจียงตงเงยหน้าหัวเราะเสียงดัง ท่าทางองอาจผึ่งผายอย่างยิ่ง “วิธีแก้ปัญหาในใจของฉันคือ แล่เนื้อเถือหนังไอ้เศษสวะหลี่เฟิงนี่ซะ แล้วทำให้ตระกูลหลี่ล่มสลาย…”

แล่เนื้อเถือหนังหลี่เฟิง!

ทำให้ตระกูลหลี่ล่มสลาย!

เพียงสองประโยคสั้นๆ แต่กลับดังสนั่นราวกับสายฟ้าฟาดอยู่ข้างหูของทุกคน!

ต้องรู้ไว้ว่าทั่วทั้งเมืองอู๋เฉิง ยังไม่มีใครกล้าพูดจาโอ้อวดเช่นนี้ แม้แต่หมีต้าเฝ่าที่ถูกยกให้เป็นหนึ่งในสองพยัคฆ์แห่งเมืองอู๋เฉิงร่วมกับหลี่สง ก็ยังไม่มีความสามารถและคุณสมบัติพอ!

บัดนี้ คำประกาศนี้กลับถูกพูดออกมาจากปากของเด็กหนุ่มที่เพิ่งก้าวเข้าสู่ยุทธภพ ในทันที ทุกคนในห้องโถงใหญ่ต่างก็ตกอยู่ในอาการงุนงงไปชั่วขณะ…

คำประกาศของเจียงตง ดังก้องกังวานไปทั่วห้องโถงไม่หยุดหย่อน

พูดตามตรง เจียงตงในตอนนี้มีบารมีของจอมคนอย่างแท้จริง และยังแข็งแกร่งกว่าหลี่สงคนก่อนหน้านี้นับเท่าไม่ถ้วน!

พูดได้อย่างไม่เกินจริงเลยว่า ในวินาทีนี้ เจียงตงใช้เพียงพลังของคนคนเดียว กดข่มบารมีของคนหลายสิบคนรวมถึงหลี่สงเอาไว้ได้อย่างราบคาบ!

“แกคงไม่ได้คิดว่าแค่ควบคุมตัวหลี่เฟิงไว้ได้ ก็จะบีบคั้นตระกูลหลี่ของพวกเราได้ทั้งตระกูลหรอกนะ?” หลี่สงหรี่ตาลง ในวินาทีนี้ เขาก็ได้แสดงธาตุแท้ของจอมคนออกมาอย่างเต็มที่เช่นกัน “แกไม่รู้หรือไง? คนเราล้วนเห็นแก่ตัว! ระหว่างหลี่เฟิงกับตระกูลหลี่ ฉันจะเลือกตระกูลหลี่โดยไม่ลังเล! ต่อให้แกฆ่าหลี่เฟิงไป ฉันก็ยังมีลูกชายคนที่สองได้อีก จริงไหม?”

“ใช่!” เจียงตงราวกับคาดเดาไว้แล้วว่าหลี่สงจะพูดแบบนี้ เขาเพียงแค่ยิ้มแล้วตอบกลับหลี่สงไปว่า “ดังนั้น ฉันจะไม่ฆ่าหลี่เฟิง อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้ ฉันแค่อยากจะเดินเข้ามาสามคน แล้วก็เดินออกไปสามคน ง่ายๆ แค่นี้แหละ”