บทที่ 101 แฟนคุณสวยจริง ๆ (ตอนต้น)
บทที่ 101 แฟนคุณสวยจริง ๆ (ตอนต้น)
### บทที่ 101 แฟนคุณสวยจริง ๆ (ตอนต้น)
ทันทีที่เจียงตงเดินเข้ามาในร้านกาแฟ พนักงานคนหนึ่งก็รีบเข้ามาต้อนรับอย่างสุภาพ “เชิญด้านในเลยค่ะ ไม่ทราบว่ามากี่ท่านคะ?”
“ผมมาหาเพื่อนครับ” เจียงตงตอบสั้น ๆ พร้อมกับหันไปมองยังโต๊ะของสวีเจ๋อกับเฉินเชียนเชียนทันที
ขณะเดียวกัน สวีเจ๋อและเฉินเชียนเชียนก็สังเกตเห็นเจียงตงเช่นกัน
เฉินเชียนเชียนแสดงสีหน้าซับซ้อน และดูเหมือนจะหวาดกลัวเล็กน้อย ส่วนสวีเจ๋อ พอเห็นเจียงตง ดวงตาก็แดงก่ำขึ้นมาในทันที สีหน้าราวกับอยากจะกลืนเจียงตงทั้งเป็น!
“นายมาทำไม?” สวีเจ๋อคำรามต่ำอย่างสัตว์ร้ายขณะเผชิญหน้ากับเจียงตงที่เดินเข้าใกล้
เสียงของเขาดังขึ้นจนลูกค้าในร้านต่างหันมามอง บางคนแม้ไม่ได้ตั้งใจ แต่ดูเหมือนจะชินกับการที่โต๊ะนี้มีเสียงดัง เพราะก่อนที่เจียงตงจะมาถึง สวีเจ๋อคงพูดจาไม่ดีใส่เฉินเชียนเชียนอีกแล้ว ไม่งั้นคนในร้านคงไม่หันมามองกันแบบอัตโนมัติขนาดนี้
หมาก็ยังเป็นหมา เปลี่ยนนิสัยไม่ได้
“ทำไมล่ะ? ไม่อยากเห็นหน้าฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?” เจียงตงยืนอยู่ข้างโต๊ะ ยิ้มเยาะใส่สวีเจ๋อ “แต่ฉันว่าต่อไป นายจะอยากเห็นหน้าฉันขึ้นเรื่อย ๆ เลยล่ะ!”
สวีเจ๋อไม่ตอบอะไร จ้องเจียงตงเขม็ง ส่วนเฉินเชียนเชียนก็ไม่รู้จะพูดอะไรเช่นกัน
พนักงานร้านและลูกค้าสองโต๊ะที่เหลือ ต่างก็ลอบมองพร้อมกระซิบกระซาบกันทันที
“อะไรเนี่ย? รักสามเส้า?”
“ฉันว่าสองผู้ชายแย่งผู้หญิงคนเดียวมากกว่า!”
“แต่ฉันว่าผู้ชายสองคนนั่นดูมีอะไรบางอย่างนะ?”
“ไสหัวไป! ผู้หญิงสวยขนาดนั้น ใครจะไปมองผู้ชายล่ะ?”
“อีกอย่างนะ เมื่อกี้ฉันได้ยินผู้ชายที่นั่งอยู่พูดจาแย่มากเลย! แบบนี้ต้องเป็นคดีแย่งสาวชัวร์!”
“ฉันก็ว่างั้น ผู้หญิงน่าจะเลิกกับผู้ชายแบบนั้นได้แล้ว คนอะไรพูดจาแย่จริง ๆ”
แม้จะพูดกันเสียงเบา แต่ในร้านกาแฟที่เงียบสงัด เสียงเหล่านั้นก็ลอยเข้าไปถึงหูทั้งสามคนอย่างชัดเจน
ใบหน้าของสวีเจ๋อยิ่งมืดครึ้มกว่าเดิมทันที
“เราไปกันเถอะ!” สวีเจ๋อลุกขึ้นยืนพร้อมจ้องเฉินเชียนเชียนอย่างเย็นชา
“อย่าเพิ่งรีบร้อนไปสิ อย่างน้อย ก็ควรฟังฉันพูดให้จบก่อน” เจียงตงยังคงยิ้มอยู่ ขณะวางกระเป๋าไนลอนสีดำใบหนึ่งลงบนโต๊ะ “เห็นกระเป๋าใบนี้คุ้นไหม?”
“นั่นมัน...” สวีเจ๋อตัวชะงักทันที
เขาจะไม่รู้ได้ยังไงว่ากระเป๋าใบนี้คืออะไร?
มันคือกระเป๋าที่ธนาคารของเขาใช้ใส่เงินสดให้ลูกค้า!
หรือว่า...
ข้างในคือ...
สวีเจ๋อเบิกตากว้าง จ้องกระเป๋าใบนั้นอย่างตะลึง
“แม้ว่านายน่ารำคาญสุด ๆ แต่ฉันก็ต้องยอมรับว่า แฟนของนายสวยมาก” เจียงตงยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ ขณะพูดก็เปิดกระเป๋าออก
ในทันใด ธนบัตรสีแดงสดมัดเป็นปึก ๆ กว่า 10 มัดก็ไหลทะลักออกมาจากกระเป๋า!
ทั้งร้านกาแฟถึงกับตกตะลึงทันที!
“เวรเอ๊ย! นี่มันเงินเท่าไหร่วะเนี่ย?”
“พกเงินสดมาเป็นกระเป๋าแบบนี้ หมอนี่เป็นใครกันแน่?”
“ดูแล้วไม่น่าต่ำกว่าหนึ่งล้านหยวนนะ!”
“พวกเธอสังเกตไหม? เขายังถือกระเป๋าอีกสามใบเหมือนกันอีกด้วย!”
“ตายห่า! แม่งโคตรเว่อร์!”
เสียงซุบซิบกลายเป็นเสียงตะโกน ร้านกาแฟเหมือนระเบิดออกด้วยความตื่นตะลึง