บทที่ 73 คนสองหน้าผู้ชื่อหวังเทา

### บทที่ 73 คนสองหน้าผู้ชื่อหวังเทา

เมื่อหวังเทาเห็นตู้ชวย เขาก็รีบย่อตัวลงพร้อมรอยยิ้มประจบเข้าไปทักทันที

“คุณชายตู้เพิ่งออกรถ BMW ซีรีส์ 3 ไปไม่ใช่เหรอครับ? หรือว่าวันนี้ก็จะออกรถอีก?” หวังเทาแกล้งถามอย่างสุภาพ แต่ก็เผลอไปโดนจุดอ่อนของตู้ชวยเข้า

“ฉันมากับพี่เฟิง เขาเป็นคนจ่ายให้ฉัน!” ตู้ชวยพูดพลางสีหน้าไม่ค่อยดี เพราะรู้ว่าตัวเองยังสู้สองคนนั้นไม่ได้เรื่องเงิน

“ใช่แล้ว! เจ้าตู้เล็งคันไหนไว้ ฉันจ่ายให้เอง!” หลี่เฟิงโบกมืออย่างอวดดี แล้วหันไปย้ำอีกครั้ง “จำไว้นะ ต้องไม่ด้อยกว่าคัน Maserati ข้างนอกนั่น!”

“บังเอิญจริงครับ!” หวังเทารีบประจบ “สำนักงานใหญ่เพิ่งส่งรถใหม่เข้ามาหลายคัน เชิญทั้งสามท่านชมก่อนเลยครับ!”

“มีอะไรบ้างล่ะ?” จ้าวอี้หงถามแบบไม่ใส่ใจ

“มี Bentley Flying Spur แต่ดูจะเป็นสไตล์ผู้ใหญ่มากไปหน่อย อาจไม่เหมาะกับสามท่าน…” หวังเทาชี้ไปทางฝั่งซ้ายของโชว์รูมที่มีเบนท์ลีย์สีดำกับขาวจอดอยู่ จากนั้นก็ชี้ไปฝั่งขวา “นั่นคือ Mercedes-AMG G63 เท่ ดุดัน สะดุดตา ราคาคันละ 2.45 ล้านหยวนครับ!”

“ตรงนั้นก็มี Lamborghini Urus หนึ่งในรุ่นยอดฮิตของวัยรุ่น ราคาคันละ 2.94 ล้าน!”

หวังเทาเริ่มร่ายยาวแนะนำรถใหม่อย่างละเอียดให้ทั้งสามคนฟัง โดยไม่แม้แต่จะเหลือบมองมาทางเจียงตง

เจียงตงถึงจะดูลึกลับและมีเงินอยู่ไม่น้อย แต่ในสายตาหวังเทา เขาก็ยังด้อยกว่าสามคุณชายเจ้าเมืองอู๋เฉิงอย่างเห็นได้ชัด

“ไอ้คนลมเพลมพัดจริง ๆ” เจียงตงหัวเราะเยาะเมื่อเห็นหวังเทาทำตัวประจบเหมือนลูกกระจ๊อกเต็มขั้น

ภาพวันนี้ทำให้เขานึกถึงตอนที่มาออกรถ Maserati คันก่อน หวังเทาก็ทำท่าแบบนี้เลย แถมก่อนที่หลี่เฟิงจะเข้ามา หวังเทาก็ยังทำท่าจะกราบเขาอยู่เลย!

“หวังเทาแม่งเป็นไอ้พวกสองหน้าชัด ๆ ลมพัดลมเพ หาความมั่นคงไม่เจอ” เจิ้งอี้ส่ายหัวอย่างเหยียด “ตอนพวกเรายังอยู่ที่มหานคร เจ้าหวังก็เป็นแค่ผู้จัดการเล็ก ๆ ที่นั่น เจอพวกเราทีไรแทบจะคุกเข่าร้องเพลงให้ฟังทุกครั้ง แล้วดูมันตอนนี้สิ?”

“พี่อี้มีเรื่องฮาแฮะ” เจียงตงหัวเราะบาง ๆ “ไว้มีเวลาค่อยเล่าให้ผมฟังนะ?”

“เมื่อไหร่ก็ได้เลยครับพี่ตง!” เจิ้งอี้ว่า พลางพาเจียงตงไปนั่งที่โซนพักผ่อน แล้วพนักงานก็เสิร์ฟกาแฟให้ทั้งสามคนทันที

ยังไม่ทันจะยกดื่ม จ้าวอี้หงก็จงใจตะโกนลั่นราวกับกลัวเจียงตงไม่ได้ยิน

“Mercedes G63 คันนี้แหละ เอาคันนี้เลย!” เขาหันมามองเจียงตงอย่างดูถูก “เท่าไหร่วะไอ้หวัง?”

“2.45 ล้านครับคุณชายจ้าว!” หวังเทาตอบด้วยความตื่นเต้น มันคือยอดขายของสาขาเขานั่นเอง

“2.45 ล้าน? แค่นี้เองเหรอ?” หลี่เฟิงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน เขาไม่พอใจทั้งเจียงตงและจ้าวอี้หงที่เพิ่งข่มเขาเมื่อครู่ “ไอ้หวัง! เอา Lamborghini Urus ให้ฉันเลย!”