บทที่ 57 คนรุ่นใหม่ไม่รักษามารยาท

### บทที่ 57 คนรุ่นใหม่ไม่รักษามารยาท

เจียงตง, ตู้หมิงหาว, จางเฟย และเหล่าผู้บริหารจากกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ตู้ ต่างพากันก้าวเข้าสู่ตึกสำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัท

พูดตามตรง ขนาดของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ตู้นั้นใหญ่กว่าบริษัทห่าวไฮ่เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์อยู่หลายช่วงตัว ทั้งด้านจำนวนพนักงาน ความหรูหราของการตกแต่งภายใน และพื้นที่ใช้สอย ก็ล้วนเหนือกว่าหมด

ก็ไม่แปลกอะไร เพราะบริษัทห่าวไฮ่ฯ นั้นทำธุรกิจด้านเทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์ ขณะที่กลุ่มบริษัทเหมืองแร่ตู้คือบริษัทเหมืองแร่เต็มตัว ซึ่งเจ้าของเหมืองนั้นให้ความสำคัญกับการรักษาหน้าและภาพลักษณ์ที่สุด ดังนั้นสำนักงานใหญ่นี่จะดูยิ่งใหญ่แค่ไหนก็ไม่แปลก

ไม่นาน ตู้หมิงหาวก็พาเจียงตงมาถึงห้องประชุมใหญ่ที่สุดของบริษัท ที่สามารถจุคนได้ถึงสองถึงสามร้อยคนเลยทีเดียว

ในฐานะที่ตู้หมิงหาวเป็นทั้งนักธุรกิจผู้ประสบความสำเร็จและหนึ่งในสิบบุคคลทรงอิทธิพลแห่งเมืองอู๋เฉิงเมื่อปีที่แล้ว เขาย่อมไม่ได้มีเพียงท่าทีกร่างของนักธุรกิจหน้าใหม่เพียงอย่างเดียว แต่ยังมีความเฉียบคมและละเอียดอ่อนของนักธุรกิจตัวจริงอีกด้วย

เขาจึงไม่ได้อาศัยสถานะเจ้าบ้านเพื่อกดดันเจียงตงแม้แต่น้อย กลับกัน เขาตั้งใจเว้นที่นั่งตำแหน่งหัวโต๊ะไว้ และเชิญเจียงตงให้นั่งทางซ้ายของที่นั่งประธาน ส่วนตัวเขาเองก็นั่งทางขวา

หลังจากนั้นก็เป็นคิวของจางเฟยและเหล่าผู้บริหารตู้ที่ตามเข้ามานั่งเรียงราย โดยฝั่งเจียงตงมีแค่จางเฟยคนเดียว ขณะที่ฝั่งของตู้หมิงหาวนั้นมีพนักงานระดับสูงนั่งอยู่เป็นสิบคน

ถ้านับกันแค่จำนวนคน กลุ่มบริษัทเหมืองแร่ตู้เหนือกว่าห่าวไฮ่อย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ถ้านับกันเรื่องบารมี เจียงตงคนเดียวก็สามารถกดทั้งห้องเอาไว้ได้อย่างอยู่หมัด!

เจียงตงนั่งไขว่ห้างพิงเก้าอี้ผู้บริหารด้วยท่าทางสบาย ๆ ไม่แม้แต่จะมองไปยังกลุ่มของตู้หมิงหาว เพียงแค่เล่นมือถือในมือต่อไป พร้อมกับสั่งจางเฟยเบา ๆ ว่า

"พูดเรื่องการแบ่งหุ้นกับคุณตู้เลยก็แล้วกัน"

การพูดเปิดเรื่องอย่างตรงไปตรงมานี้ ทำเอาฝั่งของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ตู้ถึงกับตั้งตัวไม่ทัน

นี่มันการเจรจาระดับใหญ่ แถมยังเป็นการคุยกับหัวหน้าบริษัทอีกฝ่ายโดยตรง แต่เจียงตงกลับไม่แม้แต่จะกล่าวทักทายสักคำ ปล่อยให้ผู้จัดการทั่วไปของบริษัทเป็นคนเจรจาแทนเสียอีก

นี่มันชัดเจนว่าไม่เห็นหัวกันเลย นี่แหละถึงเรียกว่า...คนรุ่นใหม่ไม่รักษามารยาท!

ทันใดนั้นเอง สีหน้าของเหล่าผู้บริหารฝั่งกลุ่มเหมืองแร่ตู้ก็เริ่มเย็นลงทันที

แต่ตู้หมิงหาวนั้นไม่ใช่คนธรรมดา เขาไม่ได้แสดงความไม่พอใจออกมาแม้แต่น้อย กลับยกมือขึ้นเชิญชวนให้จางเฟยเริ่มการนำเสนอได้เลย

นี่แหละที่เรียกว่าคนจริง ลูกชายอย่างตู้ชวยยังต้องเรียกว่าลูกหมาไปเลยเมื่อเทียบกับพ่อของเขา

"สวัสดีครับคุณตู้ และทุกท่าน ผมจางเฟย ตัวแทนของบริษัทห่าวไฮ่ฯ ขออนุญาตเริ่มต้นด้วยแผนการแบ่งหุ้นหลังการเข้าตลาดหลักทรัพย์..."

"หลังหักหุ้นสวัสดิการภายในและหุ้นหมุนเวียนออกไป อีกทั้งสัดส่วนหุ้นที่คุณเจียงต้องถือไว้ในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่ ทางเราสามารถจัดสรรหุ้นให้กลุ่มบริษัทเหมืองแร่ตู้ได้สูงสุดไม่เกิน 19% คิดเป็นมูลค่า 3.8 ล้านหยวน โดยอิงจากการประเมินมูลค่าหลังเข้าตลาดที่ 20 ล้านหยวน"

จางเฟยเดินตามแนวทางของเจียงตง คือตรงประเด็น ไม่อ้อมค้อม แถมยังเสนอราคาต่ำสุดที่ยอมรับได้มาอย่างชัดเจน

"น้อยไป!"

"ห่าวไฮ่ฯ จะมีมูลค่าสูงถึง 20 ล้านหยวนจริงหรือ?"

"ทั้งราคาหุ้น ทั้งสัดส่วนหุ้น มันเกินกว่าที่เราคาดไว้มาก!"

เสียงคัดค้านดังขึ้นทันทีจากฝั่งของกลุ่มบริษัทเหมืองแร่ตู้

แน่นอนว่า สำหรับเจียงตงแล้ว เสียงพวกนี้ก็ไม่ต่างจากเสียงลมพัด ไม่แม้แต่จะชายตามอง เพราะตอนนี้เขากำลังเล่นมือถืออยู่ และในแอป WeChat นั้น...กลุ่มแชตของเขากำลังเดือดสุด ๆ ไปเลย

พูดง่าย ๆ คือ เจียงตงสนใจ WeChat มากกว่าตู้หมิงหาวเสียอีก