- หน้าแรก
- มหาเศรษฐีนาทีทอง
- บทที่ 32 อย่าทำให้ฉันขำเลย ฉันเพิ่งเป็นหวัดลงคอมา
บทที่ 32 อย่าทำให้ฉันขำเลย ฉันเพิ่งเป็นหวัดลงคอมา
บทที่ 32 อย่าทำให้ฉันขำเลย ฉันเพิ่งเป็นหวัดลงคอมา
### บทที่ 32 อย่าทำให้ฉันขำเลย ฉันเพิ่งเป็นหวัดลงคอมา
เจียงตงกับเจียงถิงจ้องตากันอย่างดุเดือด ความเกลียดชังในสายตาทั้งคู่เข้มข้นราวกับจะปล่อยประกายไฟออกมาได้ทุกเมื่อ
"ไอ้เด็กไร้มารยาท ยังกล้าเรียกชื่อพี่ชายอย่างฉันอีกเหรอ?" เจียงถิงเป็นฝ่ายเปิดฉากก่อนด้วยท่าทีจองหอง "ด้วยสถานะของแกตอนนี้ จะจีบสาวก็แค่พาไปดูหนังในโรงเล็ก ๆ จ่ายไม่กี่สิบหยวน แอบจับมือกันสักหน่อยก็พอ ยังจะมีหน้ามาเดินใน Vacheron Constantin อีกเหรอ? ขอร้องล่ะ รู้จักวางตัวให้เหมาะหน่อยเถอะ... น้องชาย!"
เขาเปิดฉากใส่แบบไม่ไว้หน้าเจียงตงแม้แต่น้อย
แต่ก็ไม่แปลกอะไร เพราะครอบครัวเจียงฉีหยวนเคยยึดบ้านของเจียงตง แล้วยังโกงเอาบริษัทของเขาไปอีกตามใจชอบ ตามสุภาษิตที่ว่า "ตัดทางทำกิน เหมือนฆ่าพ่อแม่" ความแค้นระหว่างสองบ้านนี้เรียกว่าลึกจนไม่มีทางคืนดีกันได้แล้ว
"คุณเจียง นี่เหรอคะที่ว่าเป็นน้องชายของคุณ?" สาวหน้าตาเหมือนเน็ตไอดอลข้างเจียงถิงแกล้งหัวเราะเสียงแหลม แล้วหันไปมองเจียงตงด้วยแววตาเหยียดหยาม "ดูท่าทางก็แค่เข้ามาเดินเล่นสร้างภาพต่อหน้าผู้หญิงนั่นแหละ สมัยนี้วัยรุ่นชอบอวดเกินตัวกันทั้งนั้น"
"หึหึ!"
“อ้อ ท่านนี้ซื้อไปแล้วนะคะ!”
"คุณลูกค้าสนใจจะเลือกนาฬิกาไหมคะ?"
"คุณดูถูกเขาขนาดนี้ งั้นคุณต้องเลือกเรือนที่แพงกว่าสินะคะ ใช่ไหม?"
ตอนนั้นเอง พนักงานอีกหกคนที่ก่อนหน้านี้แทบไม่เห็นหัวเจียงตง ต่างพากันหันกลับมาเชียร์เขาแทน
แม้จะดูเหมือนการเหน็บแนม แต่ความจริงพวกเธอกลับกำลังยืนข้างเจียงตงเต็มตัว
อะไรนะ? คนเคยถูกเจียงตงตอกหน้า ทำไมถึงหันกลับมาเข้าข้าง?
เพราะความสำเร็จเปลี่ยนทุกอย่างน่ะสิ! ถ้าคุณประสบความสำเร็จ แม้แต่ตดยังดูน่าชื่นชม ถ้าคุณเป็นคนล้มเหลว ต่อให้พูดด้วยวาทศิลป์ยังไง ก็ไม่มีใครฟัง นี่แหละความจริงของโลกใบนี้
ในสายตาของพนักงานเหล่านั้น เจียงตงคือคนที่ "ประสบความสำเร็จ" อย่างไม่ต้องสงสัย ใครจะไปโง่เข้าข้างเจียงถิงกัน?
และแน่นอน ผู้หญิงข้างกายก็เป็นตัวชี้วัดฐานะของผู้ชายได้เหมือนกัน
หนิงซือฉีที่อยู่ข้างเจียงตง มองยังไงก็เหนือกว่าผู้หญิงหน้าเน็ตไอดอลข้างเจียงถิงแบบเทียบไม่ติด และจากสายตาเฉียบคมของบรรดาพนักงานแล้ว คนที่พาผู้หญิงแบบนั้นมาเดินห้างหรู ก็มักจะเป็นประเภทมีเงินนิดหน่อยแล้วชอบอวดทั้งนั้นแหละ
"โอโห้!" เจียงถิงกลับไม่เข้าใจความหมายแฝงในคำพูดของพนักงานเลยแม้แต่น้อย กลับทำหน้าตื่นราวกับแสดงโชว์บนเวที "ดูไม่ออกเลยนะ ว่าน้องชายฉันจะซื้อนาฬิกาจาก Vacheron Constantin ได้จริง ๆ ด้วย!"
เขายังยื่นคอมมองดูที่กล่องนาฬิกาของเจียงตง แล้วกล่าวว่า
"ซีรีส์ Overseas รุ่น 2300V/100A-B078 ใช่ไหม? ไม่เลวเลยนะ ราคาประมาณแสนห้าหมื่นหยวน"
"คุณเจียงรู้เยอะจังเลย!" สาวหน้าเน็ตไอดอลรีบเบียดเข้าออดอ้อนพลางชมเชยเขาไม่ขาดปาก
"เล็กน้อยน่า" เจียงถิงทำหน้าเหนือ ๆ "คนอย่างฉันมันมีรสนิยมอยู่แล้ว นาฬิกาพวกนี้แน่นอนว่าต้องศึกษามาเป็นอย่างดี ก็อย่างที่เขาว่า คนจนเล่นรถ คนรวยเล่นนาฬิกาไงล่ะ!"
"หึ! พี่ชาย ฉันล่ะยอมความเพ้อเจ้อของนายจริง ๆ" เจียงตงหัวเราะเบา ๆ มุมปากยกขึ้นอย่างเย้ยหยัน "เล่นรถ เล่นนาฬิกา นายเข้าใจมันจริง ๆ เหรอ? แค่จำรหัสนาฬิกาได้สองสามเรือน ก็คิดว่าตัวเองกลายเป็นผู้ดีแล้วงั้นสิ? อย่าทำให้ฉันขำเลย ฉันเพิ่งเป็นหวัดลงคอมา"