บทที่ 12 สองทางเลือก

###

เรื่องเฉินเวินเวินจะเป็นยังไงต่อ เจียงตงไม่สนใจแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้เขาถูกเชิญมาที่ห้องทำงานประธานกรรมการโดยเจิ้งอี้

สไตล์การตกแต่งของห้องออกแนวจีนคลาสสิก ภายในตกแต่งด้วยไม้จริงโทนสีน้ำตาลเข้มที่ออกแบบเฉพาะ ดูหรูหราสุด ๆ ทั้งยังมีพื้นที่ใช้สอยกว้างขวาง ครบครันทั้งโซนทำงาน โซนรับแขก และโซนพักผ่อน หรูหรากว่าห้องทำงานของพ่อเจียงตงในอดีตเสียอีก

พอเข้ามาในห้อง เจียงตงก็ไม่เกรงใจอะไร นั่งลงตรงโซฟาประธานทันที พร้อมรอยยิ้มเป็นกันเองที่มุมปาก "พี่อี้ เล่าให้ผมฟังหน่อยสิว่าร้านจุ้ยเซียนจวีเป็นยังไงบ้างช่วงนี้"

"ไม่กล้าเรียกแบบนั้นครับ!" เจิ้งอี้ถึงกับตื่นตระหนก โบกมือปฏิเสธทันที

คำว่า "พี่" ที่เจียงตงใช้กับเจิ้งอี้นั้นมีหลายความหมายในตัวมันเอง

อย่างแรกคือแสดงว่าเขายอมรับในฝีมือของเจิ้งอี้ อย่างที่สองคือการสร้างความสนิทสนม และอย่างสุดท้ายคือการบอกเป็นนัยว่า—จะไม่ปล่อยให้เจิ้งอี้เสียเปรียบแน่นอน

"นั่งสิ" เจียงตงไม่พูดมาก แค่ชี้ไปยังโซฟาข้าง ๆ

"ขอบคุณครับ!" เจิ้งอี้ดีใจจนออกนอกหน้า รีบนั่งลงทันที "ช่วงนี้ร้านจุ้ยเซียนจวีไปได้สวยครับ รายได้เฉลี่ยต่อวันอยู่ที่ประมาณ 100,000 หยวน"

"แต่เนื่องจากแนวทางของเราคือให้ลูกค้าได้สิ่งที่ดีที่สุด และเข้มงวดกับตัวเองที่สุด เลยทำให้ยอดขายดีมาก แต่กำไรกลับไม่สูงเท่าคู่แข่ง"

"จากยอดขายแสนหยวนต่อวัน เมื่อหักค่าใช้จ่ายด้านวัตถุดิบ ค่าจ้าง ค่าดูแลร้าน ฯลฯ แล้ว กำไรสุทธิจะเหลือแค่ราว 5% เท่านั้นครับ"

พูดจบ เจิ้งอี้ก็ลอบมองสีหน้าของเจียงตงอย่างระวัง

กำไรวันละ 5,000 หยวน คิดเป็นเดือนก็ประมาณ 150,000 ปีหนึ่งเกือบ 1.8 ล้าน สำหรับวงการร้านอาหารถือว่ากำไรงามมาก แม้จะหักค่าเสื่อมราคาและค่าเช่าไปบ้าง ก็ยังเหลือแบบสบาย ๆ

แต่เจียงตงกลับไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เลยแม้แต่น้อย ราวกับกำลังฟังเรื่องไร้สาระ

แน่นอน—ในฐานะผู้ครอบครองระบบเซ็นชื่อวินาทีทองแบบนี้ เจียงตงไม่มีทางหวั่นไหวกับเรื่องแค่นี้แน่นอน

และที่สำคัญกว่านั้น ตอนนี้เขากำลังเร่งหาทางอัปเกรดระบบ เพราะจากเลเวล 1 ไปเลเวล 2 ต้องใช้ถึง 10 ล้านหยวน!

"พี่อี้ได้เงินเดือนเท่าไหร่ แล้วหน้าที่ในงานแบ่งกันยังไงบ้าง?" เจียงตงถามต่อด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท

"ฮ่า ๆ..." เจิ้งอี้เกาหัวแกรก ๆ "ตอนนั้นผมพาพวกพ้องมาด้วย ทั้งหมด 23 คน ได้รับการจ้างจากเจ้าของคนก่อน บอกง่าย ๆ คือพวกผมมีหน้าที่ดูแลความปลอดภัย ส่วนเรื่องบริหารจัดการเป็นของเจ้าของเดิมล้วน ๆ ทีมผมรวมกันแล้วได้เดือนละ 100,000 ครับ"

"ตู้ชวยเคยบอกว่า พี่อี้มีชื่อเสียงในวงการ ทำไมถึงเลือกมาทำงานแบบนี้ล่ะ?" เจียงตงถามด้วยความสงสัยล้วน ๆ ไม่ได้มีนัยแฝง

"พูดตามตรงครับคุณเจียง การใช้ชีวิตแบบเสี่ยงตาย มันไม่ได้คุ้มเสมอไป สู้ทำงานมั่นคง รายได้แน่นอนจะดีกว่า อีกอย่าง ผมต้องคิดถึงทีมงานด้วย พวกเขาส่วนใหญ่ยังโสด จะให้ใช้ชีวิตแบบนั้นตลอดไปคงไม่ไหว"

"เหมือนกึ่งวางมือ?"

"ประมาณนั้นครับ!"

"งั้นตอนนี้ ผมมีสองทางเลือกให้พี่อี้..." เจียงตงยกนิ้วขึ้นสองนิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง "ทางเลือกแรก คือพี่อี้ยังทำหน้าที่เหมือนเดิม แต่ผมจะมอบสิทธิ์ในการบริหารร้านให้ด้วย แล้วเพิ่มเงินเดือนของทีมพี่อีก 50,000 หยวนต่อเดือน"

ทันทีที่ได้ยิน เจิ้งอี้ก็ลุกพรวดขึ้นทันที มือกำแน่นอย่างตื่นเต้น

ทำงานก็เพื่อเงิน แล้วตอนนี้เจียงตงเสนอให้ทั้งเงินทั้งอำนาจ เจิ้งอี้จะไม่ตื่นเต้นได้ยังไง!

"แล้ว...ทางเลือกที่สองล่ะครับ?" เจิ้งอี้หายใจแรง หน้าอกกระเพื่อมถี่ เห็นได้ชัดว่าเขากำลังตื่นเต้นถึงขีดสุด