ตอนที่ 256 ตกม้าด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว (FREE)

เพียงชั่วพริบตา ใบดาบก็กลายเป็นสีม่วง

มันเป็นภาพที่แปลกตา

เมื่อถึงจุดนี้ สามารถได้ยินเสียงจากอากาศ หลังจากนั้นไม่นาน ร่างหนึ่งพุ่งลงมาจากฟ้า

ทันใดนั้นดาบไร้ร่องรอยเริ่มเคลื่อนไหว ราวกับมันเชื่อมต่อกับสิ่งที่อยู่รอบๆ มันส่งเสียงออกมา...

จากนั้นก็บินไปทางร่างนั้น

"ตายซะ!" เสียงอันเคร่งขรึมดังขึ้น จากนั้นน้ำตกสีเงินที่เหมือนเชื่อมต่อกับทองฟ้าก็ปรากฎขึ้นมา

กลางน้ำตก มีแสงสีม่วงส่องออกมา

ภูเขาและแม่น้ำ

รองแม่ทัพที่จับกุม ฉิน ซูเหลียน และ ฟาง เฮ่าเตอ อยู่ หน้าซีดทันที่เมื่อเห็นว่าอะไรที่โจมตีมาทางเขา

เขารู้สึกถึงอันตรายจากแสงสีม่วง สัมผัสได้ถึงความแหลมคมที่สามารถตัดผ่านทุกสิ่งในโลกได้ เขารู้สึกเสียวไปถึงสันหลัง

จิตใต้สำนึกของเขาสั่งให้หนี ...

อย่างไรก็ตาม เขารู้สึกเหมือนมีบางอย่างพันธนาการเขาเอาไว้ นอกจากนี้ยังมีพลังอันน่าหวาดหวั่นกดทับตัวเขาทำให้เคลื่อนไหวไปไหนไม่ได้ ราวกับเขายืนอยู่ใต้น้ำตก

"โอ้พระเจ้า!" รองแม่ทัพกรีดร้อง จากนั้นเขาก็รู้สึกว่าหน้าผากของเขาถูกเจาะโดยบางอย่าง

โลกรอบตัวเขาค่อยๆมืดลง

เขาเหมือนเห็นเด็กหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาถือดาบสีม่วงอยู่ในมือ

"ฟาง ... ฟาง เจิ้งจือ?! "

ฟาง เจิ้งจือ หยุดอยู่ข้างๆรองแม่ทัพ เขาไม่สนใจคำพูดสุดท้ายของรองแม่ทัพ

เขายืนเผชิญหน้ากับ ฉิน ซูเหลียน และ ฟาง เฮ่าเตอ "ท่านพ่อ ท่านแม่ ... ข้าทำให้ท่านต้องผิดหวัง! "

...

ดวงอาทิตย์ค่อยๆปรากฎขึ้นมา ณ ยามรุ่งสางของหมู่บ้านภูเขาทางเหนือ หมู่บ้านกลายเป็นสีทอง แต่ก็มีรอยสีแดงสาดกระเซ็นไปทั่ว

มันคือเลือด เลือดที่เปลื้อนโคลน

ชาวบ้านทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อเห็น ฟาง เจิ้งจือ ล้มคุกเข่าลง ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป

แม่ทัพตวัดดาบเพื่อป้องกันน้ำตก ส่วนรองแม่ทัพที่หน้าผากเป็นรูก็ค่อยๆล้มลงไปกับพื้น...

"เขาตายแล้วเหรอ?"

ชาวบ้านทั้งหมดรวมทั้ง จาง หยางปิง ต่างไม่เชื่อ พวกเขาได้ต่อสู้กับรองแม่ทัพมาอย่างยากลำบาก

คนที่แข็งแกร่งเช่นเขาได้ตายไปแล้วงั้นหรือ?

จากหวาดกลัว ตกใจ...อารมณ์ของพวกเขาพลันเปลี่ยนไปเป็นแปลกใจ มีความสุข และกังวล

พวกเขารู้สึกประหลาดใจที่ ฟาง เจิ้งจือ ฆ่าคนแข็งแกร่งเช่นนี้ได้ อย่างไรก็ตาม พวกเขานั้นต่างอยากรู้ว่า ฟาง เจิ้งจือ จะประสบความสำเร็จขนาดไหนในอนาคต เขาต้องการให้ ฟาง เจิ้งจือ พบกับสิ่งที่ดีที่สุด

นี่คือจิตวิญญานของหมู่บ้านภูเขาทางเหนือ!

"เจิ้งจือ หนีไป! พวกเขาได้วางกับดักเอาไว้! "

"มีทหารอยู่ข้างนอกมากมาย! พวกเขาได้ล้อมรอบหมู่บ้านไว้หมดแล้ว "

"เจิ้งจือ ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับพวกเรา! พวกเราจะตายก็ไม่เป็นไร! ชีวิตของเจ้าสำคัญมากกว่า วิ่งหนีไปซะ! "

เมื่อชาวบ้านทุกคนได้สติ ต่างตะโกนออกมาด้วยความกังวล ในใจของพวกเขา การที่ ฟาง เจิ้งจือ กลับมาไม่ใช่เรื่องดีเลยแม้แต่น้อย

ความรู้สึกของ ฟาง เจิ้งจือ ดำทมึนขึ้นทันที

เขายังจำได้เมื่อ 8 ปีที่แล้ว ตอนที่ได้พบกับ ฟาง เจิ้งจือ  ตอนนั้น ฟาง เจิ้งจือ ยังเป็นแค่เด็ก แต่ หวัง อันฮุย รู้ว่าเด็กคนนั้นต้องมีอนาคตที่สดใสแน่นอน

แต่อย่างไรก็ตาม เขาแทบไม่เห็น ฟาง เจิ้งจือ อีกเลย หลังจากเขาถูกไล่ออกจาหมู่บ้านภูเขาทางใต้ เพราะด้วยหน้าที่ เขาจึงไม่สามารถละทิ้งหมู่บ้านนั้นได้

อย่างไรก็ตามเขาได้ยินเกี่ยวกับการล่าสัตว์ของ ฟาง เจิ้งจือ

ตอนนั้น หวัง อันฮุย ได้แต่ถอนหายใจให้กับตัวเอง เขารู้สึกเสียดายเด็กที่มีพรสวรรค์ที่จะไม่ได้ศึกษากฎแห่งเต๋า

จนกระทั่ง ฟาง เจิ้งจือ สอบได้อันดับ 1 ในระดับมณฑล

จากนั้นก็การทดสอบที่เมืองหลวงแม่น้ำแห่งความสัตย์

หวัง อันฮุย นั้นตกตะลึง และ อิจฉา คนที่ใช้เวลาส่วนมากอยู่แต่ในป่าทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนี้? เด็กคนนี้มีพรสวรรค์มากแค่ไหนกัน?

เมื่อเวลาผ่านไป หวัง อันฮุย ถูกย้ายไปที่ หมู่บ้านภูเขาทางเหนือ

เมื่อเขาพบ ฟาง เจิ้งจือ อีกครั้ง เขาก็รู้ดีว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าได้กลายเป็นนกอินทรีย์ที่ทะยานขึ้นไปบนฟ้าแล้ว

เขาตั้งใจจะปักหลักอยู่ที่นี่และสั่งสอน เขาจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวหมู่บ้านภูเขาทางเหนือและแผ่ขยายความภูมิใจของหมู่บ้าน

จากนั้น ข่าวที่ ฟาง เจิ้งจือ บรรลุระดับสะท้อนสวรรค์ก็เข้าถึงหูเขา

วันนั้น หวัง อันฮุย นั่งอยู่ใต่ดวงจันทร์ เขาดื่มเหล้าไปมาก และเดินไปทั่วหมู่บ้านเพื่อประกาศข่าว

แต่มันค่อนข้าง..

ชาวหมู่บ้านภูเขาทางเหนือไม่รู้ว่าระดับสะท้อนสวรรค์นั้นเป็นยังไง

"อาจารย์อะไรคือสะท้อนสวรรค์?"

"อาจารย์ ท่าช่วยแสดงให้พวกเราเห็นหน่อยว่าระดับสะท้อนสวรรค์เป็นยังไง?"

หวัง อันฮุย ได้เพียงแต่ยิ้มอย่างขมขื่น แสดงให้เจ้าเห็น? ตลอดชีวิตของข้ายังเข้าสู่วิถีแห่งเต๋าไม่ได้เลย ข้าจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นได้ยังไง?

วันนี้ หวัง อันฮุย ได้เห็นว่าสะท้อนสวรรค์นั้นเป็นยังไง

น้ำตกอันทรงพลัง กลิ่นอายราวกกับศิลปะชิ้นเอก ถึงแม้ หวัง อันฮุย จะค่อนข้างเสียใจ ที่ ฟาง เจิ้งจือ ปรากฎตัวมาเพราะเขา

"เจิ้งจือ วิ่ง! แม่ทัพอยู่ในระดับสะท้อนสวรรค์! " หวัง อันฮุย วิ่งไปขวางระหว่าง ฟาง เจิ้งจือ และแม่ทัพ

เขายอมแลกชีวิตตัวเองเพื่อถ่วงเวลาให้ ฟาง เจิ้งจือ

หวัง อันฮุย คิดว่า ต่อให้ ฟาง เจิ้งจือ อยู่ในระดับสะท้อนสวรรคื เขาก็อยู่เพียงขั้นเริ่มต้นเท่านั้นเขาจะต่อสู้กับแม่ทัพที่เชี่ยวชาญการสงครามได้ยังไง?

หน้าของแม่ทัพตึงเครียดขึ้น

เขาไม่คิดว่า ฟาง เจิ้งจือ จะฆ่ารองแม่ทัพได้รวดเร็วขนาดนี้

ที่สำคัญกว่าเขาไม่ได้หนีไป?

ตอนนี้...

นักปราชญ์ได้พยายามที่จะท้าทายอำนาจของเขา? เขาไม่อาจทนความอัปยศได้ มือของเขากำดาบแน่นมากยิ่งขึ้น เปลวเพลิงพุ่งขึ้นสูงไปบนท้องฟ้า จนก่อเกิดเป็นร่างของสิงโตที่กำลังอ้าปากกว้างแสดงให้เห้นเขี้ยวขนาดใหญ่

"ไปตายซะ!" แม่ทัพรู้ว่าที่ ฟาง เจิ้งจือ เลือกฆ่ารองแม่ทัพก่อนเพราะเรื่องความต่างของระดับพลังและอาศัยการปรากฎตัวอย่างกะทันหัน

ตอนนี้เขาคิดจะใช้พลังของเขาสั่งสอน ฟาง เจิ้งจือ

สิงโตไฟนั้นทรงพลัง, เขี้ยวสีแดงของมันพุ่งเป้าไปที่ลำคอของ หวัง อันฮุย

ทันใเนั้น ดวงจันทร์อันสดใสปรากฎขึ้นบนท้องฟ้า ขณะที่ดายสีเงินได้หยุดสิงโตเอาไว้

บางอย่างที่เป็นสีม่วงแปลกๆได้ทะลุร่างสิงโต

ก่อนจะพุ่งไปทางแม่ทัพโดยไม่สูญเสียความเร็วแม้แต่น้อย

แม่ทัพตกตะลึง เขาตอบสนองโดยการใช้ดาบป้องกันตัวเองทันที

"ตูมมม!" การโจมตีทำให้เกิดเสียงระเบิดขึ้น ส่งผลให้ร่างใหญ่ตกจากลังม้าไปที่พื้นดิน

ทำให้ตกลงจากม้าได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

แม่ทัพนั้นไม่อยากจะเชื่อ เขามองไปที่ดาบ ความโกรธเกรี้ยวปะทะขึ้นในใจพร้อมกับที่เขากระอักเลือดออกมา

"เป็นไปได้ยังไงกัน?!" แม่ทัพตื่นตระหนก

เขารู้ว่า ฟาง เจิ้งจือ อยู่ในระดับสะท้อนสวรรค์ แต่เขาไม่รูเรื่องของ ฟาง เจิ้งจือ จากการทสอบระดับจักรพรรดิ นอกจากนี้เขาไม่รู้ว่า ฟาง เจิ้งจือ ได้รับดาบไร้ร่องรอยของ เมิ่ง เทียน มา

ไม่ว่าเขาจะมีพรสวรรค์มากเพียงไหน แต่เขาก็อยู่ในระะดับสะท้อนสวรรค์ขั้นต้นเท่านั้น ในฐานะที่เขามีระดับพลังสูงกว่า ควรจะเอาชนะ ฟาง เจิ้งจือ ได้อย่าง่ายดาย

แต่ตอนนี้...

มันทำให้เขารู้ว่าเด็กหนุ่มตรงหน้านั้นไม่ใช่เพียงเด็กตัวน้อยๆ แต่เป็นเสือที่ดุร้ายพร้อมกับเขี้ยวเล็บอันแหลมคม

เขาไม่ได้คาดคิดมาก่อน

ผู้ได้คะแนนสูงสุดจากการทดสอบ!

ไม่มีใครคาดหวังว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้มาก่อน รองแม่ทัพอีก 2คน รวมกับชาวบ้านหมู่บ้านภูเขาทางเหนือล้วนตกตะลึง

"เกิดอะไรขึ้น?!"

"เขาไม่ใช่แม่ทัพงั้นรึ?"

"แม่ทัพจะตกลงจากม้า เพราะ ฟาง เจิ้งจือ โจมตีเพียงครั้งเดียวได้ยังไงกัน?นี่ ... นี่มันไม่น่าเชื่อ! "

"ทรงพลังอะไรขนาดนี้!"

ชาวบ้านทุกคนพยายามจะเรียกสติของพวกเขา พวเขายินดีที่เห็น ฟาง เจิ้งจือ เติบโต และแข็งแกร่ง แต่พลังขนาดนี้ จะไม่น่าหวาดหวั่นเกินไปหน่อยหรือ?

เด็กหนุ่มจะเอาชนะแม่ทัพที่ผ่านการต่อสู้มามากมายได้ยังไงกัน?

หวัง อุนฮุย ยืนนิ่งอยู่กับพื้น เขายอมรับความตายแล้ว แต่สิ่งที่เขาเห็นทำให้มีความหวัง

เขาแปลกใจ แต่ก็ไม่เข้าใจว่าเรื่องตรงหน้านี้เป็นไปได้ยังไง

"ลูกชายของข้า!"

"เจ้า... "

ฟาง เฮ่าเตอ และ ฉิน ซูเหลียน จ้องมองอย่างว่างเปล่าไปที่ ฟาง เจิ้งจือ  ต่อให้พวกเขาเป็นพ่อแม่ เขาก็ไม่รู้ว่าลูกชายเก่งกาจขนาดนี้ได้ยังไงกัน

"ท่านพ่อ ท่านแม่!" ฟาง เจิ้งจือ เมินแม่ทัพ และเดินไปหาทั้ง 2 คน อย่างรวดเร็ว เขาคุกเข่าลงและวางดาบไร้ร่องรอยไว้กับพื้น จากนั้นเขาก็ก้มลง

เขาไม่ได้ใช้ดาบตัดเชือก เขาค่อยๆแกะเชือกออกด้วยมือทั้งสองข้าง

ทุกๆการกระทำ ...

ล้วนทำให้ชาวบ้านสะเทือนอารมณ์ไปกับสิ่งที่เห็น

ถ้ามีลูกชายแบบนี้ จะมีใครอยากได้อะไรไปมากกว่านี้อีกหรือไม่?

แม่ทัพไม่ได้กวน ฟาง เจิ้งจือ  เขารีบมองไปที่รองแม่ทัพ 2 คนที่เหลืออยู่ ทั้ง 2 คนเข้าใจความหมายทันที

เขาหันไปและวิ่งออกจากหมู่บ้าน

รองแม่ทัพที่อยู่ในระดับสะท้อนสวรรค์เดินเข้าไปหาแม่ทัพ พยุงให้แม่ทัพลุกขึ้น

"ลูก หนีไปเร็ว! พวกเขายังคงมีกองทัพซ่อนไว้อยู่ ... เจ้าเอาชนะพวกเขาไม่ได้หรอก นอกจากนี้พวกเขาได้ล้อมไว้หมด อย่าคิดทำอะไรโง่ๆ! " ฉิน ซูเหลียน ดึงเชือกออกจากตัวเอง นางอยากกอด ฟาง เจิ้งจือ แต่ ฟาง เฮ่าเตอ หยุดนางไว้

"ท่านแม่!" ฟาง เจิ้งจือ ล้มคุกเข่า เขาเห็นตีนกาและรอยน้ำตาที่ขอบตาของแม่ตนเอง เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นว่าแม่ของตัวเองแก่แล้ว

เขารู้ว่าพ่อแม่คิดอะไรอยู่ อย่างไรก็ตาม ถ้าเขาหนีไปตอนนี้ ความสำเร็จทั้งหมดของเขาก็ไร้ความหมาย

รางวัล ความสำเร็จ ตำแหน่ง ทั้งหมดล้วนไร้ความหมาย ถ้าไม่สามารถช่วยชีวิตพ่อและแม่ของตัวเองได้ !

"วันนี้ ใครก็ตามกล้าก้าวเท้าเข้ามาในหมู่บ้านภูเขาทางเหนือ คนนั้นจะต้องตาย!" ฟาง เจิ้งจือ ยกดาบ และมองไปที่แม่ทัพพร้อมกับพูดออกมา

หยดเลืดสีม่วงแปลกๆก่อนหน้านี้ ตอนนี้มันคลอบคลุมดาบทั้งหมด

ในขณะเดียวกัน ตาของ ฟาง เจิ้งจือ ก็ส่องแสงออกมา

มันเป็นสีม่วงเช่นเดียวกับของดาบ

หลังจากออกจากบ้านหินแล้ว เขาก็ไม่ได้คิดเรื่องอื่นอีกเลย? เขารีบมาที่หมู่บ้านภูเขาทางเหนือ

มันเป็นรุ่งสางแล้ว

เขาไม่มีอารมณ์ที่จะสำรวจภูเขาคังหลิง ความกังวลของเขานั้นอยู่ที่หมู่บ้าน เขารีบวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่เขาก็ยังเจอกับฉากที่น่าสลดใจอยู่ดี

ทั้งหมู่บ้านถูกล้อมรอบไปด้วยทหาร

เขารู้ว่านี่หมายถึงอะไร เขาวิ่งเข้าไปข้างในโดยไม่ลังเลใจ

เมื่อเขาเดินเข้าไปในหมู่บ้านความโกรธของเขานั้มไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไป

ลานหมู่บ้านเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องและบาดแผลของชาวบ้าน เขาเห็นแม่ทัพกำลังรังแกชาวบ้าน

ที่สำคัญเขาเห็นพ่อแม่ของเขาถูกจับมัดอยู่ และ จาง หยางปิง อยู่ในตำแหน่งที่ไม่ดีนัก เสื้อของเขานั้นเต็มไปด้วยเลือด

เขารสัมผัสได้ถึงความสิ้นหวังของ ฟาง เฮ่าเตอ, ความโกรธของ ฉิน ซูเหลียน และความโกรธของ จาง หยางปิง

ดังนั้น...

เขาไม่มีเหตุผลที่จะไม่ฆ่า!

"ตูม!" เกิดเสียงระเบิดดังกึกก้อง

เพจหลัก : Double gate TH