บทที่ 29 ยังไงซะ คิทสึเนะสามหาง ก็ดูจะใหญ่กว่าอยู่ดี

บทที่ 29 ยังไงซะ คิทสึเนะสามหาง ก็ดูจะใหญ่กว่าอยู่ดี

นี่นับเป็นครั้งแรกที่ อาโอกิวาตารุ ได้ปรากฏตัวต่อหน้าเหล่าสมาชิกทีม GUYS องค์กรปราบปีศาจชื่อดังในโลกใบนี้ เขารู้สึกว่าตัวเองทำได้ไม่เลวเลย—พลังอันลึกลับและแข็งแกร่งของเขาย่อมทำให้ทุกคนประทับใจไม่รู้ลืม

หลังจบภารกิจ อาโอกิวาตารุ ก็ได้รับศพของ บาตัน จาก GUYS มาอีกจำนวนหนึ่ง ทว่าศพของ บาตัน นั้นแทบไม่มีค่าเท่าไร สุดท้ายแล้วยันต์ที่ได้รับมา รวมกับของเดิมที่มีอยู่เก้าแผ่น ก็มีเพียงสิบแปดแผ่นเท่านั้น

เมื่อกลับถึงศาลเจ้า อาโอกิวาตารุ ก็นำยันต์แตกหักทั้งสิบแปดแผ่นมาใช้ในคราวเดียว

โชคดีไม่น้อย คราวนี้เขาได้ชิกิงามิระดับ R ถึงห้าตัว ได้แก่ ยามาวะระวะ และ ซะชิกิวาราชิ อย่างละหนึ่งตัว ยังได้ อาเกียว หนึ่งตัว คิทสึเนะสามหาง หนึ่งตัว และ เที่ยนซู อีกหนึ่งตัว

โอ้ ให้ตายเถอะ ขอบอกเลยว่า คิทสึเนะสามหาง ทั้งใบหน้าและรูปร่างนั้น...

แค่ก... เอาล่ะๆ กลับมาเข้าเรื่องกันดีกว่า

ยามาวะระวะ กับ ซะชิกิวาราชิ ไม่ต้องพูดถึง เอามาเป็นวัตถุดิบอัปเกรดสกิลให้ตัวหลักของทั้งสองได้ทันที สกิลแรกของ ยามาวะระวะ และ ซะชิกิวาราชิ ก็เพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งระดับ

ส่วน อาเกียว นั้นไม่ได้มีอะไรโดดเด่นเป็นพิเศษ ไม่มีคุณค่าให้พัฒนาเท่าไร ถึงจะเป็นเด็กผู้หญิงก็ตาม

คิทสึเนะสามหาง มีพลังโจมตีสูงมากในระยะสั้น แถมหลังสังหารศัตรูแล้วยังดูดซับพลังชีวิตได้อีก ถ้าพูดถึงการใช้งานก็ดีกว่า อาเกียว อยู่มาก เพียงแต่ช่วงหลังๆ ก็อาจจะตามไม่ทันตัวอื่น แต่ใครจะสนล่ะ ก็เธอน่ารักและรูปร่างดีขนาดนั้น...

เที่ยนซู เป็นสายสนับสนุน จุดเด่นของเขาคือการลดพลังโจมตีของศัตรู และเพิ่มความเสียหายที่ฝ่ายเราโจมตีศัตรู

ตอนนี้ อาโอกิวาตารุ ยังไม่จำเป็นต้องใช้ เที่ยนซู จึงเก็บเอาไว้ก่อน ยังไงเดี๋ยวพอปราบสัตว์ประหลาดมากขึ้น ระดับของชิกิงามิแต่ละตัวก็จะค่อยๆ เพิ่มขึ้นเอง

ส่วนชิกิงามิระดับ N อีกสิบสามตัวนั้น อาโอกิวาตารุ เก็บสะสมครบหมดแล้ว จึงนำทั้งหมดไปเป็นวัตถุดิบอัปเลเวล คุสะ สี่ดาว

ตอนนี้มีเพียง คุสะ เท่านั้นที่ไม่ติดปัญหาเรื่องระดับสูงสุด เพราะสองดาวจะตันที่ยี่สิบ แต่สี่ดาวจะตันที่สามสิบ ยิ่งอัปเลเวล คุสะ ได้เร็วเท่าไร ปริมาณการฟื้นฟูก็จะเพิ่มสูงขึ้น

หลังจากอัปเลเวล คุสะ ถึงสิบหก อาโอกิวาตารุ ก็เสร็จสิ้นภารกิจของวัน

คืนนั้น เขาเรียก คิทสึเนะสามหาง กับ คุสะ ออกมาอยู่เป็นเพื่อนนอนด้วยกัน ยังไงซะ หน้าอกของ คิทสึเนะสามหาง ก็ดูจะใหญ่กว่า คุสะ อยู่ดี ฮ่าๆๆ

รุ่งเช้า เนื่องจากเมื่อคืนเหนื่อยล้ามาก อาโอกิวาตารุ เลยนอนยาวจนเลยเที่ยง งานช่วงเช้าทั้งหมดจึงต้องพึ่ง เคน ดูแล

แม้ว่า เคน จะไม่สามารถทำนายโชคชะตาหรือชักจูงผู้คนได้เท่าไร ทำให้เสียโอกาสทำรายได้ก้อนโตไปบ้าง แต่ก็ยังดูแลผู้ศรัทธาที่มาขอพรได้ดี ธุรกิจจึงไม่ได้เสียหายมากนัก

หลังจากตื่นนอน อาโอกิวาตารุ ก็หาวยาวหนึ่งที เก็บ คิทสึเนะสามหาง กับ คุสะ กลับไป แล้วถอนหายใจเบาๆ “คืนที่ฟุ่มเฟือยจริงๆ ถ้าชิกิงามิของเราทุกตัวมีชีวิตเหมือนคนจริงๆ ได้ก็คงดีไม่น้อย...”

เมื่อเดินออกจากห้อง อาโอกิวาตารุ ก็ตรงไปที่ลานหน้าศาลเจ้า ตั้งใจจะถาม เคน ว่าเช้านี้การค้าขายเป็นอย่างไรบ้าง แต่แล้ว เคน ก็พาชายหนุ่มคนหนึ่งมาหาเขา พร้อมกล่าวว่า “ชายคนนี้บอกว่าอยากมาสมัครงาน”

เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของ อาโอกิวาตารุ ก็เป็นประกาย เขาพิจารณาชายหนุ่มตรงหน้าอย่างละเอียด รูปร่างหน้าตาดี บุคลิกน่าเชื่อถือ เหมาะจะยืนต้อนรับแขกหน้าศาลเจ้าเป็นอย่างยิ่ง

อาโอกิวาตารุ จึงยิ้มถามว่า “คุณชื่ออะไร แล้วทำไมถึงอยากมาสมัครงานที่นี่ล่ะ”

ชายหนุ่มยิ้มตอบ “ผมชื่อ ถงหลี่ เห็นประกาศรับสมัครงานที่พวกคุณแปะไว้ เลยลองมาสมัครดู ตอนนี้ยังไม่มีงานทำ เลยอยากหางานประจำเลี้ยงชีพไปก่อน”

อาโอกิวาตารุ พยักหน้าอย่างเข้าใจ “สมัยนี้คนรุ่นใหม่ที่อยากทำงานในศาลเจ้าหายากมาก คุณมีความสามารถอะไร หรืออยากทำงานแบบไหนที่นี่”

ถงหลี่ ตอบว่า “ผมทำนายโชคชะตาเป็นครับ”

ได้ยินดังนั้น ดวงตาของ อาโอกิวาตารุ ก็เปล่งประกายยิ่งขึ้น รีบกล่าวอย่างตื่นเต้น “ทำนายเป็นเหรอ งั้นตามผมมาเลย”

ว่าแล้ว อาโอกิวาตารุ ก็พา ถงหลี่ ไปยังที่ประจำสำหรับทำนายหยิบเซียมซีหนึ่งใบส่งให้ “นี่ ลองทำนายใบนี้สิ”

ถงหลี่ รับเซียมซีไปดู ก่อนจะยิ้มบางๆ แล้วแปลความหมายของเซียมซีออกมาได้อย่างชัดเจน มีเหตุผลน่าเชื่อถือจน อาโอกิวาตารุ ยังรู้สึกว่าเก่งกว่าตัวเองเสียอีก

ยิ่งฟัง อาโอกิวาตารุ ก็ยิ่งพอใจ ตัดสินใจทันที “ดีเลย! ตั้งแต่วันนี้คุณมาทำงานที่นี่ได้เลย เงินเดือนหกหมื่น เยนต่อเดือน เดี๋ยวดูผลงานอีกที”

เงินเดือนนี้ในญี่ปุ่นถือว่าอยู่ระดับกลางค่อนไปทางล่าง เพราะค่าครองชีพสูง แต่สำหรับ อาโอกิวาตารุ แล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่ เขาเองหาเงินได้หลายแสนต่อเดือนด้วยซ้ำ ส่วน เคน ก็ยังไม่ได้เงินเดือนเลย

ถงหลี่ ได้ยินก็ยิ้มโค้งคำนับ “ขอบคุณครับท่านเจ้าของ ผมจะตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่”

“ในศาลเจ้าไม่ต้องเรียกผมว่าเจ้าของหรอก เรียกว่าท่านนักบวช หรือท่านอาโอกิก็พอ นอกศาลเจ้าค่อยเรียกอะไรก็ได้”

อาโอกิวาตารุ ยืนยันว่าศาลเจ้าต้องมีบรรยากาศของความศักดิ์สิทธิ์และลึกลับ โดยเฉพาะต่อหน้าผู้ศรัทธา

“ครับ ท่านนักบวช”

เพียงเท่านี้ ถงหลี่ ก็กลายเป็นสมาชิกคนที่สองของศาลเจ้าภายใต้การดูแลของ อาโอกิวาตารุ รับหน้าที่ทำนายโชคชะตาและขายเครื่องราง

หลังรับ ถงหลี่ เข้ามา อาโอกิวาตารุ ก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษ ต่อไปนี้เขาก็แทบไม่ต้องทำอะไรเองแล้ว ที่เหลือก็แค่คิดเรื่องปรับปรุงซ่อมแซมศาลเจ้าให้ดียิ่งขึ้น

ขณะที่ อาโอกิวาตารุ เดินจากไปด้วยความสุข เคน ก็หันไปบอก ถงหลี่ ว่า “เวลาทำงานที่ศาลเจ้า พยายามอย่าแสดงพลังพิเศษของนายออกมานัก ไม่อย่างนั้นจะสร้างปัญหาให้กับอาโอกิได้มาก”

ถงหลี่ พยักหน้า ก่อนถามกลับ “แล้วตอนทำนายหรือขายเครื่องรางล่ะ ผมสามารถใส่พลังปกป้องลงไปในเครื่องรางได้จริงๆ”

“อันนั้นแล้วแต่นาย ขอแค่อย่าเว่อร์เกินไปก็พอ”

เคน ตอบอย่างไม่ใส่ใจ ถงหลี่ รับคำและยิ้ม “เข้าใจแล้วครับ ผมเองก็แค่อยากใช้ชีวิตสงบๆ ไม่อยากสร้างปัญหาให้ใครเหมือนกัน”

“นั่นแหละดีแล้ว”

เคน พยักหน้า ก่อนจะไปทำธุระของตัวเองต่อ

ดูเหมือนว่า ถงหลี่ คนนี้ ก็คงไม่ใช่มนุษย์ธรรมดาเช่นกัน

มื้อกลางวัน อาโอกิวาตารุ สั่งอาหารมาส่งถึงบนเขาโดยตรง ต้องจ่ายค่าส่งเพิ่มอีกสิบเยน เพราะถึง ภูเขาเฟิงอวี่ จะไม่สูงมาก แต่ก็ยังเป็นภูเขาอยู่ดี

“เอาล่ะ สองคน ตอนนี้ศาลเจ้าของเรากำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ เชื่อเถอะว่าในอนาคต ศาลเจ้าจะรุ่งเรืองกว่านี้อีก ขอแค่เดินตามผม รับรองได้กินดีอยู่ดีแน่นอน ชนแก้ว!”

“ชนแก้ว!”

องเมียวจิที่ทำได้แค่เรียกชิกิงามิ อุลตร้าแมนที่อยากใช้ชีวิตสงบ และใครก็ไม่รู้ที่ไม่ใช่มนุษย์—ดูยังไงศาลเจ้านี้ก็ไม่ใช่ศาลเจ้าปกติ...