บทที่ 1841 ความรักของแม่

วันนี้ผู้คนส่วนใหญ่ตื่นขึ้นมาเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน แต่กลับได้รับโทรศัพท์และอีเมลจากหัวหน้างาน แจ้งว่าไม่ต้องเข้ามาทำงานและให้หยุดพักผ่อน มีเพียงเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับความปลอดภัยและผู้ที่ทำงานในอุตสาหกรรมและสถานที่เฉพาะทางเท่านั้นที่ยังคงไปทำงาน อย่างไรก็ตาม สำหรับวันนี้และอีก 2 วันถัดไป ค่าจ้างต่อชั่วโมงของพวกเขาจะสูงกว่าปกติ เพื่อเป็นค่าตอบแทนสำหรับการทำงานหนักของพวกเขา แต่ทำไมล่ะ? ทำไมจู่ๆ ถึงได้มีวันหยุด 3 วันแบบกะทันหันเช่นนี้?

"ลูกแฝดงั้นเหรอ? ให้ตายสิ ราชินีทรงแข็งแกร่งจริงๆ! ฉันดีใจมากที่พระองค์และเหล่าทารกปลอดภัย"

"นี่ มีใครรู้บ้างว่าเด็กๆ ชื่ออะไร? ฉันว่าฉันจะตั้งชื่อลูกคนแรกตามชื่อขององค์ชายองค์ใดองค์หนึ่ง มันต้องเท่มากแน่ๆ!"

"ชิ~... ฝ่าบาทแลนดอนคงจะปั่นป่วนในท้องไปหมดแล้วตอนนี้ ใครๆ ก็รู้ว่าพระองค์ทรงตั้งตารอที่จะมีพระธิดามากแค่ไหน"

"แหม ฉันว่าพระองค์ก็ยังคงดีใจกับองค์ชายอยู่นะ"

"บลา บลา บลา บลา บลา"

(^_^)

บรรยากาศเต็มไปด้วยความปิติยินดีและความไม่อยากจะเชื่อระคนกันไป ขณะที่ผู้คนโทรศัพท์และซุบซิบกันเกี่ยวกับข่าวที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน และแน่นอนว่าสื่อต่างๆ ก็ไม่พลาดที่จะเกาะติดเรื่องนี้อย่างใกล้ชิด โดยแต่ละช่องข่าวต่างก็ต้องการนำเสนอข่าวนี้ให้โดดเด่นกว่าใคร สำหรับชาวมอเนต์ทั่วทั้งเบย์มาร์ด มีเสียงพูดคุยหยอกล้อและเสียงเชียร์ดังก้องไปในอากาศ บาร์และผับต่างเปิดให้บริการ เชื้อเชิญให้ผู้คนก้าวเข้ามาและร่วมเฉลิมฉลองอย่างครึกครื้น แท้จริงแล้ว ราชินีได้สร้างความประหลาดใจครั้งใหญ่หลวง ไม่ใช่แค่หนึ่ง แต่เป็นสองห่อแห่งความสุข! หลายคนมองหน้ากันอย่างมีเลศนัย ก่อนจะชนเหยือกเหล้ารัมและเบียร์ขนาดยักษ์ของพวกเขากันอย่างแรง เฮ้อ ดูเหมือนว่าคืนนี้พวกเขาจะต้องฉลองกันเป็นสองเท่า เพื่อที่จะได้เฉลิมฉลองให้กับองค์ชายน้อยแต่ละพระองค์อย่าง 'เหมาะสม'

ฝาแฝด! ไม่อยากจะเชื่อเลยใช่ไหม?

ชาวเบย์มาร์ดโห่ร้องและปรบมือ ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับความรื่นเริงในขณะนั้น บางคนยืนโดยวางขาข้างหนึ่งบนเก้าอี้และอีกข้างหนึ่งบนพื้น: "มารวมกันตรงนี้เถิด พี่น้องทั้งหลาย! มาร่วมยินดีและตื่นตาตื่นใจกันเถอะ เพราะราชินีของเราได้ประทานพรเป็นฝาแฝดแก่เรา! ขอให้ความรื่นเริงจงครอบคลุมไปทั่วทั้งเบย์มาร์ด!"

"เฮ! เฮ!" แคร๊ง!~

เหยือกและแก้วอีกมากมายชนกัน เบียร์และแอลกอฮอล์อื่นๆ กระฉอกล้นออกมาทุกครั้งที่ชนกัน และท่ามกลางความโกลาหลอันน่าปิติยินดี ผู้คนต่างเฉลิมฉลองให้กับชะตาที่พลิกผันอย่างไม่คาดคิดนี้ด้วยอารมณ์ขัน เสียงหัวเราะ และความรู้สึกอัศจรรย์ใจต่อการมาถึงของสมาชิกใหม่สองพระองค์ในราชวงศ์

วันหยุด 3 วัน... วันหยุด 3 วันนี่มันช่างดีจริงๆ และทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณการประสูติขององค์ชายทั้งสองที่ทำให้พวกเขาได้หยุดพัก สำหรับบางคน นี่เท่ากับว่าได้หยุด 5 วันเลยทีเดียว เพราะหลังจากวันหยุด 3 วันนี้สิ้นสุดลง วันหยุดสุดสัปดาห์ 2 วันของพวกเขาก็จะเริ่มขึ้นพอดี เฮ้~... ไม่มีใครเกลียดการมีวันหยุดเพิ่มขึ้นหรอกใช่ไหม? (^o^)

หลังจากพูดคุยเกี่ยวกับข่าวและสัพเพเหระกับครอบครัวและเพื่อนฝูงเกี่ยวกับราชวงศ์แล้ว หลายคนก็กลับไปนอนต่อทันที เนื่องจากพวกเขาตื่นเช้ามากเพื่อวางแผนจะเดินทางไปทำงาน พวกเขานัดแนะกับคนอื่นๆ เพื่อไปเจอกันที่บาร์ ร้านอาหาร ร้านขายอาหาร และสถานที่พักผ่อนหย่อนใจอื่นๆ เพื่อร่วมเฉลิมฉลอง โปรดทราบว่าสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ก็ยังเปิดให้บริการ ดังนั้นบางคนจึงเลือกที่จะไปเล่นสโนว์บอร์ด สกี ตกปลาน้ำแข็ง สเก็ตน้ำแข็ง แข่งโกคาร์ท และแม้กระทั่งกิจกรรมในร่มและกลางแจ้งอื่นๆ ที่มีให้เลือกสรร

ดังนั้น ช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลอง 3 วันเพื่อต้อนรับฝาแฝดสู่โลกใบนี้จึงได้เริ่มต้นขึ้น

แล้วพวกเขาชื่ออะไรกันนะ? ก็อดดริก บาร์น และ วิลเฟรด บาร์น... ก็อดดริกเป็นคนโต และตัวปัญหาก็คือ วิลเฟรด แน่นอน~

บรรยากาศของเบย์มาร์ดในตอนนี้ช่างอึกทึกครึกโครม โรงเรียนทั่วทุกเมืองและหมู่บ้านในเบย์มาร์ดต่างปิดการเรียนการสอนเป็นเวลา 3 วัน เด็กๆ วางแผนนัดเจอกัน และคนอื่นๆ ก็เลือกใช้ชีวิตโอตาคุ โดยต้องการใช้เวลานี้อ่านนิยายแนวบู๊ลิ้มล่าสุดเกี่ยวกับการบ่มเพาะพลังเพื่อความเป็นอมตะและต่อสู้กับสำนักใหญ่เพื่อก้าวขึ้นสู่ดินแดนที่สูงขึ้นไป ได้โปรดเถอะ นี่คือเวลาสำหรับเหล่าโอตาคุที่จะคลานเข้าไปใต้เตียง คว้าไลท์โนเวล เว็บโนเวล หรือแม้กระทั่งมังงะเล่มล่าสุดที่เพิ่งตีพิมพ์ออกมา แล้วอ่านมันราวกับว่าไม่มีวันพรุ่งนี้อีกแล้ว นี่แหละคือชีวิตในเบย์มาร์ดในช่วง 3 วันนี้และแม้กระทั่งหลังจากนั้น บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ไร้ขีดจำกัด เพราะทุกคนรู้ว่าในช่วงฤดูร้อนปีนี้ ฝ่าบาทจะทรงจัดงานเฉลิมฉลองการประสูติขององค์ชายอย่างเป็นทางการ ซึ่งหมายความว่าพวกเขาจะได้หยุดอีกครั้งเหมือนคราวนี้ เฮ้... โอตาคุทุกคนรักวันหยุดอยู่แล้ว (^V^)

ไชโย! ไชโย! ไชโย! ราชินีได้มอบห่อแห่งความสุขที่ไร้ขีดจำกัดให้กับประชาชนของพระองค์ ขณะที่ผู้คนมากมายเฉลิมฉลองการมาสู่โลกนี้ขององค์ชายน้อยทั้งสอง อย่างไรก็ตาม บรรยากาศเดียวกันนี้กลับไม่เกิดขึ้นกับคนอื่นๆ ที่อยู่ห่างไกลออกไป…

---เมืองหลวงแห่งจักรวรรดิหลิงกิงเบิร์ก, เวนิตต้า---

สถานที่: คฤหาสน์ตระกูลขุนนางแม็คไชร์

เพล้ง!!!!

ถาดอาหารทั้งถาดถูกปัดตกจากโต๊ะในเวลาเพียงไม่กี่วินาที หลายคนสะดุ้งถอยหลังด้วยความกลัว รู้สึกว่าสตรีผู้งดงามที่ยืนอยู่เบื้องหน้าพวกเขานั้นเป็นดั่งอสูรสองหน้าที่เก็บซ่อนใบหน้าที่อ่อนโยนไว้สำหรับคนทั่วไป แต่เบื้องหลังประตูที่ปิดสนิท เธอกลับทรมานพวกเขาอย่างไร้ที่สิ้นสุด ใช่แล้ว เธอคือร่างอวตารของความชั่วร้ายบริสุทธิ์ในสายตาของพวกเขา

เพราะก่อนที่เธอจะเข้ามาในคฤหาสน์ ชีวิตของพวกเขาค่อนข้างสงบสุขและไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ตั้งแต่เธอย้ายเข้ามา ทุกวันก็เหมือนกับสนามรบ ไม่มีใครรู้ว่าลูกหลงจะพรากชีวิตของพวกเขาไปเมื่อไหร่ ผู้หญิงคนเดียวจะสร้างความโกลาหลได้มากมายขนาดนี้ในวัยชราได้อย่างไรกัน? ก็นายหญิงคนใหม่ของพวกเขาอายุ 39 ปีในปีนี้ และในสายตาของคนส่วนใหญ่ในโลกนี้ เธอแก่มากเสียจนเหมือนคนโบราณที่ไม่มีตัวตนแล้ว ผู้คนมักจะมองคนใกล้วัย 40 ราวกับว่าพวกเขาเอาขาข้างหนึ่งก้าวเข้าไปในหลุมศพแล้ว มันน่าตลกที่แม้ว่าผู้หญิงวัย 40 ในโลกนี้จะดูดีเพียงใด ด้วยร่างกายที่สมส่วนและรูปร่างที่ได้สัดส่วน แต่ผู้คนก็ยังมองพวกเธอเหมือนคุณย่าแก่ๆ โบราณอยู่ดี ก็นะ ในวัยนั้น พวกเขาส่วนใหญ่ก็เป็นคุณย่ากันแล้วจริงๆ

"เจ้าพวกขยะไร้ค่า!" เสียงของนายหญิงสั่นสะเทือนไปในอากาศ ทำให้หลายคนยิ่งก้มตัวที่สั่นเทาของตนให้ต่ำลงไปอีก "พวกแกมีงานแค่เรื่องเดียว...งานง่ายๆ เล็กๆ เรื่องเดียว แต่เจ้าพวกโง่เง่ากลับทำมันพังพินาศได้ในคืนเดียว"

หญิงสาวหยุดชั่วครู่ ก่อนจะพ่นคำสาปแช่งออกมาจากริมฝีปากอวบอิ่มของเธออีก: "ขยะ..."

เซร่ามองเหล่าสาวใช้ไร้ประโยชน์ที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเธอและรีบสะกดกลั้นความอยากที่จะฆ่าพวกเขาทั้งหมด 'ไม่ได้ ข้าทำไม่ได้ ที่นี่ไม่ใช่อาร์คาดิน่าอีกต่อไปแล้ว ข้าจะให้ดยุคแฮมิลตันเห็นด้านนี้ของข้าไม่ได้...อย่างน้อยก็ยังไม่ใช่ตอนนี้' แววตาของเซร่าฉายแววแห่งการคิดคำนวณ

เธอคือใครน่ะหรือ? อดีตราชินีแห่งอาร์คาดิน่าที่แท้จริงผู้ปกครองเคียงข้างอเล็ค บาร์น มกุฎราชกุมารอีไลคือโอรสของเธอ และเธอคือราชินีตัวจริงผู้ดูแลกิจกรรมทั้งหมดในฮาเร็ม หลังจากหลบหนีออกจากอาร์คาดิน่า เธอรู้ว่าไพโนไม่ปลอดภัยสำหรับเธอหากเธอต้องการที่จะค่อยๆ สร้างกองกำลังในเงามืด เซร่ากำหมัดแน่นเมื่อนึกถึงความผิดพลาดที่ทาสไร้ประโยชน์พวกนี้ทำลงไป ทุกอย่างถูกวางแผนอย่างมีกลยุทธ์ แต่พวกมันกลับทำให้แผนของเธอล่าช้าไปหลายเดือนหรืออาจจะเป็นปีเพราะความล้มเหลวของพวกมัน

ให้ตายสิ! อดีตราชินีแห่งอาร์คาดิน่า เซร่า โกรธจัดจริงๆ!

'ลูกแม่ อดทนอีกหน่อยนะ...อีกไม่นาน แม่จะไปหาลูก'

อย่าได้ดูแคลนความรักของแม่เป็นอันขาด