ตอนที่ 34 อัจฉริยะ (FREE)

“กับดักขนาดใหญ่? เขาขุดด้วยตัวเองงั้นหรือ? เขาทำมันได้ยังไงกัน!” หัวหน้าหมู่บ้าน เริ่มนคิดว่าเรื่องต่างๆนั้นยิ่งดูลึกลับซับซ้อนมากยิ่งขึ้น นึกถึงสิ่งที่เขาเคยคิดกับ ฟาง เจิ้งจือ ก่อนหน้านี้ เขาพลันรู้สึกอัอาบขึ้นมาทันที

“จริงๆแล้ว ฟาง เจิ้งจือ คิดจะทำอะไรกันแน่?”

เมื่อชาวบ้านได้ยินการสนทนาระหว่าง ติง ฉินซาน และ หัวหน้าหมู่บ้าน ปากของพวกเขานั้นอ้าค้างด้วยความตกใจ เรื่องนี้มันส่งผลกระทบกับพวกเขามากเกินไป

“เด็กนั่นแข็งแกร่งจนสามารถปล้นหน่วยล่าสัตว์ได้เชียวหรือ…”

“แสดงว่าทีข้าเห็นเป็นเรื่องจริงตอนที่อยู่ลานหมู่บ้านนั่น!”

“เขาช่วยแก้แค้นให้กับหมู่บ้านของพวกเรา!”

“หมูป่าเขี้ยวเหล็ก..วิเศษเหลือเกิน!”

ถึงแม้ชาวบ้านบางคนจะเคยหัวเราะเยาะ ฟาง เจิ้งจือ ไม่นานมานี้ แต่เมื่อพวกเขารู้ความจริงทัศนคติของพวกเขาก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

ยังไงก็ตาม ฟาง เจิ้งจือ นั้นได้แก้แค้นให้หมู่บ้านภูเขาทางใต้

เมื่อหัวหน้าหมู่บ้านได้ยินคำตอบของ ติง ฉินซาน ในที่สุดเขาก็ยอมรับความจริง

“ดี...เป็นเด็กที่เยี่ยมมาก! รีบแบกสัตว์ที่ล่าได้ทั้งหมดไปที่ลานหมู่บ้าน!” หัวหน้าหมู่บ้าน เมิ่ง ไป่ ออกคำสั่งในขณะที่มือถือกล้องยาสูบอยู่

...

สัตว์ในครั้งนี้มีจำนวนมากกว่าปกติ ไม่นานเหยือที่ล่าได้ทั้งหมดก็ถูกวางไว้กลางลานหมู่บ้าน โดยเฉพาะหมูป่าเขี้ยวเหล็กที่ถูกแขวนไว้เด่นที่สุด

ทั่วหมู่บ้านต่างเต็มไปด้วยความครื้นเครงราวกับเป็นเทศกาลปีใหม่ ยกเว้นแค่ฮูหยินหลี่ที่ใบหน้ายังคงดำคล้ำ มองไปที่กองสัตว์ที่วางอยู่โดยไม่เชื่อสายตาตัวเอง

“เจิ้งจือ มานี่เร็ว!” หลังจากที่สัตว์ทั้งหมดถูกวางไว้เรียบร้อย หัวหน้าหมู่บ้านก็โบกมือให้กับ ฟาง เจิ้งจือ ที่ตอนนี้ถูกชาวบ้านรุมล้อมอยู่

“หัวหน้าหมู่บ้าน” ฟาง เจิ้งจือ เดินเข้าไปข้างๆ

“บอกทุกคนสิว่าเจ้าทำยังไงถึงปล้นหน่วยล่าสัตว์ได้?” หัวหน้าหมู่บ้าน เมิ่งไป่ ยังคงรู้สึกไม่เชื่ออยู่นิดหน่อย

ยังไงตอนนี้ ฟาง เจิ้งจือ ก็พึ่งอายุ 7 ขวบ

เมื่อได้ยินคำถามของหัวหน้าหมู่บ้าน เมิ่ง ไป่ ทุกคนในลานหมู่บ้านก็ค่อยๆเงียบลง ทีละคน ทีละคน พวกเขาทั้งหมดรอคอบคำตอบอย่างคาดหวัง รอ ฟาง เจิ้งจือ เล่าความจริงออกมา

ฉิน ซูเหลียน เองได้ตรวจดูจนแน่ใจแล้วว่าร่างกายของ ฟาง เจิ้งจือ นั้นไม่ได้รับบาดเจ็บ เธอยืนยิ้มอยู่ท่ามกลางผู้คน

ฟาง เฮ่าเตอ นั้นถูกชาวบ้านไม่กี่คนพาเดินมาที่ลานหมู่บ้าน ตอนนี้เขายังคงเดินไม่ได้ เขานั่งลงบนเก้าอี้และวางไม้เท้าไว้ข้างๆ อย่างไรก็ตามใบหน้าของเขายังคงเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

“เยี่ยมมาก ในที่สุดเจ้าก็เผยความสามารถที่แท้จริงออกมา เจ้าแม้แต่พ่อก็คิดจะปิดบัง!”

จ้องมองไปยังใบหน้าที่คาดหวังของชาวบ้าน เขารู้ในทันทีว่าถึงเวลาที่เขาจะต้องทำตัวให้เหมือนเด็กทั่วๆไปอีกครั้ง

เขาหาอะไรบางอย่างในกระเป๋า จากนั้นก็หยิบกระดาษใบหนึ่งออกมา มันเป็นรูปแผนผังที่เขาใช้สร้าง พื้นที่ปิดตายขึ้นมานั่นเอง เขาไม่สามารถอ้างว่าเขาคิดขึ้นมาเองได้ไม่งั้นทุกอย่างคงจะยิ่งวุ่นวายกว่าเดิม

ดังนั้น...

หลังจากขบคิดมานาน ในที่สุด ฟาง เจิ้งจือ ก็ตัดสินใจยกความดีความชอบทั้งหมดให้กับ เด็กหญิงที่เขาเคยถีบก้นเธอ

“เจ้าบอกว่าหลังจากเจ้าเห็นภาพที่เป็นคำถามจากธิดาของกองตรวจการศักดิสิทธิ์ใช้ทดสอบ หลี่ เฮ่อ.....แล้วเจ้าก็เลยนำมันไปปรับใช้อย่างงั้นรึ?” หลังจาก ฟาง เจิ้งจือ อธิบายให้หัวหน้าหมู่บ้านฟังแล้ว เขาก็หยิบรูปวาดที่เขาวาดขึ้นมาให้เขาดู หัวหน้าหมู่บ้านรุ้สึกตกใจมาก

อัจฉริยะ! เขาต้องเป็นอัจฉริยะแน่ๆ!

เขาสามารถจำมันได้ขนาดเรื่องนั้นผ่านไปนานแล้วก็ตาม!

“ยอดเยี่ยม ยอดเยี่ยมมาก..” หัวหน้าหมู่บ้านตอนนี้เขาเหมือนเสียสติไปแล้วเอาแต่พึมพำออกมาไม่หยุดหย่อน

ชาวบ้านคนอื่นๆก็ตกใจเช่นกันหลังจากได้ยินคำอธิบายของ ฟาง จ้วงจือ หลังจากเขาได้เห็นกระดาษแผ่นนั้น เขาก็จำมัน นำมาดัดแปลงปรับใช้เป็นกับดัก นี่มันสุดยอดเกินไปแล้ว!

“เจิ้งจือ เขาสุดยอดมาก เขาสามารถวาดอะไรพวกนี้ขึ้นมาได้แค่ดูกระดาษคำถามนั่นเพียงแค่ครั้งเดียว เขาฉลาดจริงๆ!”

“ใช่แล้ว! ฮูหยินฟาง ได้ให้กำเนิดลูกชายที่ดีเยี่ยมขึ้นมา!”

“เฮ่าเตอ ชีวิตหลังจากนี้ไปของเจ้าคงสุขสบายแล้ว ต่อให้ตอนนี้เจ้าจะฝันอยู่ แต่ข้าพนันได้เลยเมื่อเจ้าตื่นมาใบหน้าของเจ้าก็ยังคงต้องเต็มไปด้วยรอยยิ้มอยู่ดี!”

ชาวบ้านต่างแสดงความชื่นชมกันอย่างออกนอกหน้า ผู้หญิงหลายคนเริ่มเข้าไปรุมล้อม ฉิน ซูเหลียน พร้อมกับเสนอลูกสาวตัวเองให้แต่งงานกับ ฟาง เจิ้งจือ

ในหมู่พวกเธอนั้นยังมีคนที่เคยเข้าไปเสนอลูกสาวของตัวเองให้ฮูหยินหลี่เช่นเดียวกัน แต่ไม่ทันไรพวกเขาก็มาเสนอให้ ฟาง เจิ้งจือ แทนเสียแล้ว

ใบหน้าของฮูหยินหลี่ เริ่มหน้าเกลียดขึ้นเรื่อยๆ

อีกด้านหนึ่ง ฟาง เจิ้งจือ ที่กำลังฟังการสนทนาอยู่นั้น เขาคิดว่าเรื่องพวกนี้จะต้องดูกันอีกนาน เพราะว่าสิ่งที่ป้าๆเขาเรียกกันว่า ‘ลูกสาว’ ตอนนี้ยังตัวเล็กเพียงนิดเดียว

ส่วนใหญ่มีอายุแค่ 2-3 ปี บางคนพึ่งคลอดออกมาเพียง 2 เดือนเท่านั้น!

ข้าจะรูได้ยังไงว่าพวกเธอจะเป็นอย่างไรในอนาคต?

ฟาง เจิ้งจือ จริงๆแล้วไม่ได้ตัดสินคนจากรูปลักษณ์ภายนอก แต่ถ้าเขาจะต้องแต่งงานกับผู้หยิงที่มีไขมันกระเพื่อมตลอดเวลา.....อย่างเช่นฮูหยินหลี่ เขายอมตายดีกว่า

ไม่มีใครถามความคิดเห็นของ ฟาง เจิ้งจือ สักคน ตอนนี้เข้าเริ่มอารมณ์ขุ่นมัว

ในขณะที่กลุ่มผู้หญิงยังคงถกเถียงกันอยู่นั้น พวหผู้ชายยังคงตกตะลึงกันอยู่เหมือนเดิม

ถึงแม้ ฟาง เจิ้งจือ จะยกความดีความชอบให้เด็กหญิงนั่นทั้งหมด แต่ว่าการที่เขาจำรูปนั้นได้ทั้งหมดและสามารถวาดมันออกมาได้ ก็เป็นเรื่องที่น่ากลัวมากแล้ว

หวัง อันฮุย ที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงคนมองไปยังกระดาษที่มีรูปพื้นที่ปิดตายอยู่ ดวงตาของเขาพลันเป็นประกายอย่างรวดเร็ว เขาเดินออกจากฝูงคนเพื่อเข้าไปเอากระดาษจากหัวหน้าหมู่บ้านเพื่อนำมาพิจรณาอย่างถี่ถ้วน

จากนั้นความตกใจของเขาก้ยิ่งเพิ่มขึ้น และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้เขาจะไม่เขาใจแผนภาพนี้ก็ตาม แต่มันดูเหมือนเป็นรูปแบบที่น่าตืนตาตื่นใจ

หรือมันจะมาจาก แผนผังแปดทิศ(ยันต์แปดทิศ)?

มันเป็นความรู้ที่เป็นเนื้อหาที่ค่อนข้างลึก สามารถอ่านมันได้จากตำรากฎแห่งเต๋า แม้แต่ผู้ที่เป็นยอดคนยังยากที่จะเข้าใจ แต่เด็กคนนี้แค่เพียง 7 ขวบก็เข้าถึงระดับนี้แล้ว?

“ท่านคิดอย่างไรบ้าง?” หัวหน้าหมู่บ้าน เมิ่ง ไป่ มองไปที่ หวัง อันฮุย อย่างคาดหวัง ในหมู่บ้านนี้ หวัง อันฮุย เป็นเหมือนตัวแทนของการศึกษา

“ข้ายังไม่ค่อยเข้าใจ…” หวัง อันฮุย ตอบออกไปตรงๆ

“ไม่เข้าใจ?! ท่านหมายความว่า...” หัวหน้าหมู่บ้าน เมิ่ง ไป่ ไม่เข้าใจว่าที่ หวัง อันฮุย พูดนั้นหมายความว่าอะไร

“มันจะเป็นไปได้ไหมถ้าข้าจะยืมมันไปศึกษาให้ละเอียด อีก 2-3 วันแล้วข้าจะนำมาคืน!” หวัง อันฮุย ไม่ได้พูดอะไรอีกต่อไป เตานี้เขาเอาแต่นึกถึงเด็กหญิงที่อยู่กองตรวจการศักดิสิทธิ์เท่านั้น

“เจิ้งจือ เจ้าว่ายังไง?” หัวหน้าหมู่บ้าน เมิ่ง ไป่ หันไปมองทาง ฟาง เจิ้งจือ เพื่อขอความคิดเห็น

ตอนนี้เขาเห็น ฟาง เจิ้งจือ เป็นเหมือนสมาชิกของหน่วยล่าสัตว์คนหนึ่ง เขาจึงปฏิบัติกับ ฟาง เจิ้งจือ แบบ ‘ผู้ใหญ่’

“ได้สิ! แต่ว่าข้ามีข้อแลกเปลี่ยน”ฟาง เจิ้งจือ พยักหน้า

เพจหลัก : Gate of god TH