บทที่ 1536: รนหาที่ตาย!

"ฮิฮิฮิ... พวกเรา ดูนี่สิ... ผู้หญิงกลุ่มหนึ่งคิดว่าพวกมันจะโค่นเราได้"

        กลุ่มชายร่างกำยำหัวเราะเบาๆ รู้สึกว่ามันตลกสิ้นดี

    

ไลท์ ซึ่งเป็นที่รู้กันดีว่าไม่เคยแสดงสีหน้า ก็ยังเผยรอยยิ้มออกมา ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเรื่องนี้มันน่าหัวเราะเยาะเพียงใด

    

ผู้หญิง... จะเอาชนะพวกมันได้ยากแค่ไหนกันเชียว?

    

หญิงสาวผมสีขิงตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว ในขณะที่อีวานก้าและคนอื่นๆ เพียงแค่เอียงศีรษะด้วยท่าทีขี้เล่น

    

และด้วยกริชทั้งสองเล่มในมือ เธอก็ควงมันเหมือนอิเล็กตร้าของดีซี

    

ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว และอีกก้าว

    

เธอและอีกสองสามคนเดินไปพร้อมกับรอยยิ้มบนใบหน้า

    

แต่ยิ่งพวกเธอรุกคืบเข้าไป ฝีเท้าก็ยิ่งเร่งความเร็วจนกลายเป็นการวิ่ง

    

และกว่าที่พวกผู้ชายจะรู้ตัวถึงการกระทำของพวกเธอ เหล่าสตรีก็สังหารไปแล้ว 6 คน

    

ฉัวะ!

    

อีวานก้าสไลด์ตัวลงบนเข่าของเธอ จัดการชายร่างกำยำ 2 คนพร้อมกัน

    

และในขณะนี้ เวลาดูเหมือนจะหยุดนิ่ง เพราะพวกผู้ชายไม่อยากจะเชื่อว่าผู้หญิงชั้นต่ำพวกนี้กล้าต่อสู้กับพวกเขายักษ์ใหญ่ร่างมหึมา

    

ผู้หญิงจะมีพละกำลังและความแข็งแกร่งอะไรได้นอกจากเรื่องอย่างว่า?

    

ใช่... มีองค์กรอย่างพวกแม่มดที่เชื่อว่าตัวเองแข็งแกร่ง

    

แต่จนถึงทุกวันนี้ มอร์แกนีก็ไม่เคยเห็นพวกมันอยู่ในสายตา

    

การตายด้วยน้ำมือของผู้หญิงเป็นสิ่งที่น่าอัปยศที่สุดเท่าที่พวกเขาจะคิดได้

    

และขณะที่พวกเขามองร่างของสหายที่ล้มลง 3 คนร่วงลงกับพื้น สมองของผู้ชายทุกคนก็ชาหนึบ และอ้าปากค้างอย่างไม่เชื่อสายตา

    

"คลาวด์!!"

    

"บลูฟิช!"

    

"ไฮสกาย!"

    

พวกเขาตะโกนชื่อรหัสของพวกที่ตายไปสองสามคนพร้อมกับชักอาวุธออกมาอย่างดุเดือด

    

และเช่นนั้น การต่อสู้ระหว่างชายและหญิงก็ได้เริ่มต้นขึ้น

    

    

ฉัวะ! ฉัวะ! ผัวะ! ฉัวะ!

    

อะไรนะ?!

        

ชายคนหนึ่งตกใจเมื่อเห็นว่าการโจมตีของเขาล้มเหลว และเปิดช่องให้คู่ต่อสู้โจมตีเขากลับแทน

    

ฉัวะ!

    

บาดแผลลึกกรีดผ่านหน้าอกของเขา ฉีกเนื้อหนังให้เห็นกันถ้วนหน้า โชคดีที่เขาหลบได้เกือบทั้งหมด ไม่เช่นนั้นคงถึงจุดจบของเขาแล้ว

    

"แกนะอีหญิง! กล้าดียังไงมาโจมตีข้า บิลลี่หน้าเหล็ก?"

    

โกรธ โกรธ โกรธ โกรธ

    

ชายคนนั้นชกเข้าไปที่ท้องของหญิงสาว ทำให้เธอตัวงอด้วยความเจ็บปวด

    

แรงขนาดนั้นน่าจะผลักเธอกระเด็นถอยหลังไปได้บ้าง

    

แต่หญิงสาวกัดฟันแน่น คว้ามือข้างเดียวกับที่ชกเธอ แล้วพันตัวเองรอบร่างของชายคนนั้นเหมือนงู

    

อะไรกัน?!

    

ชายคนนั้นถึงกับงงงันกับความยืดหยุ่นและท่าทีที่รวดเร็วของหญิงสาว

    

นี่มันเทคนิคการต่อสู้แบบไหนกัน?

    

ชายคนนั้นเอื้อมมือไปด้านหลัง พยายามจะหยุดการกระทำของหญิงสาว

    

แต่มันก็สายเกินไปแล้ว

    

พรวด!!~~

    

เลือดพุ่งออกมาอย่างควบคุมไม่ได้จากด้านหลังคอของชายคนนั้น เมื่อหญิงสาวกระชากกริชของเธอออกมา

    

เธอยังคงเกาะอยู่บนหลัง แทงชายคนนั้นซ้ำที่จุดเดิมในขณะที่เขาวิ่งอย่างบ้าคลั่งด้วยความเจ็บปวด

    

ไม่... ไม่... ไม่!!!!

    

ชายคนนั้นกุมคอของตัวเอง รู้สึกว่าอากาศในร่างกายของเขากำลังหมดไป

    

หัวใจของเขาพยายามสูบฉีดเลือดทั้งหมดเท่าที่จะทำได้ และร่างกายของเขาก็เริ่มเย็นลงทุกชั่วลมหายใจ

    

    

ปัง!

    

เขาล้มลงคุกเข่าโดยที่มือยังคงกุมลำคออยู่

    

แค่ก!~

    

ยากที่จะบอกได้ว่าชายคนนั้นกำลังไอหรือแค่ส่งเสียงครืดคราดในลำคอ

    

ความเจ็บปวดของเขาปรากฏชัดแก่ทุกคนเมื่อใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีชมพูอมฟ้าที่น่าขนลุกในทันที

        

ดวงตาของเขาหนักอึ้ง และในไม่ช้าเขาก็สูญเสียการควบคุมร่างกายของตนเอง

    

มือของเขาไม่ทำงานภายใต้การควบคุมของเขาอีกต่อไป ขาของเขาหมดความรู้สึก ความรู้สึกรอบหลังของเขาหายไป... และการเปลี่ยนแปลงที่น่าสะพรึงกลัวอีกมากมายเกิดขึ้นซึ่งทำให้เขาไม่เต็มใจ

    

ไม่!

    

เขาเป็นชาวมอร์กผู้ภาคภูมิใจซึ่งมีอนาคตอันรุ่งโรจน์รออยู่ข้างหน้า แล้วเขาจะเต็มใจตายตอนนี้ได้อย่างไร?

    

ยิ่งไปกว่านั้น คือการตายด้วยน้ำมือของผู้หญิง!!!

    

แค่ก! แค่ก! แค่ก!

    

ชายคนนั้นไอและดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดขณะที่เลือดทะลักออกจากปากของเขา

    

และในพริบตา ชายคนนั้นก็หยุดดิ้นรน

    

...ตายแล้ว

    

เขาตายตาเบิกโพลงและร่างกายที่ไม่ยอมจำนน พร้อมกับคำสาปแช่งนับพันในดวงตาคู่นั้น

    

แต่ในทางกลับกัน คนร้ายกำลังต่อสู้กับคนอื่นๆ วางแผนที่จะส่งเพื่อนไปให้ชายคนนั้นในปรโลก

    

เฮ้... อย่างน้อยเธอก็ใจดี อยากให้พวกเขาตายไปด้วยกันทั้งหมด ไม่ใช่เหรอ?

    

    

เคร้ง!

    

ไลท์และอีวานก้าปะทะอาวุธกัน แต่ละฝ่ายต่างต่อสู้อย่างดุเดือด

    

การเคลื่อนไหวของพวกเขารวดเร็วมากจนดูเหมือนภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์แนวแฟนตาซี

    

สเต็ปเพลงดาบของพวกเขารวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ ในทุกการโจมตี

    

เคร้ง เคร้ง เคร้ง เคร้ง!~

    

ทั้งคู่มีกริชยาวสองเล่ม ป้องกันการโจมตีของกันและกันไม่ว่าจะต่ำ สูง หรือแม้กระทั่งด้านข้าง "ย๊าห์!!!"

    

ทั้งคู่ผลักกันและกันถอยไป แต่ไม่รีบร้อนที่จะโจมตี

    

ไลท์มองอีวานก้าตรงๆ สลักภาพของเธอไว้ในใจ "เจ้าเก่งมาก"

    

คำชมจากเขาไม่ได้มาง่ายๆ

    

เขารังเกียจที่จะยอมรับ แต่ทักษะดังกล่าวทัดเทียมกับของพวกมอร์ก... แม้ว่าในบางแง่มุมที่นักรบหญิงผู้นี้แสดงออกมา มอร์แกนีก็ยังคงเหนือกว่า

    

อย่างไรก็ตาม ไม่ควรมองข้ามท่วงท่าใหม่ๆ ที่เขาเห็นเธอใช้ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเธอชดเชยสิ่งที่ขาดไปด้วยเทคนิคใหม่ๆ เหล่านี้

    

แม่มด?

        

ไม่ใช่แน่นอน

    

เขาเคยต่อสู้และฆ่าแม่มดมาพอสมควรแล้ว

    

พวกนั้นไม่ได้มีฝีมือขนาดนี้ นอกจากนี้ เขายังสงสัยว่าพวกมันจะมีวิธีขโมยและปรับปรุงเทคนิคของมอร์กได้อย่างไร

    

ถูกต้อง

    

ไลท์จำเทคนิคบางอย่างของเธอได้ว่าเป็นเทคนิคระดับสูงในมอร์แกนีที่ใช่ว่าใครจะเรียนรู้ได้

    

เทคนิคเหล่านี้เป็นเอกสิทธิ์ของมอร์แกนีเท่านั้น

    

แล้วนี่หมายความว่าอย่างไร?

    

คนทรยศ!

    

มีใครบางคนในหมู่พวกเขาที่ปล่อยข้อมูลรั่วไหล และบางทีอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับละครตบตาในคืนนี้ด้วย

    

สายลับ..

    

ดูเหมือนว่าพวกเขามีสายลับอยู่ในหมู่พวกเรามานานแล้ว

    

'ข้าต้องรอดและรีบรายงานเรื่องนี้!... แต่ไม่ใช่ก่อนที่ข้าจะทำลายหรือนำเอกสารออกไป'

    

เอกสารเหล่านั้น..

    

ไลท์จ้องมองไปที่ห้องนิรภัยด้วยแววตาอาฆาต

    

เอกสารเหล่านั้นจะต้องไม่ตกไปอยู่ในมือของศัตรู