บทที่ 1418 - สรุปภารกิจ!

“ฝ่าบาท”

พัศดีแซมทำความเคารพ

แลนดอนมองไปยังหญิงวัย 37 ปีผู้กล้าหาญองอาจและเป็นวีรสตรีตรงหน้าเขา พยักหน้ารับเบาๆ

พัศดีแซมสวมเสื้อคลุมยาวสีขาวขนาดใหญ่ที่ประดับยศพาดอยู่บนไหล่ของเธอ พร้อมกับชุดสีดำล้วนอยู่ข้างใต้

ออร่าทั้งหมดของเธอน่าเกรงขาม ซึ่งตัดกับรูปลักษณ์ที่ดูดีของเธออย่างสิ้นเชิง

เธอไม่ใช่ความงามประเภทที่บอบบาง แต่เป็นราชินีน้ำแข็ง คล้ายกับเพเนโลพี

และเมื่อพูดถึงความแข็งแกร่ง เธอกับมิทเชนก็ทัดเทียมกัน

ในแต่ละเดือน หากใครคนใดคนหนึ่งยังอยู่ในเบย์มาร์ด พวกเขาจะต่อสู้กันอย่างน้อยเดือนละครั้ง

และลูกน้องของพวกเขาก็จะเฝ้าดูด้วยความสนใจพร้อมกับสวมอุปกรณ์ป้องกันด้วย

ว่ากันว่าเมื่อคนทั้งสองนี้ต่อสู้กัน พวกเขามักจะทำลายอาคารและขว้างเศษซากคอนกรีตของอาคารและของหนักอื่นๆ ใส่กันตามใจชอบ

บ้าเอ๊ย!

คุณรู้ไหมว่าระหว่างการต่อสู้ครั้งหนึ่งของพวกเขา พวกเขาได้สร้างบ่อน้ำที่มีชื่อเสียงในปัจจุบันในเขต B ขึ้นมาโดยไม่ได้ตั้งใจ

ถูกต้อง

พวกเขาต่อยลงไปบนพื้นมากจนเกิดเป็นหลุมขนาดใหญ่

และในท้ายที่สุด หลังจากฝนตกลงมา พื้นที่นั้นก็ได้กลายเป็นสถานที่ที่เป็ดและสัตว์อื่นๆ ว่ายน้ำกันอย่างสนุกสนาน

เฮ้อ

เหล่าพัศดีไม่ใช่คนที่ควรไปยุ่งด้วย

ตั้งแต่การถอนรากถอนโคนต้นไม้ ทุบตีกันด้วยต้นไม้เหล่านั้น และการแสดงผาดโผนที่น่าทึ่งอื่นๆ ไม่มีใครกล้าพอที่จะยืนใกล้เกินไประหว่างการต่อสู้ของพวกเขา

อาจจะมีเพียงคนอย่างฝ่าบาท, พระราชบิดาลูเซียส, พลตรีจอช และคนอื่นๆ เท่านั้นที่จะสามารถรับมือกับคนเหล่านี้ได้

แน่นอน เช่นเดียวกับลูกน้องระดับสูงของมิทเชน ลูกน้องระดับสูงของแซมก็มีส่วนหนึ่งของพละกำลังมหาศาลของพวกเขาเช่นกัน

และเพื่อทำให้ทักษะของพวกเขาสมบูรณ์แบบและเฉียบคม พวกเขายังฝึกฝนตามวิถีแห่งเส้าหลินอีกด้วย

อาจกล่าวได้ว่าทั้งแซมและมิทเชนน่าสะพรึงกลัวไม่แพ้กัน

ดังนั้น พวกเขาทั้งสองจึงออกไปปฏิบัติภารกิจตามมุมต่างๆ ที่พวกเขาถูกส่งไป

"ฝ่าบาท ราชินีลูซี่..."

มิทเชน แซม และเลขานุการของพวกเขารีบทำความเคารพกลุ่มคน เข้าร่วมวงสนทนาของพวกเขา

"ฝ่าบาท ข้าได้ยินมาว่าครั้งนี้ มีภารกิจสำหรับพวกเราหรือขอรับ" มิทเชนถามอย่างสงสัย

และแซมก็เงี่ยหูฟังเช่นกัน

คุณก็รู้ นี่เป็นภารกิจแรกที่เธอกับมิทเชนจะทำร่วมกัน... หรืออาจจะเป็นไปได้ว่าเธอคิดผิด และพวกเขาจะมุ่งหน้าไปยังทิศทางที่แตกต่างกันเหมือนอย่างเคย?

แลนดอนทำได้เพียงยิ้ม เมื่อเห็นแววตาอยากรู้อยากเห็นที่คุกรุ่นอยู่ในดวงตาของพวกเขา

มิทเชนเป็นผู้ชายที่ร่าเริง ในขณะที่แซมจะเย็นชาและเงียบขรึมกว่า

คุณอาจจะคิดว่าพวกเขาเป็นเหมือนไฟกับน้ำแข็ง

แต่เมื่ออยู่ด้วยกัน ทั้งสองคนนี้กลับเข้ากันได้เป็นอย่างดี

"ก็ พวกเจ้าอีกไม่กี่นาทีก็จะรู้แล้วไม่ใช่รึ"

เขาจะบอกพวกเขาในห้องประชุม

แล้วจะรีบไปทำไม?

นี่..

มิทเชนและแซมมองหน้ากันอย่างรู้ทัน เห็นความตื่นเต้นที่คุกรุ่นอยู่ลึกๆ

เฮ้!

เป็นเวลาหลายเดือนแล้วที่ไม่มีใครได้ออกไปทำภารกิจเลย

เมื่อเทียบกับกองเอกสารมหึมาที่พวกเขาต้องทำในฐานะพัศดี พวกเขามักจะชอบออกไปข้างนอกมากกว่า

ใช่!

กับพวกนักโทษ พวกเขาก็มีเรื่องปวดหัวอยู่บ้างเป็นครั้งคราว

แต่โดยรวมแล้ว การได้ออกไปสำรวจโลกกว้างที่พวกเขาไม่เคยรู้จักมาก่อนยังคงเติมเต็มหัวใจของพวกเขาด้วยการผจญภัยและความตื่นเต้น!

ไม่กี่ปีก่อน พวกเขาคิดว่าโลกนี้มีเพียง 3-4 ทวีปเท่านั้น

แต่เมื่อเวลาผ่านไป ขอบเขตโลกทัศน์ของพวกเขาก็เริ่มขยายกว้างขึ้น!

แล้วใครล่ะจะไม่อยากลิ้มรสการผจญภัย?

การเดินทางไปยังอารยธรรมใหม่ๆ การได้เห็นผู้คนต่างสีผิว พบกับสัตว์ พืชพันธุ์ใหม่ๆ อันตรายถึงชีวิตที่ธรรมชาติหยิบยื่นให้พวกเขา

แม้จะอันตราย แต่ใครเล่าจะไม่รู้สึกหลงใหลไปกับการผจญภัยที่รออยู่ข้างหน้าบ้าง?

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~

เหล่าพัศดีหัวเราะอย่างลิงโลดในใจ

และเลขานุการของพวกเขา วินนี่และอัลเฟรด ก็ส่ายหัวอย่างเหนื่อยใจหลังจากเห็นแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้นของพวกเขา

เฮ้อ..

ดูเหมือนว่าพัศดีของพวกเขาจะวางแผนที่จะลุยเต็มที่อีกครั้ง

พวกเขามองหน้ากัน เข้าใจสถานการณ์ลำบากของกันและกันอย่างรู้ทัน

และเช่นนั้น กลุ่มคนก็เดินทางต่อไปยังห้องประชุมใหญ่

-- ห้องโถง 05 ส่วน L ค่ายทหารเบย์มาร์ด --

"บลา บลา บลา บลา บลา~"

ห้องโถงกว้างใหญ่ที่จุคนได้กว่า 10,000 คนนั้นกว้างขวางราวกับโกดังขนาดใหญ่สองแห่งรวมกัน

เสียงพูดคุยจอแจจากชายที่นั่งอยู่ดังก้องไปทั่วพื้นที่

บางคนก็อยากรู้อยากเห็น คนอื่นๆ ค่อนข้างสงบ บางคนเริ่มพูดคุยเกี่ยวกับสัปดาห์ของพวกเขา ในขณะที่คนอื่นๆ เลือกที่จะหลับตาและพิงพนักที่นั่งอย่างเงียบๆ

แน่นอน ยังมีคนที่ชะโงกศีรษะออกไปนอกประตูหลายบานเพื่อคอยดูลาดเลา พร้อมที่จะส่งสัญญาณให้ทุกคนทราบเมื่อผู้บังคับบัญชามาถึง

ใช่แล้ว

การรวมตัวครั้งนี้มีขนาดใหญ่ ประกอบด้วยนาวิกโยธิน ทหาร นายทหารเรือหลายนาย และหน่วยพิเศษราชทัณฑ์อีกสองสามหน่วย

"เฮ้ นายว่าภารกิจนี้เกี่ยวกับอะไร? ในเมื่อมันเป็นระดับดับเบิล S แน่นอนว่ามันต้องอันตรายถึงชีวิตยิ่งกว่าเดิมใช่ไหม?"

"เอ๊ะ? ระดับดับเบิล S เหรอ? ทำไมของนายเป็นดับเบิล S ในขณะที่ของฉันเป็นระดับ S ล่ะ... หรือว่าฉันจะมาผิดห้องโถง?"

"ให้ตายสิ! หรือว่าฉันจะเป็นคนที่อยู่ผิดห้องโถงกันแน่? ห้องโถง 05 อาคารดวินเดิลตัน... ที่นี่ใช่ไหม?"

"ใช่ นี่คือห้องโถง 05 แล้วเรื่องระดับภารกิจที่หลากหลายมารวมกันนี่มันคืออะไรกันแน่? อ๊ะ! หรือว่าการประชุมครั้งนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับภารกิจเดียว แต่สำหรับภารกิจอื่นๆ อีกหลายภารกิจ?"

นี่มันอะไรกัน?

หลายคนยังคงตกตะลึงกับความคิดของตนเอง รู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงเกินไปในอก

สำหรับบางคน นี่เป็นภารกิจใหญ่ครั้งแรกของพวกเขา

ลองนึกภาพการเข้าผิดห้องโถงสำหรับการสรุปภารกิจดูสิ

แม้ว่าพวกเขาจะออกไปตอนนี้เพื่อหาห้องโถงที่ถูกต้อง พวกเขาก็จะไปถึงสายอย่างไม่ต้องสงสัย ทำให้ผู้บังคับบัญชาคิดว่าพวกเขาไม่จริงจัง

บ้าเอ๊ย!

หลายคนถอนหายใจอย่างโล่งอกอย่างลับๆ หลังจากยืนยันว่าพวกเขาอยู่ในสถานที่ที่ถูกต้องแล้ว

เฮ้อ

'ใจเย็นไว้ ทำตัวให้เท่... อเล็กซานเดรีย! นี่คือภารกิจระดับ S ครั้งแรกของแก!'

ทั้งหญิงและชายต่างแอ่นอกอย่างภาคภูมิใจ ตั้งตารองานที่กำลังจะมาถึง

และในไม่ช้า ก็มีคนร้องเตือนสั้นๆ แก่หลายคน

"พวกเขามาแล้ว! พวกเขามาแล้ว!"

ข่าวแพร่กระจายไปอย่างรวดเร็วทั่วทั้งห้องโถงสรุปภารกิจอันกว้างใหญ่

และเพียงไม่กี่วินาทีต่อมา ทั้งสถานที่ก็เงียบสงัดราวกับป่าช้า

"_"

...เอาล่ะ

ถึงเวลาที่การสรุปภารกิจจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว