บทที่ 1331 - ความโกลาหลในวังหลวง

และแล้วมันก็เริ่มขึ้น

ทั่วทุกหนทุกแห่ง ไม่ว่าจะเป็นเขตชั้นนอก ชั้นใน หรือชั้นกลาง ราวกับว่าสวรรค์กำลังพิโรธ

ความโกรธเกรี้ยวของพวกเขานั้นไม่มีสิ่งใดเทียบได้ ก่อให้เกิดความโกลาหลและความตื่นตระหนกแผ่ขยายไปทั่วบริเวณ

-เขตชั้นนอก-

“ไม่! ไม่! สวรรค์กำลังทำลายกำแพงวัง! เราจะทำยังไงดี?”

“บ้าเอ๊ย! ข้ายังหนุ่มยังแน่น มีเมียสามคนคอยเอาอกเอาใจ ข้าจะมาตายที่นี่ได้ยังไง? หนี... หนี... ข้าต้องหนีออกจากกำแพงวังก่อนที่มันจะถล่มลงมาทับข้าทั้งเป็น!”

“อ๊ากกก~~ กลับเข้าไป! กลับเข้าไป! ข้างนอกมันก็เลวร้ายไม่ต่างจากข้างในเลย”

“โอ้ เหล่าทวยเทพ... ข้าน้อยผู้นี้ทำผิดอันใด? หากท่านต้องการเอาชีวิตขององค์จักรพรรดิ แล้วเหตุใดจึงต้องมาเล่นงานคนแก่ต่ำต้อยอย่างข้าด้วยเล่า?”

“โอ้ไม่! ริกโก้ถูกสวรรค์ซัดจนกระเด็น... ริกโก้~!”

ตู้ม!

เขตชั้นนอกโกลาหลวุ่นวาย หลายคนสับสนว่าจะยอมเป็นเป้านิ่งอยู่ข้างนอก หรือจะวิ่งเข้าไปหลบในกำแพงที่ยังคงถูกโจมตีโดยตรง

ให้ตายสิ พวกเขาควรทำอะไรดี? ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาไม่มีศัตรูที่เป็นตัวเป็นตนให้โจมตี แล้ว... พวกเขาควรจะทำบ้าอะไรกัน?

ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!

สวรรค์ไม่เปิดโอกาสให้พวกเขาได้คิด

“หาที่กำบัง!”

“อ๊ากกกกกกกกก~”

หลายคนตกอยู่ในสภาวะคลุ้มคลั่ง

และเช่นเดียวกับพวกเขา เหล่าคนที่อยู่ในเขตชั้นกลางและชั้นในสุดก็กำลังจะตายเพราะความวิตกกังวลเช่นกัน... โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผู้ที่อยู่ในเขตชั้นในสุดนั้นรู้สึกราวกับว่าจุดจบของพวกเขาใกล้เข้ามาแล้ว

-เขตชั้นในสุด-

เหล่าพระชายา พระสนม และนางบำเรอต่างตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างที่สุดในเขตวังใน

ไม่มีใครสนใจความบาดหมางกับสตรีที่พวกเขาเคยเกลียดชังและวางแผนร้ายต่ออีกต่อไป ตอนนี้ทุกคนต่างกอดลูกของตนไว้ด้วยมือที่สั่นเทา ราวกับว่านี่คือวันสิ้นโลก

แต่ละนางอยู่ในลานบ้านของตน ไม่กล้าออกไปไหนหลังจากได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากจุดที่สูงที่สุดของตำหนัก

รั้วหินสูง 6 ฟุตล้อมรอบลานบ้านแต่ละแห่ง

อีกครั้งที่อาคารในลานบ้านของพวกนางจะสะท้อนถึงสถานะของพวกนาง ขึ้นอยู่กับว่าตำแหน่งที่ได้รับนั้นหรูหราเพียงใด

ยกตัวอย่างเช่นองค์ราชินี พระชายาแห่งพงไพร... ลานบ้านของพระนางประกอบด้วยอาคาร 6 หลัง... 3 หลังเป็นอาคารชั้นเดียว และอีก 2 หลังมีเพียงสองชั้น แน่นอนว่าพระนางอาศัยอยู่ในอาคารที่สูงที่สุดซึ่งมี 3 ชั้น

แน่นอนว่า ตำหนักเย็นเป็นสถานที่ที่มีอาคารเพียงหลังเดียว โดยไม่มีแม้แต่สระปลาในบริเวณนั้น

สำหรับทิลด้า นางไม่เคยอาศัยอยู่ในเขตฮาเร็มทั่วไป เนื่องจากพวกเขาได้จัดเตรียมสถานที่พิเศษไว้ให้นางที่ด้านหลังป่าในวังหลวงนานแล้ว

ด้วยวิธีนี้ พวกเขาสามารถคุ้มกันนางและทำให้แน่ใจว่าคนอื่นจะไม่ได้พบนาง เพื่อไม่ให้เป็นการสร้างความอับอายแก่ฝ่าบาทด้วยการขาดการศึกษาและมารยาทของนาง

ในฮาเร็ม เหล่าพระชายาและพระสนมต่างมีลานบ้านแยกเป็นของตนเอง แต่เหล่านางบำเรอมักจะถูกจับกลุ่มและโยนเข้าไปในลานบ้านเดียวกัน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงสถานะอันต่ำต้อยของพวกนาง

อย่างน้อยที่สุด นางบำเรอแต่ละคนก็จะได้รับอาคารหนึ่งหลังภายในลานบ้านเพื่อดูแลลูกๆ และมีความเป็นส่วนตัว

และบัดนี้ ในวาระสุดท้ายนี้ เด็กๆ ที่ยังไม่ถึงวัยบรรลุนิติภาวะและยังคงอยู่ในวัง ก็ถูกแม่ของตนคว้าตัวไปอย่างรวดเร็ว

มันเป็นภาพที่น่าจับตามอง เมื่อได้เห็นเหล่าสตรีเจ้าเล่ห์เหล่านี้กลายเป็นคนที่อบอุ่นเมื่อเป็นเรื่องของลูกๆ ของพวกนาง

องค์ราชินีกอดพระธิดาวัย 13 ชันษาของพระองค์ไว้แน่น ขณะเฝ้ามองเปลวเพลิงสีเหลืองขนาดมหึมาจำนวนมากที่ปรากฏขึ้นเป็นครั้งคราวจากมุมต่างๆ รอบนอกเขตฮาเร็ม

มันไม่เหมือนสิ่งใดที่พระนางเคยเห็นมาก่อน สิ่งของต่างๆ ลอยว่อนไปทั่ว และเสียงกรีดร้องจากแดนไกลก็ดังมาถึงหูของพระนางนานแล้ว ไฟ สายลม และความพิโรธอันกึกก้องของสวรรค์ได้กลืนกินวังหลวงไปไกลสุดลูกหูลูกตา

แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ทั่วทั้งเขตฮาเร็มกลับดูเหมือนไม่ได้รับผลกระทบ ราวกับว่าสวรรค์เลือกที่จะหลีกเลี่ยงพวกนาง แต่ใครจะบอกได้ว่าพวกนางจะไม่ใช่รายต่อไป?

องค์ราชินีประคองศีรษะของพระธิดาที่หวาดกลัวไว้สุดกำลัง ขณะมองไปยังองครักษ์ที่ตอนนี้หน้าซีดเผือด

“ไซลาส... เราจะทำอย่างไรดี?”

พวกเขาจะทำอะไรได้เล่า?

กล้ามเนื้อของไซลาสเกร็งแน่นด้วยความสิ้นหวัง เขาไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน

นี่ไม่ใช่ปัญหาระดับมนุษย์! นี่คือการโจมตีจากเบื้องบน! ไม่มีอาวุธเช่นนี้อยู่จริง

เป็นไปไม่ได้ที่สิ่งนี้จะเกิดขึ้นจากฝีมือมนุษย์

ไม่มีอาวุธใดเคยถูกสร้างขึ้นมา! แต่ก็มีตำราโบราณและเรื่องเล่าเกี่ยวกับการที่สวรรค์ลงโทษผู้คนด้วยภัยพิบัติทางธรรมชาติอยู่บ้าง บางศาสนาทั่วโลกเชื่อว่านี่เป็นเรื่องจริง

หรือว่าต้าฝ่าเหริน หรือก็คือองค์จักรพรรดิ ได้ก่อบาปร้ายแรงอะไรไว้?

นี่เป็นสัญญาณว่าองค์หญิงทิลด้าไม่ควรแต่งงานหรือไม่?

โอ้ไม่นะ! หรือนี่จะเป็นด้านมืดของเด็กหญิงคนนั้น?

ปีศาจ! ปีศาจ! พวกเขาพูดถูก... นางมันชั่วร้ายเกินไป!

จินตนาการของไซลาสเริ่มก่อตัวขึ้นแล้ว

“ฝ่าบาท นี่อาจเป็นสัญญาณจากสวรรค์หรือคำสาปจากปีศาจที่อยู่เบื้องหลังเด็กนอกคอกนั่น!”

องค์ราชินีเบิกพระเนตรกว้างด้วยความตกตะลึง เมื่อทรงตระหนักได้ว่านี่คือวันก่อนวันบรรลุนิติภาวะของเด็กเหลือขอนั่น

“ฝ่าบาท หากจะให้กระหม่อมทูล... หลังจากเรื่องนี้ เพื่อความแน่ใจ เราไม่ควรตั้งเป้าไปที่เด็กหญิงต้องสาปนั่นอีก! มิฉะนั้นนางอาจจะมาเล่นงานองค์ชายและองค์หญิงได้”

ตู้ม!

เกิดการระเบิดขึ้นในความคิดขององค์ราชินี ตามมาด้วยกระแสความทรงจำที่พระนางรังแกทิลด้าครั้งแล้วครั้งเล่า

ฟุบ

เข่าของพระนางอ่อนแรงลง

พระนางและคนอื่นๆ อีกหลายคนได้ร่วมมือกันฆ่าแม่ของเด็กนอกคอกนั่น แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับพระนางและลูกๆ ของพระนางเมื่อความจริงถูกเปิดเผย?

“ไซลาส! ความจริงของเหตุการณ์นั้นไม่เคยถูกเปิดเผย!”

“กระหม่อมทราบฝ่าบาท... กระหม่อมก็มีส่วนร่วมในเรื่องนี้ด้วย ดังนั้นถ้านางรู้ นางอาจจะฆ่ากระหม่อมด้วยเช่นกัน! ตอนนี้ เราจะอยู่ในฮาเร็มไปก่อนเนื่องจากการโจมตีไม่ได้มุ่งมาทางเรา”

องค์ราชินีเม้มริมฝีปากอย่างกังวล: “อืม”

บางทีนี่อาจเป็นการลงโทษจากสวรรค์จริงๆ... แต่ในกรณีที่มันเกี่ยวข้องกับเด็กหนูนั่น พวกเขาก็จะต้องปิดปากให้สนิท

ดวงตาขององค์ราชินีทอประกายดุร้าย

เพื่อลูกๆ ของพระนาง พระนางจะต้องเป็นพันธมิตรกับพระชายาคนอื่นๆ ที่มีส่วนรู้เห็นในเรื่องนี้ด้วย

พวกเขาจะต้องตรวจสอบทุกอย่างอีกครั้ง ตามล่าและฆ่าพยานทุกคน เพื่อปิดทางรั่วไหลทั้งหมด!

ความจริงจะต้องไม่ถูกเปิดเผยเด็ดขาด!

ตู้ม!

พื้นดินใต้เท้าของจอชสั่นสะเทือนขณะที่เขาและทีมบุกเข้าไปในเขตชั้นในสุดได้นานแล้ว พวกเขากำลังเดินทางผ่านป่าในวังหลวงไปยังกระท่อมอันเงียบเหงาของทิลด้า

ภารกิจ: ที.พี. ได้เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ.... แต่เรื่องมันจะง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร?