บทที่ 1281 - ตัวเสริมแกร่งโลหะจากต่างดาว

[รางวัล: เทคโนโลยีเสริมแกร่งโลหะจากดาวเคราะห์ระดับ D จูอันเจีย และแบบแปลนผู้สร้างจักรกลระดับสูงจากดาวเคราะห์ระดับ D เนบุน]

...

ดี ดีมาก ดีเยี่ยม!..

ทันใดนั้นแลนดอนก็ยิ้มกว้างจนแก้มของเขาเริ่มเจ็บปวดอย่างรุนแรง

อย่างแรกเลยคือเทคโนโลยีเสริมแกร่งโลหะ

ไม่ต้องสงสัยเลย เทคโนโลยีที่เขาได้รับสามารถทำให้โลหะแข็งแกร่งกว่าเดิมได้ถึง 60%

แล้วรู้ไหมว่ามันหมายความว่าอะไร?

เชี่ย!

ไอรอนแมนก็เทียบไม่ติดกับเจ้าพวกนี้หรอก!

นั่นคือ เขาสามารถทำให้พวกมันแข็งแกร่งขึ้นและเบาลงด้วย... ซึ่งเป็นสิ่งที่โลกที่เจริญกว่านี้น่าจะเชี่ยวชาญอยู่แล้ว

อะลูมิเนียม เหล็ก ไทเทเนียม... และอีกมากมาย

โลหะทั้งหมดนี้จะได้รับการเสริมความแข็งแกร่งภายใต้อิทธิพลของเทคโนโลยีนี้

และน่าประหลาดใจที่ความรู้ที่เขาได้รับยังครอบคลุมถึงการดูแลรักษาและประเด็นสำคัญอื่นๆ ทั้งหมด ทำให้มั่นใจได้ว่าวัสดุที่เสริมความแข็งแกร่งเหล่านี้มีอายุการใช้งานยาวนานขึ้น และไม่จำเป็นต้องบำรุงรักษาบ่อยเท่าปกติ

อีกครั้ง เมื่อมองในด้านความปลอดภัย เขายังพบว่าแม้เครื่องบินจะตก มันก็อาจไม่จำเป็นต้องแตกเป็นเสี่ยงๆ เสมอไป

แน่นอนว่าจะต้องมีความเสียหายอยู่บ้าง แต่ไม่ใช่ความเสียหายรุนแรงเหมือนที่เกิดขึ้นบนโลก

ลองจินตนาการดูสิว่าการเสริมความแข็งแกร่งของโลหะจะต้องทนทานขนาดไหนถึงจะไปถึงระดับนี้ได้?

แลนดอนรู้สึกปลาบปลื้มใจอย่างยิ่งกับการค้นพบสมบัติล้ำค่าราวกับของขวัญจากพระเจ้านี้

แต่คำพูดต่อมาของระบบก็ได้ดับไฟที่ลุกโชนอยู่ในใจของเขาอย่างรวดเร็ว

[โฮสต์ สิ่งสำคัญที่ท่านต้องจำไว้คือการเสริมความแข็งแกร่ง 60% นี้จะเพียงพอที่จะป้องกันได้ในตอนนี้ แต่เมื่อแกนศักดิ์สิทธิ์ฟื้นคืนพลังได้ 50% มันก็จะทำอะไรได้ไม่มากนัก]

..

ยังไม่ดีพอเหรอ?

แลนดอนกำที่นั่งของเขาแน่นด้วยความตกใจและหวาดกลัว

แปลว่า 60% นี่พอที่จะต้านทานแกนพลังได้จนกว่ามันจะไปถึง 50% งั้นเหรอ?

เส้นริ้วสีดำปรากฏขึ้นบนหน้าผากของแลนดอนยิ่งเขาคิดถึงพลังดิบของแกนพลังนั้น

'ระบบ ถ้างั้นข้าก็ต้องพัฒนาระบบเสริมแกร่งโลหะต่อไปเรื่อยๆ สินะ?'

[ถูกต้องโฮสต์ แต่โปรดจำไว้ว่าแม้ท่านจะไปถึงการเสริมความแข็งแกร่ง 100% แต่เมื่อแกนศักดิ์สิทธิ์ปลดปล่อยพลังออกมา 90% ก็จะไม่มีอะไรที่ท่านสามารถหยุดมันได้อีกต่อไป]

'ข้ารู้' แลนดอนพูดอย่างเคร่งขรึม 'ข้าต้องชิงแกนพลังกลับมาก่อนที่มันจะไปถึง 80... ไม่สิ! 70%'

[ดีมากโฮสต์ ดูเหมือนว่าในที่สุดสมองของท่านก็กลับมาทำงานแล้ว]

(-_-)

เอาน่า

นี่แหละระบบที่เขารู้จัก!

แลนดอนที่ได้พูดคุยกับระบบโดยไม่โดนดูถูกแม้แต่คำเดียว กลับลืมไปเสียสนิทว่าระบบของเขาน่ารำคาญแค่ไหน

คุยกันดีๆ โดยไม่ดูถูกเขาไม่ได้เลยหรือไง? เขาไปทำอะไรให้ระบบนี้ถึงได้เกลียดชังเขามากขนาดนี้?

เอาเถอะ อย่างน้อยครั้งนี้ระบบก็ตอบคำถามของเขา

และจากสิ่งที่เขาเข้าใจในตอนนี้ ตัวเสริมแกร่งโลหะก็เป็นรองพลังของแกนศักดิ์สิทธิ์อยู่ 10% เสมอ

อย่างน้อยก็มีอีกอย่างที่รับประกันความปลอดภัยให้เขาได้ในตอนนี้

อย่างแรกเลยคือ แม้ว่าศัตรูจะมีแกนศักดิ์สิทธิ์ พวกเขาก็ยังต้องค้นคว้าและทำงานอย่างหนักเพื่อเพิ่มขีดความสามารถของมันให้ถึงระดับหนึ่ง

ใครจะรู้... บางทีแค่การดึงพลังของแกนศักดิ์สิทธิ์ออกมา 5% ก็อาจจะซับซ้อนและใช้เวลานานมากแล้ว

แต่แลนดอนไม่กล้าที่จะโอ้เอ้หรือดูถูกศัตรู

สำหรับตอนนี้ จนกว่าแกนศักดิ์สิทธิ์จะสามารถปลดปล่อยพลังออกมาได้ 50% เขาก็จะปลอดภัย

และเพื่อให้แน่ใจว่าเขาจะได้เปรียบอยู่เสมอ เขาต้องเริ่มค้นคว้าและปรับปรุงพลังการเสริมความแข็งแกร่ง 60% นั้น

เขาต้องก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเสมอหากต้องการรับประกันความปลอดภัยของทหารของเขา... มิฉะนั้น มันจะกลายเป็นการสังหารหมู่ที่นองเลือดซึ่งเบย์มาร์ดจะพ่ายแพ้อย่างน่าสังเวช

ครั้งนี้ เดิมพันมันสูงเกินไปจริงๆ

ชิ

นอกจากการวิจัยยารักษาไวรัสแล้ว เขายังต้องเริ่มศึกษาว่าจะปรับปรุงค่า 60% บ้าๆ นั่นได้อย่างไร

ใช่! เมื่อครู่ก่อนเขาทึ่งและประหลาดใจกับตัวเลข 60% นั้นจริงๆ และตอนนี้ก็ยังเป็นอยู่ แต่ความจริงก็คือความจริง และนั่นมันไม่เพียงพอที่จะรับประกันความปลอดภัยของเบย์มาร์ดได้

และเขาต้องทำให้ดีที่สุดเพื่อผลักดันตัวเลขนั้นให้ไปถึงขีดสุด!

โชคดีที่ด้วยคณิตศาสตร์ ทักษะ และความรู้อื่นๆ ทั้งหมดที่เขาซึมซับมาตลอดหลายปี การระดมสมองในเรื่องต่างๆ จะซับซ้อนขึ้นอย่างแน่นอน แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้สำหรับเขา

เขาช่างโง่เขลาเสียจริง

ระบบคงรู้ว่าเขาสามารถทำได้ จึงได้เตือนสติเขา

ถูกต้อง

มันอาจใช้เวลาสักพักสำหรับคนอื่นๆ ในการค้นคว้าและปรับปรุงมัน เพราะพวกเขาจะต้องอ่านตำรา แก้ปัญหา และระดมสมองอย่างต่อเนื่อง แต่เขาผู้ซึ่งซึมซับความรู้มากมายและรู้ทุกหน้าในตำราทุกเล่มนั้นเปรียบเสมือนสารานุกรมและเครื่องคิดเลขเดินได้

นั่นคือ หากเขากลับไปอยู่บนโลก เขาจะสามารถแก้ปัญหาและทฤษฎีทางคณิตศาสตร์ทั้งหมดที่มาตรฐานของโลกไม่สามารถแก้ไขได้

ใช่แล้ว!

เขาคงจะสามารถแก้ข้อคาดการณ์ของฟาร์เรล-โจนส์ ข้อคาดการณ์ของเคอเธ่ และอื่นๆ อีกมากมายได้อย่างง่ายดาย และได้รับรางวัลโนเบลหลายรางวัลในท้ายที่สุด

ท้ายที่สุดแล้ว ข้อคาดการณ์เหล่านี้จำนวนมากเกี่ยวข้องกับหลายสาขาวิชา รวมถึงวิทยาการคอมพิวเตอร์ พีชคณิต ระบบไดนามิก และอื่นๆ

ดังนั้นเพียงแค่การแก้ปัญหาเหล่านี้ก็จะทำให้มนุษยชาติก้าวกระโดดไปสู่อนาคตได้อีกครั้ง

และในเฮิร์ตฟิเลียปัจจุบัน แม้ว่าสิ่งที่เขาสร้างขึ้นจะคล้ายกับของบนโลก แต่เขาก็ได้ปรับปรุงคุณสมบัติหลักบางอย่างที่นั่นที่นี่ด้วยความรู้ที่เขาได้รับ

อย่างไรก็ตาม นี่คือยุคสงครามยุคกลาง ดังนั้นสิ่งประดิษฐ์ของเขาจึงได้รับการปรับปรุงให้เหมาะกับผู้คนในยุคนี้

ดังนั้นการเปลี่ยนแปลงจึงเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ถึงอย่างนั้น แลนดอนก็รู้ว่าเขาน่าจะสามารถปรับปรุงประสิทธิภาพของตัวเสริมแกร่งโลหะได้เมื่อเวลาผ่านไป

อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาต้องเร่งแผนการของเขาให้เร็วขึ้น

และต้องขอบคุณเทคโนโลยีที่สองที่เขาได้รับ แทนที่จะใช้เวลาหลายเดือนถึงหนึ่งปีในการสร้างเครื่องบินหนึ่งลำ ตอนนี้เขาสามารถทำมันให้เสร็จได้ภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือน

ซึ่งหมายความว่าในไม่ช้า เฮลิคอปเตอร์และเครื่องบินขับไล่จะทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้เร็วกว่าที่เขาคิด

และด้วยวิธีนี้ เขาจะสามารถรับมือกับมอร์กานีได้หรือไม่?

หรือมันยังไม่เพียงพอ?

ติ๊ก-ต็อก ติ๊ก-ต็อก

เวลาใกล้จะหมดลงแล้ว

และตอนนี้ เขาต้องรีบลงมือ