บทที่ 1139 - ชาวซาลิปเนียกับการล่องเรือสำราญ

คลื่นแห่งอารมณ์ความรู้สึกนับไม่ถ้วนถาโถมเข้ามาในจิตใจของทุกคนขณะที่พวกเขาฟังการจัดการของแลนดอน

อะไรนะ?

ในขณะที่เปิดสนธิสัญญาไว้ด้านหนึ่ง พวกเขาก็เปิดเอกสารแยกอีกฉบับหนึ่งซึ่งดูเหมือนขั้นตอนสำหรับเรือสำราญมากกว่า

และทั้งหมดเป็นภาษาโรม่า

ขณะที่แลนดอนพูด พวกเขาก็พลิกดูรูปภาพในนั้น และตกหลุมรักสิ่งที่เรียกว่าเรือสำราญนี้เข้าอย่างจัง

แต่แม้ว่าพวกเขาจะไม่เชื่อคำพูดของแลนดอน ก็ยังมีหลักฐานอีกมากมายอยู่ตรงหน้าพวกเขา

ใช่แล้ว ก่อนการประชุม พวกเขาสงสัยว่าทำไมถึงมีทีวีตั้งอยู่ตรงหน้าพวกเขา

แต่ตอนนี้พวกเขารู้แล้ว

ไบรอันเปิดเทปวิดีโอซึ่งเป็นเพียงโฆษณาเรือสำราญในภาษาโรม่า

นักท่องเที่ยวที่กำลังสนุกสนาน อาหารเลิศรส ห้องพัก สปา... อื้อหือ..

โฆษณานั้นเป็นเหมือนคู่มือฉบับย่อที่แสดงสิ่งอำนวยความสะดวกทุกประเภทบนเรือ นี่ยังไม่รวมถึงห้องพักและสิทธิพิเศษต่างๆ อีกนะ

นี่... นี่... ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องจริงเหรอ?

หัวใจของทุกคนเต้นรัวในขณะที่อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

ดูขนาดของมันสิ?

พวกเขาไม่เคยเห็นเรือลำใหญ่มหึมาเช่นนี้มาก่อน!

มันยาวพอๆ กับเรือหลวงของพวกเขา 4 หรือ 5 ลำมาต่อกัน

และแค่ความสูงอย่างเดียวก็มากมายมหาศาลเกินไปแล้ว

สวรรค์โปรด!

ตอนนี้พวกเขาอยากไปจริงๆ

ใครจะไม่อยากไปล่ะ?

อูเธอร์และคนอื่นๆ เลียริมฝีปากด้วยความตื่นเต้น

"ไอ้หนู เจ้าไม่ได้โกหกข้าใช่ไหม?

พวกเรา... พวกเราจะได้ขึ้นไปบนเรือลำนี้ในเร็วๆ นี้จริงๆ เหรอ?"

"ฝ่าบาทแลนดอน พวกเราจะได้ไปบนเรือใช่ไหมพะย่ะค่ะ?"

"ช่างเถอะ พวกเจ้าถามคำถามผิดๆ ทั้งนั้น ข้าถามเอง!... ฝ่าบาทแลนดอน พวกเราจะได้ขึ้นเรือเมื่อไหร่พะย่ะค่ะ?"

"ใช่ ใช่! เมื่อไหร่มันจะเป็นจริงได้? โอ้! ดูนี่สิ? มีบอกว่าจะมีการแสดงสดในบางเวลา แล้วก็มีสิ่งที่เรียกว่าโกคาร์ทในร่มด้วย?"

"ไม่... ข้าสนใจอาหารและสถานที่ที่เรียกว่า 'บาร์' มากกว่า มันดูดีไปหมด ให้ตายสิ! ตอนนี้ข้าอยากกินอาหารพวกนี้จริงๆ"

"ข้าด้วย! ดูรูปนี้สิ! นี่มันอะไรกัน? มันเขียนว่าเกมอาร์เคด แต่ถึงข้าจะไม่รู้ว่ามันเป็นเกมประเภทไหน มันก็ดูน่าเล่นไปหมด"

"อ๊า... มีรูปผู้หญิงเล่นกลโยนของขณะทรงตัวบนลูกบอลด้วย! และดูนั่น! มีอีกรูปหนึ่งเป็นผู้ชายลอยอยู่กลางอากาศบนเชือก!"

"บ้าไปแล้ว นี่มันอะไรกัน เซิร์ฟฟิง? ดูน่าสนุก! แล้วก็มีสิ่งที่เรียกว่าซิปไลน์ด้วยเหรอ? เอ๊ะ?... เดี๋ยว! นั่นคือสิ่งที่ผู้ชายคนนั้นทำในทีวีเมื่อกี้หรือเปล่า? สุดยอด!"

(^0^)

...

ราวกับต้องมนตร์ ทุกคนต่างตื่นเต้นกับเรื่องเรือสำราญนี้เป็นอย่างมาก

พวกเขากำลังค้นพบว่าการเป็นพันธมิตรกับเบย์มาร์ดมีข้อดีมากกว่าที่พวกเขาเคยจินตนาการไว้มาก

ยิ่งไปกว่านั้น ในขณะนั้น ลูเซีย จาวิส และแอนดรูว์ก็กำลังพูดถึงการผจญภัยมากมายที่พวกเขาเคยมีบนเรือสำราญเช่นกัน

ใช่ ขณะที่อยู่ในเบย์มาร์ด บางครั้งพวกเขาก็เดินทางไปยังคาโรน่าและที่อื่นๆ เพื่อดูว่าชีวิตที่นั่นเป็นอย่างไรเมื่อเทียบกับเบย์มาร์ด

แน่นอนว่าพวกเขาตระหนักถึงความแตกต่างอย่างสิ้นเชิง แต่พวกเขาก็พบว่าจักรวรรดิไพโน่อื่นๆ ก็กำลังทำงานอย่างหนักเพื่อทำให้อาณาจักรของพวกเขาสะอาด เป็นระเบียบ และมีอาชญากรรมต่ำ

พวกเขาเห็นเจ้าหน้าที่จราจรควบคุมการสัญจรของรถม้า เกวียน และอื่นๆ

จากนั้น สัปดาห์ละครั้ง จะมีคนผ่านมาตามถนนและเก็บขยะทั้งหมดไป

แน่นอนว่าพวกเขายังได้เรียนรู้ที่จะแยกขยะ แม้ว่าในตอนแรกจะดูเหมือนเป็นเรื่องยากสำหรับพวกเขา แต่เมื่อเวลาผ่านไปหลายปี มันก็กลายเป็นเรื่องง่าย

และผู้ที่เก็บขยะไปก็จะนำไปเผาหรือมอบให้เกษตรกรเพื่อใช้เป็นปุ๋ย

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครทิ้งของที่รีไซเคิลได้

ให้ตายสิ! ชาวเบย์มาร์ดจ่ายเงินให้กับคนที่นำของรีไซเคิลมาคืน ดังนั้นคงจะมีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะทิ้งมันไป

สิ่งที่คนส่วนใหญ่ทำคือเก็บขยะรีไซเคิลไว้ในถุงหลังประตูบ้าน

และเมื่อมันเต็ม พวกเขาก็จะไปที่สถานีรับฝากที่ใกล้ที่สุดเพื่อรับรางวัล

ดังนั้นผู้คนที่อยู่ในเมืองหรือหมู่บ้านสามารถไปที่นั่นได้ทุกเมื่อที่ต้องการ

จากนั้น ของรีไซเคิลก็จะถูกส่งไปยังท่าเรือ และที่เหลือก็เป็นไปตามกระบวนการ

ลูเซียและพี่น้องของเธอตระหนักมานานแล้วว่าจักรวรรดิเหล่านี้กำลังเปลี่ยนแปลงไปมากเพียงใด ซึ่งหมายความว่าสักวันหนึ่ง พวกเขาก็จะไปถึงระดับนี้เช่นกัน

อย่างไรก็ตาม นั่นคือวิธีที่พวกเขาไปเยือนไพโน่ด้วยเรือสำราญ

ดังนั้น พวกเขาจึงรู้ดีกว่าใครๆ ว่ามันสนุกและน่าตื่นเต้นเพียงใด

เธอรู้ว่าพวกเขาจะต้องชอบมันมาก

และสิ่งที่น่าทึ่งก็คือ แม้ว่าพวกเขาจะมากับครอบครัว ก็ยังมีห้องสวีทสำหรับครอบครัวขนาดใหญ่ที่เพดานสูงและดูเหมือนบ้าน 2 ชั้น

ใช่แล้ว! มันเหมือนกับห้องลอฟท์

อันที่จริง มีห้องสวีทหลายประเภทให้เลือกมากเกินไป เช่น เฮเวนสวีท, สกายสวีท, แกรนด์สวีท, ลอฟท์/แฟมิลี่สวีท, อัลติเมทแฟมิลี่สวีท, เซเลบริตี้สวีท, เพนท์เฮาส์สวีท, รอยัลคลาสสวีท และอื่นๆ

ห้องสวีทแต่ละประเภทมีข้อดีในตัวเองและสามารถทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในสวรรค์ได้

สิ่งที่ลูเซียชอบที่สุดคือพื้นที่ดาดฟ้าอันกว้างใหญ่ที่เธอสามารถนอนอาบแดดและเพลิดเพลินกับทิวทัศน์พร้อมเครื่องดื่มสองสามแก้วข้างกาย

ให้ตายสิ! แค่คิดถึงมันก็ทำให้เธอคิดถึงเรือสำราญแล้ว

เรือรบถูกสร้างขึ้นเพื่อการต่อสู้และไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกมากมายเหมือนเรือสำราญ

ดังนั้นมันจึงเป็นคนละเรื่องกันเลย

แลนดอนมองไปที่เหล่าผู้อาวุโสและเชื้อพระวงศ์ที่ตื่นเต้นและอดที่จะหัวเราะเบาๆ ไม่ได้

แน่นอน ตามข้อกำหนดของสนธิสัญญา เขาต้องจัดหาการขนส่งระหว่างสองจักรวรรดิ

ดังนั้นพวกเขาจะต้องได้เพลิดเพลินกับสิ่งเหล่านี้อย่างแน่นอน

"ทุกคน... เรือสำราญจะเดินทางไปกลับซาลิปเนียเป็นประจำ

แต่ก่อนหน้านั้น มีบางอย่างที่เราต้องจัดการให้เรียบร้อย

อย่างแรก โปรดเปิดแฟ้มที่ 3 ของท่าน และเปิดไปที่หน้า 4

เราจะเริ่มจากตรงนั้น"