บทที่ 1036 - พลังอำนาจ!!

เอซีเนียอ่านจดหมายฉบับแรกจบและยืนตะลึงงันอยู่ตรงนั้น

อะไรนะ??!!!!

เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคนอย่างเธอจะได้รับเลือกให้เข้าร่วมองค์กรชั้นยอดบางแห่ง

ในจดหมายบอกว่ามีคนใกล้ชิดของเธอเป็นผู้แนะนำเธอให้เข้าองค์กร

ดูเหมือนว่าตัวตนของบุคคลผู้นั้นจะถูกเปิดเผยก็ต่อเมื่อเธอตัดสินใจเข้าร่วมองค์กรเท่านั้น

จะเป็นท่านปู่ของเธอหรือเปล่านะ?

นอกจากท่านแล้ว เธอก็ไม่รู้จักใครอื่นที่อยากจะมอบพลังอำนาจให้กับเธอ

ท่านปู่ฝ่ายแม่รักเธอมาโดยตลอดและให้ความสนใจเธอมากกว่าหลานชายคนใดของท่าน

บางทีอาจเป็นเพราะท่านคิดว่าเธอจะได้เป็นราชินีหรืออะไรทำนองนั้น

เพราะตั้งแต่เธอเกิดมา ท่านปู่ฝ่ายแม่ก็คอยสอนเธออย่างลับๆ

เธอยังแน่ใจด้วยว่าชายผู้นั้นไม่ได้รักลูกสาวของตัวเองเลย (แม่ของเธอ)

หลายปีที่ผ่านมา ชายชราผู้นั้นรู้สึกผิดหวังและรังเกียจทุกครั้งที่มองหน้าผู้หญิงคนนั้น

เป็นแม่ประสาอะไรกัน?

เหอะ ในเมื่อเห็นว่านางชอบผู้ชายมาก พวกเขาทั้งสองจึงปล่อยให้นางทำเรื่องอย่างว่า และถึงกับส่งผู้ชายไปให้ถึงเตียง

พวกเขาเลือกที่จะส่งผู้ชายที่สามารถกำจัดทิ้งได้ง่ายๆ ไปให้ ดีกว่าที่จะมีสายลับที่อาจเป็นภัยอยู่รอบตัว

คนของพวกเขาก็จะคอยรายงานความเคลื่อนไหวทุกฝีก้าวของนางให้ทราบด้วย

อีกอย่าง โดยนิสัยแล้ว เอเวอรี่เป็นผู้หญิงที่สอดรู้สอดเห็นมาก

ดังนั้นด้วยการเคลื่อนไหวของเอซีเนีย ผู้หญิงคนนั้นน่าจะสังเกตเห็นอะไรบางอย่างอยู่บ้าง

แต่เนื่องจากพวกเขาปล่อยให้นางแหวกว่ายอยู่ในจินตนาการเคลือบน้ำผึ้งกับเหล่าชายที่คอยบอกว่านางสวย ผู้หญิงคนนั้นจึงไม่ค่อยสนใจเอซีเนียมากนัก

เหล่าชายหนุ่มอ้อนวอนขอความรักจากเอเวอรี่และถึงกับหลั่งน้ำตาอ้อนวอนขอความสนใจจากนาง

และผู้หญิงโง่เขลาคนนั้นก็ลืมเรื่องลูกสาวของตัวเองไปเสียสนิท

ตอนนี้ แม้ว่าพวกเขาจะอาศัยอยู่ในคฤหาสน์เมดิสันหลังใหญ่โตเหมือนกัน แต่แม่ของเธอก็เจอเอซีเนียแค่เดือนละครั้งหรือสองครั้งเท่านั้น

มันเป็นเรื่องน่าหัวเราะ แต่ก็เข้าทางพวกเขา

ดังนั้น ตลอดหลายปีที่ผ่านมา คนของท่านปู่ได้แอบพาเธอออกไปทำภารกิจและฝึกฝน

อย่าเข้าใจผิด นี่คือเดเฟรัส ที่ซึ่งเหล่าบุรุษต้องผ่านการฝึกฝนอย่างเข้มงวดและไม่สามารถแสดงอารมณ์ออกมาได้

แน่นอนว่าเหล่าสตรีก็ต้องผ่านการศึกษาเฉพาะทางซึ่งเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับสตรีชาวเดเฟรัสเช่นกัน

ท่านยังเป็นสมาชิกของสภาภายในที่ลงโทษนักรบที่ผ่อนปรนในการฝึกหรือในการต่อสู้

อันที่จริง ท่านปู่ของเธอเป็นบุคคลที่โดดเด่นมาก

อย่างไรก็ตาม ท่านยอมให้ลูกสาวแต่งงานกับตระกูลเมดิสันนี้เพราะพวกเขามีสถานะทางสังคมสูงกว่าและมีอำนาจมากกว่าท่าน

อย่างน้อย นั่นคือสิ่งที่ทุกคนมองเห็นมาโดยตลอด

แต่เธอขอเถียง เพราะคิดเสมอว่าชายชราผู้นั้นกำลังซ่อนบางสิ่งบางอย่างอยู่

ท่านมีทั้งความแข็งแกร่งและผู้คน แล้วทำไมท่านถึงมักจะวางตัวในจุดที่อ่อนแอกว่าอยู่เสมอ?

ตั้งแต่ยังเด็ก เธอก็สงสัยในตัวท่านมาตลอด

แต่ท่านก็มักจะปัดความสงสัยของเธอทิ้งไปเสมอ

ศัตรูของท่านบางครั้งก็ตายโดยอุบัติเหตุหรือเผชิญกับเหตุการณ์หายนะบางอย่างที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับท่านเลยเมื่อมองจากภายนอก

ก็แน่ล่ะ มันน่าสงสัยเกินไปหากศัตรูของท่านทุกคนต้องเผชิญกับหายนะครั้งแล้วครั้งเล่าในขณะที่ท่านยังอยู่ดี

บางครั้ง ท่านก็ยืมมือคนอื่นเพื่อกำจัดศัตรูของท่าน

โดยรวมแล้ว ท่านปู่ของเธอน่าจะแข็งแกร่งกว่าคนในตระกูลเมดิสัน

แล้วทำไมท่านถึงแสดงท่าทีเช่นนั้นมานานหลายทศวรรษ?

เธอรู้ว่าชายชราคนนั้นต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ!!

เมื่อเห็นจดหมาย เธอก็สังหรณ์ใจว่านี่เป็นฝีมือของท่าน

หรืออาจจะเป็นคนอื่นก็ได้

ใครจะไปรู้..

เธอได้รับการตอบรับเข้าองค์กรชั้นยอดที่เรียกว่า ดิ ออเดอร์ ออฟ เอ็กซ์ตรอว์ดินารี พาวเวอร์... หรือเรียกสั้นๆ ว่า ที.โอ.อี.พี

จากจดหมายฉบับแรก นี่คือองค์กรที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโลกซึ่งมีแม้กระทั่งราชวงศ์แห่งมอร์กานีเป็นสมาชิก

มันจะเจ๋งขนาดไหนกัน?

บ้าเอ๊ย!

ไม่น่าแปลกใจเลยที่พวกเขาตรวจจับนักฆ่าที่นำจดหมายเข้ามาไม่ได้

สมกับที่คาดไว้ นักฆ่าจากมอร์กานีนั้นแตกต่างจากพวกในไพโนมาก

ดูระดับฝีมือนั่นสิ?

นี่มันมหัศจรรย์เกินไปแล้วใช่ไหม?

เธอยื่นจดหมายฉบับแรกให้กับคนของเธอ ซึ่งต่างก็อยู่ไม่สุขและตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น

นี่คือความฝันของนักฆ่าทุกคนที่นี่

การได้เรียนรู้และศึกษาในหนึ่งในกิลด์นักฆ่าชั้นนำของมอร์กานี!

ไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้าไปได้

แม้แต่นักฆ่าระดับสูงในเดเฟรัสก็ยังไม่เคยถูกเรียกตัวหรือเชิญเข้าไปเลย

ดังนั้นการแข่งขันจึงดุเดือดมาก

แต่แล้ว โอกาสเช่นนี้กลับหล่นมาอยู่บนตักของพวกเขา

แล้วพวกเขาจะไม่ตื่นเต้นได้อย่างไร?

หัวใจของพวกเขาเต้นรัว ขากรรไกรเกร็งด้วยความลุ้นระทึกขณะมองนายหญิงของตนอย่างใจร้อน

พวกเขาต้องการให้นางตอบรับข้อเสนอในตอนนี้อย่างเร่งด่วน

"นายหญิง ข้าคิดว่าท่านควรจะตอบรับมันเดี๋ยวนี้เลย"

"ใช่แล้ว! ทำเลยเถอะ!"

"นายหญิง นี่ไม่ใช่สิ่งที่เราเฝ้ารอคอยหรอกหรือ?"

"นายหญิง นี่คือพรจากสวรรค์!"

"นายหญิง ทำไมท่านไม่ตอบรับไปล่ะ? ถ้าท่านทำ ข้าจะทำงานโดยไม่รับค่าจ้างในอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าเลย"

...

เหล่าองครักษ์แทบจะคลั่งด้วยความตื่นเต้น

จดหมายบอกว่าหากเธอยอมรับ เธอควรวางคำตอบของเธอไว้ข้างนอกเมื่อใดก็ได้

นั่นหมายความว่าถ้าเธอวางมันไว้ตอนนี้ จะมีคนมาเอามันไปใช่หรือไม่?

จดหมายได้ให้กำหนดเวลาแก่เธอในการตัดสินใจ

และหลังจากนั้น ข้อเสนอก็จะถือเป็นโมฆะ

ในขณะที่องครักษ์เงาปกติจะไร้ซึ่งการแสดงออกและไม่มีสิ่งใดมากระทบกระเทือนใจ เรื่องในวันนี้กลับทำให้พวกเขาทำตัวเหมือนแฟนคลับที่ร้อนรน

อย่างน้อย นี่ก็เป็นก้าวหนึ่งที่ทำให้พวกเขาได้เข้าใกล้มอร์กานีมากขึ้น

แล้วพวกเขาจะยอมปล่อยมันไปเฉยๆ ได้อย่างไร?

เมื่อนึกถึงคนที่ทิ้งจดหมายไว้เมื่อไม่นานมานี้ พวกเขาก็เคารพนับถือเขาอย่างบ้าคลั่ง

ให้ตายสิ!

มันจะผิดไหมถ้าพวกเขาจะจับนายหญิงมัดไว้กับเก้าอี้แล้วบังคับให้เธอตอบกลับ?

(>_