บทที่ 979 - สายลับโจรสลัด

อิโซมิ ซึ่งการมองเห็นพร่ามัวจากเลือดที่ไหลลงมาบนใบหน้า ก้มศีรษะลงอย่างระแวดระวังและไม่กล้าสบตากับนายท่าน K ผู้สวมหน้ากาก

แม้ในขณะที่ทำงานแฝงตัวอยู่ที่นี่ เขาก็ไม่เคยเห็นใบหน้าที่แท้จริงของนายท่าน K มาก่อน

ในความเป็นจริง เขาสงสัยว่าจะมีใครเคยเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเขาหรือไม่

อิโซมิรู้ว่าเขาต้องคิดให้เร็ว มิฉะนั้นทุกอย่างจะจบสิ้นสำหรับเขา

ไม่มีทาง!

ในเมื่อฐานวิหารหลายแห่งถูกทำลาย เขาจะพลาดโอกาสนี้ในการแจ้งให้องค์กรโจรสลัดรู้ได้อย่างไร?

ในเมื่อวิหารถูกโจมตีอย่างหนัก นี่คือเวลาที่องค์กรจะลงมือเผด็จศึก

เขาจะมาตายตอนนี้ไม่ได้!

เมื่อหลายร้อยหลายพันปีก่อน วิหารแห่งนี้ได้หลอกลวงเหล่าโจรสลัด ทำให้พวกเขาต้องสูญเสียสมาชิกไปนับไม่ถ้วนและต้องไปอาศัยอยู่ที่มอร์แกนี

และตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทั้งสองฝ่ายก็ต่อสู้กันมาโดยตลอด

ดังนั้นตอนนี้ที่เหล่าโจรสลัดได้เปรียบในที่สุด เขาคงจะเป็นคนโง่ถ้าไม่แจ้งให้พวกเขาทราบ

สำหรับตัวเขา เขาเป็นโจรสลัดบกที่ได้รับมอบหมายให้อยู่ในสาขาสายลับ/นักฆ่าภายในองค์กร

ควรรู้ไว้ว่าโจรสลัดที่ได้รับมอบหมายให้ประจำกองบัญชาการแทบจะไม่ได้ใช้ชีวิตล่องเรือในทะเลเลย

พวกเขาเป็นที่รู้จักในนามผู้เดินดินหรือโจรสลัดบก

ตัวองค์กรเองก็ดำเนินภารกิจหลายอย่างในทวีปและจักรวรรดิต่างๆ

ดังนั้นคนเหล่านี้มักจะออกไปรวบรวมข้อมูลหรือปฏิบัติภารกิจเฉพาะที่ได้รับค่าจ้างจากราชวงศ์ ขุนนาง หรือแม้แต่องค์กรเอง

กล่าวโดยสรุป โจรสลัดบกจะดำเนินภารกิจทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับบนบก ในขณะที่โจรสลัดทะเลจะรับผิดชอบภารกิจทางน้ำแทน

บางครั้งทั้งสองฝ่ายก็ทำงานร่วมกัน

แต่หลายครั้งพวกเขากลับทำงานแยกกัน

นอกจากนี้ เนื่องจากโจรสลัดบกจำเป็นต้องดูและกลมกลืนไปกับคนธรรมดา พวกเขาจึงไม่สวมใส่หรือทำอะไรที่ฉูดฉาดเหมือนที่โจรสลัดทะเลทำ

คงไม่มีใครเดาได้ว่าพวกเขาเป็นโจรสลัด

นอกเหนือจากแผนกสายลับ/นักฆ่าแล้ว พวกเขายังมีแผนกอื่นๆ ที่เน้นงานเอกสาร การจำกัดผู้ที่เดินทางรอบทะเล

นอกจากนี้ยังมีแผนกที่มุ่งเน้นการจัดการเงิน ความต้องการ และอื่นๆ ขององค์กร

กล่าวโดยย่อ องค์กรทำงานเหมือนรังผึ้งขนาดมหึมาที่ทุกคนรู้หน้าที่ของตน

อิโซมิมุ่งมั่นอย่างมากที่จะส่งข้อความไปให้ถึงโดยเร็วที่สุด

สำหรับนายท่าน K ในใจของเขามุ่งเน้นไปที่การแก้แค้น!

เขายิ้มให้อิโซมิอย่างใจเย็นราวกับไม่สะทกสะท้านกับความจริงที่ว่าเขาเป็นโจรสลัด และเดินเข้าไปหาเขาอย่างมั่นคงก่อนจะหยุดลงข้างๆ

"อิโซมิ เฟอร์นาร์ด ตอนนี้เจ้ามี 2 ทางเลือก

ไม่ตาย ก็บอกทุกอย่างที่เจ้ารู้เกี่ยวกับองค์กรมา

ตั้งแต่ว่าพวกเขาทำลายฐานหลายแห่งได้อย่างไร สมาชิกของพวกเขามักจะซ่อนตัวอยู่ที่ไหน แผนผังอาคารของพวกเขา หรือแม้กระทั่งรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เช่นพวกเขากินอะไร... เราต้องการรู้ทุกอย่างที่เจ้ารู้

ถ้าเจ้าเลือกที่จะสารภาพทั้งหมด เจ้าจะได้รับเพียงการลงโทษอย่างหนักและไม่ถึงตาย

เจ้าเลือกเอา"

-ความเงียบ-

ทุกคนตกอยู่ในความเงียบงันขณะมองอิโซมิด้วยความรังเกียจ

เขากล้าดียังไงมาทรยศพวกเขา?

ทุกคนกำหมัดแน่น รู้สึกว่าใต้เท้านายท่าน K ใจดีเกินไป

ถ้าเป็นพวกเขา พวกเขาจะไม่กล้าเก็บไอ้สารเลวเช่นนี้ไว้ แม้ว่าในที่สุดมันจะสารภาพทุกอย่างที่พวกเขาอยากรู้ก็ตาม

ส่วนอิโซมิ สมองของเขาทำงานอย่างรวดเร็ว

ตอนแรกเขาคิดจะโกหก

แต่ด้วยความฉลาดของคนในวิหารเหล่านี้ พวกเขาคงไม่ปล่อยให้เขาออกจากที่นี่ไปจนกว่าจะได้ตรวจสอบทุกอย่างที่เขาพูดอย่างถี่ถ้วน

จากนั้นเขาก็คิดถึงกลยุทธ์อื่นๆ ที่จะใช้

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับนายท่าน K กลอุบายเหล่านั้นจะยังใช้ได้ผลอยู่อีกหรือ?

อิโซมิรู้สึกสิ้นหวังอย่างแท้จริง เพราะเขามีความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะมีชีวิตรอด

เขาไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าการกำจัดคนของวิหารที่น่ารังเกียจเหล่านี้

ดังนั้นแม้ว่าเขาจะถูกจับได้ในภายหลัง อิโซมิตัดสินใจที่จะส่งไอ้สารเลวพวกนี้ไปไล่ตามเงาแทน

อันที่จริง อิโซมิก็เชื่อว่าการทำลายฐานต่างๆ เป็นฝีมือขององค์กรโจรสลัด

แต่เผื่อว่าไม่ใช่ เขาก็ยังต้องส่งข่าวออกไปไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม

ลูกกระเดือกของอิโซมิขยับขึ้นลงอย่างร้อนรน: "ข-ข-ข-ใต้เท้า ข้ายอมแล้ว ข้ายอมแล้ว ข้ายินดีจะบอกทุกอย่างที่ข้ารู้!"

"โอ้? ให้ความร่วมมือดีนี่

เมื่อครู่ไม่ใช่เจ้าหรือที่ตะโกนว่าให้เราฆ่าเจ้าเสีย?

แล้วทำไมถึงเปลี่ยนใจล่ะ?"

อิโซมิรีบวางมือที่เปื้อนเลือดลงบนพื้นขณะคุกเข่าและโค้งคำนับนายท่าน K หลายครั้ง: "ข-ข-ข-ข-ข้าแค่ไม่อยากตาย! ได้โปรดให้โอกาสข้าอีกครั้งเถิด ใต้เท้า!"

นายท่าน K มองเขาและหัวเราะเบาๆ

"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

อิโซมิ เฟอร์นาร์ด

นอกเหนือจากโจรสลัดแล้ว เจ้ารู้หรือไม่ว่าสิ่งที่ข้าเกลียดยิ่งกว่าคนทรยศคืออะไร?

ก็คือคนทรยศที่ถูกจับได้แต่ยังชอบเล่นตุกติก

เจ้าคิดว่าข้ามองความคิดตื้นๆ ของเจ้าไม่ออกหรือไง?"

ปัง!

อิโซมิปลิวกระเด็นไปข้างหลังด้วยความเจ็บปวด

~แค่ก

เขากระอักเลือดออกมามากขึ้นขณะที่รู้สึกว่าคางของเขาหลุด

นายท่าน K เตะเสยเข้าที่คางของเขาอย่างแรง

มือของเขาสั่นอย่างรุนแรงขณะที่พยายามพยุงร่างกายที่เจ็บปวดอยู่แล้วให้ลุกขึ้นจากพื้น

ไอ้สารเลว!

นายท่าน K มองไปที่อิโซมิและค่อยๆ เดินเข้าไปหาเขาอีกครั้ง

เขาคือใครกัน?

เขาคือคนที่จะมานั่งในตำแหน่งนี้ได้ก็เพราะทักษะการสังเกตอันยอดเยี่ยมของเขา

K ได้พบปะ สอบสวน และพูดคุยกับผู้คนมานับหมื่นนับพันในชีวิตของเขา

ดังนั้นการพยายามเล่นลูกไม้กับเขาจึงดูเหมือนจะไร้ประโยชน์

จากสีหน้าและแววตาที่เต็มไปด้วยการคำนวณของอิโซมิ เขารู้ว่าเจ้าหมอนี่ต้องมีแผนไม่ดีอยู่ในใจแน่นอน

เขาไม่ต้องการที่จะฟังคำพูดพล่ามๆ ของชายคนนี้ด้วยซ้ำ เพราะเขารู้ว่ามันจะเป็นของปลอมทั้งหมด

ไอ้สารเลวคนนี้ดูภักดีต่อองค์กรมากและไม่กล้าที่จะทรยศพวกเขา

ดังนั้นไม่ว่าเขาจะพูดอะไรที่นี่ก็ย่อมเป็นเรื่องโกหกอย่างไม่ต้องสงสัย

ถ้าเป็นเช่นนั้น แล้วจะมีประโยชน์อะไรที่จะเก็บเขาไว้?

เดิมที K ต้องการเก็บไอ้สารเลวคนนี้ไว้จนกว่าพวกเขาจะรวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่รู้ได้

แม้ว่าเขาสัญญาว่าจะไม่ฆ่าไอ้สารเลวคนนี้ แต่ลูกน้องของเขาไม่ได้ให้สัญญาใดๆ

ดังนั้นหากพวกเขาต้องการจัดการมัน แล้วทำไมเขาต้องห้ามพวกเขาด้วย?

เอาล่ะ ในเมื่อเขาได้ตัดสินแล้วว่ากำลังรับมือกับคนประเภทไหน ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องออมมืออีกต่อไป

K ยิ้มอย่างเย็นชาขณะมองไปที่อิโซมิ

"รู้สึกเจ็บปวดแล้วหรือ?

แย่หน่อยนะ เราเพิ่งจะเริ่มต้นกันเท่านั้น"