บทที่ 839 - โนโวร่าแฟชั่นโชว์ 2

และแล้วการแสดงก็เริ่มต้นขึ้น

เสียงดนตรีดังกระหึ่ม และทุกคนต่างรู้สึกมีชีวิตชีวาและเต็มไปด้วยความคาดหวัง

แม้ว่าราชวงศ์จะมีแบรนด์ของตัวเอง (ซึ่งเป็นแบรนด์ที่โด่งดังที่สุด) แต่ก็เป็นที่ทราบกันดีว่าโนโวร่าได้ร่วมมือกับคิโลเพื่อสร้างสรรค์คอลเลกชันฤดูใบไม้ร่วงนี้

ดังนั้นทุกคนจึงตื่นเต้นที่จะได้เห็นผลลัพธ์ที่ออกมา

เสียงดนตรีบรรเลงขึ้น และในทันใดนั้น นางแบบวัย 17 ปีก็ก้าวขึ้นสู่รันเวย์ ทำให้ทุกคนต้องหันไปมอง

ช่างเป็นการเดินที่ยอดเยี่ยมอะไรอย่างนี้!

นี่น่ะหรือที่เรียกว่าการเดินแบบแคทวอล์ก?

หญิงสาวเคลื่อนไหวโดยใช้มือข้างหนึ่งเท้าสะโพกขณะเดินอย่างมั่นใจ

แต่ละก้าวย่างของเธอสอดประสานไปข้างหน้าอย่างสมบูรณ์แบบตามจังหวะของเสียงดนตรี

ทุกคนตกหลุมรักเสื้อผ้าที่เธอสวมใส่ในทันที

สำหรับเหล่าบุรุษ พวกเขารู้สึกว่ามันยิ่งขับให้ผู้หญิงคนนั้นดูโดดเด่นขึ้นไปอีก

แต่พวกเขาสนใจเสื้อผ้าผู้ชายมากกว่า

ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้คิดอะไรมากกับเสื้อผ้าของผู้หญิง

เมื่อมองดูเสื้อผ้าเหล่านั้น พวกเขารู้สึกได้อย่างแท้จริงว่าผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตที่สวยงามซึ่งสามารถทำให้ทุกสิ่งดูมีชีวิตชีวาขึ้นมาได้

แน่นอนว่ามีบางคนที่กำลังศึกษาอยู่ในสถาบันความงามและแฟชั่น

ดังนั้นพวกเขาจึงจดบันทึกทุกอย่างเพื่อวัตถุประสงค์ของสถาบันด้วย

ส่วนเหล่าสุภาพสตรี พวกเธอมองเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ

เชื่อได้เลยว่าผู้หญิงนั้นจะมองเห็นทุกรายละเอียดบนชุดเดรส

ผู้หญิงทุกคนในกลุ่มผู้ชมแทบจะล้มทั้งยืน

หญิงสาวบนรันเวย์สวมเสื้อโค้ทผ้าทวีดสีแดงเนื้อดีที่มีผิวสัมผัสแบบกำมะหยี่

และในวินาทีที่เธอถอดเสื้อโค้ทออก ถือมันไว้แล้วพาดไว้บนไหล่ของเธอ เหล่าสตรีก็แทบจะเป็นลมด้วยความตกตะลึง

นี่มันอะไรกัน?

เหล่าสุภาพสตรีตกอยู่ในภวังค์

แต่ใครจะไปโทษพวกเธอได้เล่า?

ชุดของนางแบบคนนั้นช่างงดงามเกินไปแล้ว!

เมื่อมองไปที่ชุดนั้น คนบนโลกจะต้องจำมันได้อย่างแน่นอน

มันคล้ายกับชุดเดรสลายจุดที่มาริลิน มอนโร สวมใส่ในภาพยนตร์เรื่อง ‘The 7 Year Itch’

เอวที่รัดรูป คอเสื้อแบบโชคเกอร์ และคุณสมบัติอื่นๆ ทำให้ทุกคนที่สวมใส่รู้สึกสวยงาม

หญิงสาวยังสวมถุงมือสีขาวและต่างหูมุกหนึ่งชุด

ผมสีเข้มของเธอถูกจัดเป็นทรงบ๊อบสั้นพร้อมหน้าม้า ทำให้ดวงตาของเธอดูเหมือนแมว

การแต่งหน้าที่งดงามและท่วงท่าของเธอทำให้หลายคนรู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดในโลก

ในชั่วขณะนั้น เธอได้สะกดทุกสายตาของทุกคนราวกับนางไม้

เหล่าสตรีทนไม่ไหวแล้ว!

"ไม่ไหวแล้ว!

ฉันต้องได้ชุดนี้มาก่อนจะกลับเดเฟรัส

ถ้าสามีเห็นฉันใส่ชุดนี้ เขาจะต้องตกหลุมรักฉันซ้ำแล้วซ้ำเล่าแน่ๆ"

"ช่างสมบูรณ์แบบอะไรอย่างนี้!

เห็นเสื้อโค้ทนั่นไหม?

ฉันต้องเอามันมาให้ได้!"

"ฉันสนใจทรงผมของเธอมากกว่า

เธอคิดว่าฉันกับเธอมีรูปทรงศีรษะเหมือนกันไหม?

ฉันไม่อยากทำผมทรงนี้แล้วมาพบทีหลังว่ามันไม่เข้ากับฉันเลย"

"ฉันรู้

แต่ถึงอย่างนั้นฉันก็อยากได้ลุคนี้เหมือนกัน

นี่อาจจะเป็นลุคใหม่ของฤดูกาลนี้เลยก็ได้

แล้วฉันจะยอมตกเทรนด์ได้ยังไง?

ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากสวย?

ไม่ยอมหรอก!

ก่อนกลับ ฉันจะไปร้านทำผม... ต่อให้ต้องพลาดเที่ยวกลับก็เถอะ"

(*^*)

ดวงตาของพวกเขาลุกโชนอย่างร้อนแรงขณะที่คิดจะรีบวิ่งไปที่ร้านค้าและคว้าทุกอย่างที่สามารถซื้อได้ในทันที

ท้ายที่สุดแล้ว บางคนก็จะไม่ได้กลับมาที่นี่อีกจนกว่าจะถึงช่วงเวลาเดียวกันของปีหน้า

แล้วทำไมไม่ซื้อทุกอย่างไปเสียตอนนี้เลยล่ะ?

พวกเขารู้สึกว่าถ้าไม่ทำเช่นนั้น จะต้องเสียใจไปตลอดทั้งปีแน่!

ถัดมา หญิงสาวที่สวยงามน่าทึ่งอีกคนก็ปรากฏตัวบนเวที

เธอแสดงถึงความเป็นผู้หญิงอย่างเต็มเปี่ยมในชุดที่ทำให้หลายคนตกตะลึง

แต่นี่มันอะไรกัน?

มันไม่ใช่ชุดเดรส แต่เป็นเสื้อท่อนบนกับกระโปรงท่อนล่าง?

แต่ยังมีมากกว่านั้น

กระโปรงจะเปลี่ยนเป็นกางเกงได้อย่างไร?

เหล่าสุภาพสตรีรู้สึกเหมือนกำลังฝันไป

ถัดมา นายแบบชายก็ก้าวขึ้นมาบนเวที

และคราวนี้ ดวงตาของเหล่าบุรุษก็ลุกโชนด้วยความปรารถนา

เสื้อผ้าดูสง่างามและบางชุดก็ดูองอาจ

รสนิยมดีเยี่ยม!

จากนั้นเหล่าบุรุษก็พูดคุยเกี่ยวกับการซื้อพวกมันด้วยเช่นกัน

ตั้งแต่ชุดสูท เสื้อคาร์ดิแกน เบลเซอร์ ผ้าพันคอ หมวกบีนนี่ ทรงผม และทุกสิ่งทุกอย่าง เหล่าบุรุษชอบสินค้าหลายรายการและแอบตัดสินใจที่จะซื้อมันด้วยเช่นกัน

ใครบ้างล่ะที่ไม่อยากดูดี?

ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมในความหล่อเหลาของนายแบบเหล่านี้

ให้ตายสิ!

หนวดเคราและใบหน้าของพวกเขาสามารถทำให้ผู้ชายหลายคนยอมซื้อสินค้าได้ และนั่นเป็นเพราะพวกเขารวบรวมลุคความเป็นชายทั้งหมดที่บุรุษในยุคนี้ยกย่องเอาไว้

บางครั้ง พวกเขาเดินลงมาตามรันเวย์โดยสวมเพียงเบลเซอร์และไม่ใส่เสื้อ แต่กล้ามท้องของพวกเขาก็เป็นประกายแวววาวจนทำให้ผู้ชายหลายคนแอบตัดสินใจที่จะไปฝึกฝนหรือออกกำลังกายให้มากขึ้น

แม้ว่าผู้ชายประมาณ 97% จะมีรูปร่างสมส่วนหรือฟิตพร้อมกล้ามท้อง แต่พวกเขาก็ยังมีเป้าหมายส่วนตัวของตัวเอง

บางคนต้องการที่จะแข็งแกร่งเหมือนผู้ปกครองหรือเจ้านายชายของตน ในขณะที่คนอื่นๆ ชอบที่จะรักษารูปร่างให้เพรียว

ดังนั้นในใจของพวกเขา ภาพร่างกายในอุดมคติจึงเอนเอียงไปตามสิ่งที่พวกเขาชอบ

บางคนนับกล้ามท้องของตัวเองและพอใจที่ของตนเองนั้นชัดเจนกว่าของนายแบบ ทำให้พวกเขารู้สึกมั่นใจมากขึ้น

ส่วนคนอื่นๆ รู้สึกว่านายแบบบางคนฟิตเกินไปเพราะพวกเขาชอบหุ่นที่เพรียวบางมากกว่า

แต่ไม่ว่าในกรณีใดก็ตาม นายแบบทุกขนาดรูปร่างของยุคนี้ได้ก้าวขึ้นมาบนเวทีเพื่อเอาใจทุกคน

ในท้ายที่สุด ทั้งชายและหญิงต่างก็พึงพอใจ

การแสดงดำเนินต่อไป

และเมื่อเวลาผ่านไป แม้แต่นายแบบนางแบบเด็กก็ขึ้นมาบนเวที

"ชุดนั้นชื่ออะไร?"

"มันชื่อว่า ลา ลาม รูจ"

"ยอดเยี่ยม! สมกับที่คาดไว้ ชื่อของมันช่างไพเราะราวกับแชมเปญที่นุ่มนวล

ฉันต้องมีชุดนี้ให้ได้!

บอกฉันที คุณรู้วันที่แน่นอนไหมว่าสินค้าจะวางขายเมื่อไหร่?"

"เดี๋ยวนะ พวกเขาไม่ได้บอกว่าวันที่ 6 กันยายนเหรอ?

นั่นมันอีก 3 วันไม่ใช่เหรอ?"

"พระเจ้า!

ทำไมมันนานขนาดนั้น?"

"อ๊า!!!!!

เห็นกระเป๋าใบนั้นไหม?

มันเก๋และทันสมัยมาก

มันจะเข้ากันได้ดีกับสร้อยคอทับทิมของฉันแน่ๆ

ฉันตัดสินใจแล้ว ฉันต้องมีมันให้ได้!"

"ดูชุดคู่นั่นสิ?

ฉันจะซื้อชุดนั้นให้สามีของฉันกับฉันเอง"

"ดูสิ!

พวกเขามีชุดเด็กหลายชุดด้วยนะ

ลูกสาวของฉันต้องดูน่ารักมากแน่ๆ ในชุดนั้น"

(^_^)

และแล้วงานแสดงของโนโวร่าก็จบลง

มันเป็นความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ที่ทำให้หลายคนต่างตั้งตารอคอยสินค้าของพวกเขาอย่างใจจดใจจ่อ

แลนดอนปรบมือเมื่อการแสดงจบลงในที่สุด

เขาพาพรรคพวกไปพบกับเหล่านักออกแบบ และหลังจากนั้นพวกเขาก็พูดคุยสังสรรค์กันสักพักก่อนจะแยกย้ายกันไป

ตอนนี้ เขาก็ได้เวลากลับไปทำงานเสียที

แต่ที่น่าแปลกใจก็คือ เมื่อเขาไปถึงห้องทำงาน เขาก็ได้รับแจ้งจากเลขาว่า 3 ทหารเสือต้องการพบเขาอย่างเร่งด่วน

รอยยิ้มที่ร่าเริงของเขาพลันหุบลง

และเขาก็รู้สึกอยากจะร้องไห้ขึ้นมาทันที

คราวนี้พวกเขาต้องการอะไรกันอีก?