บทที่ 746 - อันตรายที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืด

"เอาล่ะครับ

ตอนนี้เรากลับมาดูแลผิวของมิลเดร็ดกันต่อ" แฮนด์เกอร์กล่าว

เขาอธิบายต่อเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์ทั้งหมดที่เขากำลังใช้และเหตุผลที่เลือกใช้มัน

และแน่นอนว่าจองโก้ก็ยังคงปล่อยมุกตลกของเขาออกมาเช่นกัน

"โอ๊ะ?

ตอนนี้ มิลเดร็ดผู้น่าสงสารของเรากำลังมีหน้ากากพอกหน้าที่ทำจากไข่แดง

คุณสุภาพสตรีทั้งหลาย พวกคุณอยากจะสวย ดังนั้นพวกคุณจึงต้องนั่งรอตรงนี้ให้ไข่แดงแห้ง

เฮะ... ป่านนี้พวกคุณคงยอมทำทุกอย่างเพื่อกลับออกไปข้างนอกพร้อมกับใบหน้าที่หมองคล้ำและผมเผ้ายุ่งเหยิงสินะ ใช่ไหมล่ะ?"

ทุกคนต่างกรอกตามองบนใส่จองโก้

พวกเธอเป็นผู้หญิงที่คุ้นเคยกับการนั่งรอทำผมหรือแม้กระทั่งการตัดแต่งเล็บ

แล้วเรื่องแค่นี้จะทรมานพวกเธอได้อย่างไรกัน?

พวกเธอเพียงแค่หัวเราะคิกคักและตั้งใจฟังแฮนด์เกอร์ซึ่งตอนนี้กำลังเป็นผู้พูดหลัก

ต้องใช้เวลา 10 นาทีเพื่อให้มาสก์แห้ง ดังนั้นเขาจึงเริ่มช่วงถาม-ตอบที่ 2 ของการสัมมนา

ทุกครั้งที่มีช่วงเวลาที่ต้องรอแบบนี้ พวกเขาก็จะเข้าสู่ช่วงถาม-ตอบทันที

เหล่าสุภาพสตรีได้ถามคำถามที่คาใจพวกเธอมานาน

เช่น พวกเธอควรดื่มน้ำอมฤตเสริมความงามจากทวีปอื่นที่มีส่วนผสมของผงตะไบเหล็กหรือไม่ เป็นต้น

ช่วงเวลาถาม-ตอบเหล่านี้ได้รับการปฏิบัติราวกับเป็นช่วงเวลาอันศักดิ์สิทธิ์

การสัมมนายังคงดำเนินต่อไปตามปกติโดยมีเหล่าสุภาพสตรีคอยให้ความสนใจกับทุกคำพูดของแฮนด์เกอร์

และในไม่ช้า การแต่งหน้าของมิลเดร็ดก็เสร็จสิ้น

การแต่งหน้าโทนอ่อนที่ดูเปล่งประกายของเธอขับเน้นให้จุดเด่นที่สุดบนใบหน้าของเธอชัดเจนขึ้น ทำให้เธอดูโดดเด่นยิ่งกว่าเดิม

เมื่อรวมกับทรงผมใหม่ที่ดูหรูหราของเธอแล้ว เธอก็ดูเหมือนซูเปอร์สตาร์เลยทีเดียว

แม้แต่จองโก้ก็ยังทึ่ง

"พระเจ้าช่วย!

นั่นมิลเดร็ดของเราเหรอ?

นี่เรากำลังเห็นฉากซินเดอเรลล่าโดยมีคุณแฮนด์เกอร์เป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวอยู่หรือเปล่าเนี่ย?

ช่างเป็นการเปลี่ยนแปลงอะไรเช่นนี้!

ขอบคุณสวรรค์ที่เราเกลี้ยกล่อมให้เธอเข้าไปในร้านเสริมสวย มิฉะนั้นแล้ว เราจะได้เห็นปาฏิหาริย์นี้ได้อย่างไร?"

มิลเดร็ดเกือบจะถลึงตาใส่จองโก้

นี่แกกำลังชมหรือด่าฉันกันแน่?

ทุกคนก็หัวเราะคิกคักอย่างช่วยไม่ได้กับความปากจัดของเขา

แต่โดยรวมแล้ว พวกเขาทุกคนต่างทึ่งกับการเปลี่ยนแปลงของมิลเดร็ด

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเธอเป็นเด็กสาวที่น่ารักอยู่แล้ว แต่ตอนนี้เธอดูเหมือนดาราภาพยนตร์ที่โดดเด่นสะดุดตาสุดๆ

แน่นอนที่สุด!

คุณแฮนด์เกอร์มีฝีมือดั่งมือทองคำ

ไม่น่าแปลกใจเลยว่าทำไมเขาถึงเป็นหนึ่งในช่างเสริมสวยคนดังที่มีชื่อเสียงที่สุด

จะดีแค่ไหนถ้าชายคนนี้สามารถมาดูแลพวกเธอได้บ้าง?

มีช่วงถาม-ตอบอีกครั้งก่อนที่การสัมมนาจะสิ้นสุดลง

แน่นอนว่าแฮนด์เกอร์ยังคงอยู่แจกลายเซ็นก่อนจะเดินทางกลับ

เหล่าสุภาพสตรีมองดูถุงของขวัญเล็กๆ ของพวกเธออย่างมีความสุข

มีตัวอย่างแชมพูฟรีและผลิตภัณฑ์ดูแลเส้นผมและร่างกายอื่นๆ รวมถึงปากกา สมุดบันทึกเล่มเล็ก และโปสเตอร์พร้อมลายเซ็นของแฮนด์เกอร์

อ๊าาาาาาาาาา!!!!!!!

ทุกคนกรีดร้องอย่างตื่นเต้นเหมือนแฟนเกิร์ลตัวน้อย

แม้แต่ผู้หญิงวัย 45 ปีก็ยังตื่นเต้นอย่างบ้าคลั่งเช่นกัน

"โอ้พระเจ้า!

เขาให้โปสเตอร์ของตัวเองกับพวกเราด้วยเหรอ?

สุดยอด!"

"อืมหืม เพื่อนของฉันเข้าร่วมการสัมมนาครั้งที่แล้ว และเธอบอกว่าของขวัญพิเศษในตอนนั้นคือพวงกุญแจที่มีหน้าของแฮนด์เกอร์อยู่บนนั้น

ครั้งนี้ เราได้โปสเตอร์แฮนด์เกอร์สุดเจ๋งที่มีทั้งตัวและใบหน้าของเขาเลยนะ

เห็นไหมว่าพวกเราโชคดีแค่ไหน? รู้ไหมว่ามีคนมากมายที่ยอมตายเพื่อโปสเตอร์ใบนี้?

ให้ตายสิ!

สามีของฉันหล่อเกินไปแล้ว!"

(^_^)

ตอนนี้ทุกคนตื่นเต้นกันมากเกินไปแล้ว

พวกเธอออกจากอาณาจักรของตนเองเพียงเพื่อการนำเสนอนี้

และมันก็มีประโยชน์มาก เพราะครอบคลุมหัวข้อและคำถามมากมาย

ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!

การมาที่นี่คุ้มค่าจริงๆ

และเช่นนั้นเอง อุตสาหกรรมความงามก็ยังคงพัฒนาไปทั่วทั้งทวีปไพโน่โดยมีเบย์มาร์ดเป็นผู้บุกเบิกยุคใหม่

สุภาพสตรีเหล่านี้มีความสุขและพึงพอใจอย่างยิ่งกับประสบการณ์ทั้งหมด

แต่ไม่ใช่แค่พวกเธอเท่านั้นที่มีความสุขจนตัวลอย

ที่ห่างไกลจากเบย์มาร์ด ก็มีคนอีกคนหนึ่งที่มีความสุขเช่นกัน

--จักรวรรดิคาโรน่า--

เสียงหัวเราะ เสียงคิกคัก และเสียงแห่งความสุขสารพัดชนิดดังก้องออกมาจากห้องนอนขนาดใหญ่

ตัวห้องนั้นดูเหมือนงานศิลปะที่ขุนนางคนใดก็ภูมิใจที่จะได้อาศัยอยู่

กำแพงหินและเพดานสูงทำให้ผู้ที่อยู่ภายในรู้สึกเหมือนเป็นกษัตริย์

และภายในห้องอันกว้างใหญ่นี้ ชายหนุ่มคนหนึ่งกำลังดื่มไวน์ในขณะที่มองดูผู้หญิงเปลือย 12 คนกำลังพลอดรักกันอยู่ตรงหน้าเขา

เขานั่งบนเก้าอี้ที่นุ่มสบายโดยสวมเพียงกางเกงชั้นใน ขณะจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าที่สามารถทำให้ชายคนใดร้อนรุ่มได้อย่างลึกซึ้ง

ในทางกลับกัน เหล่าหญิงสาวก็สัมผัสร่างกายของตัวเองอย่างต่อเนื่องและมองมาที่เขาอย่างเชื้อเชิญ

แต่ยิ่งชายหนุ่มเฝ้ามองมากเท่าไหร่ ความคิดของเขาก็ยิ่งล่องลอยไปที่อื่นแทน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขากำลังคิดถึงใครบางคนมากกว่าสิ่งใด

ชายหนุ่มหัวเราะอย่างเย็นชาขณะคิดถึงแผนการของเขา

ในไม่ช้า เขาจะทำให้ผู้หญิงคนนั้นคลานอยู่ใต้ร่างของเขาเหมือนนางแพศยาผู้หิวโหย

ชายหนุ่มกระดกเครื่องดื่มของเขาจนหมดและขว้างแก้วลงบนพื้นอย่างแรง

‘เพล้ง!’

ชายหนุ่มเดินเข้าไปหาผู้หญิงทั้ง 12 คนและปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งลงไปในความสุขโดยไม่สนใจเศษแก้วที่แตกกระจายบนพื้น

และในขณะที่เขากำลังอยู่ในความสุขสมอย่างเต็มที่ เสียงเคาะประตูดังก็ดังขึ้น

‘ก๊อก! ก๊อก!’

"นายท่านครับ เรื่องด่วนครับ

พวกเขาส่งข่าวมาแล้ว"

ชายหนุ่มหยุดการเคลื่อนไหวของเขาทันทีเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น

เขาปลดปล่อยความใคร่ครั้งสุดท้ายและลุกขึ้นอย่างใจเย็น

"เข้ามา!"

สิ้นเสียงนั้น อัศวินหนุ่มคนหนึ่งก็รีบเข้ามาและรอให้เจ้านายของเขาสวมเสื้อคลุม

แน่นอนว่าเหล่าหญิงสาวยังคงมอบความสุขให้กันและกันต่อไปโดยไม่สนใจโลก

จากนั้นอัศวินหนุ่มก็กระซิบข้างหูเจ้านายของเขาก่อนจะยื่นจดหมายให้

2 นาทีผ่านไป ชายหนุ่มก็เผยรอยยิ้มแห่งชัยชนะออกมา

เขากำจดหมายไว้แน่นอย่างตื่นเต้นเมื่อได้อ่านเนื้อหาของมัน

และชายหนุ่มคนนั้นคือใครกัน?

ก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากคุณชายนักรัก เจ้าชายสกายแห่งราชวงศ์นั่นเอง

เพเนโลพีและเจ้าอ้วนน่าเกลียดนั่นจะแต่งงานกันในช่วงเดือนกันยายน

และเนื่องจากกองกำลังของเขาค่อนข้างอ่อนแอในทวีปต่างแดนนี้ เขาจึงได้ขอความช่วยเหลือจากบุคคลสำคัญบางคน

พวกเขาคือเจ้าพ่อในสังคมใต้ดินของทวีปไพโน่

มีคนไม่มากนักที่ล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเขา

แต่สำหรับผู้ที่ล่วงรู้กลับรู้สึกได้เพียงความหวาดกลัว

พวกเขาคือสิ่งที่แม้แต่อาณาจักรใดก็ยากที่จะรับมือ

และด้วยความช่วยเหลือจากพวกเขา การสังหารเพเนโลพีและครอบครัวของนางทั้งหมดก็ง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ

ก็ใครใช้ให้พวกมันไล่ข้าออกมาจากวังกันเล่า

ใช่แล้ว ราชวงศ์ทั้งหมดต้องตาย เพราะพวกมันได้แต่ยืนดูอยู่เฉย ๆ ในตอนที่เพเนโลพีหยามเกียรติข้า

แต่ทว่า เขายังไม่ต้องการฆ่านางในตอนนี้

เขาต้องการจะเหยียบย่ำศักดิ์ศรีและทำให้นางกลายเป็นสุนัขเชื่อง ๆ ที่เชื่อฟังทุกคำสั่งของเขา

ความตายนั้นยังถือว่าปรานีต่อนางเกินไป

นางต้องเลียเท้าของเขาและมีชีวิตเยี่ยงของเล่นสำหรับคนของเขาไปตลอดทั้งชาติ

เขาต้องการให้นางอ้อนวอนร้องขอความตายแทนที่จะเป็นการมีชีวิตอยู่

นั่นคือสิ่งที่นางสมควรได้รับ

นางเป็นหนี้ข้าขนาดนี้!

เพียงแค่คิดถึงอนาคตของนาง ก็ทำให้สกายยิ้มออกมาอย่างโหดเหี้ยม

ในวันแต่งงานของเพเนโลพีกับเจ้าหมูตอนนั่น พวกเขาจะลงมือ

“เพเนโลพีเอ๋ย เพเนโลพี”

“อย่าหาว่าข้าอำมหิตก็แล้วกัน!”