บทที่ 279 บารอนเคน กับภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก

--เมืองโพรฟัส, อาร์คาดิน่า--

"ไอ้พวกโง่!

ไอ้พวกงี่เง่า!

พวก... พวกแก.....อ๊ากกก!!!!"

“เพียะ เพียะ เพียะ เพียะ!”

เสียงตบดังสนั่นหวั่นไหวราวกับพายุฝนกระหน่ำใส่เหยื่อผู้โชคร้ายดังเล็ดลอดออกมาจากหลังประตูบานใหญ่ที่ปิดสนิท

และภายในห้องนั้น มีชายสามคนกำลังคุกเข่าอยู่เบื้องหน้าเจ้านายของพวกเขาอย่างน่าสมเพช

ใบหน้าของพวกเขาถูกตบอย่างแรงจนเห็นรอยฝ่ามือหลายรอย... รวมถึงรอยเลือดเล็กน้อยที่ไหลซิบ ๆ

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าเจ้านายของพวกเขาชอบสวมแหวนทองคำจำนวนมาก... ดังนั้นใบหน้าของพวกเขาจึงบวมเป่งราวกับติดเชื้อไวรัสที่ไม่รู้จักสายพันธุ์

"ไอ้พวกปัญญาอ่อน!

ข้าให้งานง่าย ๆ แค่อย่างเดียว... ไปตามหาแชนนอนหรือคนที่ฆ่ามันมา

แต่พวกแกทำอะไรกัน มัวแต่ไปอู้งาน!!

ถ้าไม่ใช่เพราะพวกหัวหน้าอัศวินสามคนที่มารายงานข้าระหว่างทางกลับเมืองหลวง... ข้าจะรู้ได้ยังไงว่าแชนนอนมันตายแล้ว?"

“เพียะ เพียะ! เพียะ! เพียะ! เพียะ!”

“_”

ไบรอัน เคน กำลังเดือดดาล

รู้ไหมว่าเขารอข่าวเกี่ยวกับแชนนอนมานานแค่ไหน?

นี่มันปีกว่าแล้วโว้ย!

ถ้าเขารู้ว่าแชนนอนตายเร็วกว่านี้ ป่านนี้เขาคงลงมือยึดครองภาคตะวันตกทั้งหมดไปแล้วไม่ใช่รึไง?

ใช่แล้ว!!

เช่นเดียวกับแชนนอน... เขาก็ต้องการแบ่งแยกอาณาจักรอาร์คาดิน่า โดยการแยกภาคตะวันตกออกจากส่วนที่เหลือ

นั่นคือเหตุผลที่แชนนอนเป็นศัตรูตัวฉกาจของเขา... เพราะทั้งคู่เหมือนกันเกินไป

พวกเขาต่อสู้กันอย่างลับ ๆ มานานกว่า 13 ปีแล้ว

และการที่เขาได้รู้ข่าวการตายของศัตรูคู่อาฆาตผ่านคนของอเล็ก... หมายความว่าอเล็กจะต้องจับตาดูเขาอย่างแน่นอน

เขาไม่ได้โง่!

เมื่อแชนนอนตายไป ก็ไม่มีคนกล้าพอที่จะต่อต้านเขาในภูมิภาคนี้มากนัก... และอเล็กก็รู้เรื่องนี้ดี!!

ถ้าเขาเดาไม่ผิด อีกไม่นานอเล็กคงจะส่งจดหมายมาให้เขา

และถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าในจดหมายจะเขียนว่าอะไร เขาก็รู้ว่ามันคงไม่ใช่เรื่องดีสำหรับเขาแน่

อย่างแรก อเล็กอาจจะส่งกำลังที่แข็งแกร่งกว่ามาช่วยเจ้าเมืองไร้ประโยชน์คนนั้นปกครองเมือง

และเนื่องจากคนคนนั้นจะเป็นสายลับของอเล็ก นั่นหมายความว่าเขาจะไม่สามารถทำกิจกรรมส่วนใหญ่ของเขาได้อีกต่อไป

ต้องรู้ไว้ก่อนว่าเคนคือกฎหมายในเมืองโพรฟัสแห่งนี้... เช่นเดียวกับที่เป็นกฎหมายในหมู่บ้านและเมืองใกล้เคียงทั้งหมด

มีเจ้าเมืองหนุ่มวัย 24 ปีที่มารับหน้าที่ต่อจากพ่อผู้ล่วงลับ

แต่เขาจะทำอะไรเคนได้เล่า?

ก็เพราะความคิดเช่นนี้ เคนจึงไว้ชีวิตเด็กหนุ่มคนนั้นหลังจากแอบฆ่าพ่อของเขาไป

เขารู้สึกว่าเด็กหนุ่มคนนั้นเป็นเพียงแมลงที่ไม่สามารถนำมาใช้ต่อต้านเขาได้

แต่ถ้าอเล็กต้องการยื่นมือเข้ามาช่วยเด็กคนนั้น แน่นอนว่า... อำนาจของเขาในเมืองนี้จะลดลงอย่างฮวบฮาบ

ท้ายที่สุดแล้ว... เคนได้ยึดเงินเดือน 60% ของเด็กหนุ่มที่อเล็กส่งมาให้ทุกเดือน

อีกทั้งยังควบคุมกองทัพส่วนใหญ่ของเจ้าเมืองที่นี่

ทั้งหมดนี้ยังสามารถถูกตั้งข้อหาหลอกลวงเบื้องสูงได้... เนื่องจากเขาเคยบอกอเล็กนับครั้งไม่ถ้วนว่าเขาไม่ได้ควบคุมอะไรเกินกว่าที่ควร

การโกหกว่ากำลังสร้างกองทัพของตัวเองมันน่าสงสัยเกินไป

และตอนนี้ ถ้าขุนนาง (สายลับ) ของอเล็กมาประจำการอย่างถาวร... เขาจะไม่ถูกตั้งข้อหา ริบอำนาจ เนรเทศ หรือประหารชีวิตหรอกหรือ?

มีเรื่องให้ต้องพิจารณามากมาย

และที่แย่ไปกว่านั้น เขาไม่ได้เตรียมพร้อมสำหรับข่าวแบบนี้เลยแม้แต่น้อย!

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาก็คิดว่าแชนนอนกำลังซ่อนตัวอยู่

ดังนั้นแม้กระทั่งในตอนนี้ มันก็ยังไม่น่าเชื่อสำหรับเขา

นี่คือศัตรูคู่อาฆาตที่เขากำลังพูดถึง แล้วมันจะตายไปง่าย ๆ แบบนี้ได้อย่างไร?

บัดซบ!!... นี่มันแย่มาก

เหตุผลที่อเล็กปล่อยให้แชนนอนและตัวเขามีชีวิตอยู่มานานขนาดนี้ ก็เพื่อให้พวกเขาต่อสู้กันเองและรักษาสมดุลแห่งอำนาจเอาไว้

แต่ตอนนี้ เมื่อเขากลายเป็นผู้ชนะ... อเล็กจะยอมให้เขาชนะไปง่าย ๆ แบบนั้นได้อย่างไร?

อย่าเข้าใจผิดไป แม้ตอนที่เขาต่อสู้กับแชนนอน... พวกเขาทั้งคู่ก็ระมัดระวังพอที่จะไม่ฆ่ากันและกันในตอนนี้

พูดง่าย ๆ ก็คือ พวกเขาแค่ต้องการทำให้กองกำลังของอีกฝ่ายอ่อนแอลงหรือผนวกรวมเข้ามาเป็นของตน

สรุปสั้น ๆ... ตราบใดที่อเล็กยังมีชีวิตอยู่ มันก็เป็นเรื่องโง่เง่าที่พวกเขาจะฆ่ากันเอง

ในช่วงเริ่มต้นเส้นทางของพวกเขา พวกเขาเคยคิดที่จะร่วมมือกันเพื่อโค่นล้มอเล็ก

แต่พวกเขาก็ไม่ไว้ใจกันและกันมากเกินไป

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคนใดคนหนึ่งหักหลังอีกคน?

อาจกล่าวได้ว่าเคนเกลียดแชนนอนมากกว่าที่เขาเกลียดอเล็ก... และแชนนอนก็รู้เรื่องนี้ดี

ดังนั้นทางเลือกเดียวของพวกเขาคือกลับไปเริ่มต้นใหม่

ผนวกรวมหรือทำให้อีกฝ่ายอ่อนแอลง

แต่เมื่อแชนนอนตายไปแล้ว... เคนรู้ว่านับจากนี้ไป ชีวิตที่เคยสงบสุขของเขาจะกลับกลายเป็นความวุ่นวายในทันที

เขากำหมัดแน่นด้วยความโกรธ พร้อมกับสบถสาปแช่งไอ้สารเลวนั่น

“แชนนอน ไอ้เวรเอ๊ย!!

ขนาดตายไปแล้ว แกยังหาวิธีลากข้าลงไปด้วยได้อีก”

ขณะที่มองดูชายฉกรรจ์ที่คุกเข่าอยู่เบื้องหน้า เขาก็อยากจะทุบตีพวกเขาให้ตายคามือ

ถ้าพวกมันรู้ว่าแชนนอนตายก่อนที่พระราชาจะรู้... ป่านนี้เขาคงยึดครองพื้นที่ส่วนใหญ่ของภาคตะวันตกไปแล้วไม่ใช่รึไง?

ถึงตอนนั้น... เขาคงจะเตรียมพร้อมรับมือการโจมตีฉับพลันจากอเล็กแล้วไม่ใช่หรือ?

ทั้งหมดเป็นความผิดของพวกมัน!

“ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ! ผลัวะ!”

เคนเปลี่ยนจากการตบเป็นการชกอย่างดุเดือดในไม่ช้า

"พวกแกรู้ไหมว่าสร้างความเดือดร้อนให้ข้ามากแค่ไหน?"

"ไอ้พวกหมาไร้ค่า!"

"_"

ใบหน้าของใครก็ตามที่เขาไม่ชอบใจ เขาก็จะชกใส่

เคนแค่ต่อยออกไปมั่ว ๆ

ขณะที่เขาเริ่มต้นอาชีพนักมวยของเขา พวกคนรับใช้ก็พยายามอย่างสุดความสามารถที่จะกลั้นเสียงร้องเอาไว้

ขากรรไกรล่าง แก้ม และใบหน้าทั้งหมดของพวกเขา... กลายเป็นกระสอบทรายไปในทันใด

เขาหักจมูกของคนหนึ่ง และยังทำให้ฟันของอีกคนหลุดกระเด็นออกมาด้วย

ในตอนนี้... คนเหล่านี้ดูเหมือนอเล็กและแชนนอนในสายตาของเคน

ไอ้พวกสารเลว!!

สามสิบนาทีต่อมา ชายทั้งหมดก็สลบไปแล้ว

"พวกเจ้าทั้งหมดนั่น!!

ลากเจ้าพวกโง่นี่ออกไป เดี๋ยวนี้!" เคนกล่าวพลางชี้ไปยังเหล่าองครักษ์ที่ยืนอยู่รายล้อมห้องโถงของเขา

"ขอรับ นายท่าน!!"

พรึ่บพรั่บ!

เหล่าองครักษ์เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้า..... ภายในห้องโถงก็เหลือคนอยู่เพียง 3 คนเท่านั้น

เมื่อได้ระบายความโกรธออกไปจนหมดสิ้นแล้ว สมองของเคนก็เริ่มทำงานอย่างรวดเร็วอีกครั้ง

"โวซาน!... เซดิทัส!"

"นายท่านเรียกหาพวกข้าหรือขอรับ"

"ข้ามีภารกิจใหม่ให้พวกเจ้า"

“__”