บทที่ 276 งานแสดงรถยนต์ ( 1 )

ท่ามกลางแสงตะวันอันเจิดจ้าที่สาดส่องลงมา เหล่านกน้อยส่งเสียงร้องเจื้อยแจ้ว เหล่าผึ้งบินหึ่ง..... และผู้คนก็เดินไปมาอย่างร่าเริง ขณะที่สายลมร้อนแห่งฤดูร้อนพัดโชยมาสัมผัสแก้มของพวกเขาอย่างแผ่วเบา

ช่างเป็นวันที่ดีอะไรเช่นนี้!!

‘ดรุดรุดรุดรุดรุ’

ในวันอันแสนวิเศษนี้..... สามารถมองเห็นฝูงชนจำนวนมากที่ตื่นเต้นอย่างยิ่งกำลังมุ่งหน้าไปยัง ‘บริษัทขายและเช่ารถยนต์แห่งเบย์มาร์ด’

"เร็วเข้า เร็วเข้า!

ถ้าเราไปสาย เราจะไม่ได้รถเชฟโรเลต บีวาย-ทู โวลต์นะ"

"นายคิดว่าที่นั่นมีรถแค่รุ่นเดียวเหรอ"

"ก็ในเมื่อเรายังไม่เคยเห็นรุ่นอื่นเลย ฉันก็เลยคิดว่าน่าจะมีแค่รุ่นเดียวนั่นแหละ!"

"อ๊าาา!.... ฉันรอที่จะขับรถของตัวเองไปทำงานไม่ไหวแล้ว!!"

"ทำงานเหรอ?....

ไม่เอาอ่ะ!.... ฉันอยากจะพาคู่หมั้นของฉันนั่งรถคันนี้ต่างหาก!!"

"ฉันด้วย!!"

"ฉันด้วย!"

"_"

ในปัจจุบันนี้ นอกจากผู้ที่ผลิตรถยนต์แล้ว... ชาวเบย์มาร์ดส่วนใหญ่รู้จักรถยนต์เพียงประเภทเดียวและรุ่นเดียวเท่านั้น

เชฟโรเลต บีวาย-ทู โวลต์ ซึ่งเป็นรถยนต์ประเภทแฮทช์แบ็ก

แน่นอนว่าพวกเขาเคยเห็นรถของทหาร รถตำรวจ... และอื่นๆ

แต่รถเหล่านั้นไม่ใช่รถสำหรับพลเรือน... หรืออย่างน้อยพวกเขาก็คิดเช่นนั้น

ควรจะรู้ไว้ว่าพวกเขาส่วนใหญ่เรียนขับรถมาเป็นเวลากว่าหนึ่งปีแล้ว

แน่นอนว่าพวกเขาเริ่มเรียนจากการขับรถบรรทุก

แต่เมื่อบริษัทผู้ผลิตรถยนต์ถูกก่อตั้งขึ้น... พวกเขาก็ได้เริ่มฝึกฝนกับรถยนต์ธรรมดา

แลนดอนได้มอบรถยนต์รุ่นเดียวกันหลายร้อยคันให้กับบริษัททดสอบรถยนต์...เพื่อให้ผู้คนได้ใช้ฝึกฝน

ตัวรถถูกแปะและปิดทับด้วยโลโก้ของการทดสอบขับขี่ และข้อความต่างๆ ที่แสดงว่ารถคันนี้เป็นของบริษัท

ดังนั้นความสวยงามของตัวรถจึงถูกบดบังไปอย่างสิ้นเชิง

อันที่จริง ถ้าพวกเขาเห็นรถประเภทและยี่ห้อเดียวกันในร้าน... พวกเขาคงจะตกใจและไม่เชื่อสายตา

โดยปกติแล้ว... รถของบริษัทส่วนใหญ่มักจะถูกทำสีทับ เพื่อให้ผู้คนรู้ว่าเป็นของบริษัทใด

นั่นเป็นส่วนหนึ่งของการโฆษณา

เช่นเดียวกับรถตำรวจ... รถเหล่านั้นคือรถเชฟโรเลต อิมพาลา ธรรมดาๆ ที่ประชาชนทั่วไปก็สามารถขับได้

แต่เมื่อถูกทำสีและแปะด้วยโลโก้ต่างๆ มันก็จะกลายเป็นทรัพย์สินของรัฐบาล...โดยพื้นฐานแล้ว

สรุปก็คือ ผู้คนคิดว่างานแสดงรถยนต์จะมีเพียงรถรุ่นนั้นรุ่นเดียว

แต่ในวันนี้ พวกเขาจะได้รู้ในไม่ช้าว่าพวกเขาคิดผิดไปมาก... เพราะแลนดอนได้เตรียมความหลากหลายเอาไว้ให้แล้วจริงๆ

สำหรับประเภทของรถยนต์ แลนดอนตัดสินใจที่จะสร้างขึ้นมา 6 ประเภท... และแต่ละประเภทจะมีรถอย่างน้อย 3 รุ่นที่แตกต่างกัน

...

[รายชื่อรถยนต์

•รถกระบะ:

-โตโยต้า คิมลัค บีวาย-1

-การ์มิค ฟอร์ด เรนเจอร์ 100

-นิสสัน ทิมเวลล์ ฟรอนเทียร์ เอ็กซ์-3

•คูเป้ (รถยนต์ประเภทที่ไม่มีประตูหลัง... ต้องใช้ประตูหน้าเพื่อเข้าไปยังเบาะหลัง):

-เมอร์เซเดส โมโม่ ซี2

-บีเอ็มดับเบิลยู ไลโอริส เอฟ-1

-ฟอร์ด วิกกินส์ มัสแตง เอ-1

•ซีดาน (ตัวอย่างที่ดีที่สุดคือรถตำรวจ):

-ฮอนด้า เซอร์วิค 1025

-บีวาย-ลาน 1 เชฟโรเลต อิมพาลา

-ฮอนด้า แอคคอร์ด ลาน-1

-ลินคอล์น ไฮโด ลีมูซีน

•เอสยูวี:

-จี๊ป แรงเลอร์ เทรย์-1 (โดยทั่วไปใช้สำหรับทหารหรือกิจกรรมกลางแจ้ง)

-เรนจ์ โรเวอร์ ลินด์เอ็กซ์-1

-ฟอร์ด เอ็กซ์พลอเรอร์ 1025

-ฟอร์ด มาร์ค-50 (ลีมูซีน)

•แฮทช์แบ็ก:

-บีวาย-2 เชฟโรเลต โวลต์

-โตโยตัล พรีอุส 1025

-นิสสัน โซฟ โซนิค

•รถตู้:

-ฟอร์ด ทรานซิท ดับเบิลยู2 (รถตู้สำหรับขับขี่ทั่วไป สำหรับธุรกิจขนส่งขนาดเล็ก เช่น ร้านดอกไม้ และอื่นๆ)

-4x4 เกรซ-100 (โดยทั่วไปมีลักษณะคล้ายรถตู้พยาบาล)

-บ็อกซ์ เบรี-เอ็กซ์1 (มีลักษณะคล้ายรถตู้ไปรษณีย์)

-แพลตฟอร์ม คี (มีลักษณะคล้ายรถตู้ขนย้ายขนาดใหญ่ เช่น ยู-ฮอลล์)

-โตโยต้า เวียนนา 1025 (มินิแวน)

-ดอดจ์ แกรนด์ คาราวาน (มินิแวน)

นั่นคือทั้งหมด!]

....

เมื่อมองดูรายการยาวเหยียดนั้น แลนดอนรู้สึกว่าเขาได้มอบตัวเลือกที่หลากหลายให้ผู้คนได้เลือกสรรได้สำเร็จแล้ว

ไม่ว่าจะเป็นคนมีครอบครัว คนโสด... ทุกอย่างได้ถูกจัดเตรียมไว้ให้พวกเขาแล้ว

มีทั้งรถมินิแวน รถยนต์ 2 ที่นั่ง รถยนต์ธรรมดา... และแม้กระทั่งรถลีมูซีน

แน่นอนว่าในรายการยังขาดรถยนต์อีกหลายร้อยรุ่น... แต่สำหรับตอนนี้ เท่านี้ก็คงจะเพียงพอแล้ว

สำหรับรถตู้เพื่อการพาณิชย์อย่างที่ใช้ในการขนย้าย แต่ละประเภทก็มีขนาดแตกต่างกันไป

ตั้งแต่รถตู้ยาว 12 ฟุตถึง 24 ฟุต ซึ่งมีทั้งแบบหลังคาสูงและหลังคาต่ำ

และเช่นเดียวกันกับรถลีมูซีน

รถเหล่านั้นมีความยาวตั้งแต่ 30 ฟุตถึง 40 ฟุต... และจะถูกใช้โดยโรงแรม บริการวีไอพีอื่นๆ กิจกรรมงานพรอมในอนาคต และแน่นอนว่า รวมถึงราชวงศ์ด้วย

และเพื่อเพิ่มความหลากหลาย... เขายังได้จัดเตรียมสีสันต่างๆ ไว้มากมายด้วย

รถบางรุ่นมีเฉดสีหลักเพียง 4 สี... ในขณะที่บางรุ่นมีถึง 11 สี

เขาได้จัดเตรียมสีต่างๆ ตั้งแต่สีดำ ขาว แดง ชมพู ม่วง เทา/เงิน เขียว น้ำเงิน เหลือง ส้ม และน้ำตาล

และในแต่ละชุดสี ยังสามารถพบเฉดสีอ่อนได้อีกด้วย... เช่น สีฟ้าอ่อนซีด หรือสีน้ำเงินเข้ม

กล่าวโดยสรุปคือ ตอนนี้ความหลากหลายไม่ใช่ปัญหา

เมื่อดูจากชื่อรถยนต์ต่างๆ แลนดอนได้คงชื่อดั้งเดิมจากโลกไว้... รวมทั้งเพิ่มชื่อของผู้คนเข้าไปด้วย

ตามจริงแล้ว เขาไม่ต้องการที่จะลืมเรื่องราวเกี่ยวกับโลก... และการทำสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ทำให้เขามีความสุข อีกทั้งยังย้ำเตือนถึงเป้าหมายของเขาที่นี่ด้วย

สำหรับราคา รถบางคันมีราคา 4,500 เบย์... ในขณะที่บางคันราคาสูงถึง 20,000 เบย์

และแน่นอนว่า แลนดอนก็ได้คิดแผนการชำระเงินค่ารถไว้ด้วยเช่นกัน

บางคนสามารถผ่อนชำระได้ 5 ปี หรือจ่ายเต็มจำนวนทันที... ขึ้นอยู่กับรถที่พวกเขาต้องการ

และนอกจากนั้น พวกเขายังมีทางเลือกในการทำประกันภัยรถยนต์และอื่นๆ อีกด้วย

ทั้งหมดนี้ขึ้นอยู่กับพวกเขา

แผนการซื้อขายรถเหล่านี้จะคำนึงถึงทุกอย่าง

ตั้งแต่การขยายเวลาชำระเงิน การเปลี่ยนรถ การสับเปลี่ยน และอื่นๆ

แลนดอนหวังว่าภายในสิ้นวันนี้... ทุกคนจะจากไปอย่างมีความสุขหลังจากซื้อรถของพวกเขา

สำหรับการขับรถนั้น เนื่องจากระบบได้อนุญาตให้ประเทศที่ลงนามในสนธิสัญญาสามารถขับรถภายในเบย์มาร์ดได้... พวกเขาก็จะต้องเรียนขับรถก่อนจึงจะสามารถซื้อยานพาหนะใดๆ ได้

ส่วนประเทศอื่นๆ ในโลก... ขออภัย พวกเขาคงทำได้แค่ใช้บริการขนส่งสาธารณะเท่านั้น

จ๊อกแจ๊กจอแจ!

ฝูงชนกำลังส่งเสียงจอแจ ขณะที่ผู้คนเบียดเสียดกันราวกับปลาซาร์ดีนในกระป๋อง

คาร์เมโลและพรรคพวกของเขารีบเข้าร่วมกับฝูงชนที่ครื้นเครงหลังจากออกจากป้ายรถเมล์

แน่นอนว่าเอเดรียนไม่ได้มากับพวกเขา เพราะเขายังคงพักฟื้นอยู่ที่โรงพยาบาล

ทุกคนจับมือกันไว้ เพราะพวกเขาไม่ต้องการที่จะพลัดหลงกันในทะเลผู้คนที่วุ่นวายนี้

และในไม่ช้า กลุ่มของพวกเขาก็มาถึงด้านหน้าของบริษัทขนาดมหึมา

โอ้โห มันใหญ่มาก!!

มันดูเหมือนชั้นหนึ่งของห้างสรรพสินค้า... และยังมีลานจอดรถเหมือนกันอีกด้วย

ก็แน่ล่ะ นี่เป็นบริษัทให้เช่าและขายรถยนต์เพียงแห่งเดียวที่นี่... ดังนั้นแลนดอนจึงตั้งใจอย่างแน่วแน่ว่าจะสร้างมันให้ใหญ่โต

ตึก! ตึก! ตึก! ตึก!

ขณะที่พวกเขาเดินเข้าไปใกล้ขึ้น ฝีเท้าของพวกเขาก็ดูเหมือนจะเร็วขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ... จนกระทั่งพวกเขามาถึงประตูหน้าขนาดมหึมาที่อยู่เบื้องหน้า

“ยินดีต้อนรับแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน!”