บทที่ 232 การก่อสร้างสวนสัตว์

ครืนนน!!!

เครื่องจักรนับร้อยเครื่องเต็มพื้นที่ก่อสร้าง ในขณะที่คนงานต่างก็ทำงานตามที่ได้รับมอบหมาย

คนงานบางส่วนกำลังยุ่งอยู่กับการปรับระดับพื้นที่ ในขณะที่คนงานกลุ่มอื่นกำลังทำเครื่องหมายในพื้นที่ส่วนอื่น ๆ ภายในอาณาเขต

พวกเขาได้ทำเครื่องหมายบนพื้นที่ประมาณ 80 เอเคอร์ ซึ่งเป็นขนาดโดยเฉลี่ยของสวนสัตว์ทั่วไป

โดยเฉลี่ยแล้ว... สวนสัตว์ส่วนใหญ่ใช้เวลา 2 ถึง 3 ชั่วโมงสำหรับผู้เข้าชมในการเดินให้ทั่ว

ดังนั้นพวกเขาจึงมีที่ดินจำนวนมากที่ต้องทำเครื่องหมายและปรับระดับ

แต่เนื่องจาก 65% ของสวนสัตว์จะเป็นพื้นที่กลางแจ้ง จึงใช้เวลาค่อนข้างน้อยสำหรับคนงานทั้งหมด 1,000 คนในการทำงานในส่วนอีก 35% ที่เหลือ

และ 9 วันต่อมา พวกคนงานก็ได้ปรับระดับพื้นที่ทั้งหมดที่จะใช้สร้างอาคาร ถนน สระน้ำจำลอง และอื่น ๆ ได้สำเร็จ

นอกจากนี้... ในช่วง 9 วันนี้ พนักงานใหม่ที่เข้ามาร่วมกลุ่มในวันที่สอง... ก็กำลังยุ่งอยู่กับการเรียนรู้ทุกอย่างที่ทำได้จากช่างก่อสร้างผู้มากประสบการณ์เหล่านี้

พวกเขาท่วมท้นไปด้วยความประหลาดใจ ความสงสัยใคร่รู้ และความทึ่ง... ขณะที่พวกเขาเรียนรู้งานในอาชีพใหม่ของตน

ต้องใช้เวลาสักพักกว่าความตื่นเต้นของพวกเขาจะซึมซับเข้าไป... เพราะต่อหน้าต่อตา พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าเบย์มาร์ดยิ่งใหญ่เกินจินตนาการเพียงใด

พูดให้ชัดเจนก็คือ... พวกเขามองฝ่าบาทด้วยความยำเกรงและเคารพเทิดทูน พร้อมกับสงสัยว่าคนคนหนึ่งจะคิดค้นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดขึ้นมาได้อย่างไร

พระองค์คือผู้ช่วยชีวิตของพวกเขา และยังเป็นดั่งพระเจ้าอีกด้วย

พวกเขาต้องการพิสูจน์ตนเองในทันทีว่าคู่ควรกับความไว้วางใจของพระองค์โดยการทำงานให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

"รุ่นพี่ นี่คืออะไรครับ"

"มันเรียกว่าตลับเมตร

เวลาที่วัดระยะทาง... ให้จดหน่วย S.I. ลงไปด้วยเสมอ

แบบนั้นเราจะได้รู้ว่ามันเป็นหน่วยนิ้วหรือเซนติเมตร"

"เครื่องนี้คือเครื่องผสม

เราใช้มันผสมปูนซีเมนต์ ทราย น้ำ และมวลรวมเข้าด้วยกัน... เพื่อให้เราได้คอนกรีต"

"คอนกรีต? มันคืออะไรครับ"

"เอ่อ... เจ้าเห็นอาคารที่ดูเหมือนหินเรียบ ๆ รอบ ๆ เบย์มาร์ดไหม? นั่นแหละคือคอนกรีต

มันเป็นหนึ่งในวัสดุที่ใช้แทนหินเวลาที่เราก่อสร้าง"

"รุ่นพี่... ผมทำถูกไหมครับ"

"อืม... เจ้าทำได้ดีขึ้นแล้ว

ปัญหาคือตอนที่เจ้าทำเครื่องหมายบนพื้นที่ เจ้าไม่ได้ลากตามแนวเส้นตรง

เครื่องหมายของเจ้ามันค่อนข้างเบี้ยว"

"___"

เมื่อทำเครื่องหมายและปรับระดับที่ดินเสร็จแล้ว แลนดอนก็ตัดสินใจที่จะมุ่งเน้นไปที่ทางเข้าสวนสัตว์อย่างรวดเร็ว

เขารีบแบ่งคนงานออกเป็น 4 กลุ่มในทันที:

• กลุ่มที่จะปูพื้นลานจอดรถ ป้ายรถไฟ และป้ายรถประจำทาง

• กลุ่มที่จะวางท่อใต้ดิน สายเคเบิล และอื่น ๆ

• กลุ่มที่จะทำประตูและรั้ว

• และกลุ่มที่จะปูพื้นบริเวณทางเข้าขนาดใหญ่ระหว่างประตูใหญ่ของสวนสัตว์กับลานจอดรถ

พื้นที่ทางเข้านี้ควรจะต้องใหญ่และกว้างมาก

โดยหลักแล้ว จะใช้เวลา 6 นาทีในการเดินจากลานจอดรถไปยังประตูทางเข้า

แลนดอนต้องการให้มีรูปปั้นสัตว์ต่าง ๆ ตามจุดต่าง ๆ บริเวณทางเข้า... รวมถึงป้ายบิลบอร์ดขนาดใหญ่ที่แสดงโลโก้ของสวนสัตว์ วันและเวลาเปิด/ปิด และอื่น ๆ

แน่นอนว่าเนื่องจากชื่อของสวนสัตว์มีอยู่บนประตูใหญ่มหึมาด้านหน้าแล้ว แลนดอนจึงรู้สึกว่ามันจะซ้ำซ้อนหากจะใส่ชื่อลงบนป้ายบิลบอร์ดอีก

และในขณะที่ทั้งหมดนี้กำลังดำเนินไป กลุ่มที่ต้องวางสายเคเบิลและท่อ... ก็ทำงานของพวกเขาเช่นกัน

เนื่องจากร่องสำหรับท่อและกรงได้ถูกขุดไว้เมื่อหลายวันก่อน... สิ่งที่พวกเขาต้องทำก็คือวางท่อและสายเคเบิลลงไป ตลอดแนวเข้าไปในสวนสัตว์

แลนดอนได้ตัดสินใจให้พวกเขาทำงานนี้ต่อไปจนกว่าจะวางท่อและเดินสายไฟทั่วทั้งสวนสัตว์ได้สำเร็จ

ส่วนประตูและรั้ว... แลนดอนได้ตัดสินใจใช้รั้วซี่สีทอง เหมือนกับที่ใช้ที่พระราชวังแวร์ซายของฝรั่งเศส... บนโลก

ประตูสีทองต้องสูง 2.5 เมตร... และจะกว้างเท่ากับถนน 2 เลน

เพื่อความปลอดภัย จะมีการเพิ่มป้อมยาม 2 แห่งที่ปลายแต่ละด้านของประตูด้วย

รวมถึงป้อมยามอื่น ๆ อีกหลายแห่งตามตำแหน่งต่าง ๆ รอบบริเวณสวนสัตว์... เผื่อในกรณีที่มีคนพยายามแอบเข้ามา หรือก่อปัญหาใด ๆ

สำหรับผู้ที่สร้างลานจอดรถ แลนดอนได้สั่งให้พวกเขาสร้างป้ายรถประจำทางไว้ที่ไหนสักแห่งภายในลานจอดรถเอง

ส่วนสถานีรถไฟ... แลนดอนก็ตัดสินใจที่จะวางไว้ทางด้านซ้ายมือของลานจอดรถเช่นกัน

ดังนั้น สิ่งที่คนงานต้องทำก็คือปูทางเดินให้ผู้เข้าชมเดินจากสถานีรถไฟไปยังลานจอดรถ

คนงานทำงานกันอย่างรวดเร็ว และหลังจากผ่านไปอีก 2 วัน พวกเขาก็สร้างทางเข้าด้านหน้าของสวนสัตว์เสร็จสมบูรณ์

พวกเขาราดและทาสีลานจอดรถจนเสร็จ... รวมถึงปูพื้นบริเวณทางเข้าโดยใช้เครื่องปูผิวทาง เครื่องเกลี่ย และเครื่องจักรกลหนักอื่น ๆ

ต่อไป แลนดอนมุ่งเน้นไปที่การสร้างส่วนแรกของสวนสัตว์

ส่วนนี้จะมีอาคารขนาดใหญ่สำหรับเก็บค่าเข้าชม จองทัวร์ และอื่น ๆ

ส่วนนี้ยังมีที่จอดรถบัสอีกแห่งสำหรับรถบัสทัวร์ของสวนสัตว์ รถพยาบาลสัตว์ และอื่น ๆ

อาคารนี้จะสูง 3 ชั้น... และจะกว้างมากด้วย

ที่ชั้นล่างสุด... ส่วนหนึ่งจะถูกจัดไว้สำหรับสถานีดับเพลิงและรถดับเพลิงของสวนสัตว์

นอกจากนี้ยังมีส่วนต่าง ๆ มากมายสำหรับเช็คอินของผู้เข้าชม การจองทัวร์และกิจกรรม ศูนย์อาหารขนาดใหญ่ ร้านค้าของสวนสัตว์สำหรับซื้อสินค้าที่ระลึก และสถานีรักษาความปลอดภัยหลักของสวนสัตว์ ทั้งหมดอยู่ที่ชั้นล่าง

สิ่งอำนวยความสะดวกบางอย่างอาจกินพื้นที่ถึง 2 ชั้น... เช่น สถานีดับเพลิง

หากใครก็ตามบนโลกเคยไปห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่มาก่อน พวกเขาก็จะรู้ได้ทันทีว่าแลนดอนหมายถึงอะไร

มีร้านค้าบางร้านในห้างสรรพสินค้า เช่น H&M หรือ Gucci... ที่มีทั้งส่วนชั้นบนและชั้นล่างอยู่ภายในร้านของตน

ดังนั้นสำหรับส่วนของสถานีดับเพลิงภายในอาคาร แลนดอนต้องการให้พวกเขามี 2 ชั้น

พวกเขาจะมีเสาอยู่ตรงกลางและสามารถรูดลงมาได้หากจำเป็น

สถานีตำรวจของสวนสัตว์ก็จะได้รับสิทธิพิเศษนี้เช่นกัน... เพราะพวกเขาอาจต้องการห้องขังเพื่อคุมตัวผู้ก่อปัญหาใด ๆ จนกว่าจะถูกส่งตัวไปยังสถานีตำรวจหลักของเบย์มาร์ด

ชั้น 2 จะมีศูนย์ปฐมพยาบาลและดูแลเด็ก ห้องประชุม ห้องพักพนักงานพร้อมล็อกเกอร์และพื้นที่พักผ่อน

และชั้น 3 จะเต็มไปด้วยสำนักงานสำหรับนักบัญชี เลขานุการ และอื่น ๆ... และยังมีห้องประชุมอื่น ๆ อีกด้วย

การก่อสร้างดำเนินไปตามปกติ... และในไม่ช้า แลนดอนและคนงานก็ได้เริ่มทำงานในพื้นที่ต่าง ๆ รอบสวนสัตว์

นอกเหนือจากการมุ่งเน้นไปที่สัตว์แล้ว สวนสัตว์ส่วนใหญ่ยังเปิดโอกาสให้มีการศึกษาทางชีววิทยาเกี่ยวกับนกและพืชบางชนิดอีกด้วย

ดังนั้นแลนดอนจึงตัดสินใจสร้างสวนหย่อมบางแห่งรอบ ๆ สวนสัตว์ด้วย

พืชพรรณต่าง ๆ จะถูกติดป้ายชื่อ... และในอนาคต นักศึกษาชีววิทยาสามารถมาทัศนศึกษาที่นี่และเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับพวกมันได้เช่นกัน

นอกจากนี้ยังมีบ้านผีเสื้อและบ้านนกสำหรับผู้เข้าชมอีกด้วย

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว... และเบย์มาร์ดก็ได้เข้าสู่สัปดาห์ที่ 3 ของเดือนกรกฎาคมแล้ว

ใช่... ตอนนี้มันได้เปิดให้ประชาชนทั่วไปเข้าชมแล้ว

แต่ใครจะรู้เรื่องที่มันเปิดแล้วนอกจากซานต้าล่ะ?

ตอนนี้... สิ่งเดียวที่เขารอคอยคือการมาถึงของแขกพิเศษของเขา

อีกไม่กี่วัน เขาก็จะสามารถเริ่มหารือเกี่ยวกับสนธิสัญญาได้ในที่สุด