บทที่ 164 ภารกิจจำลองสถานการณ์

ในชั่วพริบตา 2 สัปดาห์ครึ่งก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

มีหลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นในช่วงเวลานี้

เด็กๆ และนักเรียนที่โรงเรียนและสถาบันการศึกษาต่างๆ กำลังอยู่ระหว่างการสอบปลายภาค

และในช่วงเวลานี้ พวกเขาทุกคนต่างเดินไปรอบๆ เบย์มาร์ดราวกับซอมบี้ไร้สติ

ทุกครั้งที่แลนดอนเห็นพวกเขา เขาก็จะหัวเราะคิกคักกับท่าทางของพวกเขา

อันที่จริง อาจมีคนพูดได้ว่าพวกเขาดูบ้า... ราวกับ ‘ช่างทำหมวก’

พวกเขาจะพึมพำเกี่ยวกับสูตร สมการ และความรู้ทางทฤษฎี... ขณะที่เดินไปรอบๆ เบย์มาร์ด

สำหรับกองทัพ... ชุดแรกที่มาถึงในเดือนพฤษภาคม ได้เริ่มการสอบปลายภาคในวันที่ 5... และสอบเสร็จสิ้นแล้วในวันที่ 14

วันนี้เป็นวันที่ 22 และในปัจจุบัน... ข้อสอบของพวกเขาได้รับการตรวจและส่งคืนให้แล้ว

ตอนนี้พวกเขาทุกคนรู้แล้วว่าจะสำเร็จการศึกษาหรือไม่

แน่นอนว่าในบัตรรายงานผลการเรียน... พวกเขาสามารถเห็นคะแนนรวมและคะแนนที่ทำได้ทั้งหมดได้อย่างง่ายดาย

ดังนั้นโดยการรวมและหารคะแนนรวมของพวกเขาจากการสอบครั้งแรกและครั้งนี้... พวกเขาก็จะเห็นได้อย่างง่ายดายว่ามีคุณสมบัติพอที่จะสำเร็จการศึกษาหรือไม่

และบรรดาผู้ที่ทำไม่สำเร็จ จะต้องรออีก 2 เดือนก่อนที่จะมีการสอบแก้ตัว... ซึ่งจะทำให้พวกเขาสามารถเลื่อนขึ้นสู่ยศทหารขั้นต่อไปได้

ภายในระยะเวลา 2 เดือนนี้ พวกเขาจะต้องฝึกฝนทักษะและความรู้ในทุกวิชาของกองทัพ

อย่างไรก็ตาม ในวันที่ 27 ของเดือนนี้ เบย์มาร์ดจะจัดพิธีสำเร็จการศึกษาครั้งแรกสำหรับผู้ที่สอบผ่าน

ทหารเหล่านี้จะได้รับการเลื่อนยศจาก ‘พลทหาร E-1’ เป็น ‘พลทหาร E-2’ ได้สำเร็จ

และในเดือนหน้า ผู้ที่มาในเดือนมิถุนายน... ก็จะมีการสอบและพิธีสำเร็จการศึกษาของตนเองเช่นกัน

วันนี้ แลนดอน ลูเซียส และเหล่าทหาร... กำลังมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ร้าง 2 หลังในเขตตอนบน

คฤหาสน์เหล่านี้อยู่ใกล้กับค่ายทหาร... และเหมาะอย่างยิ่งสำหรับการฝึกจำลองสถานการณ์

เมื่อมีปืนซิมมูนิชั่นรุ่นใหม่ออกมา แลนดอนก็ได้ร่างตารางการฝึกสำหรับทหารทุกคนในกองทัพ โรงเรียนตำรวจ และโรงเรียนทหารรักษาการณ์ไว้แล้ว

สำหรับเหล่าทหาร แลนดอนได้ตัดสินใจว่าการฝึกจำลองสถานการณ์นี้จะจัดขึ้นในวันอังคารและวันพฤหัสบดีเป็นเวลา 2 ชั่วโมงเท่านั้น... เช่นเดียวกับในช่วงสุดสัปดาห์

แน่นอนว่าชั้นเรียนในช่วงสุดสัปดาห์นั้นจะยาวนานอย่างยิ่ง... ชั้นเรียนเหล่านี้มักจะใช้เวลาวันครึ่ง

หลังจากชั้นเรียนปีนหน้าผาในเช้าวันเสาร์ พวกเขาจะได้พักผ่อนสักครู่... แล้วจึงมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์เหล่านั้นในเวลา 14:00 น

เขาคาดว่าพวกเขาจะอยู่ที่นั่นจนถึงเวลา 22:00 น. ของวันถัดไป (วันอาทิตย์)

และภายในกรอบเวลานั้น แลนดอนคาดหวังให้พวกเขาโจมตีค่ายของกันและกัน

ตัวอย่างเช่น ในระหว่างการฝึกจำลองสถานการณ์ของวันนี้... ฝ่ายหนึ่งจะเป็นองค์กรผู้ก่อการร้าย ในขณะที่อีกฝ่ายจะเป็นฝ่ายดี

แน่นอนว่าแต่ละฝ่ายจะมีภารกิจที่กำหนดไว้สำหรับพวกเขา

ผู้ก่อการร้ายได้รับมอบหมายให้ดูแลตัวประกันให้ปลอดภัย เช่นเดียวกับการสังหารศัตรูทั้งหมดและทำลายฐานของศัตรู

ในขณะที่ฝ่ายดีได้รับมอบหมายให้ช่วยเหลือตัวประกัน จับกุมหัวหน้าองค์กรผู้ก่อการร้าย... และแน่นอนว่าต้องเข้ายึดฐานของศัตรู

และในขณะที่ทั้งสองฝ่ายอยู่ในคฤหาสน์ แลนดอนคาดหวังให้พวกเขานอนบนพื้นและทำอาหารกินเองโดยใช้กองไฟ... เนื่องจากนี่เป็นส่วนหนึ่งของการฝึกของพวกเขา

ในไม่ช้า เขาจะส่งพวกเขาออกไปปฏิบัติภารกิจ ดังนั้นการปล่อยให้พวกเขาถูกตามใจมากเกินไปจึงไม่ใช่เรื่องดี

ในภารกิจเหล่านี้ พวกเขาจะต้องนอนในป่าหรือในโรงเตี๊ยม... ล่าอาหาร ทำอาหาร และอื่นๆ

ดังนั้นการให้พวกเขาทำสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด จะทำให้พวกเขาแข็งแกร่งขึ้นสำหรับอนาคตอย่างแน่นอน

อย่างไรก็ตาม แลนดอนได้จัดทำตารางสำหรับกองทัพเพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนจะได้ทำภารกิจจำลองสถานการณ์สั้นๆ สัปดาห์ละสองครั้ง

สำหรับภารกิจที่ยาวนาน ทหารแต่ละคนจะต้องผ่านการฝึกอย่างน้อยเดือนละครั้ง

นอกจากนี้ การฝึกที่ยาวนานเหล่านี้จะมีทหารจากทุกยศทำงานร่วมกันเป็นทีม

การฝึกทั้งหมดนี้เป็นการบังคับสำหรับทุกคน

อืม... ทุกคนยกเว้นผู้ที่มาในเดือนพฤษภาคม

เนื่องจากพวกเขาเพิ่งสอบปลายภาคเสร็จและจะได้หยุดพักร้อนเป็นเวลาเดือนครึ่ง แลนดอนจึงไม่ต้องการบังคับให้พวกเขาทำอะไรในตอนนี้

หากพวกเขาต้องการเข้าร่วมการฝึก พวกเขาก็สามารถทำได้... แต่ถ้าพวกเขาไม่ต้องการ ก็ไม่เป็นไรเช่นกัน

สำหรับเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารรักษาการณ์... เนื่องจากในอนาคตพวกเขาจะไม่ได้ออกไปปฏิบัติภารกิจ แลนดอนจึงคิดว่าไม่มีประโยชน์ที่จะให้พวกเขาค้างคืนในคฤหาสน์เหล่านี้

งานของพวกเขาคือการอยู่ในเบย์มาร์ดและปกป้องประชาชน ดังนั้นแน่นอนว่าการฝึกของพวกเขาเองก็จะแตกต่างออกไป

ด้วยเหตุนี้ แลนดอนจึงตัดสินใจให้พวกเขาใช้คฤหาสน์เหล่านี้เป็นเวลา 5 ชั่วโมงทุกวันธรรมดา

วันนี้... แลนดอนกำลังนำทีมของเขามุ่งหน้าไปยังค่ายแห่งหนึ่ง (คฤหาสน์) ในฐานะหัวหน้าองค์กรผู้ก่อการร้าย

ในขณะที่ลูเซียสกำลังนำทีมของตนเองไปยังอีกแห่งหนึ่ง ในฐานะผู้บัญชาการกองทัพของเบย์มาร์ด

“ร้อยเอกเทรย์ พลตรีแกรี่... ให้คนไปรวมตัวกันที่ลานด้านหน้าทันที!!” แลนดอนสั่ง

“ขอรับ ท่านนายพล!” ทั้งสองตอบ

20 นาทีต่อมา ทุกคนยืนเข้าแถวตรงขณะมองขึ้นไปยังนายพลคนใหม่ของพวกเขา... ฝ่าบาทแลนดอน

“ฟังให้ดี!!!

นับจากนี้ไป จนกว่าเราทุกคนจะออกจากที่นี่... เราทุกคนคือเศษสวะ!

เราคือองค์กรชั่วร้ายที่สร้างความหวาดกลัวให้กับผู้คน สังหารผู้บริสุทธิ์... และกำจัดศัตรูของเราอย่างโหดเหี้ยม

นี่คือตัวตนที่เราจะใช้ในค่ายแห่งนี้

ดังนั้นพวกเจ้าทุกคนต้องเรียกข้าว่า ‘บอส’ ไม่ใช่ ‘ฝ่าบาท’ หรือ ‘ท่านนายพล’

พวกเจ้าทุกคนฝึกฝนอย่างหนักและยาวนานตั้งแต่มาถึงเบย์มาร์ด

วันนี้ ข้าต้องการเห็นทักษะของพวกเจ้าอย่างเต็มที่... และใครก็ตามที่ออมมือ จะถูกลงโทษในภายหลัง!!!

ตามปกติ กติกานั้นง่ายมาก:

ถ้าพวกเจ้าโดนยิง ให้ล้มลงกับพื้นและแกล้งตาย

และเมื่อการต่อสู้ไม่ได้อยู่รอบตัวพวกเจ้าแล้ว ให้ไปที่อาคารหลังสุดท้ายทางซ้ายมือภายในคฤหาสน์ และอยู่ที่นั่น

นอกจากนี้ สิ่งสำคัญที่ต้องรู้คือเมื่อพวกเจ้าถูกยิงที่ขา แขน หรือส่วนอื่นๆ ที่ไม่ทำให้ตายในทันที... ข้าคาดหวังให้พวกเจ้าเดินโขยกเขยกและต่อสู้หรือถอยต่อไป จนกว่าศัตรูจะยิงเข้าที่ศีรษะหรือหัวใจของพวกเจ้า

เข้าใจไหม!!”

“ขอรับ บอส!!” พวกเขาตะโกน

“ยอดเยี่ยม... เอาตัวประกันออกมา!!!”