บทที่ 150 กล่องกระดาษแข็ง สปาเก็ตตี้ และอุปกรณ์ทำความสะอาดที่ดัดแปลง

"ไปกันต่อ... ข้าคิดหาวิธีแก้ปัญหาที่เหมาะสมสำหรับการขนของหนักได้แล้ว" แลนดอนกล่าว

ดวงตาของทุกคนเป็นประกาย

พวกเขาเฝ้ารอวิธีแก้ปัญหานี้มาหลายเดือนแล้ว

ปัญหาหลักที่พวกเขาได้รับจากพนักงานส่งของคือข้อเท็จจริงที่ว่าทั้งพลาสติกและโลหะ...ไม่เหมาะที่จะใช้เป็นกล่องสำหรับจัดส่ง

คนเหล่านั้นต้องขนถ่ายสินค้าหลายเที่ยวต่อวัน...ไม่ว่าจะเป็นอาหาร เสื้อผ้า และอื่นๆ

และแม้ว่าพลาสติกจะเบากว่าโลหะ แต่มันก็ยังมีน้ำหนักพอสมควรเมื่อพวกเขาต้องแบกมันไว้บนบ่า...หรือคาดไว้ที่เอว

บางครั้ง พวกเขาต้องจัดส่งสินค้าเกษตรหลายอย่างเช่นแอปเปิล...โดยใช้กล่องโลหะ...ซึ่งหนักมาก

และในบางครั้ง พวกเขาก็อาจใช้กล่องโลหะหรือพลาสติกแบบเดียวกันนี้เพียงเพื่อขนเสื้อผ้าหลายกอง

มันดูเหมือนว่าพวกเขากำลังแบกโลกทั้งใบไว้บนบ่าอยู่เสมอ

ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาต้องการในตอนนี้ก็คือกล่องกระดาษแข็ง

แม้ว่ากล่องเหล่านี้จะมีขนาด รูปร่าง และสีที่หลากหลาย...แต่ทั้งหมดก็จะมีองค์ประกอบโครงสร้างพื้นฐาน 3 อย่างที่เหมือนกัน

มันจะประกอบด้วยกระดาษแผ่นหยักหนึ่งแผ่น...เรียกว่า 'ฟลุต'...ที่ถูกประกบอยู่ระหว่างกระดาษแผ่นเรียบสองแผ่นที่เรียกว่า 'ไลเนอร์'

และเมื่อรวมกัน มันจะกลายเป็นแผ่นกระดาษลูกฟูก

โดยทั่วไป...การผลิตจะเริ่มต้นจากม้วนกระดาษหนาขนาดมหึมา ซึ่งจะถูกส่งไปยังลูกกลิ้งไอน้ำที่ทำให้เกิดลอน (ยับหรือเป็นสัน)

เครื่องจักรนี้จะบีบอัดกระดาษระหว่างลูกกลิ้งที่เป็นสันสองอัน...และพ่นไอน้ำร้อนใส่มัน

ณ จุดนี้...กระดาษที่ออกจากลูกกลิ้งจะเป็นลอนคลื่นและจะถูกเรียกว่า 'ฟลุต' (กระดาษลอน)

เพื่อให้เข้าใจรูปร่างของมันได้ดีขึ้น ให้นึกภาพหลังคาสังกะสีที่เป็นลอน...ซึ่งมีทั้งส่วนที่เป็นร่องและส่วนที่นูนขึ้นมา

เมื่อแผ่นลอนถูกสร้างขึ้นแล้ว กาวจะถูกทาลงบนทั้งสองด้านของมัน...และกระดาษแผ่นเรียบอีกสองแผ่นจะประกบมันเอาไว้

กาวที่ใช้ในที่นี้โดยทั่วไปทำจากน้ำและแป้ง...เนื่องจากกาวชนิดนี้จะไม่ปนเปื้อนผลผลิตสดที่อาจบรรจุอยู่ในกล่องในอนาคต

หลังจากขั้นตอนการทากาว...แผ่นกระดาษแข็งขนาดใหญ่จะถูกตัดออกเป็นชิ้นสี่เหลี่ยมผืนผ้าและสี่เหลี่ยมจัตุรัสหลายชิ้น ขึ้นอยู่กับขนาดของกล่องที่ต้องการ

และเมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนนี้แล้ว กาวเย็น (ทำจากโพลีไวนิลอะซีเตต)...จะถูกนำมาใช้เพื่อเชื่อมต่อส่วนต่างๆ ที่จะประกอบขึ้นเป็นกล่อง

แน่นอนว่าเศษเล็กเศษน้อยที่เหลือจากการตัดจะถูกส่งกลับไปยังแผนกผลิตกระดาษเพื่อการรีไซเคิล

นอกจากนี้ หากกล่องจำเป็นต้องมีการพิมพ์ลาย พวกมันก็จะถูกส่งไปยังแผนกการพิมพ์ต่อไป

"ทิม แผนกของเจ้าจะรับผิดชอบการผลิตกล่องพวกนี้

ส่วนอุตสาหกรรมสิ่งทอ ข้าต้องการเสื้อผ้าแบบใหม่" แลนดอนกล่าวพร้อมกับยื่นสมุดบันทึกให้โซเฟีย

เขาต้องการ: เครื่องแบบตำรวจ, ชุดนอนอุ่นๆ สำหรับผู้ชาย ผู้หญิง และเด็ก...เสื้อสเวตเชิ้ต...และเลกกิ้งที่สามารถสวมไว้ด้านในกางเกงตัวอื่นได้ในช่วงฤดูหนาว

"ฝ่าบาทอย่าได้ทรงกังวล...หม่อมฉันจะจัดการให้เรียบร้อยเพคะ" โซเฟียกล่าว

"ดีมาก!!!...ไลยอร์ สำหรับอุตสาหกรรมของเจ้า ข้าต้องการให้พวกเจ้าเริ่มทำสิ่งที่ข้าเรียกว่าบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

เอาล่ะ...ข้าต้องการให้เจ้าทำบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป สปาเกตตี และมักกะโรนี"

อันที่จริงแล้ว สิ่งที่แลนดอนคิดถึงมากที่สุดก็คือราเมน

อา!!!....แค่คิดถึงรสเนื้อก็น้ำลายสอแล้ว

เฮ้อ...สังคมยุคใหม่นั้นดีที่สุดจริงๆ เมื่อพูดถึงเรื่องอาหาร

การทำอาหารเหล่านี้ทั้งหมดนั้นค่อนข้างง่าย...ยกตัวอย่างเช่น สปาเกตตี

เริ่มแรก แป้งจะถูกผสมกับน้ำเพื่อทำเป็นแป้งโด...และสำหรับขั้นตอนนี้ แลนดอนต้องการเครื่องผสมอุตสาหกรรมพลังไอน้ำระบบสุญญากาศหลายเครื่อง...เช่นเดียวกับเครื่องผสมธรรมดา เพื่อให้งานสำเร็จลุล่วง

แป้งโดจะผ่านเครื่องผสมไอน้ำธรรมดาก่อน...จากนั้นจึงจะผ่านเครื่องผสมสุญญากาศในขั้นตอนสุดท้าย

เครื่องสุญญากาศมักจะให้แป้งโดที่ดีกว่าและมีเนื้อสัมผัสที่เข้มข้นกว่ามาก...มันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการผลิต

หลังจากการผสม แป้งโดจะผ่านเข้าไปในเครื่องจักรพลังไอน้ำทรงกระบอกอีกเครื่องหนึ่ง ซึ่งมีสกรูและใบมีดที่หมุนอยู่ภายใน...ซึ่งจะบีบอัดและตัดแป้งโดออกเป็นเส้นเล็กๆ ยาวๆ หลายร้อยเส้นในคราวเดียว

แน่นอนว่าหลังจากกระบวนการนี้ เส้นแป้งโดจะออกจากทรงกระบอก...ผ่านรูจำนวนมากที่ปากของทรงกระบอก และถูกแขวนไว้บนแท่งอะลูมิเนียมหลายแท่งในทันที

จากนั้น พวกมันจะถูกทำให้แห้งโดยใช้ไฟ...และต่อมาก็ถูกส่งไปยังเครื่องตัดอีกเครื่องหนึ่ง

เครื่องตัดนี้จะตัดเส้นให้สั้นลงเพื่อให้สามารถบรรจุหีบห่อได้ง่าย

และหลังจากการตัด...พวกมันก็จะถูกบรรจุหีบห่อ ทำการตลาด และขายให้กับประชาชน

"ทิม...ข้าต้องการให้แผนกของเจ้าสร้างเครื่องจักรพลังไอน้ำหลายเครื่องสำหรับพวกเขาด้วย...รวมถึงเครื่องจักรที่จำเป็นสำหรับการทำกล่องกระดาษแข็ง"

"ไม่มีปัญหาพ่ะย่ะค่ะ ฝ่าบาท

แล้วเรื่องอุปกรณ์ทำความสะอาดล่ะพ่ะย่ะค่ะ เราจะยังคงเปลี่ยนมันอยู่หรือไม่" ทิมถาม

"เฮ้อ...ดูเหมือนว่าครั้งนี้อุตสาหกรรมของเจ้าจะมีงานเข้าเต็มๆ เลยนะทิม

ใช่...เราจะดัดแปลงและสร้างเวอร์ชันใหม่ของสิ่งที่เรามีอยู่ในปัจจุบัน"

ในระหว่างการประชุมประจำสัปดาห์ แลนดอนสังเกตเห็นว่าพนักงานทำความสะอาดกำลังประสบความยากลำบากในการทำงาน...เนื่องจากเครื่องมือที่พวกเขามีอยู่นั้นไม่มีประสิทธิภาพ

แน่นอนว่าพวกเขาไม่ทันสังเกตเห็นปัญหา...เพราะสำหรับพวกเขาแล้ว ฟองน้ำใหม่ ผ้าขี้ริ้ว น้ำยาทำความสะอาดพื้นและหน้าต่าง ไม้กวาด ไม้ถูพื้น และที่ตักผง...ก็ถือว่าเป็นของจากสวรรค์ในสายตาของพวกเขาแล้ว

แต่แลนดอนมองเห็นปัญหาหลักได้ในทันที

สำหรับสถานที่อย่างโรงงานอุตสาหกรรมและองค์กรขนาดใหญ่อื่นๆ...มันเหมาะอย่างยิ่งที่จะใช้เครื่องมือขนาดสำหรับงานอุตสาหกรรม

เพื่อให้พวกเขาสามารถทำงานให้เสร็จโดยใช้เวลาน้อยลงและคนน้อยลง

ดังนั้นสิ่งที่เขาวางแผนจะทำในตอนนี้คือการสร้างเครื่องมือเวอร์ชันใหม่จากของที่มีอยู่แล้วในปัจจุบัน

เขาจะสร้างเครื่องมือดัดแปลงใหม่ๆ เช่น ไม้กวาดและไม้ถูพื้นที่สามารถทำความสะอาดพื้นผิวที่กว้างขึ้น...รวมถึงที่เช็ดกระจกที่กว้างขึ้นด้วย

ทุกสิ่งที่พวกเขามีในตอนนี้เหมาะสำหรับการทำความสะอาดในครัวเรือน...แต่ไม่ใช่สำหรับงานอุตสาหกรรม

แม้ว่าเขากำลังจะสร้างเครื่องมือใหม่ เขาก็รู้ว่ามันยังไม่ถึงเวลาที่เหมาะสมที่จะสร้างเครื่องมือที่ใช้ไฟฟ้า...เช่น เครื่องดูดฝุ่นและเครื่องขัดพื้น

ในตอนนี้ คนงานยุ่งกันมาก...และไม่ใช่ทุกโรงงานอุตสาหกรรมและสถานที่ทำงานที่จะมีสายไฟติดตั้งไว้ทั่วถึง

ดังนั้นเครื่องมือที่ใช้ไฟฟ้าจึงเป็นสิ่งที่ต้องห้ามเด็ดขาด