บทที่ 80 การประชุมอุตสาหกรรมรายสัปดาห์ ( 1 )

เป็นเวลา 2 สัปดาห์แล้วที่แลนดอนคอยช่วยเหลือคนงานก่อสร้างตามไซต์งานต่างๆ

วันนี้แลนดอนปลีกตัวออกจากกลุ่มคนงานเร็วกว่าปกติ เพราะเขามีประชุมที่ต้องเข้าร่วม

เวลา 15.00 น. แลนดอนมุ่งหน้าไปยังอุตสาหกรรมการแปรธาตุเพื่อเข้าร่วมการประชุมประจำสัปดาห์กับหัวหน้างานและผู้ตรวจการทั้งหมด

ทุกสัปดาห์ แลนดอนจะใช้ห้องใดก็ได้ในอุตสาหกรรมใดอุตสาหกรรมหนึ่งสำหรับการประชุม

เขาจะหมุนเวียนไปตามอุตสาหกรรมทั้งหมดเพื่อความยุติธรรม

สัปดาห์ที่แล้ว การประชุมจัดขึ้นที่อุตสาหกรรมอาหาร... สัปดาห์ก่อนหน้านั้น จัดขึ้นที่อุตสาหกรรมการก่อสร้าง และตอนนี้ ก็มาถึงคราวของอุตสาหกรรมการแปรธาตุ

ผู้ตรวจการและหัวหน้างานทุกคนจะต้องนำรายงานประจำสัปดาห์ที่แสดงความคืบหน้าเมื่อเทียบกับสัปดาห์ก่อนหน้าเข้ามาด้วย

พร้อมกับแผนภูมิวงกลมที่แสดงผลลัพธ์ของพวกเขา รวมถึงจำนวนผลิตภัณฑ์ที่มีอยู่ในสต็อกในปัจจุบัน

พวกเขายังต้องนำเสนอปัญหาและอุปสรรคทั้งหมดที่คนงานต้องเผชิญในแต่ละอุตสาหกรรมด้วย

จนถึงตอนนี้ เบย์มาร์ดมีหลายแผนกในแต่ละอุตสาหกรรม:

•อุตสาหกรรมอาหาร:

–แผนก F1 (การเพาะปลูก)

–แผนก F2 (การจัดเก็บและกระจายสินค้า)

–แผนก F3 (การทำเครื่องปรุงและเครื่องเทศ)

–แผนก F4 (น้ำมันปรุงอาหาร)

–แผนก F5 (น้ำส้มสายชู)

–แผนก F6 (เนย)

–แผนก F7 (การดูแลแพะ ไก่ ฯลฯ)

•อุตสาหกรรมการแปรธาตุ/เคมี:

–แผนก A1 (ดินปืน)

–แผนก A2 (สี)

–แผนก A3 (การทำชอล์ก)

–แผนก A4 (ผลิตภัณฑ์เคมี เช่น คลอรีน ฯลฯ)

–แผนก A5 (การจัดเก็บและกระจายสินค้า)

–แผนก A6 (การผลิตน้ำมัน)

–แผนก A7 (การทำหมึก)

–แผนก A8 (การทำสบู่)

•อุตสาหกรรมการก่อสร้าง:

–แผนก C1 (การทำเหมือง)

–แผนก C2 (การทำแก้ว)

–แผนก C3 (อาวุธสงคราม...ปืน ปืนใหญ่)

–แผนก C4 (การจัดเก็บและกระจายสินค้า)

–แผนก C5 (ทุกอย่างที่เกี่ยวกับยาง)

–แผนก C6 (รับผิดชอบการสร้างและซ่อมแซมอุปกรณ์ก่อสร้างทั้งหมด การสร้างอุปกรณ์ไฟฟ้าและเครื่องจักรกลอุตสาหกรรมหนัก รวมถึงอุปกรณ์ติดตั้งในอาคารอื่นๆ)

–แผนก C7 (การทำซีเมนต์)

–แผนก C8 (การตัดไม้)

–แผนก C9 (ทุกอย่างที่เกี่ยวกับพลาสติก)

–แผนก C10 (การทำท่อ)

–แผนก C11 (การทำกระดาษ)

–แผนก C12 (ทุกอย่างที่เกี่ยวกับพอร์ซเลนและหินอ่อน)

–แผนก C13 (การทำเฟอร์นิเจอร์ เช่น โครงเตียง)

–แผนก C14 (คนงานก่อสร้าง)

ห้องประชุมถูกจัดเหมือนห้องบรรยาย โดยมีหัวหน้างานและผู้ตรวจการทั้งหมดหันหน้าเข้าหาแท่นบรรยายที่อยู่ด้านหน้า

ทุกคนเงียบลง และการประชุมก็เริ่มต้นขึ้น

"หัวหน้าวิกกินส์ ในเมื่อครั้งนี้เราอยู่ที่อุตสาหกรรมของคุณ เราจะเริ่มที่คุณก่อนเลย... เชิญครับ"

หัวหน้าวิกกินส์และหัวหน้างานอีก 16 คนในอุตสาหกรรมของเขาเดินออกมาข้างหน้าพร้อมกับตัวอย่างผลิตภัณฑ์ทั้งหมดที่สร้างขึ้นภายในสัปดาห์... แน่นอนว่าไม่รวมสารเคมี ปืน และดินปืน

สำหรับวันนี้ โดยพื้นฐานแล้วผลิตภัณฑ์อื่นๆ ทั้งหมดมีลักษณะ เนื้อสัมผัส และผลลัพธ์เช่นเดียวกับผลิตภัณฑ์ของสัปดาห์ที่แล้ว... ยกเว้นสบู่

แลนดอนและคนอื่นๆ พยักหน้าขณะที่พวกเขาฟังหัวหน้าวิกกินส์

สัปดาห์ที่แล้ว สบู่ยังคงมีประสิทธิภาพ... แต่มันไม่เกิดฟองมากเท่าที่แลนดอนคาดหวัง

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาไม่ได้เติม 'โซเดียมลอเรทซัลเฟต' ลงในผลิตภัณฑ์ของตนในปริมาณที่เพียงพอ

แต่สัปดาห์นี้ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะแก้ไขข้อผิดพลาดได้สำเร็จและเตรียมตัวมาเป็นอย่างดี

ขณะที่วิกกินส์กำลังพูด หัวหน้างานก็นำชามใส่น้ำหลายใบมาวางบนโต๊ะขนาดใหญ่ 3 ตัว

"ผมอยากให้ทุกคนขึ้นมาล้างมือในชามน้ำแยกเหล่านี้โดยใช้สบู่ครับ"

ผู้ที่นั่งอยู่รีบวิ่งไปที่โต๊ะและเริ่มล้างมือ

มีสบู่ก้อนสีต่างๆ วางอยู่ข้างอ่างแต่ละใบ

"ว้าว! นี่สินะที่ฝ่าบาทหมายถึง 'การเกิดฟอง'?... ข้าต้องยอมรับเลย มันทำให้รู้สึกว่ามือของข้าสะอาดปราศจากสิ่งสกปรกจริงๆ"

"สบู่แต่ละก้อนมีชื่อและหมายเลขสลักอยู่ด้วย"

"อ๊า!!!! กลิ่นเหมือนลาเวนเดอร์เลย... ภรรยาของข้าต้องชอบก้อนนี้แน่ๆ"

"ของข้ากลิ่นแมนมากๆ"

"มันใช้ซักผ้าและอาบน้ำได้ไหม?"

"แน่นอน!!.. นั่นคือสิ่งที่หัวหน้าวิกกินส์พูดในรายงานของสัปดาห์ที่แล้ว... ข้าคิดว่า 'สบู่ B3' คืออันที่ใช้สำหรับซักผ้า"

"มันเป็นการพัฒนาที่ดีขึ้นจริงๆ เมื่อเทียบกับสบู่ของสัปดาห์ที่แล้ว"

"__"

เมื่อทุกคนนั่งลง หัวหน้าวิกกินส์ก็เริ่มการนำเสนอของเขาต่อ

ขณะที่เขาพูด หัวหน้างานก็ได้เก็บชามน้ำทั้งหมดและสาดออกไปนอกหน้าต่าง... พวกเขายังรวบรวมสบู่ทุกก้อนและทำความสะอาดโต๊ะด้วยผ้าขี้ริ้ว

หัวหน้าวิกกินส์พูดถึงอัตราความสำเร็จโดยรวมภายในอุตสาหกรรมของเขา รวมถึงปัญหาและอุปสรรคเล็กๆ น้อยๆ ที่พบในกระบวนการผลิต

ต่อมา หัวหน้างานได้พูดถึงปัญหาที่คนงานทุกคนต้องเผชิญในที่ทำงาน

ในตอนท้ายของการนำเสนอ ทุกคนลุกขึ้นยืนและปรบมือให้พวกเขา

ยอดเยี่ยม!!... พวกเขาพยายามอย่างเต็มที่จริงๆ เมื่อเทียบกับสัปดาห์ที่แล้ว

เหล่าคนจากอุตสาหกรรมการแปรธาตุต่างหน้าแดงและยิ้ม เมื่อพวกเขาเห็นการตอบรับเชิงบวกจากทุกคน... และที่สำคัญที่สุด ฝ่าบาทก็ทรงลุกขึ้นยืนด้วย

สัปดาห์ที่แล้ว ฝ่าบาทไม่ได้ลุกขึ้นยืนแต่ยังคงปรบมือให้พวกเขา... สัปดาห์นี้ พวกเขาเห็นพระองค์ทรงยืนยิ้ม ปรบมือ และพยักหน้าให้พวกเขาหลายครั้ง

การทำงานหนักทั้งหมดของพวกเขาได้ผลตอบแทนแล้ว

ตอนนี้ถึงเวลาที่อุตสาหกรรมการก่อสร้างจะเข้ารับช่วงการนำเสนอ

ผลิตภัณฑ์ทั้งหมดเหมือนกับสัปดาห์ที่แล้ว ยกเว้นของใหม่: โต๊ะ จานพอร์ซเลน ถ้วยหินอ่อน ปากกา ดินสอ ไม้บรรทัดพลาสติก และกระดาษ

"ว้าว ข้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่ากระดาษจะเป็นสีฟ้าได้ด้วย... ผู้ตรวจการทิมทำได้เหนือความคาดหมายจริงๆ ในครั้งนี้"

"ดูปากกานี่สิ อันก่อนๆ มีปลอกใส แต่อันนี้มีปลอกสีเทาและดูเท่มาก... ดูสิ!!! พอกดที่ด้านบน หัวปากกาก็โผล่ออกมาที่ด้านล่าง... นี่คือสิ่งประดิษฐ์ที่ดีที่สุดเท่าที่เคยมีมา!!"

"ถุย!!!... เจ้ารู้อะไรบ้าง? ไม่เห็นโต๊ะกระจกมันวับตรงนั้นเหรอ?... ขาโต๊ะทำจากไม้... แต่ส่วนบนทำจากกระจก... กระจกนะ!!!... เจ้าคิดว่าปากกาจะเทียบกับของแบบนั้นได้เหรอ?"

"ข้าเห็นด้วย... โต๊ะนั่นดีที่สุด... ข้ารอไม่ไหวแล้วที่จะให้ผลิตภัณฑ์เหล่านี้วางขายในร้านค้า..."

"ตอนนี้ยังไม่มีขายหรอก... ฝ่าบาทตรัสว่าเมื่อการก่อสร้างบ้านเริ่มต้นขึ้น ถึงจะเริ่มวางขาย... ดังนั้นตอนนี้ พวกมันทำได้แค่เก็บไว้ในโกดังขนาดใหญ่เท่านั้น"

"แต่เจ้าเห็นจานพอร์ซเลนนั่นไหม?... มันทั้งมีศิลปะและตลกมาก... มันเขียนว่า: ออกไปให้พ้น! ร้านปิดแล้ว"

"ฮ่าๆๆ... ข้าต้องมีจานใบนั้นในชีวิตให้ได้... นี่ควรเป็นสโลแกนใหม่ของข้า... ทุกครั้งที่มีคนอยากจะคุยกับข้าตอนที่ข้ากำลังกินข้าว ข้าจะบอกพวกเขาว่า: ออกไปให้พ้น! ร้านปิดแล้ว"

"__"

อุตสาหกรรมการก่อสร้างสรุปจบ และในที่สุดก็ถึงเวลาที่อุตสาหกรรมอาหารจะได้เฉิดฉาย