เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

AST บทที่ 194 - ความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของตัวยา

AST บทที่ 194 - ความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของตัวยา

AST บทที่ 194 - ความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของตัวยา


ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย

https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechnique

บทที่ 194 ความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของตัวยา

ชิงสุ่ยยังคงเล่นอย่างมีความสุขกับเด็กหญิงตัวน้อยพร้อมกับอีเย่ เจี้ยนเก้อ โดยเขาไม่รู้ตัวว่าตอนนี้ อูซวงกำลังพยายามที่จะลืมเรื่องราวทั้งหมดของของเขาไปจากใจของเธอ

ขณะที่ชิงสุ่ยเดินกลับไปที่ห้องโถง มีหลายพื้นที่จัดงานเลี้ยงเล็ก ๆ ภายใต้แสงจันทร์ พวกเขามีความสุขอย่างมาก พวกเขาพูดคุยเกี่ยวกับทุกๆอย่างรวมไปถึงเรื่องผู้หญิง และได้ดื่มสุราอย่างสนุกสนาน

"อีเย่ เจี้ยนเก้อและ ชิงสุ่ย มาที่นี่สิ!"

ชิงสุ่ย หันศีรษะเพื่อดูว่าใครเรียกเขา เขาพบว่าไป๋ลี่ จิงเว่ย ที่เพิ่งออกมาจากห้องโถงได้กำลังตะโกนเรียกพวกเขา

เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปในห้องโถงพวกเขาพบว่าไป๋ลี่ จิงเว่ย, กงซุน  ซานเชียนและ จรู้ชิงได้ดื่มสุราอย่างเมามาย ชิงสุ่ย และ อีเย่ เจี้ยนเก้อเข้าร่วมโต๊ะด้วยอารมณ์ที่ร้อนผ่าว

"อีเย่ ข้ารู้สึกยินดีจริงๆ ที่อยู่เจ้ายังอยู่ที่นี้และยังมีชีวิตอยู่“ขณะนั้นเด็กสาวตัวน้อยได้วิ่งไปรอบชิงสุ่ยและนางได้เรียกพวกเขาทั่งสองคนว่า”ท่านแม่" และ "ท่านพ่อ"  “เป็นภาพที่งดงามอย่างมาก” ไป๋ลี่ จิงเว่ยหัวเราะและกล่าวออกมา

กงซุน  ซานเชียนและ จรู้ชิงก็ยิ้มขณะที่พวกเขามองไปที่ อีเย่ เจี้ยนเก้อและ ชิงสุ่ย ชิงสุ่ยยิ้มกลับไป ขณะที่พวกเขาจ้องมองมา ดวงตาของพวกเขาได้โตขึ้น ราวกับว่าพวกเขากำลังแข่งขันกัน ว่าดวงตาของใครใหญ่กว่ากัน

อีเย่ เจี้ยนเก้อยิ้มอย่างเขินอาย และสายตาของเธอได้จ้องมองไปที่เด็กหญิงตัวน้อย ดวงตาของนางสดใสเหมือนดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์และดวงดาว ก่อนที่เธอจะหันไปมอง ที่ชิงสุ่ยด้วยสายตากังวลใจ  ดูเหมือนว่าเธอได้เห็นอะไรบางอย่างในสายตาของเขา นางได้หุบยิ้มลง พร้อมกำลังส่ายหน้าไปมา

คิ้วที่ยาวเหยียดและดวงตาที่เรียวยาวของ ไป๋ลี่ จิงเว่ย, สะท้อนถึงภูมิปัญญาความรู้ที่ลึกซึ้งราวก้นเหวที่ไม่มีวันสิ้นสุด

อีเย่ เจี้ยนเก้อมองไปที่ ไป๋ลี่ จิงเว่ย, ถึงแม้ว่าเขาจะไม่อยู่ที่ตรงนี้ เธอก็ยังให้ความเคารพต่อเขาอย่างมาก เขาเป็นคนที่มีภูมิปัญญาที่เฉลียวฉลาดและเอาใส่ใจในทุกรายละเอียด โดยเฉพาะการพูด เธอรู้สึกเหมือนว่าเขานั้นคล้ายพ่อที่เธอเสียไปในอดีตและที่สำคัญเธอยังรู้สึก ไป๋ลี่ จิงเว่ย เป็นมากกว่านั้นเขาเป็นทั้งพี่ชายและเป็นทั้งพ่อของเธอ!

เธอกลับไปคิดถึงเรื่องของชิงสุ่ยก่อนหน้า เธอคิดว่ามันจะเป็นอย่างไร ถ้าเธอได้เข้าไปพัวพันกับผู้ชายคนนี้  เมื่อนึกถึงฉากที่เขาแสดงออกมาอย่างดโหดร้ายบนเวทีในวันก่อน และความอบอุ่นที่เขาแสดงออกมาจากการเลี้ยงดูเด็กหญิงตัวน้อยๆ เธอรู้สึกว่าเขาเป็นคนที่น่าสนใจและลึกลับเป็นอย่างมาก

"มาเถอะทุกคนมาดื่มกัน!" กงซุน  ซานเชียน หยิบแก้วสุราขึ้นมาและหัวเราะ

ส่วนที่เหลือก็รีบหยิบถ้วยขึ้นและดื่ม

วันนี้ ทุกคนในที่นี้คือเพื่อนกัน มาพูดคุยกันอย่างสนุกสนานเถอะ! "กงซุน  ซานเชียนยิ้มและพูด

เขาเป็นคนที่อยู่ในจุดสูงสุดในที่นี้ เขามีกลิ่นอายของผู้เชี่ยวชาญที่เข้มแข็งกว่าผู้อื่นและที่สำคัญเขายังมีสถานะสูงส่ง  ขอบคุณพระเจ้าที่ประธานพี่น้องที่แสนดีในหลายปีที่ผ่านมานี้  ชิงสุ่ยไม่ได้ห่วงเกี่ยวเรื่องนี้เลยเนื่อง จากหลวนหลวน มี สัตตะดวงใจลี้ลับ มันสามารถบอกได้ว่าใครมีเจตนาดีหรือร้าย  ดังนั้นจึงไม่ต้องกลัวอะไร

"ชิงสุ่ย เจ้าช่างโดดเด่นเป็นอย่างมากจนทำให้คนรอบช่างดูด้อยค่าไปเลย ขอบคุณพระเจ้า ที่เจ้าเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของในนิกายกระบี่นภาของเรา อีเย่ เจี้ยนเก้อมีอาการสายตาที่ดีจริงๆ ฮ่า ๆ ๆ "หลังจากพูดจบ  จรู้ชิงก็หัวเราะเบา ๆ เสียงหัวเราะที่มีเสน่ห์แบบผู้ใหญ่ทำให้ ชิงสุ่ยระลึกถึงฉากที่เขาเห็นในถ้ำ

ชิงสุ่ยคิดว่าผู้หญิงคนนี้ที่มีเสน่ห์และงดงามอย่างมาก แต่เสียดายที่เธอกลับชอบเพียงผู้หญิงด้วยกัน  เขา รู้สึกว่ามันเป็นอะไรที่หน้าเสียดาย!

เขาได้หันหน้าไปทางท่านน้าสาม เขาจ้องใบหน้าละเอียดอ่อนและมีเสน่ห์ของเธอ  เขาทำได้แค่หัวเราะอย่างขมขื่นเท่านั้น เขารู้สึกได้ว่า เขาไม่ต้องการที่จะยุ่งเกี่ยวกับเธอเลยสักนิด!

“ถึงเวลาแล้วชิงสุ่ย”  อีเย่ เจี้ยนเก้อได้มาตามเขา พวกเขานำเด็กหญิงตัวน้อยๆกลับไปยัง หุบเขาหมอกเมฆาอย่างรวดเร็ว ถึงแม้จะเป็นวันที่ 1 ของปีใหม่

ชิงสุ่ยก็ไม่ต้องการเสียเวลาในการฝึกฝนของเขา

หลังจากที่ไปถึงห้องของเขาๆได้ลงกลอนประตูและได้เข้าไปในดินแดนหยกยุพราชอมตะ วันนี้เป็นวันที่เขารอคอยมาเป็นเวลานานมาก นี่เป็นวันที่ยาเม็ดฟื้นฟูมหัศจรรย์จะปรากฏขึ้น

ชิงสุ่ย ยังคงปรับแต่งสูตร ยาบรรเทาทองคำขณะ เขาใช้เวลาพอสมควรในกระปรับปรุงแต่คุณภาพของมันให้ดีขึ้น ผลออกมาคุณภาพของตัวยาเพิ่มขึ้นในปริมาณที่น้อย มันช่างเป็นเรื่องหน้าเศร้า อย่างไรคุณภาพของมันในตอนนี้ก็ใกล้ที่จะประสบความสำแล้วเต็มที่แล้ว แต่เพื่อให้บรรลุผลอย่างสมบูรณ์ ชิงสุ่ยจะต้องใช้เวลาอยู่ในดินแดนหยกยุพราชอมตะ และทำการปรับแต่งเป็นเวลาอีกหนึ่งสัปดาห์

เขามองไปที่กิ่งก้านนิรนาม มันมีกิ่งก้านที่แข็งแกร่งที่เต็มไปด้วยพลังชีวิตอันมหาศาล ชิงสุ่ยไม่สามารถระบุได้ว่ามันคืออะไร เวลาที่ใช้ในการเติบโตของมันก็รวดเร็วเกินไป มันได้กระตุ้นต่อมใคร่รู้ของเขามากขึ้นเกี่ยวเรื่องของมัน มันกลายเป็นนิสัยของเขาที่จะมองไปที่กิ่งก้านนิรนามทุดครั้งเพื่อดูว่ามันเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร มีดอกหรือมีผลหรือไม่ ทุกครั้งที่เขาเดินเข้าไปในดินแดนหยกยุพราชอมตะ

เขามองไปที่สวนสมุนไพรในดินแดนหยกยุพราชอมตะ ในขณะที่สมุนไพรเหล่าเติบโตขึ้นเทียบเท่ากับสองปีในโลกภายนอก แต่ในที่แห่งนี้พวกมันมีอายุถึง 200 ปี ทำให้เขามีความรู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก ในขณะที่มีสมุนไพรในตอนนี้มีอายุ 200 ปีในไม่ช้าพวกมันทั้งหมดกลายเป็นสมุนไพรอายุ 1000 ปีในแปดปีข้างหน้า เขานึกถึงภาพที่เขามีทุ่งสมุนไพรอายุ 1000 ปีขนาดใหญ่ ชิงสุ่ยไม่สามารถห้ามตัวเองไม่ให้ดีใจไม่ได้ และรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก มันจะเป็นอย่างไรถ้าอีกแปดปีต่อมาข้างมาถึง

 

ด้วยแรงกระตุ้นในใจเขาในตอนนี้  ชิงสุ่ยค่อยๆเดินไปรอบ ๆ ดินแดนหยกยุพราชอมตะ เมื่อครั้งแรกที่เขาตรวจสอบพื้นที่หลังจากค้นพบดินแดนหยกยุพราชอมตะ เขาได้ใช้สถานที่แห่งนี้เป็นที่บ่มเพาะมาตั้งแต่ต้น แต่ในวันนี้หลังจากเดินสำรวจช้าๆอีกรอบ เขาสังเกตเห็นว่าพื้นที่นี้มีขนาดใหญ่ มันมีขนาด 50-60 ม.

 

เขาได้มองไปที่จารึก แต่ก็เห็นว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ เขาได้ปรารถนาว่าจะมีคำจารึกไว้ ที่ระบุว่าชั้นที่ 4 ถูกเปิดแล้ว  เมื่อมองไปเต่าทองคำเขาที่สะสมไว้ ชิงสุ่ยก็ไม่สามารถพูดออกมาได้ เมื่อมองพวกมันที่กำลังห้อยแขนขาทั้งสี่อยู่ในอากาศ?

เมื่อได้ยินระฆังดัง ชิงสุ่ยได้เปิดตาขึ้น เขามีประสบการณ์เพียงพอที่จะสร้างสูตร ยาเม็ดฟื้นฟูมหัศจรรย์ เสียงถอนหายใจถูกปล่อยมาจากชิงสุ่ย

เขารู้สึกหงุดหงิด, เมื่อเขามองที่สูตรสำรับยาเม็ดฟื้นฟูมหัศจรรย์ความรู้สึกต่างๆได้ปรากฏขึ้นในใจของเขา!

สูตรสำรับยาเม็ดฟื้นฟูมหัศจรรย์ มี: ดอกไม้แห่งชีวิต เขากวางพันปี ดอกชาสีแดงโลหิต  ดอกชาโลหิตพันปี เลือดเต่าอสูรห้าพันปี ผงกระดูกของพยัคฆ์อสูรพันปี หางวิหกอัคคี  ผลไม้เพิ่มพลังปราณ, ผลไม้เพิ่มความรวดเร็ว,ผลไม้ที่เพิ่มความทนทาน, ผลไม้แห่งชีวิต, บ่วงอสูร, ปะการังโลหิตพันปี!

"แย่ที่สุด!" ชิงสุ่ยหงุดหงิดเมื่อเขามองไปในสูตรยาและพบกับวัสดุที่ต้องใช้ เขาไม่เคยได้ยินเรื่องดอกไม้แห่งชีวิต แต่เพียง แต่ได้ยินชื่อเขาก็รู้ว่าไม่ใช่ของธรรมดา ถึงเขาจะเคยได้ยินเรื่อง ดอกชาสีแดงโลหิต  แต่เขาก็ไม่เคยเห็นมาก่อน ตอนนี้เขาสามารถได้รับ เขากวางพันปี และเลือดเต่าอสูรห้าพันปี สำหรับกระดูกของพยัคฆ์อสูรพันปี... ในตอนนี้เขาไม่สามารถเอาผงกระดูกของพยัคฆ์ของเด็กหญิงตัวน้อยๆได้เพราะในตอนนี้มันยังมีอายุไม่ถึงพันปี

 

ชิงสุ่ย มีอาการปวดหัวเพิ่มขึ้น เพียงแค่มองคำว่า หางวิหกอัคคี จากชีวิตก่อนหน้านี้ เขาไม่รู้ว่าวิหกอัคคี มีอยู่ในของเก้าทวีปหรือไม่ เขามีแค่ผลไม้เสริมสร้างความแข็งแกร่ง, ผลไม้ที่เพิ่มความรวดเร็วและผลไม้ที่ช่วยเพิ่มความอดทน แต่เขาสามารถหาผลไม้แห่งชีวิตจาก ... ?

ยิ่งของที่มีอายุกว่าพันปีที่หาได้ยากกว่าผงกระดูกพยัคฆ์พันปี นั้นคือบ่วงอสูร และปะการังโลหิตพันปี ทำให้ชิงสุ่ยรู้สึกไม่ท้อใจ ไม่ใช่น้อย หนึ่งในพวกนั้นหายตัวไปโดยไม่มีร่องรอย ขณะที่อีกด้านหนึ่งอยู่ลึกสุดของก้นมหาสมุทร

"นี่เป็นเรื่องที่น่าหดหู่ใจทำไมถึงเป็นแบบนี้?" ชิงสุ่ยท้อใจอย่างมาก เขาสามารถทำตัวยาได้อย่างไร ถ้าเขาไม่สามารถรวบรวมส่วนผสมได้?

ชิงสุ่ยไม่สามารถหาหางวิหกอัคคี ได้  เขาคิดที่จะใช้ส่วนผสมเป็นสมุนไพรที่ดูคล้ายหางวิหกอัคคี แทนได้ ถ้าทันไม่สามารถใช้แทนได้เขาคงไม่สามารถก้าวต่อไปได้? แต่สำหรับของบางอย่างมันก็ยังสามารถหาได้ ๆ เช่น ดอกขาโลหิตพันปี เลือดเต่าอสูรห้าพันปี ผงกระดูกของพยัคฆ์อสูรพันปี พวกมันยังพอดูมีความหวังกว่าหางวิหกอัคคี

ทว่า เขาเกือบลืมตรวจสอบผลของ ยาเม็ดฟื้นฟูมหัศจรรย์แม้ว่าเขาจะไม่สามารถสร้างมันได้ แต่เขาก็จำเป็นต้องตรวจสอบผลกระทบต่างๆ!

ผลกระทบของ ยาเม็ดฟื้นฟูมหัศจรรย์: เพิ่มพลังความแข็งแกร่งโดยรวมของผู้ใช้ 20%  เพิ่มอายุให้ผู้ใช้ 20 ปีและรักษาบาดแผลภายในภายในระยะเวลาอันสั้น หลังจากใช้ยาเม็ดพละกำลังของผู้ใช้จะเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่า ซึ้งผลทั้งหมดจะคงอยู่ภายในหนึ่งชั่วยามแรก แต่หลังจากนั้นความสามารถของผู้ใช้จะลดลงไปถึงระดับของคนธรรมดาเป็นเวลา 1 เดือน แต่ละคนสามารถกินได้เพียงหนึ่งเม็ด แต่ถ้ากินมากกว่าหนึ่งเม็ดก็จะช่วยรักษาบาดแผลภายในเท่านั้น

ชิงสุ่ย มองไปที่ใบสูตรยาในมือด้วยอาการมึนงง การเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวมของผู้ใช้ 20% มีความคล้ายคลึงกับผลของยาเม็ดกลั่นฟื้นฟูนอกจากนี้ยังช่วยยืดอายุการใช้งานของผู้ใช้ได้ถึง 20 ปี ผลกระทบที่เลวร้ายที่สุดคือการเพิ่มพลังของผู้ใช้เป็นเวลาหนึ่งชั่วยามหลังจากหนึ่งชั่วยาม ลองจินตนาการว่าในเวลานั้นเขากำลังพ่ายแพ้และชีวิตของเขากำลังถูกคุกคาม แต่จู่ ๆ ความสามารถของเขาเพิ่มขึ้นหนึ่งเท่าตัว  บางครั้ง เราก็รู้ว่า หนึ่ง บวก หนึ่ง อาจไม่เท่ากับสองเสมอไป!

ชิงสุ่ย มอง ไปที่ผลของยา และตัดสินใจ ดูที่ข้อมูลถัดไป มีเพียงประโยคเดียวซึ่งก็คือเขาต้องมีประสบการณ์กว่า 200,000 ครั้งถึงจะสามารถทำ ยาเม็ดฟื้นฟูอัศจรรย์ตัวต่อไป!

ยาเม็ดฟื้นฟูอัศจรรย์? จะต้องมีประสบการณ์ โดยรวมกว่า300,000ครั้ง ? เขารู้สึกเหนื่อยจากการปรับแต่งมากมายเพื่อให้ได้ ยาเม็ดฟื้นฟูมหัศจรรย์ซึ่งต้องการประสบการณ์กว่า 100,000 ครั้ง ซึ้งตอนนี้มันยังห่างไกลสำหรับเขามากนักที่จะสามารถสร้าง ยาเม็ดฟื้นฟูอัศจรรย์ขึ้นมา  เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะไม่สามารถร้างมันได้ได้ในชีวิตของเขา ...

เขาได้แต่มองผลของมัน แต่ไม่สามารถสร้างมันขึ้นมาได้ ชิงสุ่ย รู้สึกผิดหวังและหดหู่มาก เขาไม่ต้องการสะสมประสบการณ์เพื่อสร้างสูตรต่อไปอีกแล้ว

ในตอนท้ายชิงสุ่ยปฏิเสธความคิดแง่ลบที่เขาคิด เรื่องทั้งหมดในโลกของเก้าทวีปทุกอย่างยอมมีโอกาสเป็นไปได้

ผลของที่สามารถเพิ่มอายุได้ถึง 20 ปีทำให้ชิงสุ่ย คิดถึง หลวนหลวน ถ้าเขาสามารถสร้างมันได้ หลวนหลวน ก็สามารถที่จะมีชีวิตอยู่ได้อีก 20 ปี ควบคู่ไปกับผลไม้ของเขาก็จะทำให้เพิ่มอายุไขได้ถึง 30 ปี การได้รับอายุไข 30 ปีจะช่วยให้เขามีโอกาสอย่างที่จะทางรักษาเด็กหญิงตัวน้อยๆได้

ชิงสุ่ย รู้สึกอ่อนแอมาก ความรู้สึกของการปกป้องสิ่งของสำคัญโดยต้องต่อสู้กับความตายที่หิวโหยเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด มันเป็นความรู้สึกที่อึดอัดและ หงุดหงิด, ชิงสุ่ยปล่อยเสียงคำรามของจากรูปแบบพยัคฆ์ออกม โดยไม่มีการสนใจสิ่งต่าง เขาปล่อยความฉุนเฉียวของเขาออกมา!

ไทเก็ก. เขาได้ร่ายรำกระบวนท่าไทเก็กอย่างต่อเนื่องได้เหมือนกับเขาได้หลงใหลในมัน ทักษะนี้ช่วยให้จิตใจของเขาสงบลงอย่างมาก เขาฝึกซ้อมมันซ้ำไปซ้ำมา

จบบทที่ AST บทที่ 194 - ความเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ของตัวยา

คัดลอกลิงก์แล้ว