AST บทที่ 159 – ความน่ากลัวที่คืบคลานเข้ามา, ลูกเตะพยัคฆ์คำรณ

ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย

https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechnique

แปลโดย ป๋าบีม

บทที่ 159 – ความน่ากลัวที่คืบคลานเข้ามา, ลูกเตะพยัคฆ์คำรณ

เหวินเหรินอูซวงรู้สึกอึดอัดและหวาดกลัวในขณะที่เธอมองเข้าไปในสายตาที่ชั่วร้ายและลามกของเขา

ชิงสุ่ย จับที่มือของเหวินเหรินอูซวงเบา ๆ และกล่าวว่า "เหวินเหรินอูซวงไปรอข้าในรถ  ข้าจะไล่ชายคนนี้ไปในชั่วพริบตา "

"เจ้าหนุ่มน้อยข้าไม่ต้องการที่จะฆ่าเจ้า ข้าแค่อยากกินอาหารอร่อย ๆ ที่เจ้าทำ ตราบเท่าที่เจ้าสัญญาว่าจะทำให้อาหารที่อร่อยให้ข้าทานและปล่อยให้ผู้หญิงคนนี้อยู่กับข้าสักสองสามวัน  ข้าจะปล่อยให้พวกเจ้าทั้งสองคนออกไป "ชายนั้นกล่าวอย่างกับว่าเรื่องนี้เปฌน่องที่ปกติราวกับว่าเขาเป็นคนที่มีน้ำใจไมตรี  คำพูดของเขานั้นแสดงออกอย่างเป็นธรรมชาติ

"สามหาว! ใครจะทำให้เจ้า! เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร? "ชิงสุ่ย โกรธและยิ่งกว่านั้น เมื่อเขาได้ฟังสิที่ชายคนนั้นต้องทำให้เขาโกรธมากกว่าเดิม

คนส่วนใหญ่มักจะหยิ่งทะนงตัวในตนเองซึ่งมันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ เขาทำท่าราวกับว่าเขาเป็นคนที่น่าเกรงขามที่สุดและมีจิตใจเอื้อเฟื้อ โอบอ้อมอารี แต่จริงแล้วเขาเป็นเพียงผู้มักมากในกามตัณหา  ชิงสุ่ยได้กล่าวไปกับชายคนนั้นว่า“การกระทำของเจ้ามันน่าอับอายมากกว่าโสเภณีซะอีก”

หลังจากได้ยินคำพูดของชิงสุ่ยแล้ว ชายคนนั้นก็ตกใจ ไม่ใช่ว่าไม่มีใครเคยสาปแช่งเขามาก่อน  ด้วยความโกรธเขาได้ฆ่าคนเหล่านั้นหมดแล้ว ปัจจุบันชายหนุ่มคนนี้ที่ยืนอยู่หน้าเขาที่เขาไม่รู้จัก กำลังดูถูกและเหยียดหยามเขา คิดว่าเขาจะไม่กล้าฆ่าเขาหรือ?

"ยังพอมีเวลาที่เจ้าจะเสียใจกับการตัดสินใจของเจ้า ถ้าไม่แล้วข้าจะทำให้เจ้าทุกข์ทรมานยิ่งกว่าความตาย!  ข้าจะแสดงให้เจ้าเห็นกับตาตัวเอง ว่าข้าจะเล่นสนุกกับผู้หญิงของเจ้าอย่างไร "ใบหน้าขนาดใหญ่ของชายคนนั้นที่แสดงเจตนารมณ์ที่ลามกและชั่วร้ายของเขา ทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกไม่ดี

เหวินเหรินอูซวงโกรธมาก ด้วยความโกรธขณะที่เธอมองชายคนนั้น นอกเหนือจากการต่อสู้แล้วยังไม่มีวิธีใดที่จะกล่าวได้อีก!

"ยังมีเวลาอีกพอสมควรสำหรับเจ้า" ชิงสุ่ยกล่าวด้วยเสียงนุ่มลึกแต่แสดงท่าทีที่รู้สึกรังเกียจออกมา คนที่หยาบกร้านอย่างเจ้าจะสามารถเปรียบเทียบกับกับข้าสิ่งข้าทำได้หรอ?

ชายคนนั้นจ้องมองด้วยดวงตาโกรธดวงตาของเขาได้ถลนออกมาเหมือนมันกำลังจะหลุดจากเบ้าตาของเขา  กำปั้นเขาได้ปลดปล่อยปราณออกมา ปราณสีทองห้อมล้อมมือของเขาไว้

ตามความคาดไว้ หมายความแข็งแกร่งของเขาอยู่ในมือทั้งสองข้างของเขา  ชิงสุ่ยคาดเดาได้เมื่อเห็นห้อมล้อมไปด้วยปราณ เทวะเทียนเซียน สีทอง

"ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าในตายทันที แต่ข้าจะทำให้เจ้าต้องเสียใจสำหรับความหยิ่งผยองในวันนี้  ข้าจะพาผู้หญิงของเจ้าไปต่อหน้าเจ้า นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าได้พบเจอกับผู้หญิงที่สวยงามเช่นนี้  เขามองไปที่ผิวของ เหวินเหรินอูซวงมันต้องรู้สึกดีที่แน่นอนเมื่อได้ ... "

"ชิงสุ่ย ฆ่ามันเดี๋ยวนี้ " เหวินเหรินอูซวงโกรธในขณะที่เธอมองไปที่ชายคนนั้น

ชิงสุ่ย พุ่งไปหาชายคนนั้น หลัง เหวินเหรินอูซวงกล่าวว่า ชิงสุ่ยความเร็วของเขาจนถึงที่สุดเท่าที่จะทำได้ ขณะที่เขาใช้มือของเขากระโจนเข้าหาหน้าอกของชายคนนั้น

ชายคนนี้ตะลึงโดยการเห็นความเร็วของ ชิงสุ่ย ด้วย ทักษะการโจมตีของชิงสุ่ย ที่มีความรุ่นแรงและยังมีเสียงคำรามทีดังออกมาของทักษะพยัคฆ์คำรามทำให้เขารู้สึกกระวนกระวายอยู่ไม่น้อย

ในก่อนหน้านี้เข้าได้ดูถูกคู่ต่อสู้ของเขา เขาเคยคิดชิงสุ่ยเป็นนายหนุ่มจากครอบครัวที่ร่ำรวย จากการมองในตอนแรกเขาเห็นเพียงแค่หน้าตาที่หล่อเหลาของชิงสุ่ย  แต่ตอนนี้เขารู้ว่าเขาผิด

มือทั้งสองข้างของเขาห่อหุ้มด้วยปราณสีทอง ทั้งคู่ได้เขาประทะกัน ด้วยความเร็วที่ยอดเยี่ยม ของชิงสุ่ย

ปังปัง!!!

เกิดเสียงสะท้อนออกมาราวกับภูเขาสองก้อนใหญ่ชนเข้าหากัน จากการโจมตีรูปแบบพยัคฆ์ของ ชิงสุ่ย สถานการณ์ในตอนนี้ดูเหมือนจะตกอยู่ในสภาพวุ่นวายและเต็มไปด้วยฝุ่นควัน

ใครจะคิดว่าชิงสุ่ยจะกระเด็นออกมาเลือดได้ไหลออกมาจากมุมปากของเขา อย่างไรก็ตามเขายังสามารถยื่นขึ้นได้

ในขณะที่ชายคนนั้นถูกบังคับให้ถอยออกมาสามก้าวก่อนที่เขาจะทำให้ตั้งตัวได้ และมองไปที่ ชิงสุ่ยด้วยความตกใจ

ชิงสุ่ยรู้สึกประหลาดใจอย่างมากเพราะเป็นครั้งแรกที่เขาได้รับบาดเจ็บ ขนาดที่เขาสำเร็จขั้นที่ 4 ของเคล็ดวิชาเคล็ดเสริมกายาบรรพกาล

"ชิงสุ่ย เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?" เหวินเหรินอูซวงวิ่งไปหา ชิงสุ่ย เมื่อเธอเห็นเลือดที่มุมปากของเขา เธองรู้ว่าชิงสุ่ยแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก และเธอก็ไม่อยากจะเสียเขาไป

"ข้าสบายดี ทักษะของคนนี้แปลกประหลาดอย่างมาก เขาสามารถใช้กำลังได้ถึงสอง2เท่า เกือบจะในเวลาเดียวกัน นอกจากนี้เขามีความแข็งแร่งเป็นอย่างมากและข้าประมาทเอง "ชิงสุ่ยยิ้มให้กับ เหวินเหรินอูซวงที่กำลังเป็นกังวล

ชายคนั้นก็ตกใจมากเช่นกัน เขาได้อาศัยใน“แรงกระแทงจังหวะที่สอง” เอาชนะผู้เชี่ยวชาญมานับไม่ถ้วน เขาคิกว่าในวันนี้ที่เขาไม่สามารถฆ่าคู่ต่อสู้ในวันนี้ได้ แสดงว่าคู่ต่อสู้ของเขานั้นแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก หากเขาโดนคลื่นกระแทรก“ในจังหวะที่สาม” ของฝ่ายตรงข้ามกลับมา ของเขาอาจจะได้บาดเจ็บอย่างสาหัส แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตาย

ชิงสุ่ยมองไปที่คู่ต่อสู้ของเขา ที่แผ่ล้อมรอบไปด้วยปราณสีทอง เขารู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ควรอยู่ในระดับเดียวกับอาจารย์เทพธิดาของเขา  ดูเหมือนว่ามันจะเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก

เข้าได้ใช้ทักษะ ก้าวขจัดวิญญาณ เขาแสดงความเร็วที่เขารู้สึกภาคภูมิใจออกมา เขาต้องการที่จะเร็วกว่าคู่ต่อสู้ของเขา ชิงสุ่ยรู้สึกตื่นเต้นมากเป็นครั้งแรกที่เขาจะสามารถใช้รูปแบบพยัคฆ์อนันตากับฝ่ายตรงข้ามได้เป็นครั้งแรก

รูปแบบพยัคฆ์ที่รวมเข้ากับหมัดอสูรสันโดษ แสดงความเกรี้ยวกราดออกมาอย่างรวดเร็ว ชิงสุ่ย ใช้พลังโจมตี เพียง80% ในการโจมตีแต่ละครั้ง โดยระวังอย่าให้ฝ่ายตรงข้ามพุ่งเข้าโจมตี ครั้งหนึ่งการโจมตีของพวกเขาถูกบังคับให้ปะทะกันและ ชิงสุ่ย เตรียมพร้อมที่จะทนต่อ แรงกระแทรกในจังหวะที่สองของฝ่ายตรงข้าม อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของฝ่ายตรงข้ามนั้นอ่อนแอกว่า ชิงสุ่ยมากนัก ชิงสุ่ยรู้สึกว่ากำลังของฝ่ายตรงข้ามอยู่ที่ประมาณ 200,000 จินขณะที่เขามีพลังมหาศาลประมาณ 300,000 จิน

ในการต่อสู้ระหว่างผู้เชี่ยวชาญและโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการต่อสู้เป็นตาย เขาสามารถได้รับประสบการณ์มากมายอย่างได้รวดเร็ว  ชิงสุ่ยสามารถรู้สึกถึงความคล่องตัวอย่างมากจากการใช้รูปแบบพยัคฆ์อนันตาเมื่อเทียบกับตอนที่เขาฝึกซ้อม

ชิงสุ่ยค่อยๆตระหนักว่าทุกครั้งที่คู่ต่อสู้ของเขาใช้ ทักษะคลื่นกระแทรก มือของเขาจะปกคลุมด้วยแสงสีทองที่แข็งแกร่ง! ด้วยเหตุนี้ ชิงสุ่ยจึงสามารถเตรียมตัวป้องกันการโจมตีได้ทัน

เมื่อเขาเห็นปราณสีทองในฝ่ามือของฝ่ายตรงข้ามอีกครั้งเขารู้ว่านี่เป็นเวลาเดียวที่การโจมตีของฝ่ายตรงข้ามจะปะทะกับเขา!

ชิงสุ่ย ซึ่งเป็นนักคาดการณ์ที่ได้ชาญฉลาด   เป็นเวลานาน ที่เขาใช้ รูปแบบพยัคฆ์ในการจูโจมอีกฝ่าย  ด้วยกลิ่นอายในตอนนี้ ชิงสุ่ยได้ใช้พลังจากร่างกายของเขาทั้งหมด ทำให้เกิดการระเบิดขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ เสียงคำรามนั้นดังกล้องกังวาน มันได้พุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว

จากการปะทะคราวนี้ชิงสุ่ยได้กระเด็นไปข้างหลังอีกครั้ง แต่ชายคนนั้นกลับมีเลือดไหลออกมาจากตัวจำนวนมาก นั่นเป็นเพราะว่าในขณะที่พวกเขาสู้กับ ชิงสุ่ยใช้รูปแบบพยัคฆ์อนันตาในการโจมตี

ลูกเตะพยัคฆ์คำรณ!

ลูกเตะของชิงสุ่ยนั้นรวดเร็วมากคลายกับฟ้ากำลังผ่าลงมา เขาได้เตะลงไปบนหน้าอกของชายคนนั้นก่อนที่เขาจะสามารถป้องกันมัน!

ชิงสุ่ย พยายามที่จะยืนขึ้นด้วยร่างกายที่แทบจะหมดแรง  "หน้าสงสัยจริงๆความสามารถของเขาช่างน่าสงสัยเกินไปแล้ว ทุกครั้งก่อนที่ข้าโจมตีในครั้งแรก ผลกระทบมันได้หายไปตลอด แต่ไปปรากฏในครั้งหลังแทน มันยากที่จะป้องกันมันและวิธีเดียวที่จะหลีกเลี่ยงมันคือหลีกเหลี่ยงการปะทะกันโดยตรง. "

ขอบคุณพระเจ้าที่ข้าได้ฝึกลูกเตะพยัคฆ์คำรณได้สำเร็จ  มันเป็นทักษะลับที่สามารถใช้ได้จริงๆ

"ชิงสุ่ย ... " เหวินเหรินอูซวงมองไปที่ ชิงสุ่ย ที่กำลังกระอักเลือกออกมา ตัวของเธอกำลังสั่น ขณะที่น้ำตาได้ไหลออกมาอย่างช้าๆลงแก้มของเธอ

อย่าร้องไห้สิ นี่เป็นครั้งที่สองที่เจ้าร้องไห้ ยิ้มสิ! "ชิงสุ่ย เช็ดน้ำตาออกจาก เหวินเหรินอูซวง

เคล็ดวิชาเคล็ดเสริมกายาบรรพกาลได้หมุนเวียนลมปราณในร่างของเขาโดยอัตโนมัติ ภาพของหยิน หยางได้ปรากฏ ในจิตสำนึกของเขาค่อยๆแล้วซ่อมแซมอวัยวะที่เสียหาย กล้ามเนื้อและกระดูกของ ชิงสุ่ย ร่างกายของเขาค่อยๆฟื้นฟู

เหวินเหรินอูซวงมองอย่างกังวลไปที่ ใบหน้าที่ซีดเซียวของ ชิงสุ่ย และเขามองกลับไปที่เธอๆรู้สึกอบอุ่นมากและยังมีความสุขมากและยังรู้สึกอีกว่าเขายังเป็นผู้ชายโดดเด่นที่ใจของเธอปรารถนา

เธอเอื้อมมือๆที่ขาวและอ่อนโยนของเธอไปที่ชิงสุ่ย เพื่อต้องการเช็ดรอยเลือดที่มุมของริมฝีปากของเขา  ชิงสุ่ยกระวนกระวายแล้วต้องการที่เช็ดมันออกไป แต่มันจัดการด้วยมือคู่งามของเหวินเหรินอูซวงไปแล้ว

"ยังมีเวลาอีกพอสมควรรีบออกไปซะ " ชิงสุ่ย กล่าวด้วยเสียงนุ่มด้วยท่าทีที่รู้สึกรังเกียจ เมื่อหันมองชายคนนั้น