เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

AST บทที่ 147 – ความสำเร็จของยาฟื้นฟูขนาดเล็ก

AST บทที่ 147 – ความสำเร็จของยาฟื้นฟูขนาดเล็ก

AST บทที่ 147 – ความสำเร็จของยาฟื้นฟูขนาดเล็ก


ฝากติดตามเพจด้วยนะครับ แฟนเพจ แจ้งเตือนก่อนใคร กดเลย

https://www.facebook.com/AncientStrengtheningTechniqu

บทที่ 147 – ความสำเร็จของยาฟื้นฟูขนาดเล็ก

"อูซวง มันเป็นเหตุอุบัติเหตุ ตอนนี้นางเป็นผู้หญิงของข้า และข้าไม่ต้องการให้นางแต่งงานกับคนของตระกูลซือตูภายใต้สถานการณ์เช่นนี้!" ชิงสุ่ยกล่าวอย่างขมขื่น!"

เอาล่ะ ข้าจะไม่พูดถึงเรื่องนี้ ข้ามาที่นี่เพื่อที่จะช่วยเจ้าในกรณีที่เจ้ามีปัญหา ชายก่อนหน้านั้นมาจากตระกูลซือตู!"

คำพูดของเหวินเหรินอูซวงทำให้ชิงสุ่ยมั่นใจว่าบุคคลผู้นั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญจากตระกูลซือตูจริงๆและเขาก็รู้สึกดีที่ไม่ได้กระทำการใดที่ดูน่าสงสัยออกไป เมื่อถึงเวลาเขาจะขจัดชายแก่ที่น่าเบื่อนี้ออกไปซะ

"เอาล่ะเมื่อเห็นว่าเจ้าสบายดี ข้าก็ขอตัวก่อนล่ะ!" เหวินเหรินอูซวงยิ้มและหันหลังพร้อมเดินจากไป!

“อูซวง!”

เหวินเหรินอูซวงหยุดฝีเท้าของนางขณะที่นางหันไปมองชิงสุ่ยด้วยรอยยิ้มที่อ่อนนุ่มในดวงตาของนาง แต่สำหรับชิงสุ่ยรอยยิ้มนั้นทำให้เขารู้สึกขมขื่นมากยิ่งขึ้น

"ขอบคุณ!" ในที่สุดเขาก็พ่นคำทั้งสามนั้นออกด้วยความยากลำบากมาก!

เหวินเหรินอูซวงยิ้มและเดินจากไป หัวใจของชิงสุ่ยค่อยๆจมลงพร้อมกับการจากไปของเหวินเหรินอูซวง โดยรู้ว่าทั้งสองคนจะยังคงเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมต่อไปในอนาคต ในขณะที่เขาคิดถึงคำพูดดังกล่าว ก็ยังคงทำให้เขารู้สึกขมขื่นใจกับความเป็นจริง เขาระลึกถึงความทรงจำที่เขาได้มีร่วมกันกับเหวินเหรินอูซวง เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นความงามอันน่าทึ่งของนาง ฉากที่งดงามเมื่อตอนที่เขาได้ทำการรักษาให้นาง และช่วงเวลาที่เขามีร่วมกันกับนางในหุบเขาวงแหวนทองคำไม่กี่วันที่ผ่านมา ชิงสุ่ยคิดว่าความงามที่ไม่อาจมีผู้ใดเทียบเทียมได้นี้ก็เหมือนกับเขา

ชิงสุ่ยยืนนิ่งด้วยความงุนงง เขารู้ว่าถ้าเขาแต่งงานกับสือฉิงจวง เขาก็จะสูญเสียเหวินเหรินอูซวงไป ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากจะเก็บพวกนางไว้ทั้งสองคน แต่เขารู้สึกว่านางไม่สมควรที่จะเจอเช่นนั้น มันจะเป็นการดูถูกพวกนาง!

เหวินเหรินอูซวงคือความงดงามที่ไม่อาจมีใครเทียบเทียมได้และนางยังเป็นผู้ฝึกตนเทวะเซียนเทียนอีกด้วย แม้ว่านางจะอยากมองหาชายคนหนึ่งนางก็จะมองหาสิ่งที่ดีที่สุด ผู้หญิงคนหนึ่งจะไม่สามารถแบ่งปันผู้ชายกับผู้หญิงคนอื่นได้ง่ายๆ

ชิงสุ่ยไม่มีกะจิตกะใจที่จะอยู่ต่อในศูนย์รักษาวรยุทธ เขาตัดสินใจที่จะปิดกิจการทั้งวันและกลับมาบ้าน แต่เขาก็ได้พบเข้ากับชิงหลาง!

"ข้าได้รวบรวมสิ่งที่เจ้าขอมาแล้ว!"

ชิงสุ่ยตกตะลึงเมื่อเขานึกขึ้นมาได้ว่าเขาได้ขอให้ชิงหลางรวบรวมส่วนผสมที่จำเป็นในการกลั่นยาฟื้นฟูขนาดเล็ก  ยกเว้นโสมอายุนับพันปีสำหรับส่วนประกอบที่ต้องใช้ในการทำยาเม็ด 5 มังกรนั้น ชิงสุ่ยยังไม่มีแผนการใดๆ ในหมู่พวกมันนั้นส่วนผสมที่มีชื่อว่า "หญ้าแสงจันทร์" จำเป็นจะต้องใช้มันภายในหนึ่งชั่วโมงหลังจากถอนออกมา นอกจากนี้ "หญ้าแสงจันทร์“อยู่ในทวุปยุโรปกลาง ดังนั้นจึงไม่มีวิธีที่จะกลั่นมันสำหรับตอนนี้ แต่เขาก็ค่อยๆรวบรวมและปลูกสมุนไพรที่จำเป็นไว้ในดินแดนหยกยุพราชอมตะ หากเขาได้รับ”หญ้าแสงจันทร์" แล้วเขาก็จะสามารถเริ่มกระบวนการกลั่นยาได้ในทันที!

ชิงสุ่ยได้รับห่อขนาดใหญ่จากชิงหลาง "ชิงหลางขอบคุณช่วยเหลือ!"

"มันเป็นสิ่งที่ข้าควรจะช่วย!"

ชิงสุ่ยพอใจกับชิงหลางมาก และเมื่อเขาให้ความไว้วางใจไว้กับคนใดแล้วเขาก็จะไม่เปลี่ยนท่าทีของเขา เขาคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ มีหลายคนที่ทำตัวออกห่างจากตระกูลชิงและตัวเขาเองก็ต้องการชิงหลาง แต่ไม่เพียงแต่พวกเขาให้ข้อมูลกับเขา พวกเขาก็ยังไม่ได้หลีกเลี่ยงการติดต่อกับเขา ขณะที่อำนาจของพวกเขาถูกจำกัดลง ซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่อบอุ่นมาก

หลังจากชิงหลางออกไปชิงสุ่ยได้นำห่อจำนวนมากไปไว้ข้างในแล้วเปิดอีกทีหนึ่ง ม้าน้ำตากแห้ง งูปากขาวอายุร้อยปี

พลอยสีดอกตะแบก, ดอกเคมีเลีย, สมุนไพรตระกูลดอกเดซี่, ใบตระกูลพืชล้มลุกม,แพงพวย, กุหลาบอินเดียแดง, เขากวางพันปี และอวัยวะภายในของงูปล้องฉนวนอายุสามร้อยปี!

สมุนไพรจากความจำของเขาปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าดวงตาของเขาและคุณภาพของพวกมันค่อนข้างดี ชิงสุ่ยไม่ได้ห่วงเรื่องราคาเพราะฉะนั้นเขาจึงได้รับสมุนไพรที่มีอายุครบร้อยปีขึ้นไป หลังจากนั้นทุกสมุนไพรจะถูกนำไปเพาะปลูกอยู่ในดินแดนหยกยุพราชอมตะ!

“ฮ่าฮ่า! ในที่สุดข้าก็สามารถกลั่นยาฟื้นฟูขนาดเล็กได้!” ชิงสุ่ยหัวเราะออกมาอย่างพึงพอใจ!

เขาระลึกว่ายาฟื้นฟูขนาดเล็กจะช่วยเพิ่มความสามารถโดยรวมได้ 10% ชิงสุ่ยรู้สึกตื่นเต้น เขามีพลังไม่น้อยกว่า 250,000 จิน 10% ของจำนวนนั้นก็จะเท่ากับความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้น 25,000 จิน ยิ่งไปกว่านั้นคนๆหนึ่งอาจจะใช้ยาฟื้นฟูขนาดเล็กจำนวน 2 เม็ด ซึ่งจะทำให้เขามีพลังมากกว่า 50,000 จินช่วยให้เขาสามารถทลายขีดจำกัดและได้รับพลังมหาศาลถึง 300,000 จิน

ในขณะเดียวกันก็จะเพิ่มความเร็ว ความอดทน การป้องกัน พลังชีวิต... ทั้งหมดนี้จะเพิ่มขึ้นถึง 10% หลังจากใช้มันสองเม็ดความเร็วจะใกล้เคียงกับการเข้าถึงระดับเริ่มต้นของการฝึกอบรมของเคล็ดกวางย่างก้าว มันแย่มากที่แต่ละคนใช้ได้เพียงแค่ 2 เม็ดเท่านั้น มิฉะนั้นถ้าเขายังคงใช้ยาฟื้นฟูขนาดเล็กอยู่ก็คง........

หลังจากที่ผลักดันความคิดที่ "ดื้อด้าน" ออกไป เขาเก็บส่วนผสมไว้ในห่ออย่างระมัดระวังและทิ้งไว้ในดินแดนหยกยุพราชอมตะ หลังจากนั้นเขาก็ปิดศูนย์รักษาวรยุทธและกลับไปที่ตระกูลชิง เมื่อเขานึกถึงตอนที่พบกับเหวินเหรินอูซวง เขาก็รู้สึกกดดันและหมดหนทาง เมื่อไหร่ที่เขาจะสามารถเดินไปถึงทุ่งดอกไม้ได้ โดยไม่ต้องพบว่ามันกลับไม่หลงเหลือกลีบดอกไม้สักดอก?

"ทำไมเมื่อคนอื่นๆถึงเวลาหรือโตแล้ว แม้จะมีภรรยาและภริยาจำนวนมาก พวกเขาก็ยังมีชีวิตรักที่อย่างความปรองดองและสามารถให้สามียังคงมองหาความงามอีกได้ ทำไมข้าถึงไม่โชคร้ายแบบนั้น...? ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นเมื่อกลายเป็นข้า แค่คำพูดไม่ได้ออกมาจากปากของข้า? ข้าขาดความมั่นใจ? หรือว่ามันเป็นความสามารถ? หรือข้าไม่เข้าใจหัวใจของผู้หญิง?" ชิงสุ่ยคิดถึงเรื่องนี้อย่างเศร้าโศก

หลังจากทานข้าวเย็นชิงชุยเล่นกับเด็กหญิงตัวเล็กๆ ก่อนที่จะวิ่งขึ้นไปชั้นบนเพื่อแจ้งให้ผู้อื่นห้ามรบกวนเขา ก่อนที่เขาจะจากไป!

จิตใจของชิงสุ่ยได้รับความสนใจอย่างเต็มที่จากความคิดเรื่องยาฟื้นฟูขนาดเล็ก ในขณะที่เขารู้สึกยินดีที่ได้บรรลุถึงขั้นที่สี่ ของเคล็ดเสริมกายาบรรพกาลและความสามารถของเขาก็ถูกเสริมให้สูงยิ่งขึ้น ถ้าเขากลั่นเม็ดยาฟื้นฟูขนาดเล็กก่อนที่เขาจะบรรลุขั้นที่สี่ของเคล็ดเสริมกายาบรรพกาลแล้วเขาอาจจะไม่สามารถควบคุมความสามารถที่เพิ่มขึ้นหลังจากรับประทานยา เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาสามารถทำได้ในตอนนี้ มันจะเป็นของไร้ประโยชน์มากกว่าของที่มีค่า!

เขาล็อคประตูอย่างแน่นหนาหลังจากเข้าห้องของเขา ชิงสุ่ยได้เข้าสู่ดินแดนหยกยุพราชอมตะ!

เขาสงบจิตใจและทำความสะอาดสมุนไพร เก็บเกี่ยวพวกมันและเอาไปตามสัดส่วนที่จำเป็น...

หลังจากเสร็จสิ้นการเตรียมความพร้อม ชิงสุ่ยเริ่มหมุนเวียนโคจรพลังทั้ง 62 รอบของเคล็ดเสริมกายาบรรพกาล หลังจากที่ผ่านการฝึกฝนมาเป็นเวลานานแล้ว ทำให้เขาพัฒนาขึ้นกว่าแต่ก่อน เขาสามารถรู้สึกพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัดในความสามารถของเขา!

อะไรที่ทำให้ชิงสุ่ยมีความสุขมากที่สุดก็คือ โสมอายุพันปีสามารถนำมาใช้ได้ถึงสองครั้ง นั่นหมายความว่าชิงสุ่ยสามารถกลั่นยาฟื้นฟูขนาดเล็กได้ถึงสองครั้ง นอกจากนี้ยังมีความสามรถของหม้อกลั่นเหล็กทองคำประกายเพลิงที่มีอัตราความสำเร็จสูงมากขึ้น!

หลังจากเพิ่มสัดส่วนของสมุนไพรลงในหม้อกลั่นเหล็กทองคำประกายเพลิงแล้วเปลวไฟลุกโชนขึ้นและชิงสุ่ยก็ปิดตาโดยใช้ความรู้สึกทางจิตวิญญาณของเขาเพื่อให้รับรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงภายในหม้อกลั่นเหล็กทองคำประกายเพลิง ขณะที่เขาควบคุมระดับของเปลวไฟ!

เปลวไฟสีเทาค่อยๆลุกไหม้อย่างรุนแรงขึ้นและมีเสียงฟองกระเซ็นออกมาจากภายในหม้อกลั่นเหล็กทองคำประกายเพลิง ดวงตาของชิงสุ่ยปิดราวกับว่าเขาเป็นพระภิกษุสงฆ์เข้าณานโดยปราศจากสมบัติทางโลก!

ระหว่างกลางเขาเสริมด้วยเลือดจากเตาทองคำห้าพันปี ซึ่งเขาได้เตรียมไว้ก่อนหน้านี้ เมื่อตอนที่เขากำลังเตรียมตัวก่อนหน้าชิงสุ่ยรู้สึกประหลาดใจเมื่อเขาหยดเลือดจากเต่ายาอายุวัฒนะ นี่เป็นเพราะเลือดของเตาทองคำห้าพันปีและอุดมไปด้วยราวกับว่ามันมีความหนาของการวาง!

เมื่อเวลาผ่านไปเปลวยังคงลุกไหม้อย่างรุนแรงและค่อยๆลดลงหลังจากที่ได้รับการกลั่นมาประมาณ 6 ชั่วโมง!

เปลวไฟค่อยๆลดลงจนต่ำกว่าระดับ 1 นิ้วและคงไว้ที่ระดับนั้นอีกประมาณ 3 วัน!

หลังจากที่ไม่ได้กินหรือดื่มอะไรเป็นเวลาสามวัน ชิงสุ่ยก็เปิดตา ดวงตาที่สดใสของเขากระพริบและถูกแทนที่ด้วยสาระของความสุข "ถ้าข้าไม่ได้บรรลถถึงขั้นที่สี่ของเคล็ดเสริมกายาบรรพกาล ไม่มีทางที่ข้าจะสามารถที่จะกลั่นและปรับแต่งยาฟื้นฟูขนาดเล็กนี้ได้เป็นแน่!"

ชิงสุ่ยรู้สึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่เขารู้ได้ถูกผูกไว้ด้วยเคล็ดเสริมกายาบรรพกาล หลังจากเก็บมันไว้สักพักแล้ว ชิงสุ่ยก็ไม่สามารถรออีกต่อไปได้และได้เปิดหม้อกลั่นเหล็กทองคำประกายเพลิงออกมา!

กลิ่นหอมอันมหัศจรรย์ของสมุนไพรล่องลอยออกมา ทำให้จิตใจของบรรดาผู้ที่ได้กลิ่นของมันจะอยู่ในอาการมึนเมา!

มีเม็ดยาฟื้นฟูขนาดเล็กสีทองจำนวนหกเม็ด มันมีขนาดเท่ากับถั่วลิสง!

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!” ชิงสุ่ยไม่สามารถเก็บกดมันเอาไว้ได้และหัวเราะออกมาดังๆ!

 

จบบทที่ AST บทที่ 147 – ความสำเร็จของยาฟื้นฟูขนาดเล็ก

คัดลอกลิงก์แล้ว