บทที่ 560 จัดการเขาอย่างง่ายดาย

บทที่ 560 จัดการเขาอย่างง่ายดาย

ในเวลานั้น รถเก๋งสีดำคันหนึ่งวิ่งเข้ามาด้วยความเร็ว ก่อนจะชะลอจอดหน้าทางเข้า เสียงเบรกเบา ๆ ดังขึ้น

ทหารที่ประจำการอยู่หน้าประตูดูเหมือนจะได้รับสัญญาณ พวกเขารีบวิ่งมาพร้อมหันหลังให้รถ ล้อมรอบเป็นวงอย่างแน่นหนา

“โครม!”

นักข่าวในที่เกิดเหตุเริ่มเคลื่อนไหวอย่างกระวนกระวาย ทุกคนดูเหมือนจะรู้ดีว่าใครอยู่ในรถคันนั้น ราวกับแมลงวันได้กลิ่นอาหาร พวกเขาพุ่งเข้าหาด้วยความเร็วเต็มที่

แต่ถูกทหารที่ยืนล้อมอยู่นอกวงสกัดไว้

ประตูฝั่งคนขับเปิดออก มีนายทหารคนหนึ่งก้าวลงมาอย่างรวดเร็ว เขาโค้งตัวเปิดประตูเบาะหลัง

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาก้าวลงจากรถ

“แชะ แชะ แชะ…”

ทันใดนั้น แสงแฟลชจากกล้องจำนวนนับไม่ถ้วนก็สว่างไสวขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

“คุณเฉิน! ขอสัมภาษณ์คำถามหนึ่งได้ไหม?”

“มองกล้องทางนี้ครับ!”

“ผมเป็นนักข่าวจากหนังสือพิมพ์ของรัฐในสหรัฐฯ ได้ยินว่าคุณฆ่าเทพเจ้าจริงหรือเปล่า หรือเป็นแค่การโฆษณา?”

เฉินโส่วอี้ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นนักข่าวจำนวนมากขนาดนี้

“คุณเฉิน…คุณเฉิน ให้พวกเราคุ้มกันคุณเข้าไปดีกว่า!” ทหารคนหนึ่งพูดด้วยความตื่นเต้น นักข่าวต่างชาติพวกนี้ช่างวุ่นวาย พวกเขาเฝ้าหน้าสถานที่พักทุกวันเหมือนฝูงหมาป่า ไล่ยังไงก็ไม่ไป

เฉินโส่วอี้มองเขาด้วยความสงสัย

“คุ้มกันเหรอ? ทำไมต้องคุ้มกัน? พวกเขาอยากสัมภาษณ์ก็ให้สัมภาษณ์สิ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันเจอนักข่าวต่างชาติจำนวนมากขนาดนี้”

เขาพูดพลางเปิดโอกาสให้สัมภาษณ์ทีละคน

นักข่าวได้ยินดังนั้นก็ยิ่งตื่นเต้น ทุกคนรีบเบียดทหารที่กันอยู่เพื่อเข้าไปใกล้เฉินโส่วอี้

ทันใดนั้น ไมโครโฟนจำนวนนับไม่ถ้วนถูกยื่นเข้ามาที่หน้าเขา

นักข่าวหญิงคนหนึ่งที่มีพลังต่อสู้สูงสุดรีบเบียดขึ้นมา เธอมองเฉินโส่วอี้ด้วยแววตาหลงใหล

“ฉันเป็นนักข่าวจากหนังสือพิมพ์ CBB ของสหภาพยุโรป คุณเฉิน คุณมีแฟนหรือยังคะ?”

เฉินโส่วอี้ตอบอย่างสงบ “ตอนนี้ผมยังเด็ก ยังไม่ได้คิดเรื่องนี้ครับ”

บรรยากาศรอบข้างนิ่งไปชั่วครู่ หลายคนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

แต่เนื่องจากอายุของเฉินโส่วอี้ไม่ใช่ความลับ ทุกคนจึงไม่ได้ติดใจ

“คุณมีเกณฑ์เลือกแฟนไหมคะ? คุณจะรับได้ไหมถ้าแฟนเป็นคนผิวขาว?” นักข่าวหญิงถามต่อด้วยแววตาเปล่งประกาย ราวกับเธอได้หลงรักเขาอย่างสมบูรณ์

“ผมไม่สนใจเรื่องเชื้อชาติครับ ขอแค่รู้สึกดีก็พอ” เฉินโส่วอี้ตอบสั้น ๆ

“คุณจะรับได้ไหมถ้าแฟนไม่ใช่สาวพรหมจรรย์?” เธอยังถามต่อ แต่ถูกนักข่าวอีกคนเบียดออกไป

นักข่าวคนหนึ่งถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณเฉินครับ คุณคิดยังไงกับสงครามในอีกโลกหนึ่ง? คุณคิดว่ามนุษย์จะชนะได้ไหม?”

“เทคโนโลยีของมนุษย์กำลังฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว ผมคิดว่าชัยชนะเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น” เฉินโส่วอี้ตอบด้วยน้ำเสียงมั่นใจ

“อะไรคือแรงบันดาลใจที่ทำให้คุณสร้างวิธีฝึกฝนของตระกูลเฉิน?” นักข่าวอีกคนถาม

เฉินโส่วอี้ชะงักไปครู่หนึ่ง “อืม…ดูเหมือนจะขาดเรื่องราวนะ” เขาคิดว่าการมีเรื่องราวเบื้องหลังจะเพิ่มเสน่ห์ให้กับวิธีการฝึกของเขา

หลังจากการสัมภาษณ์ประมาณสิบกว่านาที เฉินโส่วอี้ถูกคุ้มกันโดยทหารและเดินเข้าที่พัก

จางเหมียวเหมียวเดินตามหลังเขามา

นักข่าวหลายคนที่สังเกตเห็นเธอนั่งรถมาพร้อมเฉินโส่วอี้ในตอนแรกแสดงความสงสัย แต่เมื่อรู้ว่าเธอเป็นเพียงเจ้าหน้าที่จากรัฐบาลท้องถิ่นที่ช่วยจัดการงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ให้เฉินโส่วอี้ พวกเขาก็หมดความสนใจทันที

ในท่อระบายน้ำแห่งหนึ่ง

ชายแปดคนยืนล้อมกันเป็นวง ทุกคนล้วนมีจมูกโด่งลึกและดวงตาที่ลึกโหล แววตาของพวกเขาดูดุดันและแน่วแน่เหมือนสัตว์ป่า

ศรัทธาสามารถทำให้มนุษย์ไม่หวาดกลัวต่อความตาย

ในฐานะนักรบผู้ศรัทธาอย่างแรงกล้าต่อเทพเจ้าแห่งแสง พวกเขาทุกคนพร้อมเสียสละชีวิตเพื่อเทพเจ้า

“การลอบสังหารครั้งที่แล้วล้มเหลว ประธานาธิบดีของต้าซย่ายังมีชีวิตอยู่ คราวนี้เราต้องสำเร็จ!” ชายหนุ่มมีเคราหนายื่นหนังสือพิมพ์ให้กับคนอื่น ๆ พร้อมพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนกัดหนูที่ถูกถลกหนังออก เสียงกระดูกแตกกรอบแกรบดังชัดเจน

ในท่อระบายน้ำ แม้มีของไม่มาก แต่หนูกลับมีอยู่ทุกที่

“หรือจะเป็นข่าวปลอมที่ล่อเรา?” ชายคนหนึ่งพูดขึ้นหลังจากอ่านหนังสือพิมพ์เสร็จ และส่งต่อให้คนถัดไป

“ข่าวทุกชิ้นอาจจะเป็นข่าวปลอม ทุกข่าวอาจจะเป็นกับดัก แต่ตอนนี้ทั้งเมืองอยู่ภายใต้การควบคุม หากพวกเขาเรียกนักรบระดับตำนานของต้าซย่าเพิ่มเข้ามา โอกาสสำเร็จของเราจะยิ่งลดลง”

“เฉินโส่วอี้!” ชายคนหนึ่งอ่านชื่อจากหนังสือพิมพ์ด้วยเสียงแปลก ๆ “มีใครเคยได้ยินชื่อคนนี้ไหม?”

ทุกคนส่ายหัว มองหน้ากันด้วยความสงสัย

พื้นที่ในเอเชียกลางนี้ตกเป็นของเทพเจ้าแห่งแสงตั้งแต่ช่วงแรกของการเปลี่ยนแปลง และตัดขาดจากโลกมนุษย์ไปนานแล้ว แม้แต่ในสงครามกับสหภาพยุโรป พวกเขาก็เคยยึดวิดีโอเกี่ยวกับวิธีการฝึกของตระกูลเฉินมาได้มากมาย แต่ชื่อของ “God Chen” ก็ถูกใช้แทนชื่อจริง ทำให้พวกเขาไม่เคยรู้ว่าเขาคือใคร

“บางทีเขาอาจเป็นนายพล!”

“ถ้ามีโอกาส เราจะฆ่าเขาด้วย! นายพลที่ประธานาธิบดีต้าซย่ามอบเหรียญรางวัลให้อย่างเป็นทางการ ย่อมไม่ใช่นายพลธรรมดา!” ชายร่างใหญ่คนหนึ่งที่เงียบมาตลอดพูดเสียงเย็นชา

เทพเจ้าแห่งแสงได้ส่งนักรบระดับตำนานมาถึงสามคน รวมถึงนักรบฝึกฝนระดับสูงอีกห้าคน สำหรับการลอบสังหารครั้งนี้ พวกเขาได้ลงทุนทรัพยากรอย่างเต็มที่ พลังขนาดนี้ถือว่าน่ากลัวในทุกประเทศ

“เทพเจ้าแห่งแสงจงคุ้มครองเรา!”

เสียงอธิษฐานที่ต่ำและหนักแน่นดังสะท้อนอยู่ในท่อระบายน้ำ

ที่พักของเฉินโส่วอี้

เฉินโส่วอี้จัดการกับพนักงานเสิร์ฟหญิงสวยที่แสดงความกระตือรือร้นอย่างเหนื่อยล้า ก่อนจะปิดประตูและถอนหายใจออกมา

ห้องพักเป็นแบบชุดประธานาธิบดี ซึ่งเตรียมไว้สำหรับผู้นำประเทศโดยเฉพาะ

ห้องมีขนาดใหญ่ หรูหรา และติดตั้งเครื่องใช้ไฟฟ้าครบครัน แม้ว่าหลายอย่างจะดูเหมือนตั้งไว้เป็นเพียงของประดับเท่านั้น

เมื่อเทียบกับครั้งก่อนที่เขามาปักกิ่งและต้องพักในห้องพักธรรมดา ครั้งนี้การต้อนรับของเขาอยู่ในระดับที่สูงขึ้นอย่างชัดเจน

แต่สำหรับเฉินโส่วอี้ มันไม่ได้แตกต่างกันมากนัก

“มันก็แค่ที่พักเท่านั้นเอง” เขาคิด

เขาเดินไปยังโซนเครื่องดื่ม หยิบโค้กกระป๋องที่เก็บในถังน้ำแข็งมานานถึงสองปี

เมื่อเปิดกระป๋อง เขารู้สึกประหลาดใจที่มันยังคงมีฟอง

เขาดื่มอึกหนึ่ง ความเย็นสดชื่นทำให้เขารู้สึกดีจนขนลุก

“ช่างเป็นรสชาติที่คิดถึงจริง ๆ”

สาวเปลือกหอยโผล่ออกมาจากหน้าอกของเขา เมื่อมองเห็นห้องที่สวยงามและเต็มไปด้วยอัญมณี เธอก็อ้าปากด้วยความตื่นเต้น

“ยักษ์ใจดี นี่เป็นรังใหม่ของเราใช่ไหม?” เธอถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

เมื่อเฉินโส่วอี้พยักหน้า สาวเปลือกหอยก็ดีใจจนหน้าแดง เธอกระโดดลงจากตัวเขาและเริ่มสำรวจรอบห้องด้วยความตื่นเต้น

เฉินโส่วอี้ไม่สนใจเธอ เขาดื่มโค้กอย่างสบายใจ พร้อมเปิดแผงคุณสมบัติดู:

พลัง: 19.9

ความว่องไว: 19.9

ร่างกาย: 19.9

สติปัญญา: 19.9

การรับรู้: 19.6

เจตจำนง: 18.9

พลังงานสะสม: 5.13

ค่าศรัทธา: 1730.3

“เหลืออีกไม่มากแล้วที่จะครบ 19.9 ทุกค่า!”