บทที่ 3 โชคชะตาสีทอง บรรพบุรุษของเจ้ายังมีเบื้องหลังแบบนี้ด้วยรึ??
บทที่ 3 โชคชะตาสีทอง บรรพบุรุษของเจ้ายังมีเบื้องหลังแบบนี้ด้วยรึ??
【ชื่อ: เจียงซาน】
【อายุ: 38 ปี】
【พลังฝีมือ: รวบรวมปราณขั้นห้า】
【ระดับโชคชะตา: สีทอง (จ้าวแห่งพิภพ)】
【คำประเมินชีวิต: เกิดในตระกูลต่ำต้อยยากจน แต่มีความมุ่งมั่นอันน่าทึ่ง ในร่างกายซ่อนเร้นสายเลือดและโชคชะตาของตระกูลเจียงบรรพกาลไว้หนึ่งส่วน ซึ่งจะตื่นขึ้นในวัยสี่สิบปี หลังจากนั้นจะรุ่งโรจน์ดังสายรุ้ง โชคชะตาพลิกผัน มีลักษณ์แห่งจ้าวผู้ยิ่งใหญ่!】
【อุปสรรคที่เผชิญล่าสุด: สามปีก่อนขณะออกไปฝึกฝน ถูกอสรพิษน้ำแข็งกัด พิษเย็นในร่างกายกลายเป็นโรคร้ายเรื้อรัง เมื่อเร็วๆ นี้กำลังจะกำเริบ ต้องการยาเม็ดสามสุริยันหนึ่งเม็ดอย่างเร่งด่วน】
หลังจากอ่านจบ สายตาของซูหานก็จับจ้องอยู่ที่สองคำถัดจากระดับโชคชะตา "สีทอง"!
หลายวันที่ผ่านมา ระดับสูงสุดที่เขาเห็นก็มีเพียงระดับโชคชะตาสีเหลืองเท่านั้น
และศิษย์ฝ่ายนอกที่ทุกคนยอมรับว่าขยันที่สุดแต่มีพรสวรรค์อ่อนแอที่สุดคนนี้ กลับมีโชคชะตาสีทอง นี่เป็นสิ่งที่ซูหานคาดไม่ถึงจริงๆ
และในคำประเมินชีวิตของเจียงซาน ในร่างกายของเขายังมีสายเลือดของ "ตระกูลเจียงบรรพกาล" อีกด้วย
แม้ว่าซูหานจะไม่รู้ว่าตระกูลนี้มีที่มาที่ไปอย่างไร มีพลังอำนาจแค่ไหน แต่การที่สามารถใช้คำว่า "บรรพกาล" นำหน้าได้ ก็ย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน (นำหน้าในภาษาจีน แต่ตามหลังในภาษาไทยนะครับ)
ในตำราโบราณบางเล่มบันทึกไว้ว่า ตระกูลใหญ่ที่ไร้เทียมทานบางตระกูลนั้นมีอำนาจล้นฟ้า สืบทอดมานับหมื่นปี การจะล่มสลายจักรวรรดิอย่างจักรวรรดิต้าเฉียน อาจเป็นเพียงเรื่องง่ายๆ แค่กระดิกนิ้ว หรืออาจจะไม่ต้องกระดิกนิ้วเลยด้วยซ้ำ แค่เพียงชายตามอง ก็จะมีคนนับไม่ถ้วนพากันมาประจบสอพลอ
ดูท่าแล้ว บรรพบุรุษของเจียงซานคงไม่ธรรมดา
ในวัยสี่สิบปีไร้ข้อกังขา หมายความว่าอีกสองปี เจียงซานก็จะสามารถปลุกพรสวรรค์สายเลือดในร่างกายให้ตื่นขึ้นและทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้
โชคดีที่มีระบบ ไม่อย่างนั้นซูหานคงพลาดโอกาสการลงทุนที่ยอดเยี่ยมนี้ไปแล้ว
เมื่อคิดถึงตรงนี้ ซูหานก็เอ่ยปากเรียกเจียงซานไว้
"เดี๋ยวก่อน เจ้ามานี่หน่อย"
เมื่อได้ยินดังนั้น เจียงซานก็หันกลับมา เดินเข้าไปหาซูหาน พลางทำหน้าสงสัย
"ผู้อาวุโสซู มีอะไรหรือขอรับ?"
ซูหานลดเสียงลง แล้วพูดกับเจียงซานว่า "ยื่นมือขวาของเจ้ามา"
ทันใดนั้น ซูหานก็แสร้งทำเป็นจับชีพจรให้เจียงซาน พลางทำสีหน้าเคร่งขรึม
"เจียงซาน"
"พิษเย็นในร่างกายเจ้า คงจะเป็นโรคร้ายเรื้อรังมานานแล้ว ทิ้งไว้ไม่ได้แล้ว"
สิ้นเสียง
แววตาของเจียงซานฉายแววประหลาดใจ จากนั้นก็ถอนหายใจออกมา "ไม่ขอปิดบังท่านผู้อาวุโส ข้าเตรียมตัวว่าอีกสักพักจะเดินทางไปป่าหมื่นอสูร ดูว่าจะหาดอกไม้สามสุริยันได้หรือไม่"
ป่าหมื่นอสูร ทอดตัวยาวนับล้านลี้ อันตรายอย่างยิ่ง ในบรรดาสถานที่อันตรายทั้งหมดของจักรวรรดิต้าเฉียน ก็ถือว่ามีชื่อเสียงติดอันดับ
การที่เจียงซานจะไปป่าหมื่นอสูรเพื่อหายาแก้พิษ ก็ไม่ต่างอะไรกับการมุ่งสู่ความตาย
แต่มีเพียงซูหานเท่านั้นที่รู้ว่า ต่อให้เขาไม่ช่วยเจียงซาน เจียงซานก็จะไม่ตายเพราะพิษเย็นนี้
เพราะผู้ที่มีโชคชะตาสีทอง ย่อมไม่อาจตายได้ง่ายๆ
ซูหานแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าวว่า: "เจียงซาน จริงๆ แล้วข้าว่าเจ้าเป็นหน่อเนื้อเชื้อไขที่ดีของผู้บำเพ็ญเพียรนะ"
"พิษเย็นของเจ้า เกิดจากการถูกอสรพิษน้ำแข็งกัด มีเพียงยาเม็ดสามสุริยันเท่านั้นที่จะสามารถขจัดให้หายขาดได้"
"ถือว่าเจ้าหนุ่มน้อยโชคดีไปนะ เมื่อไม่กี่วันก่อนสหายเก่าของข้าคนหนึ่งซึ่งเป็นนักปรุงยา เพิ่งจะส่งมาให้ข้าสองสามเม็ด อย่างไรข้าก็ไม่ได้ใช้อยู่แล้ว"
"ข้าให้เจ้าก็แล้วกัน"
พลางพูด ซูหานก็ล้วงกล่องผ้าไหมออกมาจากแขนเสื้อ
ยาเม็ดสามสุริยัน สำหรับเจียงซานแล้ว ถือว่าล้ำค่าอย่างยิ่ง เพราะมันคือยาเม็ดระดับสาม
แต่สำหรับซูหาน ยาเม็ดระดับสามไม่ได้ล้ำค่าขนาดนั้น เพราะเขาก็อยู่ในนิกายเมฆามายามานานหลายปี ในช่วงที่เฝ้าหอคัมภีร์ก็ได้ของขวัญมาไม่น้อย
ยาเม็ดสามสุริยันนี้ เขามีอยู่ไม่ต่ำกว่าสิบเม็ด
ระดับของยาเม็ด จากต่ำไปสูงคือ: ระดับหนึ่ง, ระดับสอง, ระดับสาม... ระดับเก้า...
เมื่อเห็นผู้อาวุโสซูยื่นยาเม็ดสามสุริยันที่เขาใฝ่ฝันถึงมาให้ เขาก็ถึงกับงุนงงไปชั่วขณะ
จากนั้นก็รีบโบกมือปฏิเสธ "มิได้ขอรับ มิได้ ผู้อาวุโสซู ของล้ำค่าเช่นนี้"
ยาเม็ดสามสุริยัน ในท้องตลาด คุณภาพต่ำสุดก็ยังต้องใช้หินวิญญาณระดับต่ำถึงสามพันก้อน
ศิษย์ฝ่ายนอกของนิกายเมฆามายา หนึ่งเดือนได้รับเบี้ยหวัดเพียงสิบก้อน หินวิญญาณระดับต่ำสามพันก้อน ต้องเก็บสะสมนานแค่ไหนกัน ถึงตอนนั้นพิษอาจจะกำเริบจนตายไปแล้วก็ได้
"อย่าพูดมากน่า ให้เจ้าแล้วก็รับไปเถอะ"
ซูหานไม่เสียเวลาพูดกับเจียงซานอีก เขายัดกล่องผ้าไหมใส่มือของเจียงซาน แล้วก็หันกลับไปทำธุระของตนเองต่อ
เมื่อเห็นดังนั้น เจียงซานก็ยืนนิ่งงันอยู่กับที่ นานนับสิบชั่วลมหายใจ
เขามองซูหาน ในใจพลันเกิดความซาบซึ้งอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ตั้งแต่เล็กจนโต เขาต่อสู้ดิ้นรนมาเพียงลำพัง ไม่เคยมีใครใส่ใจเขา
ในครั้งนี้ เจียงซานจดจำชื่อซูหานไว้ในใจอย่างลึกซึ้ง อนาคตจะต้องตอบแทนให้ได้!
เพราะยาเม็ดสามสุริยันเม็ดนี้ สำหรับเขาแล้วไม่ต่างอะไรกับยาช่วยชีวิต
แล้วเขาก็กำกล่องผ้าไหมในมือแน่น เดินออกจากหอคัมภีร์ไปทีละก้าว
เขารู้ว่า หลังจากที่เขารักษาพิษเย็นในร่างกายได้แล้ว ก็ต้องออกจากนิกายไปต่อสู้ด้วยตัวเองช่วงหนึ่ง เขาจะพึ่งพาความช่วยเหลือจากผู้อื่นตลอดไปไม่ได้ เขาต้องออกไปสู้!
แม้จะต้องตาย ก็จะกลัวอะไรกัน?!
เขายังคงตัดสินใจที่จะไปต่อสู้ฝึกฝนที่ป่าหมื่นอสูร!
.......
【การลงทุนสำเร็จ!】
【ยินดีด้วยท่านผู้เป็นเจ้านาย ได้รับผลตอบแทนจากการลงทุน!】
【รางวัลมีดังนี้:】
(จบตอน)