ตอนที่ 78: สิ่งของอารยธรรมระดับ 2 - หวังไฉกลายพันธุ์

ถึงจะแอบเขินนิดหน่อย แต่ก็ยังดีที่ได้ของจากอารยธรรมระดับ 2 มาอย่างน้อยหนึ่งชิ้น

ถึงแม้มันจะเป็นแค่ ก๊อกน้ำ ก็เถอะนะ...

หน้าตาของมันก็ไม่ได้ต่างจากก๊อกน้ำทั่วไปเท่าไหร่

แถมยังแอบคล้ายก๊อกน้ำในห้องน้ำสาธารณะด้วยซ้ำ คือมันเป็นระบบเซ็นเซอร์ แค่เอามือไปอังน้ำก็ไหลออกมาเองแล้ว

ที่น่าทึ่งคือ มันไม่ต้องต่อกับแหล่งน้ำเลยนะ ก๊อกน้ำนี้มันผลิตน้ำออกมาได้เอง!

น่าเสียดายที่น้ำที่ไหลออกมาไม่เยอะเท่าไหร่ แค่เท่าเส้นนิ้วก้อยเอง ทั้งวันก็เลยเก็บน้ำได้ไม่มากนัก

แต่ซีอันก็ยังเก็บมันไว้อย่างพอใจสุดๆ

ในวันสิ้นโลกครั้งที่สอง น้ำจะหายากและมีค่ามากยิ่งกว่าอาหารเสียอีก ตอนนั้นสิ่งที่ไหลออกมาจากก๊อกน้ำนี่จะไม่ใช่แค่น้ำธรรมดา แต่มันคือ "ทองคำ" ชัดๆ!

แค่มีก๊อกน้ำอันนี้ พวกเขาก็จะมีแหล่งน้ำขั้นพื้นฐานที่มั่นคงสำหรับวันสิ้นโลกครั้งที่สองแล้ว

ระหว่างที่ซูอันกำลังจินตนาการถึงอนาคต เจ้าหมาหวังไฉก็โผล่มาจากไหนไม่รู้ วิ่งไปหาแกนกลางที่แตกเหลืออยู่ของเทพธิดาแห่งรัตติกาล

พอมันเห็นแกนกลางสีแดงเลือดที่แตกเป็นสองซีก น้ำลายหวังไฉก็ไหลยืดไม่หยุดทันที

จังหวะที่ซูอันเผลอ เจ้าหวังไฉก็งับแกนกลางไปครึ่งซีก กลืนลงท้องไปในคำเดียว

"ไอ้บ้าเอ๊ย! แกอยากตายรึไงวะนั่น!"

พอซีอันรู้เข้า ก็เด้งตัวขึ้นด้วยความตกใจแทบช็อก!

ถึงแม้แกนกลางจะถูกทำลายไปแล้ว แต่ใครจะรู้ว่าไอ้หวังไฉกินเข้าไปแล้วจะทำให้มันฟื้นคืนชีพมาไหม?

ถ้าเทพธิดาแห่งรัตติกาลฟื้นคืนชีพขึ้นมา...

งั้นก็ต้องฆ่าอีกรอบสินะ

แล้วก็จะได้พลังพิเศษระดับเทพจากระบบอีกครั้งเหรอ?

ตาของซีอันก็เป็นประกายขึ้นมาทันที แล้วเขาก็ยิ้มอย่างเอ็นดู ให้เจ้าหวังไฉ

"ยังเหลืออีกครึ่งนึงนะ อย่าให้เสียของดิ กินให้หมดเลยนะ!"

หวังไฉคิดว่าตัวเองกำลังจะโดนอัดแล้วเชียว แต่กลับดีใจซะจนพูดไม่ออกเลยทีเดียว

‘เจ้านายนี่ช่างใจดีกับมันจริงๆ’

ไม่เพียงแต่ป้อนเศษอาหารอร่อยๆ ให้ทุกวันแล้ว แต่ตอนนี้ยังให้ของที่โคตรอร่อยขนาดนี้อีก

หวังไฉก็เลยกลืนแกนกลางที่เหลืออีกครึ่งนึงลงไปทั้งน้ำตาด้วยความซาบซึ้งใจสุดๆ

“โอ้ ใช่ ใช่ ใช่ แบบนั้นแหละ”

รอยยิ้มของซีอันยิ่งสดใสขึ้น

“เหมียว.....”

หวังไฉส่งเสียงร้องแปลกๆ และล้มลงไปทันที แขนขาของมันกระตุกไม่หยุดและกลิ้งไปมาบนพื้น

เมื่อเห็นดังนั้นซีอันก็หยิบดาบนาโนออกมาโดยไม่รู้ตัว

รออีกสักสามวินาที หวังไฉก็จะได้ไปสู่สุขคติแล้ว

จังหวะนี้เอง หวังไฉก็เริ่มพองตัวแล้วก็บิดเบี้ยว ร่างกายเดี๋ยวใหญ่เดี๋ยวเล็กลงไปเรื่อยๆ จนเหลือขนาดเท่าแมวบ้านทั่วไป

หวังไฉกระโดดพรวดขึ้นมา แล้วก็กระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้น ควบคุมร่างกายให้ยืดหดได้ตามใจชอบ

[กลายพันธุ์ขั้นสุด: แมวเกล็ดกินพลังงาน เลเวล 15

[ทักษะ: เติบโตไม่สิ้นสุด, ฟื้นฟูไม่จำกัด]

เทพธิดาแห่งรัตติกาลไม่ฟื้นคืนชีพ

แต่หวังไฉกลับได้ลาภก้อนโตไปแทน ได้รับพลังบางส่วนของเทพธิดาแห่งรัตติกาลมา แล้ววิวัฒนาการเป็นสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์สายพันธุ์ใหม่

พอเห็นข้อความบนหัวหวังไฉ ซีอันก็เบะปาก แล้วก็เก็บดาบนาโนด้วยความไม่พอใจ

ก็ถือซะว่า อัปเกรดสัตว์ขี่ของตัวเองละกัน ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลยล่ะนะ

"ไปกันเถอะ เจ้าโง่!"

ห้องทดลองนี้ถูกพิชิตโดยสมบูรณ์แล้ว ถึงเวลาที่จะกลับฐานแล้วซีอันเรียกหวังไฉให้ออกไป

หวังไฉร้องตอบอย่างมีความสุขและรีบตามไป

แต่ก่อนจะไป เขาก็ไม่ลืมขนถังเหล็กอัลลอยขนาดใหญ่ติดตัวไปด้วย แถมยังถอดชิ้นส่วนของประตูอัลลอยเก็บใส่พื้นที่มิติไปด้วยอีกต่างหาก...

พอเข้าสู่เฟสสอง ห้องแล็บนับไม่ถ้วนก็โผล่ขึ้นมาเต็มไปหมด

พวกผู้รอดชีวิตก็ค่อยๆ มารวมตัวกันรอบๆ บริเวณห้องแล็บ

ไม่มีใครรู้เลยว่า ป้อมปราการเหล็กที่โผล่มาแบบปุบปับ พวกนี้มันคืออะไร

พวกใจกล้าก็แอบย่องเข้าไป หวังจะเจอของดีข้างใน แต่ส่วนใหญ่พอเข้าไปแล้วก็ไม่เคยได้ออกมาอีกเลย

แน่นอนว่า ไม่ต้องเดาเลยว่ามันต้องมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นแน่ๆ

แต่เพราะ ความอยากรู้อยากเห็น ทำให้มีคนเข้าไปในห้องแล็บมากขึ้นเรื่อยๆ

จนในที่สุด ก็มีคน หนีออกมาจากข้างในได้สำเร็จ!

คนๆ นี้เจอหีบสมบัติสีเงินข้างใน แล้วก็ได้ดาบอัลลอยด์ระดับต่ำที่ไม่เคยเห็นมาก่อน กับน้ำยาบำรุงกำลังหนึ่งขวด

ดาบอัลลอยด์นี่คมกริบ ขนาดที่ว่าฟันเหล็กได้เหมือนฟันโคลนสบายๆ ซอมบี้เกราะแข็ง ก็ฟันขาดได้ในดาบเดียว

พอดื่มน้ำยาบำรุงกำลังเข้าไปก็หายหิวเป็นปลิดทิ้ง แถมยังรู้สึกมีแรงเต็มเปี่ยมอีก

ผู้คนก็เลยคลั่งกันใหญ่เลย พากันแห่กรูกันเข้าไปในป้อมเหล็กนั้นอย่างบ้าคลั่ง

แต่พอเจอพวกบีโอว์และสัตว์ประหลาดกลายพันธุ์ในห้องแล็บ คนพวกนี้ก็แทบจะ สู้ไม่ได้เลย บ่อยครั้งที่คนเป็นร้อยๆ ไม่สามารถยึดห้องแล็บเดียวได้ แถมยังต้องสังเวยชีวิตไปเปล่าๆ

ก็เพราะคนส่วนใหญ่ที่อยู่ตรงนั้นเป็นคนธรรมดา ส่วนพวกผู้ปลุกพลังเองก็มีน้อยมาก

พวกกำลังหลักของผู้ปลุกพลังอย่างร้อยพันธมิตร ก็เพิ่งจะถอนตัวออกจากเมืองไปเอง

ทั้งบางคนก็บาดเจ็บ พิการ อ่อนล้า การบุกโต้กลับเมืองครั้งแรกก็ล้มเหลวไม่เป็นท่า

กว่าที่ร้อยพันธมิตรจะรู้ข่าวแล้วรีบมาถึงแถวห้องแล็บก็ปาไปตอนกลางคืนแล้ว

พอพวกเขารู้ว่าห้องแล็บพวกนี้มีหีบสมบัติและของใช้เยอะแยะมากมายพวกร้อยพันธมิตรก็เลือกที่จะ...

ประชุมทันที!

เนื้อหาในการประชุมก็ประมาณนี้แหละ:

อย่างเช่น ใครจะได้เป็นเจ้าของห้องแล็บนี้ ใครจะได้เป็นเจ้าของพื้นที่นั้น คุณสมบัติและลำดับในการโจมตีควรเป็นยังไง หรือว่าจะกินข้าวกันก่อนดีไหม

แล้วก็มาโหวตกัน

พวกเขาใช้เวลาถกเถียงกันทั้งคืนกว่าจะได้ข้อสรุป

สุดท้ายสมาพันธ์ร้อยพันธมิตรก็ออกแถลงการณ์ต่อสาธารณะชน

เพื่อสร้างสังคมที่เป็นระเบียบและสงบสุข และเพื่อความปลอดภัยของผู้รอดชีวิต

สมาพันธ์ร้อยพันธมิตรจะควบคุมดูแลพื้นที่ห้องแล็บชั่วคราว

ใครที่แอบเข้าไปสำรวจห้องแล็บโดยไม่ได้รับอนุญาตจากสมาพันธ์ ถือว่าผิดกฎหมายและไม่เหมาะสม

คนทำผิดจะถูกลงโทษ และถ้าผิดร้ายแรงก็อาจจะโดนประหารชีวิตทันที!

ถ้าอยากสำรวจห้องแล็บ ก็จำเป็นต้องเลือกเข้าร่วมกลุ่มผจญภัยในเครือของสมาพันธ์ร้อยพันธมิตรก่อน ถึงจะสามารถสำรวจห้องแล็บได้อย่างถูกกฎหมาย

แต่ก็ไม่ใช่ทุกห้องแล็บที่จะสำรวจได้นะ ต้องเป็นแค่พื้นที่ที่กลุ่มผจญภัยนั้นๆ ดูแลอยู่เท่านั้น

และเพื่อเป็นการชดเชยค่าใช้จ่ายมหาศาล ในการดูแลพื้นที่ห้องแล็บของสมาพันธ์ร้อยพันธมิตร

รายได้ส่วนตัวจากการสำรวจจะต้อง จ่ายเป็นภาษีรายได้ส่วนบุคคลให้สมาพันธ์ร้อยพันธมิตรอีกด้วย

ภาษีของผู้ปลุกพลังจะแตกต่างกันไปตามระดับความสามารถ ส่วนผู้ปลุกพลังระดับ A ขึ้นไปนั้นจะได้รับการยกเว้นภาษี

แต่คนธรรมดาต้องจ่ายถึง 80% ของรายได้ส่วนตัวเลยทีเดียว!