ตอนที่ 62: วิธีที่ดีที่สุดที่จะสู้กับหายนะวันสิ้นโลก… คือการกลายเป็นหายนะเสียเอง!

“มัน! เป็นมันเอง! มันฆ่าบอส! ฉันเห็นกับตาเลยล่ะ!”

“รีบฆ่ามันซะ! ล้างแค้นให้บอสกันเถอะ!”

ชายคนนั้นตะโกนลั่น! เหล่านักผจญภัยจากกลุ่มอสรพิษทั้งหมดพุ่งกรูกันเข้ามา!

มีคนสี่ห้าร้อยคนเลยทีเดียว!

ที่ยืนอยู่แนวหน้าคือกลุ่มผู้ปลุกพลัง! ราวๆ สี่สิบห้าสิบคนได้!

ระดับพลังพิเศษมีตั้งแต่ระดับ  G ไปจนถึงระดับ  B! แถมยังมีระดับ  A อีกหนึ่งคนด้วย!

“ไอ้สารเลว! แกกล้าฆ่าบอสของพวกเรา! วันนี้แกต้องตาย!”

“อย่าเสียเวลาพูดกับมัน! รุมกระทืบมันก่อน! แล้วค่อยสอบสวนมันทีหลัง!”

“รองบอสครับ! ท่านเป็นผู้ปลุกพลังระดับ A ! ตอนนี้บอสตายแล้ว! ท่านต้องเป็นผู้นำพวกเราแล้วนะครับ!”

“เรื่องนั้นค่อยว่ากัน! ไปล้างแค้นให้บอสก่อน!”

นับตั้งแต่เกิดใหม่ นี่เป็นครั้งแรกที่ซีอันได้เห็นผู้ปลุกพลังมากมายขนาดนี้พร้อมกัน!

มองดูฝูงชนที่โกรธแค้น… ซีอันกลับรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก! เลือดในกายเริ่มเดือดพล่าน!

เขาจะต้องเผชิญหน้ากับผู้ปลุกพลังหลายสิบคนพร้อมกัน!

“มันน่าตื่นเต้นจริงๆ!”

ตอนนี้เขามีพลังพิเศษประมาณ 20 อย่าง! ในจำนวนนั้นมีถึง 5 อย่างที่เป็นระดับ S !

แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่รู้ว่าแข็งแกร่งแค่ไหน! แข็งแกร่งน่ะแน่ๆ! แต่แข็งแกร่งได้แค่ไหนกันนะ?

เกรงว่าคงไม่มีใครให้คำตอบที่ชัดเจนได้!

แม้เขาจะเผชิญหน้ากับผู้ปลุกพลังระดับ S เขาก็สามารถฆ่าพวกมันได้ในพริบตา!

แต่มันพอแล้วเหรอ?!

“ไม่! ไม่พอ! ไม่พอแน่นอน!”

“เสริมความแข็งแกร่ง!”

“กายาเหล็ก!”

“เพิ่มประสิทธิภาพการได้ยิน!”

“เพิ่มประสิทธิภาพการรับกลิ่น!”

“เหยี่ยวราตรีสะกดรอย!”

“เพิ่มประสิทธิภาพการกระโดด!”

“ควบคุมสายฟ้า!”

“กักเก็บพลังงานขั้นสุด!”

“พลังงานไฟ!”

“ผิวหิน!”

“เพิ่มทวีคูณ!”

……

ซีอันคำรามลั่นฟ้า! พลังพิเศษนับสิบอย่างถูกเปิดใช้งานพร้อมกัน!

ร่างกายพลันขยายใหญ่ขึ้นหลายเท่า! สูงถึงสี่ห้าเมตรแล้ว! ร่างกายเปลี่ยนเป็นเหล็กกล้า! เปลือกหินปกคลุมเหล็กกล้าอีกที! สายฟ้าสูงเสียดฟ้าผสมกับเปลวเพลิงที่รุนแรงแผดเผาทั่วร่าง! ห่อหุ้มเขาไว้ในพายุเพลิงสายฟ้า!

ซีอันค่อยๆ ยกมือขึ้น! เหล็กเส้นนับพันแท่งพุ่งทะลุกำแพง! บิดเป็นเกลียวอยู่ด้านหลังเขา! ‘พิษเทพเพลิงผลาญ’ คลอเคลียอยู่ที่ปลายเหล็กเส้นแต่ละแท่ง!

การเปลี่ยนแปลงอย่างกะทันหัน ทำให้สมาชิกกลุ่มผจญภัยอสรพิษทั้งหมดตกตะลึง!

“มันมีพลังพิเศษระดับ S !”

“ไม่… มีมากกว่าหนึ่งอีกนะ!”

“เยอะ! มัน… มันมีพลังพิเศษเยอะมาก!”

“สัตว์ประหลาด! มนุษย์จะมีทักษะมากมายขนาดนี้ได้ยังไง?! มันคือสัตว์ประหลาด!”

ซีอันเมินเฉยต่อฝูงชนที่หวาดกลัว

เขาผ่านวันสิ้นโลกมาแล้วเก้าครั้ง!

เขาได้เห็นโลกถูกกลืนกินและอารยธรรมล่มสลาย! เขาได้เห็นท้องฟ้าถล่ม! เขามองขึ้นไปบนดวงตาแห่งจุดจบ ในทะเลทรายอันกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด! เขาได้เห็นสัตว์ร้ายสีน้ำเงินที่ปลายมหาสมุทร! เขามองเข้าไปในดวงตาของพระเจ้าในโลกใหม่!

เมื่อเผชิญหน้ากับหายนะทางธรรมชาติ… แม้แต่ผู้ปลุกพลังระดับ S ก็เป็นเพียงแค่มดปลวกต่ำต้อยตัวหนึ่งเท่านั้น!

แล้วจะอย่างไรเล่า ถ้าเขาสามารถฆ่าผู้ปลุกพลังระดับ S ได้ในพริบตา? เขาก็ยังคงไม่สามารถควบคุมชะตากรรมของตัวเองภายใต้หายนะทางธรรมชาติได้! และเขาก็ยังคงติดอยู่กับความทุกข์ทรมาน!

พลังของมนุษย์ย่อมมีขีดจำกัดเสมอ!

วิธีที่ดีที่สุดที่จะสู้กับหายนะวันสิ้นโลก… ก็คือการกลายเป็นหายนะเสียเอง!

จงกลายเป็นหายนะ!

“ฉันคือหายนะ!”

ตู้มมมมมมมมมมมมม…

แผ่นดินสะเทือน! ทรายและหินลอยขึ้นจากพื้นดิน! แผ่ขยายขึ้นไปเบื้องบน บดบังดวงอาทิตย์และท้องฟ้า!

ราวกับสัตว์ร้ายที่โกรธแค้นปะทุขึ้นมาจากใต้ดิน! กลืนกินฐานทัพกลุ่มผจญภัยอสรพิษทั้งหมดในพริบตาเดียว!

คำประกาศอันเย็นยะเยือกของซีอันสะท้อนก้องปานอยู่ในปากของสัตว์ร้าย

“ยินดีต้อนรับสู่… หายนะวันสิ้นโลก”

………………

เมื่อแสงสุดท้ายของพระอาทิตย์อัสดงตกกระทบพื้นดิน

ป้อมปราการหินทรายขนาดมหึมาที่ปกคลุมฐานทัพกลุ่มผจญภัยอสรพิษค่อยๆ คลายตัวออก… จนกระทั่งพังทลายลงมา

มองไปรอบๆ กลุ่มผจญภัยอสรพิษที่เคยตั้งตระหง่านอยู่ ตอนนี้กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว

ซีอันนั่งเปลือยกายอยู่บนเนินเขาที่ทำจากศพที่ไหม้เกรียม… นั่งเฝ้ามองพระอาทิตย์ตกดินอย่างเงียบงัน

เขาหยิบบุหรี่ออกมาจากพื้นที่มิติ… คาบไว้ในปาก… แล้วหยิบเนื้อที่ยังไหม้ไม่หมดชิ้นหนึ่งมาจุดบุหรี่

สูดหายใจเข้าลึกๆ

กลุ่มผจญภัยอสรพิษ… ทั้งหมดอยู่ที่นี่แล้ว

ไม่ว่าจะเป็นผู้ปลุกพลังหรือคนธรรมดา… แม้แต่คนแก่ เด็ก ผู้หญิง ก็อยู่ที่นี่ทั้งหมด

ไม่มีใครจากกลุ่มผจญภัยทั้งหมดที่รอดชีวิตเลย

เขาไม่ปล่อยใครไปทั้งนั้น… วันนี้เขาเปิดเผยความลับมากเกินไปแล้ว… มีแต่คนตายเท่านั้นที่สามารถเก็บความลับได้อย่างสมบูรณ์

ใจดีกับศัตรู… ก็คือการโหดร้ายกับตัวเอง!

มีเรื่องราวหนึ่งในความทรงจำของเขาเสมอ

กลุ่มผจญภัยขนาดใหญ่กลุ่มหนึ่งตัดขาผู้ปลุกพลังระดับ C คนหนึ่ง ทำให้อับอายทุกวิถีทาง แล้วโยนทิ้งลงในหลุมศพรวม ปล่อยให้ตาย

บางทีในสายตาของพวกเขาผู้ปลุกพลังระดับ C  ก็เป็นเพียงแค่มดปลวก ไม่ต้องกังวลอะไร

แต่เป็นแค่มดปลวกตัวนั้น ที่ในที่สุดก็นำไปสู่การล่มสลายของกลุ่มผจญภัยขนาดใหญ่นี้

มดตัวนั้นยังสามารถแก้แค้นได้สำเร็จ… โดยการกินหัวใจของชายที่ตัดขาของเขา

เรื่องราวนี้สอนเขาว่า… อย่าประมาทศัตรูคนใดเลย… แม้ว่าพวกเขาจะยังอ่อนแอมากก็ตาม! วิธีที่ดีที่สุดที่จะตัดความเกลียดชัง… คือการดับไฟแห่งการแก้แค้นตั้งแต่ต้น!

ซีอันพยุงตัวเอง กระโดดลงจากกองศพ หยิบเสื้อผ้าชุดหนึ่งออกมาจากพื้นที่มิติแล้วสวมใส่

เสื้อผ้าเป็นของใหม่… แต่ก็แทบจะกลบกลิ่นเนื้อไหม้ไม่มิด

“กลับถึงบ้านคงต้องอาบน้ำซะหน่อยแล้ว… ให้เฉียวเฉียวช่วยถูตัวให้หน่อย… เหม็นชะมัด!”

จากนั้นเขาก็หยิบมอเตอร์ไซค์ออกมาจากพื้นที่มิติแล้วขับออกไป…

เสียงโครมครามที่กลุ่มผจญภัยอสรพิษสร้างขึ้นดังสนั่น จนผู้คนจำนวนมากแห่กันมาดู

แต่สิ่งที่พวกเธอเห็นมีเพียงซากปรักหักพังและกองศพที่ไหม้เกรียม… ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดๆ เลย

ในเวลาเพียงครึ่งวัน… กลุ่มผจญภัยอสรพิษที่เคยติดอันดับต้นๆ ของเมืองซูทั้งหมด… ก็ถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น!

ตามคำบอกเล่าของคนวงใน… กลุ่มผจญภัยอสรพิษถูกทำลายลงเพราะพวกเขาไปยั่วยุกลุ่มผจญภัยที่ชื่อว่า “ฉางเชิง”

แถมเพิ่งจะยั่วยุเมื่อตอนเช้า… ตกบ่ายก็หายไปแล้ว!

ความเร็วในการกวาดล้างแบบนี้… ช่างน่าสะพรึงกลัวจริงๆ!

ข่าวการทำลายล้างกลุ่มผจญภัยอสรพิษได้แพร่กระจายไปทั่วเขตซูอย่างรวดเร็ว! กลุ่มผจญภัยทุกกลุ่ม ทั้งเล็กและใหญ่ ต่างได้รับข่าวที่น่าตกใจนี้! และเป็นที่รู้กันเกือบทุกคน!

ส่วนซีอัน ผู้ก่อเหตุ… เขากลับไปที่ตลาดแรงงานตั้งแต่เนิ่นๆ แล้ว!