ตอนที่ 58: บอสหม่า… ขนมปังนายหล่นน่ะ

หลี่เสี่ยวอวี่เงียบกริบ ยืนอยู่ด้านหลังซีอัน มือจับด้ามดาบแน่น ใบหน้าคมคายแฝงความตึงเครียด เธอพร้อมเสมอ… ขอแค่ซีอันส่งสัญญาณ นางจะฟันไอ้เสือยิ้มยากนี่ให้ขาดสองท่อน!

เซวี่ยชิงอวี่ที่ยืนไม่ไกล ก็ลอบระวังตัวอย่างเงียบๆ เช่นกัน

แต่สายตาเธอจับจ้องไปที่เฉียวเฉียวมากกว่า… เพราะเฉียวเฉียวเป็นแค่คนธรรมดา ถ้าเกิดเรื่องไม่คาดฝัน เธอจะปกป้องเฉียวเฉียวทันที!

สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เริ่มตึงเครียด หม่าซานหัวเราะร่า

“ฮ่าๆๆ! แม่สาวๆ อย่าเพิ่งตื่นเต้นไป! พี่หม่าคนนี้ไม่มีเจตนาร้ายหรอกน่า!”

หม่าซานพูดพลางยื่นมือไปหาซีอัน

“โทษทีที่ลืมแนะนำตัวไป! ผมหม่าซาน หัวหน้ากลุ่มผจญภัยอสรพิษ! ไม่ทราบว่าน้องชายคนนี้ชื่อเต็มๆ อะไร ครับ?”

ซีอันเลิกคิ้วมอง… ไอ้แก่คนนี้คงอยากจะวางยาพิษเขาสินะ!

ซีอันรู้ดีว่าอีกฝ่ายอาจจะวางยาพิษ แต่เขาก็ไม่ได้ปฏิเสธ กลับจับมือกับหม่าซานพลางยิ้มกริ่ม

“ซีอัน… หัวหน้ากลุ่มผจญภัยฉางเซิง”

มือประสานกัน!

หม่าซานหัวเราะร่าขึ้นไปอีก ดวงตาที่เต็มไปด้วยพิษร้ายกลับเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม

ซีอันก็มีความสุขไม่แพ้กัน

ลุงคนนี้น่ารักจริงๆ! รีบเอาของมาส่งให้ถึงที่เลย!

“มาจากไหนกันครับเนี่ย?”

[ตรวจพบเป้าหมายที่สามารถปล้นชิงได้]

[โปรดเลือกลักษณะการปล้นชิง]

“คัดลอกพลังพิเศษ และปล้นค่าความมั่งคั่ง”

[คัดลอกพลังสำเร็จ: ได้รับ ‘พิษเทพเพลิงผลาญ ระกับ S’]

[ปล้นค่าความมั่งคั่งสำเร็จ: ได้รับ 18,000 แต้มความมั่งคั่ง โอนเข้าสู่พื้นที่มิติแล้ว]

“เฮ้! บอสหม่า! ขนมปังนายหล่นอ่ะ!”

หม่าซานก้มลงมองอย่างงุนงง

ที่เท้าเขามีขนมปังอยู่ครึ่งก้อน!

“เอ่อ… ไม่ใช่ของผมหรอกครับ! แฮ่มๆๆ… ขอบใจที่เตือนนะ ฮ่าๆๆ” หม่าซานพูดพลางก้มลงเก็บขนมปัง

ถ้าไม่เคยดูแลบ้านช่อง ก็ไม่รู้หรอกว่าค่าฟืน ค่าข้าว ค่าน้ำมัน ค่าเกลือมันแพงแค่ไหน! ขนมปังครึ่งก้อนนี่จ้างผู้ปลุกพลังได้ตั้งสองคนเชียวนะ! ไม่ว่าจะของใครก็เก็บไว้ก่อนเถอะ!

เฮ้อ… พูดไปก็มีแต่น้ำตา!

ซีอันอดไม่ได้ที่จะยกนิ้วโป้งให้ พร้อมชื่นชม: “ขนมปังก้อนนี้เห็นได้ชัดว่าขอบมันเป็นทองคำ! แลกเสบียงได้ไม่ต่ำกว่าสิบตันแน่นอน! บอสหม่าใจถึงจริงๆ!”

หม่าซาน: “???”

ไอ้นี่มันพูดบ้าอะไรของมันวะ? ป่วยหรือเปล่า? ใครเขาเอาเสบียงไปแลกทองคำกันในยุคนี้วะ? ขนมปังขอบทองคำแลกเสบียงได้เป็นสิบตัน? แกมันบ้าไปแล้ว!

ดูปุ๊บก็รู้ปั๊บว่าไอ้หนุ่มนี่มันบ้าๆ บอๆ ไม่เคยเจอโลกกว้างมาก่อน! ที่บ้านต้องมีเสบียงเยอะแน่ๆ! อย่างน้อยยี่สิบตัน!

หัวใจของหม่าซานเต้นระรัว!

ต้องเอาให้หมด!

หม่าซานส่งสายตาให้ชายที่อยู่ข้างๆ ทันที ชายคนนั้นพยักหน้ารับรู้ แล้วหันหลังหายไปในฝูงชน

ตอนที่ซีอันปล่อยสายฟ้าออกมาเมื่อครู่ หม่าซานก็เห็นไต๋แล้ว

ถึงแม้จะแค่ชั่วพริบตา แต่พลังที่ปลดปล่อยออกมาอย่างน้อยก็ระดับพลังสายฟ้าระดับ A หรือแม้แต่ระดับ S!

ถ้าสู้กันซึ่งๆ หน้า เขาอาจจะไม่ใช่คู่มือด้วยซ้ำ!

แต่เมื่อกี้ตอนจับมือ เขาก็ได้ ‘ฝังพิษ’ ไว้ในตัวอีกฝ่ายแล้ว! ขอแค่เขาส่งความคิดไป เมล็ดพิษก็จะระเบิดออก! ต่อให้อีกฝ่ายเป็นผู้มีพลังพิเศษระดับ S ก็ยังต้องยอมจำนนโดยดี!

เว้นเสียแต่อีกฝ่ายจะครอบครองพลังของพิษเทพเพลิงผลาญด้วย!

แต่… เป็นไปได้เหรอ?

ตราบใดที่ยังเป็นมนุษย์ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะมีพลังพิเศษสองอย่างในเวลาเดียวกัน!

สิ่งเดียวที่เขากังวลคือบรรดาสาวๆ ที่อยู่ข้างๆ พวกเธอก็ดูเหมือนจะเป็นผู้ปลุกพลังเช่นกัน แต่ไม่รู้ว่าระดับไหน

คงไม่สูงนักหรอก… เดี๋ยวค่อยกดดันแล้วจับตัวไป ผู้ปลุกพลังสาวๆ สวยๆ หายากจะตายไป! เอาไปประมูลได้ราคาดีแน่!

“โฮกกกกกกกกกกกก…!”

ในพริบตาเดียว เสียงคำรามกึกก้องก็ดังมาจากทิศทางของเมือง!

ซอมบี้ยักษ์สูงกว่าสามเมตรตัวหนึ่ง พุ่งทะยานออกมาจากเมืองอย่างกะทันหัน! พื้นถนนพังยับเยินใต้ฝีเท้าของมัน! มันสามารถยกซากรถที่พังแล้วขึ้นมาด้วยมือเปล่าได้อย่างสบายๆ!

จากนั้นมันก็เหวี่ยงสุดแรง โยนไปหลายสิบเมตรกลางฝูงชน! อัดคนที่หลบไม่ทันกระเด็นเป็นชิ้นๆ!

ฝูงชนกรีดร้องลั่นแตกฮือ วิ่งหนีกันอลหม่าน!

“วิ่ง! แทงค์ซอมบี้ยักษ์!”

“แทงค์มาแล้ว! วิ่งเร็ว!”

“ช่วยด้วย!”

ถ้ามีราชาในโลกซอมบี้ตอนนี้ เจ้าแทงค์ นี่แหละคือตัวจริงเสียงจริง!

แทงค์ ก็เหมือนกับชื่อของมัน มันคือรถถังในหมู่ซอมบี้!

ระดับ LV8!

การป้องกัน, พละกำลัง, ความเร็ว และการฟื้นฟู… ล้วนเป็นอันดับต้นๆ ในหมู่ซอมบี้!

พละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวของมันสามารถทำลายผู้ปลุกพลังได้หลายคนพร้อมกัน! ผู้ปลุกพลังที่ต่ำกว่าระดับ A  แค่มองก็ผิดแล้ว! เหยื่อที่มันหมายตาไว้ยากที่จะหนีพ้น!

มันจะไล่ล่าเหยื่อด้วยความเร็วร้อยเมตรต่อชั่วโมง! พร้อมกับขว้างปาวัตถุใส่เป้าหมายอย่างแม่นยำอย่างต่อเนื่อง!

มันมี “ต้านทานเวทมนตร์” ในตัว ที่ทำให้มันต้านทานพลังธาตุส่วนใหญ่ที่ต่ำกว่าระดับ A ได้! แถมยังมี “ต้านทานกายภาพ” ที่เต็มแม็กซ์! ยากที่จะเจาะทะลุได้แม้กระทั่งปืนสไนเปอร์! ไม่ต้องพูดถึงอาวุธระยะประชิดธรรมดา!

ความเร็วในการฟื้นตัวก็เต็มเปี่ยม! ตราบใดที่ไม่ใช่การโจมตีถึงชีวิต มันก็ฟื้นตัวได้ในพริบตา! รับมือโคตรยาก!

ถ้าเจอไอ้ตัวนี้ ก็จะมีแค่สองทางเลือก… ไม่ฆ่ามัน ก็โดนมันฆ่า! ไม่มีทางเลือกที่สาม! เพราะมันมีทักษะการติดตามร่องรอย! ไม่ว่าจะวิ่งไปไกลแค่ไหน มันก็สามารถตามไปถึงหน้าประตูบ้านได้ในคืนนั้นเลยทีเดียว!

ถ้าซีอันจะต้องเปรียบเทียบ มันก็คือ…

บอสเกาะคนบาป ในเวอร์ชันซอมบี้… แต่ไม่มีพลังพิเศษ!

เมื่อเห็นซอมบี้พุ่งออกมาจากเมือง ซีอันก็ประหลาดใจเล็กน้อย ปกติเจ้าพวกนี้มันมีอาณาเขตของตัวเองนะ ปกติแล้วจะลาดตระเวนอยู่ในอาณาเขตเท่านั้น และโดยพื้นฐานแล้วจะไม่วิ่งออกมาเอง เว้นแต่จะมีคนล่อมันออกมา หรือมันกำลังไล่ล่าใครบางคน!

เมื่อซีอันเห็นร่างหนึ่งวิ่งหนีสุดชีวิตอยู่ไม่ไกลจากแทงค์เขาก็เข้าใจทันที!

คนๆ นั้นคือชายที่อยู่กับหม่าซานเมื่อครู่!

ในตอนนี้ บนหัวเขามีตัวหนังสือสองบรรทัด! และเขากำลังวิ่งตรงมาทางซีอันอย่างเอาเป็นเอาตาย!

[พลังพิเศษ: ยั่วยุ ระดับ C]

[ค่าความมั่งคั่ง: 100]

อ๋อ… ที่แท้ไอ้หมอนี่มันจงใจใช้พลังพิเศษของมันล่อ เจ้าแทงค์ ออกมาจากเมืองนี่เอง!

พอมาถึงจุดที่กำหนด ก็ปิดการใช้งานพลังเพื่อหลบหนีการตามรอยของแทงค์ ส่วนเจ้าแทงค์ ที่เสียเป้าหมายก็จะโจมตีคนอื่นๆ ที่อยู่ใกล้เคียงเป็นอันดับแรก!

นี่มันจงใจโยนระเบิดใส่คนอื่นชัดๆ!

“ช่ำชองจริงๆ”

ซีอันมองหม่าซานที่ทำหน้าตาเฉยๆ พลางคิดว่า ไอ้แก่คนนี้มันต้องทำเรื่องแบบนี้มาหลายครั้งแล้วแน่ๆ!