ตอนที่ 21: แผนพิชิตใจ... สองรุมหนึ่ง ยังไงก็ต้องชนะ!
ตอนที่ 21: แผนพิชิตใจ... สองรุมหนึ่ง ยังไงก็ต้องชนะ!
"ไม่... ไม่น่าเป็นไปได้หรอกมั้ง"
เซวี่ยชิงอวี่เอ่ยแผ่วเบา เธอก็ไม่แน่ใจกับสิ่งที่หลี่เสี่ยวอวี่คาดเดาจริงๆ ท้ายที่สุด เธอก็เฝ้าดูความสัมพันธ์ระหว่างซีอันและซูเสี่ยวเยี่ยนมาตลอด ซีอันรักซูเสี่ยวเยี่ยนมาก ขนาดที่ยอมเป็นคนส่งอาหาร ยังซื้อของขวัญให้เธอได้ นี่แสดงให้เห็นว่าเขารักเธอมากแค่ไหน
เป็นไปได้ว่าซีอันยังรู้สึกดีๆ กับซูเสี่ยวเยี่ยนอยู่จริงๆ...
คิดได้ดังนั้น เซวี่ยชิงอวี่ก็เริ่มคล้อยตามในสิ่งที่หลี่เสี่ยวอวี่พูด
"ชิงอวี่ ลองคิดดูสิ! ถ้าพี่อันเจอซูเสี่ยวเยี่ยนแล้วพาเธอกลับมา... ด้วยนิสัยของซูเสี่ยวเยี่ยน พวกเราคงไม่ได้กินดีอยู่ดีแบบนี้หรอกนะ แถมอาจจะโดนไล่ออกจากบ้านด้วยซ้ำ!" หลี่เสี่ยวอวี่กระซิบเสียงรัว เร่งเร้า
เซวี่ยชิงอวี่เม้มปาก "...อืม..."
ดูเหมือนว่ามันจะเป็นไปได้จริงๆ อย่างที่เสี่ยวอวี่ว่า...
"แล้วพวกเราจะทำยังไงดี?"
หลี่เสี่ยวอวี่ยกกำปั้นน้อยๆ ขึ้นมาแล้วทำท่าคว้าอากาศ ดวงตาเปล่งประกายด้วยแผนการร้าย
"ลงมือเลย! บุกขึ้นข้างบนแล้วลุยก่อนเลย! ก่อนที่พวกเราจะได้เจอซูเสี่ยวเยี่ยน ต้องจัดการพี่อันให้ได้ก่อน! พอเรื่องเรียบร้อย พวกเราก็จะเป็นเมียหลวง! ไม่ต้องกลัวนังซูเสี่ยวเยี่ยนอีกต่อไป!"
"อีกอย่าง พวกเรา สองรุมหนึ่ง! ยังไงก็ชนะ! เริ่มทีมไฟต์ได้เลย! พวกเราไม่มีทางแพ้แน่นอน!" หลี่เสี่ยวอวี่มองเซวี่ยชิงอวี่อย่างจริงจัง
"ฉันคิดเรื่องตำแหน่งไว้แล้วด้วยนะชิงอวี่! เธอเป็นเมียหลวง ส่วนฉันเป็นเมียรอง! พวกเราร่วมมือกัน บีบพื้นที่ของนังชาเขียวซูเสี่ยวเยี่ยน แล้วไล่เธอออกไป! หรือไม่ก็ให้พี่อันล้มเลิกความคิดที่จะตามหาซูเสี่ยวเยี่ยนไปเลย!"
"ไม่ว่าใครจะมาแทนที่ฉันก็ได้! ฉันแค่รับไม่ได้ที่ซูเสี่ยวเยี่ยนจะเข้ามาในบ้านหลังนี้! นังนั่นมันทั้งแรด ทั้งสกปรก ใครจะรู้ว่ามีโรคอะไรบ้าง อย่างเอดส์หรืออะไรทำนองนั้น! ฉันไม่อยากติดโรคทางอ้อมหรอก!"
เซวี่ยชิงอวี่อ้าปากค้าง!
นี่มัน... ได้เหรอ?
หลี่เสี่ยวอวี่ไม่รู้สึกละอายบ้างเลยเหรอ? เธอกล้าพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้หน้าตาเฉย! ทำไมก่อนหน้านี้ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นคนกล้าได้กล้าเสียขนาดนี้!?
โลกทัศน์ของเซวี่ยชิงอวี่พังทลายอย่างรุนแรง เธอพูดไม่ออก!
เห็นเซวี่ยชิงอวี่ยังลังเล หลี่เสี่ยวอวี่ก็เริ่มร้อนใจ
"ชิงอวี่! ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเขินอายแล้วนะ! ถ้าเธอลังเล เธอก็จะแพ้! สู้คว้าโอกาสยอมพลีกายให้พี่อันไม่ดีกว่าเหรอ? ถ้าเธอไม่ขึ้น ฉันขึ้นเองก็ได้! แต่ฉันก็ยังหวังว่าเธอจะร่วมมือกับฉัน เป็นพี่น้องกัน เผชิญหน้ากับศัตรูด้วยกัน เพื่อเพิ่มโอกาสในการชนะนะ!"
"แต่..." เซวี่ยชิงอวี่หน้าแดงซ่าน
"ไม่มีแต่!" หลี่เสี่ยวอวี่ตัดบทเสียงแข็ง
"นี่มันวันสิ้นโลกนะ! ไม่มีเวลาให้ลังเลแล้ว! ยังไงฉันก็ชอบพี่อัน! ฉันไม่รังเกียจที่จะพลีกายให้กับเขาหรอกนะ! ฉันว่าพี่อันก็ต้องรู้สึกดีๆ กับเธอ ไม่งั้นเขาคงไม่ดั้นด้นมาช่วยเธอหรอก! ชิงอวี่! เธอต้องคว้าโอกาสไว้นะ! ถ้ามันสายไป จะไม่มีโอกาสอีกแล้ว!"
ภายใต้คำพูด 'ล้างสมอง' ของหลี่เสี่ยวอวี่ สามัญสำนึกของเซวี่ยชิงอวี่ก็ค่อยๆ ถูกกัดกร่อน และเธอก็เริ่มเห็นด้วยกับหลี่เสี่ยวอวี่
หน้าของเซวี่ยชิงอวี่ร้อนผ่าวและมีเหงื่อออกที่จมูก
เหตุผลหลักก็คือ เธอแอบชอบซีอันมานานแล้ว เธอไม่ได้ต่อต้านที่จะมอบตัวให้กับซีอัน แถมยังรู้สึกดีใจเล็กๆ ในใจด้วยซ้ำ...
จากนั้นผู้หญิงสองคนก็รวมตัวกันเป็น พันธมิตรพี่น้อง อย่างเป็นทางการ!
หลี่เสี่ยวอวี่วางแผนการรบ และทั้งสองคนก็ดำเนินการตามแผนพร้อมกัน โดยมีเป้าหมายสามอย่าง: ยอม! ยอม! ยังไงก็ยอมพลีกาย!
ในขณะที่สาวๆ สองคนกำลังวางแผนลับๆ กันอย่างขะมักเขม้น ในความว่างเปล่า ซีอันก็ไม่รู้อะไรเลย
เขายังคงนอนอยู่บนเตียง คิดว่าจะกินอะไรพรุ่งนี้... หรือจะไปหาเชฟที่ไหนดี?
.......................
เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นสูง ซีอันก็ตื่นขึ้นจากเตียงอย่างเกียจคร้าน เขาไม่ได้นอนหลับสบายแบบนี้มานานแล้ว เมื่อไม่มีเรื่องวัสดุอุปกรณ์ให้กังวล เขาก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก
หลังจากล้างหน้าแล้ว เขาก็ลงไปที่ห้องนั่งเล่นชั้นล่าง
หลี่เสี่ยวอวี่และเซวี่ยชิงอวี่ตื่นแล้ว และกำลังกระซิบกระซาบบางอย่างบนโซฟา หลี่เสี่ยวอวี่ตื่นเต้นมากตอนพูดจนเซวี่ยชิงอวี่หน้าแดงเล็กน้อย
เมื่อเห็นซีอันลงมา หลี่เสี่ยวอวี่ก็ยิ้มหวานแล้ววิ่งเข้าไปจับแขนซีอันอย่างออดอ้อน
"ที่รัก! ตื่นแล้วเหรอคะ? ต้องหิวแน่ๆ เลย! อาหารเช้าเตรียมไว้ให้แล้วนะ!"
หลี่เสี่ยวอวี่ดึงซีอันไปที่โต๊ะอาหารแล้วกดให้นั่งลงบนเก้าอี้ เซวี่ยชิงอวี่หน้าแดงจัด วางชามโจ๊กหอมกรุ่นไว้ตรงหน้าซีอัน
"ขอบคุณ" ซีอันเอ่ยเสียงเรียบ
"ไม่เป็นไรค่ะ!" หลี่เสี่ยวอวี่ตอบอย่างรวดเร็ว
ซีอันขอบคุณแล้วก้มหน้าลงดื่มโจ๊กอย่างไม่ใส่ใจ หลี่เสี่ยวอวี่ถือโอกาสส่งสัญญาณให้เซวี่ยชิงอวี่ด้วยสายตา 'เอาเลยสิ! นี่แหละโอกาส!'
เซวี่ยชิงอวี่หันหน้าหนีแล้วแกล้งทำเป็นไม่เห็น เธอเกิดกลัวขึ้นมาในนาทีสุดท้าย!
หลี่เสี่ยวอวี่โกรธจัดที่เธอไม่สู้กลับ จ้องเซวี่ยชิงอวี่ตาเขม็ง แล้วยิ้มกระซิบกับซีอันเสียงออดอ้อนน่าขนลุก
"ที่รัก~~ ให้พี่ชิงอวี่ป้อนให้ไหมคะ~~"
พรวดดด!
ซีอันสำลักโจ๊กที่ยังไม่ได้กลืน แล้วพ่นออกมาโดยตรง!
"ไม่ๆ! ฉันมีมืออยู่นะ!"
เซวี่ยชิงอวี่รีบหยิบผ้าเช็ดหน้ามาช่วยเช็ดให้เขาอย่างกระอักกระอ่วน
เมื่อมองดูสาวๆ สองคนที่ดูผิดปกติอย่างเห็นได้ชัด สัญชาตญาณของซีอันบอกเขาว่าสาวๆ สองคนนี้ต้องวางแผนอะไรอยู่แน่ๆ!
พวกเธอจะไม่ยอมพลีกายให้ฉันแบบนี้หรอกใช่ไหม?
เป็นไปได้ไหมว่าผู้หญิงทั้งสองคนชอบเขา?
ไม่น่าเป็นไปได้!
อย่ามั่นใจตัวเองมากเกินไป! ต้องรู้จักตัวเอง!
เขาแค่หล่อกว่าชาวบ้านพันล้านเท่า มีอุปกรณ์มากกว่าพันล้านเท่า มีพลังพิเศษมากกว่าพันล้านเท่า คุ้นเคยกับวันสิ้นโลกมากกว่าพันล้านเท่า และมีเสน่ห์ดึงดูดใจมากกว่าพันล้านเท่า... แต่ในด้านอื่นๆ เขาก็ยังธรรมดามาก...
มันก็แค่เรื่องตลก! เป็นจินตนาการของตัวเอง! ไม่มีอะไรมาก!
หลี่เสี่ยวอวี่เป็นคนแปลกๆ ก็ไม่เป็นไร แต่เซวี่ยชิงอวี่เป็นคนเงียบๆ และขี้อาย เธอจะไม่มีทางทำอะไรแบบนี้แน่นอน!
แต่หลังจากคิดดูแล้ว เขาก็ยังเดาไม่ออก และซีอันก็ขี้เกียจที่จะเดาต่อ
หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ เขาก็วางแผนจะออกไปข้างนอก
"ถ้าพวกเธอสองคนไม่มีอะไรทำ ก็อย่าออกไปข้างนอกเลยนะ ตอนนี้ข้างนอกอันตรายมาก" ซีอันพูดกำชับเสียงเรียบ
หลี่เสี่ยวอวี่เบะปาก: "วันนี้พี่จะไม่ไปกับฉันเหรอ?"
"ไม่ละ. ระดับซอมบี้ข้างนอกสูงมากแล้ว และฝูงอีกาก็รวมตัวกันเป็นจำนวนมาก มันจะอันตรายมากถ้าพวกเธอออกไปกับฉัน พวกเธออยู่บ้านดีกว่า"
"โอ่..." หลี่เสี่ยวอวี่ครางรับเสียงอ่อย
"ถ้าพวกเธอไม่มีอะไรทำ ก็ไปฝึกพลังในยิมที่ชั้นใต้ดินได้นะ ฉันจะออกไปหาคน คงจะไม่กลับมาจนถึงเย็น"
"โอเคค่ะ ที่รัก! เดินทางปลอดภัยนะคะ! แล้วรีบกลับมานะ!"
"เดินทางดีๆ นะคะ... ฉันจะเตรียมอาหารเย็นไว้ให้" เซวี่ยชิงอวี่พูดเสียงแผ่ว
หลังจากกล่าวลาสาวๆ สองคน ซีอันก็เปิดประตูเหล็กหนักๆ แล้วออกไปอย่างไม่รีรอ
หลี่เสี่ยวอวี่เท้าสะเอวแล้วพูดว่า "เหอะๆ ดูสิ! ฉันเดาถูก! พี่อันออกไปตามหานังชาเขียวนั่นจริงๆ ด้วย! พวกเราต้องเร่งแผนแล้ว!"
"อืม" เซวี่ยชิงอวี่เม้มปากแล้วตอบเบาๆ
ดูเหมือนว่าสิ่งที่หลี่เสี่ยวอวี่พูดจะเป็นจริง... ซีอันออกไปตามหาซูเสี่ยวเยี่ยนจริงๆ เธอรู้สึกกลัวขึ้นมาทันที กลัวว่าจะพบซูเสี่ยวเยี่ยนแล้วเธอจะสูญเสียบ้านหลังนี้ เธอไม่อยากจากซีอันไปจริงๆ!
ซีอันเดินช้าๆ บนถนนหลังจากออกจากชุมชน เสาโทรศัพท์ทั้งสองข้างทางเต็มไปด้วยอีกาที่กระหายเลือด และได้ยินเสียงร้องโหยหวนบ่อยๆ
เมื่อเห็นซีอันพวกมันก็กระพือปีกบินเข้ามา ดวงตาสีแดงฉานเต็มไปด้วยความกระหายเลือด
ซีอันควบคุมมีดสั้นให้หมุนวน! ชิ้ง! ชิ้ง! มีดสั้นพุ่งทะลุหัวอีกาแต่ละตัวอย่างแม่นยำ และขนนกก็ร่วงหล่นสู่พื้นดินราวกับห่าฝนสีดำ.