ตอนที่ 15: หัวหน้าโล้นแก๊งมังกรพยัคฆ์

ชายหัวโล้นเดินเข้ามาหาหลี่เสี่ยวอวี่พร้อมรอยยิ้มกรุ้มกริ่ม "สาวน้อยคนสวย ไม่รู้รึไงว่าเดินเตร็ดเตร่อยู่ข้างนอกคนเดียวมันอันตรายมากน่ะ?"

หลี่เสี่ยวอวี่กลอกตา "ฉันมากับผัว ไม่ได้มาคนเดียว"

"ผัวเธออยู่ไหน? ทำไมฉันไม่เห็น?"

หลี่เสี่ยวอวี่ชี้ไปที่ซีอันที่กำลังย่อตัวอยู่ข้างถังน้ำมันไกลๆ "โน่นไง... ตรงนั้นเลย..."

ชายหัวโล้นขยิบตาให้ลูกน้องหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ข้างๆ ลูกน้องเข้าใจความหมาย เขาก็หยิบมีดขึ้นมาเดินตรงไปหาซีอันทันที

"สาวน้อยคนสวย มาอยู่กับฉันดีกว่าไหม? ฉันจะดูแลให้เธอมีกินมีใช้เหลือเฟือเลยนะ! โลกแบบนี้ ผัวขยะไม่ได้เรื่องอย่างเขาน่ะเลี้ยงเธอไม่รอดหรอก!"

สีหน้าของหลี่เสี่ยวอวี่เย็นชาลงทันทีที่ได้ยิน แต่แล้วเธอก็เปลี่ยนเป็นยิ้มกะทันหัน พร้อมยื่นมือออกไปหาชายหัวโล้น

"ก็ได้ งั้นก็พาฉันไปสิ"

ชายหัวโล้นดีใจสุดขีด "ฉลาดนี่! ฉันรับรองเลยว่าจะทำให้เธอมีความสุขสุดๆ ฮ่าๆๆ..."

พูดไปพลาง เขาก็กำลังจะเอื้อมมือไปโอบเอวหลี่เสี่ยวอวี่

ในจังหวะนั้นเอง แววตาของหลี่เสี่ยวอวี่ก็ฉายประกายเย็นยะเยือก เธอใช้มือข้างหนึ่งยันมอเตอร์ไซค์ไว้ แล้วเตะเข้าที่หน้าอกของชายหัวโล้นอย่างแรง!

ถ้าเป็นคนธรรมดาคงโดนเต็มๆ แต่ชายหัวโล้นตอบสนองเร็วมาก!

เขายกแขนขึ้นมาปัดป้องการเตะของหลี่เสี่ยวอวี่อย่างรวดเร็ว

แต่โชคร้าย ชายหัวโล้นประเมินความแข็งแกร่งของหลี่เสี่ยวอวี่ต่ำไป! เขาถูกเตะกระเด็นไปไกล! แขนซ้าย หักไปเรียบร้อย!

"แกนั่นแหละไอ้ขยะ! ทั้งตระกูลแกนั่นแหละขยะ! บรื๋อ!"

หลี่เสี่ยวอวี่ทนไม่ได้ที่ใครมาบังอาจดูถูก พี่อันของเธอ!

ชายหัวโล้นเซถลาลุกขึ้นยืน แขนซ้ายห้อยร่องแร่งข้างลำตัว เหงื่อเย็นเยียบไหลลงจากหน้าผากเพราะความเจ็บปวดอย่างรุนแรง เขาขบฟันกรอดแล้วพูดว่า

"เชี่ยเอ๊ย! แกก็เป็นผู้ปลุกพลังด้วยเหรอวะ!?"

ชายหัวโล้นสบถในใจ พลังของหลี่เสี่ยวอวี่มันเหนือธรรมชาติเกินไป มีแต่ผู้ปลุกพลังเท่านั้นที่มีพลังแบบนี้ได้

ในฐานะผู้ปลุกพลังเขาเข้าใจดีว่าพลังของผู้ปลุกพลังมันน่าสะพรึงกลัวแค่ไหน

ห้ามไปยั่วโมโหผู้ปลุกพลังง่ายๆ เด็ดขาด! เว้นแต่จะไม่มีทางเลือก! แต่ตอนนี้ ก่อเรื่อง ไปแล้ว ก็คงต้อง ตัดรากถอนโคน!

ชายหัวโล้นไม่กล้าประมาทศัตรู รีบหยิบ มีดสั้น ออกจากเอว ตะโกนเสียงเย็น แล้วก็เปิดใช้งานเสริมพละกำลังของเขา

" เหยี่ยวราตรีสะกดรอย! "

เขวี้ยงมีดสั้นตรงไปที่หลี่เสี่ยวอวี่ทันที

เสี่ยวอวี่เตรียมตัวมาดี เลยหลบมีดสั้นที่พุ่งมาได้

ชายหัวโล้นหัวเราะอย่างผิดปกติหลังจากที่มีดพลาดเป้า

"ไปตายซะ! อีบ้า!"

มีดสั้นที่พุ่งออกไปแล้วก็หักเลี้ยวกลางอากาศทันที พุ่งเข้าเสียบหลี่เสี่ยวอวี่อีกครั้ง!

ตอนที่หลี่เสี่ยวอวี่รู้ตัว มันก็สายเกินไปแล้ว! มีดสั้นอยู่ใกล้แค่เอื้อมพร้อมประกายแสงเย็นยะเยือก! หลบไม่ทันแล้ว!

ในขณะที่มีดสั้นกำลังจะแทงเข้าใส่หลี่เสี่ยวอวี่ มันก็หยุดนิ่งกะทันหัน! ลอยนิ่งๆ อยู่กลางอากาศ!

รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมบนใบหน้าของชายหัวโล้นถึงกับแข็งค้าง

ความสามารถของเขาเรียกว่า 'เหยี่ยวราตรีสะกดรอย'

เมื่อความสามารถถูกใช้งาน อาวุธที่ขว้างออกไปจะสามารถโจมตีเป้าหมายได้เกือบ 100% แม้จะหลบการโจมตีได้ แต่อาวุธก็จะสะกดรอยเป้าหมายโดยอัตโนมัติจนกว่าจะโดน!

พูดได้ว่า มีดบิน ที่เขาขว้างออกไปนั้นน่ากลัวยิ่งกว่ากระสุนปืนซะอีก!

แต่มีดบินที่รับรองว่าจะโดนเป้าหมายแน่ๆ กลับหยุดนิ่งอยู่ในตอนนี้!

"นี่มันเกิดอะไรขึ้น?! แกทำอะไร?! " ชายหัวโล้นตะโกนใส่หลี่เสี่ยวอวี่อย่างเดือดดาล

"พลังระดับ B ก็ดูใช้ได้นี่"

เสียงเย็นเยียบดังขึ้น

ซีอันเดินเข้ามาหาหลี่เสี่ยวอวี่อย่างช้าๆ แล้วดีดหน้าผากเธอเบาๆ

"ต่อไปจำไว้นะ จัดการคู่ต่อสู้ให้เร็วที่สุด อย่าให้โอกาสมันได้หายใจ! พลังพิเศษนั้นมีหลายแบบ อย่าประมาทอาจโดนหลอกเอาได้"

ตามทฤษฎีแล้ว ยิ่งระดับพลัง สูงเท่าไหร่ก็ยิ่งแข็งแกร่งเท่านั้น แต่มันไม่ได้หมายความว่า พลังระดับสูง จะสามารถ บดขยี้พลังระดับต่ำ ได้อย่างเด็ดขาด

ความแข็งแกร่งของพลังพิเศษ มีความสัมพันธ์อย่างมากกับ ผู้ใช้ ถ้าใช้ให้ถูกวิธี พลังพิเศษระดับต่ำ ก็สามารถเอาชนะ พลังพิเศษระดับสูง ได้!

ถ้าหลี่เสี่ยวอวี่ใช้ประโยชน์จากสถานการณ์เมื่อกี้ ไม่ให้โอกาสคู่ต่อสู้ขว้างมีด เธอสามารถใช้เสริมพละกำลังของเธอทุบตีเขาจนตายก่อนที่เขาจะใช้เสริมพละกำลังของเขาได้ด้วยซ้ำ

หลี่เสี่ยวอวี่เอามือสองข้างกุมหน้าผากแล้วแลบลิ้นอย่างเขินอาย

"รู้แล้วค่าาาาา ผัวขาาาา~~"

ซีอันทำหน้าแปลกๆ "ฉันเป็นผัวเธอตั้งแต่เมื่อไหร่? ทำไมฉันไม่รู้?"

"ก็เขาว่ากันว่าถ้าช่วยชีวิตใครไว้แล้วตอบแทนไม่ได้ ก็ต้องตอบแทนด้วยร่างกายไง? พี่อันช่วยชีวิตหนูสองครั้งแล้วนะ! ตอนนี้หนูแค่ตอบแทนด้วยร่างกายมันก็เป็นเรื่องง่ายจะตายไป!"

ซีอันหัวเราะพลางเย้าแหย่: "ไม่จำเป็นต้องตอบแทนด้วยร่างกายหรอกมั้ง? เป็นทาส ก็ได้นี่?"

"อะไรนะ?!" หลี่เสี่ยวอวี่เบะปากอย่างไม่พอใจ แล้วก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอยิ้มเจ้าเล่ห์: "ก็เกือบจะเหมือนกันแหละน่า"

ปากของซีอันกระตุกเล็กน้อย เขายกนิ้วโป้งให้ " สกิลขับรถของเธอไม่เหมือนใครจริงๆ ล้อบดหน้าฉัน หมดแล้ว"

หลี่เสี่ยวอวี่โอบกอดซีอันแล้วหัวเราะคิกคัก

'ซู่... ซู่...'

เสียงแหวกอากาศดังถี่ขึ้นเรื่อยๆ มีดสั้น หลายเล่มพุ่งตรงเข้าหาคนทั้งสองอีกครั้ง

เห็นว่าคนทั้งสองเมินเฉย ชายหัวโล้นก็ขว้าง มีดสั้น หลายเล่มด้วยความโกรธเกรี้ยว แล้วโจมตีพวกเขา

"ไปตายซะ!"

ซีอันแค่เหลือบมองอย่างสงบ มีดสั้น ก็ค้างเติ่งอยู่กลางอากาศเหมือนเดิม

"แกทำใช่มั้ย?! แกก็เป็นผู้ปลุกพลังด้วยเหรอไง!"

ชายหัวโล้นชี้ไปที่ซีอันอย่างสั่นเทา

แม้แต่คนโง่ก็รู้ว่าเขาเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งเข้าให้แล้ว

"น้องชายครับแค่เรื่องเข้าใจผิด! เข้าใจผิด! เข้าใจผิด!"

ชายหัวโล้นถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว เหลียวมองไปรอบๆ บ่นพึมพำในใจว่าทำไมลูกน้องของเขาไม่มาช่วย

แต่พอมองเห็น... ก็แทบช็อกตาย!

พื้นเต็มไปด้วยศพ! ลูกน้องของเขาตายหมดแล้ว!

ทุกคนถูกแท่งเหล็ก กับมีดเสียบปากและลำคอ! พวกเขาตายโดยไม่มีเสียงแม้แต่คำเดียว หรือแม้แต่เสียงกรีดร้อง!

ชายหัวโล้นกลัวจนทรุดนั่งลงกับพื้น ตัวสั่นเทาไปหมด

"พี่ชาย! ผมผิดไปแล้ว! ได้โปรดไว้ชีวิตผมด้วย! เห็นแก่แก๊งมังกรพยัคฆ์ของเราหน่อยเถอะ! เรื่องมันอาจจะเปลี่ยนไปได้! ถ้าพี่ต้องการความช่วยเหลือในอนาคต บอกผมได้เลย!"

"หัวหน้าของผมคือพี่เทียนหูครับ! เขาเองก็เป็นผู้ปลุกพลังเหมือนกัน! เป็นผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งมาก! ถ้าพี่ฆ่าผม พี่เทียนหูไม่ปล่อยพี่ไว้แน่!"

ซีอันลังเลเล็กน้อย

"แก๊งมังกรพยัคฆ์, เทียนหู..."

ในความทรงจำของเขาดูเหมือนจะมีบันทึกเกี่ยวกับ กองกำลัง ที่แข็งแกร่งแบบนี้ แต่ความประทับใจไม่ลึกซึ้งเท่าไหร่

ที่รู้ๆ คือแก๊งมังกรพยัคฆ์เดิมทีเป็น แก๊งมาเฟียใต้ดิน ในเมืองซู หลังจากวันสิ้นโลกก็มีผู้ปลุกพลังเกิดขึ้นในแก๊ง และนั่นทำให้พวกเขายึดครองพื้นที่ส่วนหนึ่งของเมืองซูได้สำเร็จ และกลายเป็น กองกำลังวันสิ้นโลก ที่ไม่เลวเลยทีเดียว

ดูเหมือนว่าจำเป็นต้องไปหาแก๊งมังกรพยัคฆ์เสียแล้ว

ซีอันโบกมือเบาๆ มีดสั้น หลายเล่มก็พุ่งกลับไปหาชายหัวโล้น ตรึงเขาไว้กับพื้น!

จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปหา แล้ววางมือลงบนศีรษะของอีกฝ่าย พร้อมคิดในใจอย่างเงียบงัน

"เอามาซะ!"