บทที่ 510 ผลตอบแทน

บทที่ 510 ผลตอบแทน

หลังสังหารมารหกกิเลส ชิ่นหมิงดีดนิ้วใช้วิชาหนามรกใส่ร่างไร้วิญญาณ เถาวัลย์ดำมืดงอกพรวดพราดจากอากาศว่างเปล่า หนามพิษนับไม่ถ้วนรัดร่างจนแห้งเหี่ยวในพริบตา

ครู่หนึ่งผ่านไป เถาวัลย์ดำสลายกลายเป็นลูกแก้วเลือดขนาดกำปั้น ชิ่นหมิงเรียกมันมาเก็บไว้ แล้วค้นพบแหวนเก็บของจากร่างแห้งของมารหกกิเลส

เขาฝังร่างวิญญาณแท้มารนี้ใต้ต้นพุทราปีศาจ รากบิดเบี้ยวของต้นไม้ที่มีพลังมารเย็นยะเยือกแผ่ซ่านรอบ แทงทะลุร่างดูดซับสารอาหารอย่างบ้าคลั่ง เริ่มเติบโตแข็งแรงขึ้นอีกครั้ง

เมื่อชิ่นหมิงทำเสร็จ หนูกินสวรรค์ก็จัดการเรียบร้อยเช่นกัน เมื่อมารจ้าววิญญาณแท้สามคนตาย ผู้ฝึกมารบนเขาสายฟ้าก็แตกตื่นหนีกระเจิง เพราะต่อหน้าผู้แข็งแกร่งขั้นวิญญาณแท้ จำนวนมากก็ไร้ประโยชน์

ชิ่นหมิงชี้นิ้วขึ้นฟ้า เมฆดำทะมึนกดทับเขาสายฟ้าทันที ผู้ฝึกมารเงยหน้ามองอย่างงุนงง ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

โครม! แคร๊ก!

เมฆดำมหึมาปกคลุมรัศมีร้อยลี้ในพริบตา ฟ้าแลบฟ้าร้อง ราวกับฉากวันสิ้นโลก ตามด้วยฝนประหลาดโปรยลงมา แผ่พลังอาถรรพ์เข้มข้น

ภายใต้สายตาหวาดกลัวของผู้ฝึกมาร เถาวัลย์ดำนับไม่ถ้วนงอกพรวดจากอากาศว่างเปล่า รัดร่างผู้ฝึกมารจนแห้งเหี่ยวในชั่วอึดใจ ไม่ว่าจะใช้วัตถุวิเศษป้องกันหรือค่ายกลใดก็ไร้ผล

ชั่วครู่ ลูกแก้วเลือดนับไม่ถ้วนลอยเหนือเขาสายฟ้า ดูน่าสยดสยองราวกับนรกบนดิน ชิ่นหมิงไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ดูดซับผู้ฝึกมารทั้งภูเขา

ทำทุกอย่างเสร็จ เขาจ้องมองยอดเขาช้าๆ

"ท่านเซียนภูเขา คำสัญญาที่ข้าให้ไว้ก็สำเร็จแล้ว"

เขาสายฟ้าส่งพลังโบราณตอบรับ จากนั้นชิ่นหมิงก็ไปที่ช่องว่างมิติพันจั้ง วางหินแยกเงาตั้งค่ายกล ทำลายช่องว่างจนสิ้น

พลังมารจากโลกเลือดหยุดไหลทันที ท้องฟ้าแจ่มใส กลับคืนสู่ความสงบ

เช่นนี้ อำนาจมารที่นี่ก็สิ้นสุดแล้ว ที่เหลือปล่อยให้พันธมิตรผู้พิทักษ์ธรรมะจัดการ

หนูกินสวรรค์และจิ้งจอกน้อยกลับมาอยู่ข้างชิ่นหมิง

"ท่าน นี่คือร่างของมารเฒ่าทั้งสอง พวกมันถูกลงโทษแล้วขอรับ" หนูกินสวรรค์ส่งร่างของเฒ่าอินมืดและผู้อาวุโสพิษร้อยให้ชิ่นหมิง

"อืม เจ้าทำได้ดี" ชิ่นหมิงเรียกถุงเก็บของจากร่างทั้งสอง ใช้วิชาหนามรกสร้างลูกแก้วเลือดอีกสองลูกใหญ่ แล้วฝังร่างไว้ใต้ต้นพุทราปีศาจ

ต้นพุทราดูดซับร่างมารจ้าววิญญาณแท้สามร่าง ผลพุทราดำบนต้นก็เริ่มเติบโตใหญ่ขึ้นช้าๆ

สายตาชิ่นหมิงเห็นข้อความปรากฏขึ้น:

【ชื่อ】: พุทราปีศาจ【คุณสมบัติ】: พลังเลือดวิญญาณแท้ x5 (วุฒิภาวะ 89%)

【ชื่อ】: พุทราปีศาจ【คุณสมบัติ】: กาลเวลาดั่งลูกธนู x5 (วุฒิภาวะ 91%)

【ชื่อ】: พุทราปีศาจ【คุณสมบัติ】: พลังมารต้นกำเนิด x5 (วุฒิภาวะ 92%)

หลังดูดซับสารอาหารจากผู้ฝึกวิญญาณแท้มารมากมาย ต้นพุทราก็ใกล้สุกเต็มที่

ทำทุกอย่างเสร็จ ชิ่นหมิงก็เรียกราชรถเมฆา บินกลับดินแดนใต้อย่างรวดเร็ว

...

หลายวันผ่านไป วงการเซียนเกิดความตื่นตระหนก ทุกคนกำลังพูดถึงเรื่องใหญ่ - ผู้ฝึกมารบนเขาสายฟ้าถูกสังหารหมด! แม้แต่มารจ้าววิญญาณแท้สามคนก็พ่ายแพ้ รวมถึงมารหกกิเลสผู้โด่งดังในทะเลบูรพา

หลังสืบค้น ผู้ฝึกจึงรู้ว่าเป็นฝีมือเจ้าสำนักวงเดือนแห่งดินแดนใต้ ผู้ฝึกผู้รักสงบคนนี้สร้างความประหลาดใจให้ทุกคน

...

ที่สำนักใหญ่พันธมิตรผู้พิทักษ์ธรรมะในต้าจิ้น เฒ่ากาดำถือรายงานล่าสุดวิ่งมาบอกซูอวี้ชิงและท่านวัตถุวิเศษด้วยความตื่นเต้น:

"พวกท่านได้ยินหรือยัง? ท่านชิ่นหมิงพาสัตว์วิเศษบริวารไปกวาดล้างพวกมารบนเขาสายฟ้าจนหมดสิ้น"

"ว่ากันว่ามีเพียงมารอานหนังสือแห่งสำนักผสมเลือดที่หนีรอดไปได้"

"เฒ่าอินมืดกับผู้อาวุโสพิษร้อย สองโจรเฒ่านั่นไม่รอดพ้น ตายในมือท่านชิ่นหมิงเสียที ช่างสะใจนัก!"

"ต้องยกจอกฉลองแล้ว!"

ซูอวี้ชิงและท่านวัตถุวิเศษรู้เรื่องนี้แล้วเช่นกัน พยักหน้าถอนใจ "ไม่นึกว่าพลังของน้องชิ่นหมิงจะถึงขั้นนี้แล้ว"

"เขายังคงรักษาสไตล์เดิม ไม่ออกโรงจนกว่าจะถึงเวลา พอออกมาก็สร้างความตื่นตะลึง"

"พลังตอนนี้คงไม่ด้อยกว่าผู้ฝึกวิญญาณแท้ขั้นปลายแล้ว"

"ท่านชิ่นหมิงช่างเก่งกาจจริงๆ เช่นนี้นอกจากจะหักอำนาจมารแล้ว เรายังอาจฉวยโอกาสนี้พลิกสถานการณ์ได้" ท่านวัตถุวิเศษเห็นด้วยอย่างยิ่ง

เฒ่ากาดำกล่าว "แล้วเรายังรออะไรอยู่? ตอนนี้มารแห่งความแค้นติดหล่มอยู่กับดินแดนเหนือ เป็นจังหวะดีที่จะกำจัดมารต้าหลี่!"

"ตอนนี้เฒ่าอินมืดตายแล้ว สำนักมารมืดเหลือเพียงเฒ่ามารน้ำตาคนเดียว"

"อืม เรื่องนี้ต้องวางแผนรอบคอบ เฒ่ามารน้ำตาไม่เหมือนคนอื่น มีพลังวิญญาณแท้ขั้นกลาง" ซูอวี้ชิงครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว "แต่สำนักมารมืดเสียหายหนัก นี่เป็นโอกาสดีจริงๆ"

จากนั้นทั้งสามก็หารือวางแผนในต้าเตี้ยน...

ในนครเซียนเทียนหลาน วังทะเล

สมาชิกพันธมิตรทะเลทั้งหมดนั่งในห้องประชุม รวมทั้งผู้อาวุโสจากสี่สำนักวิญญาณแท้และสำนักดาวดึงส์

พวกเขากำลังวิเคราะห์สถานการณ์สงคราม

ท่านกระเรียนขาวนั่งในตำแหน่งประมุขพันธมิตร กล่าวช้าๆ "สถานการณ์ทะเลบูรพายังพอทรงตัว แต่ดินแดนเหนือและสามอาณาจักรกลางกำลังเผชิญแรงกดดันหนัก ก่อนหน้านี้เราพูดถึงเรื่องช่วยเหลือกัน ตอนนี้แต่ละสำนักต้องส่งคนไปช่วย"

ในจังหวะนั้น ตราส่งข่าวด่วนพุ่งเข้ามาในท้องพระโรง ตกลงในมือท่านกระเรียนขาว

เมื่ออ่านเนื้อหาจบ แม้แต่ผู้ฝึกวิญญาณแท้ขั้นปลายอย่างเขาก็ยังสีหน้าเปลี่ยนไปทันที

"ท่านประมุข มีเรื่องอะไรหรือ?" ท่านมังกรไม้แห่งสำนักผ่งไหลถาม เห็นท่านกระเรียนขาวแสดงสีหน้าแบบนี้ได้ยาก

"เมื่อไม่กี่วันก่อน เจ้าสำนักวงเดือนแห่งดินแดนใต้ใช้กำลังคนเดียวสังหารมารจ้าววิญญาณแท้สามคนบนเขาสายฟ้า รวมถึงมารหกกิเลสด้วย" ท่านกระเรียนขาวกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

"อะไรนะ?!"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เหล่าท่านเซียนวิญญาณแท้ต่างตะลึง!

"พลังของท่านชิ่นหมิงแข็งแกร่งถึงเพียงนี้แล้วหรือ?" เซียวหยวนกงพึมพำ

พวกเขารู้จักมารหกกิเลสดี ในการบุกครั้งแรก เขากับมารเจ็ดบาปเป็นหัวหน้าเกาะมาร ศีรษะมารทั้งหกของเขามีพลังเทียบเท่าวิญญาณแท้ขั้นต้น ผู้ฝึกวิญญาณแท้ในทะเลบูรพาล้วนเคยพ่ายแพ้ต่อเขา หลายคนถึงกับเสียชีวิต พลังแข็งแกร่งไม่แพ้ผู้ฝึกขั้นวิญญาณแท้ขั้นปลาย

ยิ่งกว่านั้น เมื่อถึงระดับวิญญาณแท้ หากตั้งใจหนี ก็ยากจะสังหารได้

การที่ชิ่นหมิงสังหารได้ถึงสามคน แสดงถึงพลังของเขา

ท่านกระเรียนขาวครุ่นคิดครู่ใหญ่ จึงกล่าว "ดูท่าการที่ดินแดนใต้มั่นคงไม่ใช่เรื่องบังเอิญ"

"ก่อนหน้านี้มีข่าวลือว่าแม้แต่มารแห่งความแค้นยังเกรงกลัวเขา ข้ายังไม่ค่อยเชื่อ"

"ตอนนี้ดูเหมือนจะเป็นความจริง"

เขาเคยต่อสู้กับมารแห่งความแค้น รู้พลังของอีกฝ่ายดี ดังนั้นท่านกระเรียนขาวผู้ฝึกวิญญาณแท้ขั้นปลาย จึงมองเจ้าสำนักวงเดือนแห่งดินแดนใต้ในแง่มุมใหม่

ในค่ายมารของดินแดนเหนือ

มารแห่งความแค้นอ่านรายงานจากเทือกเขาสัตว์คำราม สายตาใต้หน้ากากดำมืดดั่งน้ำ "สมดังที่ข้าคาดไว้ เจ้าสำนักวงเดือนผู้นี้จัดการยากจริงๆ"

"พวกเราเพิ่งจากมา เขาก็จัดการพวกเราในทีเดียว"

"หรือจะรวมพลังห้าสำนักใหญ่ บุกดินแดนใต้ก่อน?" นางเซียนน้ำแข็งถามเรียบๆ

"รอก่อน ยังไม่ถึงเวลาทุ่มสุดตัว รอคำสั่งจากผู้อาวุโสในสำนักก่อน" มารแห่งความแค้นบีบหยกจารึกแตกละเอียด ดวงตาวูบไหว

...

อีกด้านหนึ่ง ชิ่นหมิงกลับถึงเกาะวงเดือนแล้ว

เหตุการณ์ครั้งนี้สร้างความตื่นตระหนกไปทั่วดินแดนใต้ ทุกถนนทุกซอยต่างพูดถึง บารมีของเจ้าสำนักวงเดือนพุ่งสูงเป็นประวัติการณ์

แต่ชิ่นหมิงไม่สนใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์ กลับสู่ชีวิตเพาะปลูกและฝึกฝนอย่างสงบ

เขานั่งใต้ต้นท้อวิเศษอย่างสบายอารมณ์ รับการนวดจากหนูกินสวรรค์ กินผลไม้และสุราวิเศษที่จิ้งจอกน้อยป้อนให้ เก็บหินวิเศษขนาดไข่ไก่สองก้อนใส่ถุงเก็บของ

นี่คือหินที่หนูกินสวรรค์สร้างหลังกลืนกินวิญญาณแท้สองดวง ด้วยหินเหล่านี้ เขาสามารถเรียกใช้ตราอัจฉริยะเก้าสวรรค์ได้อีกหลายครั้ง สะดวกยามต้องหนี

การเดินทางครั้งนี้ชิ่นหมิงได้ผลตอบแทนมากมาย ไม่เพียงได้พลังมารสวรรค์สำหรับฝึก《คัมภีร์พลังมารแท้》 ยังได้เลือดขั้นห้าจากบรรพบุรุษวานรภูผา เพียงสองสิ่งนี้ก็สามารถทำให้วงการเซียนปั่นป่วน แม้แต่ผู้ฝึกขั้นแปรกายก็ยอมเสียอายุขัยเพื่อแย่งชิง

นอกจากนี้ เขายังสังหารมารจ้าววิญญาณแท้สามคน ทรัพย์สมบัติที่สะสมมาหลายปีของมารเฒ่าทั้งสามก็ตกเป็นของเขา เป็นเสบียงให้เขาเติบโต

"เฒ่า เมื่อครู่เจ้าว่าอย่างไรนะ ต้องใช้ของวิเศษอะไรช่วยดูดซึมเลือดขั้นห้า?" ชิ่นหมิงถามชิงหยางเฒ่า

"เฮ่ๆ! พูดง่าย ก่อนอื่นขอให้ข้ากลับไปอยู่บนต้นเถาวัลย์ดาวทะเลก่อน ช่วงนี้วิญญาณข้าอ่อนแรงอีกแล้ว" ชิงหยางเฒ่าหัวเราะแห้งๆ

ชิ่นหมิงปล่อยเขาออกจากวัตถุวิเศษเลือดลอย โยนขึ้นต้นเถาวัลย์ดาวทะเล

"ฮู้ว~ ที่นี่สบายจริง"

ชิงหยางเฒ่าแสดงสีหน้าผ่อนคลาย แล้วตอบคำถามชิ่นหมิง "อืม! หากท่านหาน้ำชำระวิญญาณในตำนาน หรือเปลวไฟแก้วตาได้ ก็จะช่วยดูดซึมเลือดขั้นห้าได้อย่างปลอดภัย"

"แต่ของสองอย่างนี้เป็นวัตถุดินสวรรค์ชั้นสี่ระดับสูง แม้แต่สมัยข้าก็หายากมาก ไม่รู้ว่าในวงการเซียนตอนนี้จะยังมีอยู่หรือไม่"

ชิ่นหมิงพยักหน้า จดจำของสองอย่างนี้ไว้ เมื่อดูดซึมเลือดขั้นห้าได้ พลังฝึกร่างของวิญญาณมารและความแข็งแกร่งของร่างกายจะถึงระดับที่ไม่เคยมีมาก่อน

(จบบทที่ 510)