บทที่ 434 ซากต้นไม้วิเศษ

บทที่ 434 ซากต้นไม้วิเศษ

ภายในรถม้า หัวถังซิ่งพุงป่องกางตัวนั่งอยู่ พลางยิ้มประจบซูยู่ชิง:

"ฮ่ะๆ! ด้วยพรสวรรค์ของท่านซู การก้าวสู่ขั้นวิญญาณแท้คงเป็นเพียงเรื่องของเวลา เมื่อถึงตอนนั้น ขอท่านโปรดช่วยเหลือข้าด้วย"

หัวถังซิ่งได้ยินข่าวที่ต้าจิ้นว่าชิ่นหมิงผู้เป็นที่พึ่งของเขาได้ทะยานสู่ขั้นวิญญาณแท้ ทำเอาเขาถึงกับตะลึงงัน

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เพิ่งตระหนักได้ว่า ที่ชิ่นหมิงให้เขารวบรวมวัตถุดิบล้ำค่ามากมายก่อนหน้านี้ คงเป็นการเตรียมการลับๆ เพื่อปรุงยาวิเศษในตำนานที่เรียกว่า 'ยาหลอมวิญญาณ'

เมื่อนำมาประกอบกับการที่ชิ่นหมิงคบหากับซูยู่ชิงราชาโอสถผู้มีพรสวรรค์อย่างใกล้ชิด ก็ไม่ยากที่จะเดาได้ว่าทั้งสองคนล้วนได้ครอบครองวิธีปรุงยาหลอมวิญญาณแล้ว

หัวถังซิ่งรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาทันที ด้วยประสบการณ์การค้าขายมาหลายปี หากเขาปรนนิบัติสองท่านผู้ยิ่งใหญ่เหล่านี้ได้ดี บางทีในยามที่พวกเขาอารมณ์ดี อาจจะเมตตามอบยาหลอมวิญญาณให้เขาสักเม็ดก็เป็นได้

แม้โอกาสจะริบหรี่ แต่ความหวังก็ต้องมีไว้

"ขั้นวิญญาณแท้นั้น หากไม่ใช่ผู้ที่มีโชคลาภฟ้าประทาน ย่อมยากที่จะบรรลุถึง แม้แต่ข้าเองก็ยังไม่มั่นใจนัก" ซูยู่ชิงกล่าวอย่างมีสติ

"ตั้งแต่อยู่ที่ป่าเถื่อนหยุนเจ๋อ ข้าก็เห็นความไม่ธรรมดาของท่านชิ่นแล้ว แค่ในทะเลสาบมองเยว่ธรรมดาๆ ก็ยังดำน้ำเจอมังกรแท้ นับเป็นโชคลาภอันยิ่งใหญ่จริงๆ"

ซูยู่ชิงคิดอย่างแจ่มแจ้ง แม้ตนจะบรรลุถึงขั้นแก่นทองคำขั้นสมบูรณ์แล้ว ก็ไม่ได้คิดว่าจะต้องก้าวถึงขั้นวิญญาณแท้ได้แน่

ในวงการบำเพ็ญเพียรแห่งต้าจิ้น ผู้ที่บรรลุถึงขั้นแก่นทองคำขั้นสมบูรณ์นั้นนับได้ไม่กี่คน หากปราศจากโชคลาภและโอกาส ผู้ที่จะทะลวงถึงขั้นวิญญาณแท้ได้ยิ่งมีน้อยนิดเหลือเกิน

ในรอบพันปี มีเพียงเฟิงฮั่วจุนผู้เดียวเท่านั้น

จากนี้ก็พอจะเห็นถึงความยากลำบากได้

"ท่านซูกล่าวถูกต้องแล้ว ข้าได้รับความรู้มากมาย" หัวถังซิ่งรีบเห็นด้วยทันที

ทันใดนั้น

สีหน้าของทั้งสองก็เปลี่ยนไปพร้อมกัน

เสียงดนตรีวิเศษดังแว่วมา ตามด้วยเสียงทุ้มนุ่มลอยมา:

"แค่กๆ! รถม้าข้างหน้านั่นคงเป็นอาจารย์ซูกับน้องชายหัวถัง? ผู้เป็นนายของข้าให้ข้ามาต้อนรับเอง"

ขณะพูด หนูกินสวรรค์ก็กระโดดมาปรากฏตัว มือไพล่หลัง ท่าทางสง่างาม ยืนตระหง่านอยู่

ซูยู่ชิงและหัวถังซิ่งมองออกไปนอกรถ แต่ต้องตะลึงจนพูดไม่ออกกับภาพที่เห็นตรงหน้า

เบื้องหน้าพวกเขาคือราชรถวิเศษที่งดงามยิ่งกว่ารถของพวกเขาเสียอีก ดูราวกับเป็นคฤหาสน์ลอยฟ้าอันวิจิตร

ด้านหน้ามีจระเข้น้ำเซียนขั้นสามระดับปลายลากรถ พร้อมด้วยม้าน้ำมรกตแปดตัวที่หาได้เฉพาะในทะเลบูรพาเท่านั้นเรียงรายขนาบข้าง

หนูกินสวรรค์สัตว์วิเศษของชิ่นหมิงที่บัดนี้บรรลุถึงขั้นสามระดับสมบูรณ์แล้ว กำลังต้อนรับทั้งสองอย่างกระตือรือร้น

"เป็นท่านหนูกินสวรรค์นี่เอง ไม่ได้พบกันเพียงไม่นาน ท่านก็ยิ่งลึกล้ำจนวัดไม่ได้แล้ว คงอีกไม่ไกลจากการก้าวสู่ขั้นสี่ราชาสัตว์วิเศษแล้วกระมัง?" หัวถังซิ่งก้าวลงจากราชรถทองคำ คำนับพลางประจบประแจง

หนูกินสวรรค์ชอบใจคำพูดของเขานัก จึงเชิดคางขึ้นพูดเรียบๆ ว่า "น้องชายหัวถังช่างพูดจาเป็น เห็นได้ชัดว่าเป็นผู้ผ่านโลกมามาก"

"ขั้นสี่...ก็ไม่ไกลแล้วจริงๆ"

"เชิญทั้งสองตามข้ามา ท่านนายของข้ารออยู่บนเกาะแล้วขอรับ"

จากนั้น

ภายใต้การนำทางของราชรถวิเศษของหนูกินสวรรค์ ทั้งสองก็เดินทางกลับสู่เกาะมองเยว่

ครึ่งธูปต่อมา

เมื่อซูยู่ชิงและหัวถังซิ่งมองดูเกาะที่เหมือนดินแดนเซียนแห่งนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชื่นชม

"ท่านชิ่นสร้างสถานที่บำเพ็ญเพียรวิเศษเช่นนี้ขึ้นมาได้อย่างไรกัน?"

"สายลมปราณขั้นสี่...น่าจะเป็นเหตุผลที่เขาสามารถหลอมวิญญาณแท้ได้สำเร็จ"

ในชั่วพริบตาต่อมา

อากาศเกิดระลอกคลื่น แสงสีเขียวพุ่งผ่านท้องฟ้า จู่ๆ ก็ปรากฏตัวต่อหน้าทั้งสอง เผยให้เห็นร่างของชิ่นหมิงผู้มีรูปโฉมธรรมดา แต่กลับแผ่พลังลึกล้ำจนยากจะหยั่งถึง

หัวถังซิ่งและซูยู่ชิงถึงกับมองไม่ทันว่าเขาปรากฏตัวขึ้นมาได้อย่างไร

แต่ทั้งสองก็รีบคำนับแสดงความยินดี:

"ขอแสดงความยินดีกับท่านชิ่นที่บรรลุถึงขั้นวิญญาณแท้ ขอให้หนทางเซียนไร้ขีดจำกัด!"

"ขอแสดงความยินดีกับท่านผู้เฒ่าชิ่นที่หลอมวิญญาณแท้สำเร็จ ขอให้วิถีเซียนเขียวขจี!"

"ทั้งสองไม่ต้องมากพิธีกับข้า ท่านซูนานแล้วที่ไม่ได้พบกัน ส่วนพวกท่านทั้งสองก็เพิ่งมาเกาะมองเยว่ของข้าเป็นครั้งแรก ต้องอยู่ให้นานหน่อยนะ"

ชิ่นหมิงยิ้มพลางกล่าวกับทั้งสอง

ซูยู่ชิงและหัวถังซิ่งต่างก็รู้สึกใจหาย เมื่อได้พบชิ่นหมิงอีกครั้ง ไม่คิดว่าจะเป็นในสภาพที่แตกต่างกันราวฟ้ากับดิน ทำให้คนที่เคยสนิทสนมกันก็เกิดความเกรงใจขึ้นมาบ้าง

ชิ่นหมิงนำทั้งสองเข้าสู่ศาลาชิงมู่ แล้วให้หนูกินสวรรค์จัดหาผลไม้และเหล้าวิเศษมาต้อนรับ

"ไม่คิดว่าตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่พบกัน ท่านก็สามารถบรรลุถึงขั้นวิญญาณแท้ได้จริงๆ ทำให้ข้าต้องละอายใจจริงๆ" ซูยู่ชิงราชาโอสถผู้ทะนงตนถึงกับเอ่ยวาจาเช่นนี้

ชิ่นหมิงยิ้มน้อยๆ "คงว่าท่านซูก็ปรุงยาหลอมวิญญาณสำเร็จแล้วสินะ?"

"ถูกต้อง หากไม่ติดว่าปิดตัวศึกษาการปรุงยานี้อยู่ ก็คงไม่พลาดงานฉลองขั้นวิญญาณแท้ของท่านไปแล้ว" ซูยู่ชิงพยักหน้า ไม่ปิดบัง

เป็นไปตามที่ชิ่นหมิงคาด เพียงแค่มีวัตถุดิบ แทบไม่มียาวิเศษใดที่ซูยู่ชิงผู้มีพรสวรรค์ด้านโอสถนี้จะปรุงไม่ได้

ความเข้าใจอันลึกซึ้งของเขาในวิถีโอสถถึงขั้นเหนือกว่าบรรพบุรุษโบราณเสียอีก

"ไม่เป็นไร แต่เดิมข้าก็ไม่คิดจะจัดงานฉลองนี้หรอก เพียงแต่ท่านก็รู้สถานการณ์ในแดนใต้ดี การที่มีผู้บรรลุขั้นวิญญาณแท้เพียงคนเดียว ก็จำเป็นต้องประกาศให้รู้กันบ้าง" ชิ่นหมิงกล่าว

"อ้อใช่ ในเมื่อท่านซูมียาหลอมวิญญาณแล้ว ก็คงกำลังเตรียมตัวก้าวสู่ขั้นวิญญาณแท้สินะ?"

ซูยู่ชิงได้ยินดังนั้นกลับส่ายหน้า "ยากนัก...ข้าไม่เหมือนท่าน แม้จะได้รับการสนับสนุนจากตระกูลอย่างเต็มที่ แต่ด้วยสภาพของข้าในตอนนี้ แม้จะมียาหลอมวิญญาณ โอกาสที่จะทะลวงผ่านได้สำเร็จก็ยังไม่ถึงสี่ส่วน ยังไม่มั่นคงพอ"

"โอ? ท่านซูมีอุปสรรคอันใดหรือ มีอะไรที่ข้าพอจะช่วยได้ไหม?" ชิ่นหมิงรู้สึกสงสัย

ดูเหมือนซูยู่ชิงจะเหมือนตนเอง ที่เป็นคนรอบคอบ โอกาสสามสี่ส่วนในการหลอมวิญญาณ สำหรับคนอื่นนั้นถือว่าสูงมากแล้ว

คุ้มค่าที่จะเสี่ยง

แต่สำหรับเขาแล้ว ก็ยังรู้สึกว่าไม่มั่นคงพอ

(จบบทที่ 434)