บทที่ 10 สงครามกำลังจะมา (ปรับปรุง)

บทที่ 10 สงครามกำลังจะมา

เมก้าทั้งสามเครื่องเป็นสีดำหนึ่ง สีขาวหนึ่ง และสีน้ำตาลเข้มหนึ่ง

เมก้าสีขาวมีรูปร่างเพรียวบางที่สุด มีปืนใหญ่ติดตั้งอยู่บนหลัง

เมก้าสีดำมีลำตัวหนาที่สุด กว้างพอๆ กับเมก้าสีขาวสองเครื่องรวมกัน และแบกค้อนยักษ์ที่สะดุดตาไว้บนหลัง

เมก้าสีน้ำตาลเข้มอยู่กึ่งกลางระหว่างสองเครื่องนั้น แต่หมัดของมันใหญ่เป็นพิเศษ และยังมองเห็นแสงเรืองรองจากเครื่องยนต์ของมันได้

เมก้าสามเครื่องยืนอยู่ห่างออกไปร้อยเมตร ล็อกเป้าไปที่จวินชิงซานแล้วตะโกน

"จวินชิงซาน อาชญากรและผู้ทรยศที่สหพันธ์ต้องการตัวมากที่สุด จงปลดอาวุธทั้งหมดของแกทันที แล้วตามพวกเรากลับไปที่ศาลสหพันธ์เพื่อรอการพิพากษา!

หากใครขัดขืนการจับกุม จะถูกยิงทิ้งทันที! "

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวดังก้องไปทั่วลานเรือน

จวินชิงซานเกาหูแล้วพูดอย่างหมดความอดทน "จะเสียงดังไปทำไมวะ? ฉันไม่ได้หูหนวก!"

อย่างไรก็ตาม

เพื่อตอบสนองต่อท่าทีแคะหูของเขา เมก้าระดับขุนพลสามเครื่องที่สูงกว่าห้าสิบเมตรก็หยิบปืนไรเฟิลลำแสงมาตรฐานที่ติดตั้งอยู่ออกมาทันที

ลำแสงสีขาวสายหนึ่งรวมตัวกันที่ปากกระบอกปืน ล็อกเป้าไปที่จวินชิงซาน

"คำเตือนครั้งที่สอง! เป้าหมายจวินชิงซาน หยุดการกระทำทั้งหมดและรอการจับกุม!"

จวินชิงซานแสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน เขาหันไปมองชายในเสื้อกันลมด้านหลังแล้วพูดอย่างดูถูก "เฉินจิน แค่สิบปีไม่เจอกัน ทหารของแกขี้ขลาดลงขนาดนี้เลยเหรอ?"

"แต่มันก็จริง ถ้าทหารขี้ขลาด นายพลก็ขี้ขลาดไปด้วย"

"มีผู้บัญชาการกองทัพขี้ขลาดอย่างแก ทหารใต้บังคับบัญชาจะขี้ขลาดก็ไม่แปลก"

จวินชิงซานพยักหน้าเห็นด้วย

"ไอ้สารเลว! แกดูหมิ่นผู้บัญชาการกองทัพ ฉันจะฆ่าแกทิ้งซะ!"

เมก้าสีขาวทางซ้ายสุดคำราม

ลำแสงสีขาวเจิดจ้าที่รวมตัวกันจากปากกระบอกปืนพุ่งออกมาด้วยความเร็วเกือบเท่าแสง

อย่างไรก็ตาม โล่พลังงานโปร่งใสก็ปรากฏขึ้นด้านหน้าจวินชิงซานในเวลาเดียวกัน

ลำแสงกระทบโล่พลังงานโดยไม่ก่อให้เกิดระลอกคลื่นใดๆ และสลายหายไปทันที

"โล่เบี่ยงเบนพลังงานเหรอ?"

เสียงประหลาดใจดังออกมาจากเมก้าสีขาว

จากนั้นมันก็เก็บปืนไรเฟิลลำแสง เหวี่ยงแขนขวา และใบมีดก็เด้งออกมาจากใต้เกราะแขนขวา

เมก้าอีกสองเครื่องก็เก็บปืนไรเฟิลเช่นกัน

จากนั้นก็หยิบอาวุธระยะประชิดที่พกพาอยู่ออกมา

"เดี๋ยว"

ในขณะนั้น ชายในเสื้อกันลมก็ตะโกนขึ้น

เมก้าทั้งสามเครื่องหยุดเคลื่อนไหวทันที

เฉินจินมองจวินชิงซานแล้วพูดว่า "จวินชิงซาน กลับไปศาลกับพวกเรา นั่นเป็นหนทางเดียวที่แกจะมีโอกาสรอด"

"ถ้าแกยังขัดขืนต่อไป แกต้องตาย"

"กลับไปให้ฉันเป็นคนถูกแต่พูดไม่ออกน่ะสิ!" จวินชิงซานแค่นหัวเราะ

ดวงตาของเฉินจินเย็นชาลง เขาก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว

เมก้าสีขาวเข้าใจทันทีและเหวี่ยงดาบยักษ์ฟันเข้าใส่จวินชิงซาน

"เป็นเด็กเป็นเล็กขับเมก้ามารังแกคนแก่อย่างฉัน มันไม่ถูกต้องเลยนะ"

จวินชิงซานส่ายหัวแล้วปรบมือ "ในเมื่อเป็นอย่างนี้ ก็อย่าหาว่าตาแก่รังแกผู้อ่อนแอเลย!"

"เทพสายฟ้า เดินเครื่อง!"

ปัง!

ปฐพีแตกสลาย

รอยแตกกว้างครึ่งเมตรนับไม่ถ้วนปกคลุมพื้นดินทั้งหมดราวกับใยแมงมุม

ฐานไม่มั่นคง เมก้าทั้งสามเครื่องเสียหลักล้มลงกับพื้นทันที

มันรีบใช้ดาบยักษ์บนแขนค้ำพื้น พยายามทรงตัวให้มั่นคง

"บ้าเอ๊ย เกิดอะไรขึ้น?"

"เสียงมาจากไหนวะ? ฉันทรงตัวไม่อยู่!"

"ตรวจพบแหล่งพลังงานมหาศาล แหล่งพลังงานมาจากไหน? บ้าเอ๊ย นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะเนี่ย?"

"เวรเอ๊ย ตาแก่นี่มันเป็นใครกันวะ?"

เสียงอุทานดังขึ้นในช่องทางการสื่อสารของเมก้าทั้งสามเครื่อง

สีหน้าของเฉินจินเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เขารีบถอยห่างออกไปหลายร้อยเมตร

วินาทีต่อมา

สายฟ้าอันน่าสะพรึงกลัวพวยพุ่งออกมาจากรอยแตก ราวกับอสร้ายคลั่งที่เริงระบำกลางอากาศ

เมฆดำทะมึนปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ และลมกระโชกแรงก็พัดมา

บรรยากาศพลันตึงเครียดขึ้นทันที!