ตอนที่ 211 ข้าต้องการคำอธิบาย!

แหล่งต้นกำเนิดนั้นเป็นปริศนาอย่างมาก!

มีผู้คนจำนวนมากที่มาถึงขั้นระเบิดหยินหยางและยังมีอีกจำนวนมากที่มาถึงระเบิดหยินหยางขั้นสูงสุด

แต่ไม่มีใครสักคนที่เข้าใจในต้นกำเนิด

ตอนนี้ เจียงวู่เฉิง เด็กหนุ่มที่อยู่ในขอบเขตอาณาแก่นทองคำ เขาได้เข้าใจในแหล่งต้นกำเนิด

ผู้คนจ้องไปที่ร่างที่กำลังบินเข้ามาหาพวกเขา

แม้ว่าพวกเขาจะเห็นเจียงวู่เฉิงเดินอยู่บนอากาศ แต่พวกเขานั้นไม่ได้ประหลาดใจ

ท้ายที่สุด เจียงวู่เฉิงสามารถเข้าใจในแหล่งต้นกำเนิดได้ แม้ว่าเขาจะอยู่ในขอบเขตอาณาแก่นทองคำ มันจึงเชื่อได้ว่าเขาสามารถบินได้เนื่องจากสิ่งนี้

วินาทีต่อมา เขาได้ปรากฏตัวต่อหน้าผู้เชี่ยวชาญชั้นนำทั้งหลาย

เจียงวู่เฉิงนั้นมีสีหน้าที่เฉยเมย เขาลอยอยู่บนอากาศ เขาจ้องมองผู้เชี่ยวชาญจากทั้งสิบสองราชวงศ์และนิกายโบราณ

"พวกท่านทั้งหลายจากทั้ง12ราชวงศ์ ขอต้องการคำอธิบาย"เจียงวู่เฉิงกล่าวด้วยเสียงที่เย็นชาและประกายไฟลุกโชญอยู่ในดวงตาของเขา

การไล่ล่าสุดตะวันออกถูกจัดขึ้นในสกายวัลเล่ย์โดย12ราชวงศ์ ดังนั้นเจียงวู่เฉิงจึงรู้ว่าผู้เชี่ยวชาญของราชวงศ์ทั้งหลายต้องดูอยู่ในบริเวณใกล้เคียง

ในตอนนี้ นักฆ่าจากหอคอยขนนกโลหิตได้บุกเข้ามาในเทศกาลครั้งนี้เพื่อสังหารเขา แต่ผู้เชี่ยวชาญของทั้ง12ราชวงศ์กลับไม่มีการตอบสนองแต่อย่างใด

แล้วเจียงวู่เฉิงจะไม่โกรธได้อย่างไร?

12ราชวงศ์จัดเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออกอย่างนี้?

พวกเขาไม่สามารถปกป้องอัจฉริยะที่เข้าร่วมเทศกาลครั้งนี้และปล่อยให้พวกเขาถูกฆ่าอย่างงั้นหรือ?

หลังจากได้ยินสิ่งที่เจียงวู่เฉิงกล่าว ราชาจากทั้ง12ราชวงศ์พลันอับอาย พวกเขาไม่กล้ามองไปที่เจียงวู่เฉิง นั่นเป็นเพราะพวกเขารู้อย่างชัดเจนว่าพวกเขาควรจะรับผิดชอบ

พวกเขาควรจะให้คำอธิบายของเจียงวู่เฉิงอย่างแน่นอน

เจียงวู่เฉิง"

เสียงอันทรงพลังดังขึ้น มันมาจากราชาแห่งอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่ง บุรุษผู้ไร้ความปราณี อย่างไรก็ตามเขาไม่หยิ่งยโสเหมือเคย เขามองไปที่เจียงวู่เฉิงด้วยความรู้สึกผิด

"สำหรับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ พวกเราทั้ง12ราชวงศ์ขอโทษอย่างสุดซึ้ง แต่เราต้องอธิบายว่าเราไม่สามารถจะทำอะไรได้ในเหตุการณ์ครั้งนี้"

"เราไม่สามารถให้คำอธิบายที่ทำให้เจ้าพึงพอใจได้!"

"สิ่งที่ข้าสามารถบอกเจ้าได้คือบุคคลที่ต้องการจะฆ่าเจ้านั้นทรงพลังไกลเกินกว่าความสามารถของพวกเรา ต่อหน้าความทรงพลังนี้ พวกเราเปรียบเสมือนมด มันสามารถฆ่าพวกเราตายได้โดยไม่เสียเหงื่อ"

"สิ่งที่ทรงพลังนี้ต้องการจะฆ่าเจ้าและเราไม่สามารถที่จะหยุดมันได้"

หลังจากพูดเสร็จ เขาก็ถอนหายใจและหลับตาลง

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เจียงวู่เฉิงอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมอง

เขาเข้าใจบางสิ่งที่ราชาแห่งอิมมอทอลคิลลิ่งกล่าว

มันไม่ใช่แค่หอคอยขนนกโหลิตเท่านั้นที่ต้องการจะฆ่าเขา แต่ตอนนี้มีกองกำลังที่ทรงพลังยิ่งกว่านั้นมีเป้าหมายเดียวกัน

กองกำลังเหล่านี้น่ากลัวจนราชวงศ์ทั้ง12นั้นหวาดกลัวอย่างยิ่ง ดังนั้นแม้ว่าหอคอยขนนกโลหิตจะบุกเข้ามาในที่แห่งนี้เพื่อสังหารเจียงวู่เฉิง แต่พวกเขาก็ไม่กล้าที่จะหยุดยั้งเอาไว้

"มันมีกองกำลังที่น่ากลัวยิ่งกว่าอยู่เบื้องหลังหอคอยขนนกโลหิต"เจียงวู่เฉิงพึมพำกับตัวเอง

เขาเดาได้ว่าหอคอยขนนกโลหิตนั้นไม่ง่ายอย่างที่เขาเห็น

ในที่สุดเขาก็ได้รับการยืนยันแล้ว

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เจียงวู่เฉิงไม่คาดคิดคือพลังที่อยู่เบื้องหลังหอคอยขนนกโลหิตนั้นทรงพลังอย่างมาก

แม้แต่นิกายดาบป่าเถื่อนที่เป็น1ใน8นิกายใหญ่ในหนานหยาน มันก็ไม่สามารถทำให้ทั้ง12ราชวงศ์ตกใจจนพวกเขาไม่สามารถตอบโต้ได้

หลังจากคิดเกี่ยวกับสิ่งนี้ เจียงวู่เฉิงเข้าใจว่าทำไมทั้ง12ราชวงศ์นั้นไม่ช่วยเหลือเขา เขาหันหน้าไปทางต้าซือ

ต้าซือยังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ เขามองมายังเจียงวู่เฉิง ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยคำขอโทษและความอับอาย

เจียงวู่เฉิงพยักหน้าให้ต้าซือเล็กน้อย

เขารู้ดีว่าต้าซือนั้นถูกบังคับ

"เห็นได้ชัดว่ามีคนมากมายต้องการจะฆ่าข้า"เจียงวู่เฉิงเย้ยหยัน

"หืม เจ้าเพิ่งจะมาคิดได้ในตอนนี้?"เสียงเย็นดังขึ้นจากชุดเทาที่เป็นคนพูด

เจียงวู่เฉิงมองไปที่ชายในชุดคลุมสีเทาและหรี่ตาลงพร้อมพูดว่า"ถ้าข้าเดาไม่ผิด เจ้าคงจะเป็นชุดเทาของหอคอยขนนกโลหิต?"

ชุดเทาพูดอย่างเย็นชา"เจียงวู่เฉิง ข้าไม่เคยคาดคิดว่าเจ้าจะแข็งแกร่งเช่นนี้ แม้ว่าเราจะส่งนักฆ่าชั้นยอดมาทั้งหมด แต่พวกเขาก็ล้มเหลวในการจู่โจมเจ้า"

"ถ้าข้ารู้ว่าเจ้านั้นแข็งแกร่งขนาดนี้ ข้าจะไม่ประเมินเจ้าต่ำจนเกินไปและลงมือสังหารเจ้าด้วยตัวเอง"

"หืม มันสายเกินไปที่จะมาเสียใจตอนนี้"เจียงวู่เฉิงกล่าว

"ไม่สายเกินไปหรอก ข้าสามารถฆ่าเจ้าได้ในตอนนี้"เมื่อชุดเทาพูด ใบมีดสีแดงเลือดปรากฏขึ้นในมือของเขา ในขณะเดียวกันออร่าอันทรงพลังของขั้นระเบิดหยางก็ปะทุออกมาอย่างรุนแรง

รัศมีพลังพุ่งทะยานออกไป

ระเบิดหยางนั้นแข็งแกร่งกว่าระเบิดหยินอย่างมาก

เจียงวู่เฉิงรับรู้ถึงการปะทุของออร่า ความตั้งใจในการต่อสู้นั้นฉายอยู่ในดวงตาที่เย็นชาของเขา

"ดี ข้าต้องการจะเห็นว่าผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยางนั้นแข็งแกร่งขนาดไหน"

หลังจากจบคำพูดของเขา เจียงวู่เฉิงก้าวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว เขาได้ผสานแก่นแท้ทั้งสี่ชนิดเข้าด้วยกัน

แก่นแท้แห่งดาบนั้นก่อให้เกิดพายุลูกใหญ่ มันอยู่ระหว่างท้องฟ้าและพื้นดิน

...

ในขณะที่การต่อสู้ได้เริ่มขึ้น มีร่างที่สวมชุดคลุมสีม่วงปรากฏบนอากาศที่ราบทิศตะวันออกมุ่งเข้าสู่สกายวัลเล่ย์

ที่ตรงกลางของกลุ่มคนนี้ ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนแร๊งเมฆาม่วง เขาคือหวางหยวน

"สารเลว!อำนาจเบื้องหลังหอคอยขนนกโลหิตนั้นทรงพลังอย่างมาก ข้าควรจะคิดได้ว่าเขาจะไม่ยอมปล่อยน้องสามไป"

"แท้จริงแล้วหอคอยขนนกโลหิตได้ลงมือและเลือกที่จะฆ่าเขาในเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออก"

"แต่โชคดีที่ผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดของหอคอยขนนกโลหิตและผู้เชี่ยวชาญจากขุมอำนาจนั้นยังไม่ลงมือ น้องสามของข้ายังมีโอกาสรอดอยู่"

"ข้าหวังว่าน้องสามจะพอต้านไว้ได้"

หวางหยวนดูกังวล

ตอนแรกเขาอยู่อย่างสบายในวังมังกร แต่ทันใดนั้นก็ได้รับข้อมูลว่าผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากนั้นออกเดินทางไปยังที่ราบสุดตะวันออก หวางหยวนนั้นรู้ได้ในทันทีว่าหอคอยขนนกโลหิตมุ่งเป้าไปที่เจียงวู่เฉิง

ดังนั้นเขาจึงนำผู้เชี่ยวชาญของเขามาในที่แห่งนี้

"ข้าไม่รู้ว่าทำไมวังจักรพรรดิศักดิสิทธิ์จึงต้องการจะฆ่าน้องสาม"

"น้องสามเป็นเพียงนักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำ ยิ่งไปกว่านั้นบรรพบุรุษของเขานั้นอยู่ในตำหนักขุนพลดาบในราชวงศ์เทียนซ่ง เขาไปคุกคามวังจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์ได้อย่างไร?"

หวางหยวนบ่นพึมพำกับตนเอง

เขารู้อย่างชัดเจนว่าพลังที่น่าหวาดหวั่นเบื้องหลังหอคอยขนนกโลหิตคือวังจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

แม้แต่เขาและนิกายของเขาก็ยังหวาดกลัวอย่างยิ่งยวดในวังจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์

"ทำไมพวกเขาถึงต้องการจะฆ่าเจียงวู่เฉิง คนที่มีการบ่มเพาะเพียงขั้นอาณาแก่นทองคำ?"

"มันไม่มีเหตุผล"

มันไม่สำคัญว่าหวางหยวนจะสับสนแค่ไหน แต่นั่นคือสิ่งที่วังจักรพรรดิศักดิ์สิทธิ์กระทำ

...