ตอนที่ 207 หายนะ

ผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณอื่นๆยิ้มขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของโม่หลิงเทียน

ตอนนี้พวกเขาต้องพิจารณาว่าพวกเขาต้องจ่ายเท่าไหร่เพื่อดึงดูดเจียงวู่เฉิง

ยกเว้นนิกายดาบป่าเถื่อนที่ไม่ได้เข้าร่วม นิกายโบราณที่เหลือไม่อยากจะยอมแพ้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผู้ที่มีข้อเสนอที่ดีที่สุดจะได้เจียงวู่เฉิงไป

ผู้เชี่ยวชาญของนิกายโบราณอื่นๆเริ่มไตร่ตรอง

มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นในสกายวัลเล่ย์

เจียงวู่เฉิงปะทะเข้ากับอัจฉริยะจากอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งหลังจากสังหารอัจฉริยะจากอาณาจักรคอสมอสเสร็จสิ้น

มันทำให้ราชาแห่งอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งเป็นกังวลเล็กน้อย ในที่สุดเขาก็ถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นว่าเจียงวู่เฉิงไม่ได้ฆ่าอัจฉริยะของเขา

จากนั้นใบหน้าของราชาทุกคนก็เปลี่ยนไปเมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไป

อัจฉริยะทั้งหมดของอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งส่งมอบปลอกแขนให้แก่เจียงวู่เฉิง

ในตอนนี้ เหล่าอัจฉริยะจากราชวงศ์เทียนซ่งได้รับคะแนนจากอาณาจักรระดับสูงทั้งสอง

"มันน่าสนใจอย่างมาก ตอนนี้ทีมเล็กๆของอาณาจักรเทียนซ่งมีคะแนนทั้งหมดของอาณาจักรระดับสูงทั้งสอง ดังนั้นพวกเขาจึงมีคะแนนมากที่สุดหากไม่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน อัจฉริยะเหล่านั้นจะได้รับการจัดอันดับเป็นอันดับที่1-6เมื่อการต่อสู้จบลง"

"อาณาจักรเล็กๆจะได้รับ6อันดับแรก!"

"นี่มัน..."

ราชาทั้งหมดถูกครอบงำ

"ราชวงศ์เทียนซ่งเป็นอาณาจักรระดับต่ำจริงหรือ?"

คราวนี้ทีมเล็กๆของราชวงศ์ทำได้ดีจนไม่น่าเชื่อ

สำหรับเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออก ก่อนหน้านี้10อันดับแรกนั้นมาจากอาณาจักรระดับสูงในการจัดอันดับ

แม้แต่อาณาจักรระดับกลางที่ทรงพลังอย่างราชวงศ์ซื่อยี่ก็สามารถเข้า10อันดับแรกได้แค่ตำแหน่งเดียว

อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้6อันดับแรกนั้นมาจากราชวงศ์เทียนซ่งทั้งหมด

มันหมายความว่าอย่างไร?

ปาฏิหารย์!

ในฐานะอาณาจักรเล็กๆ ราชวงศ์เทียนได้สร้างปาฏิหารย์ขึ้นในเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออก

มันเป็นปาฏิหารย์ที่ไม่เคยมีอาณาจักรอื่นๆประสบความสำเร็จมาก่อน

ต้าซือ ราชาแห่งราชวงศ์เทียนซ่ง ในชั่วครู่ก็มีรอยยิ้มประทับใจปรากฏบนใบหน้าของเขา

"ดี!ดีมาก!"

"เด็กดี ข้าภูมิใจในตัวเจ้า!"

ในฐานะราชา ต้าซือหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เสียงหัวเราะของเขากระตุ้นความสนใจจากราชาคนอื่นๆ

"อะไร?อะไรกัน?"ราชาคนหนึ่งอุทานขึ้นมา

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ราชาคนอื่นๆก็มองลงไปและการแสดงออกของพวกเขาก็เปลี่ยน

"อะไร?"

"เกิดอะไรขึ้น?"

"พวกเขาเป็นใครกัน?"

ราชาทั้ง12ต่างเกรี้ยวกราด

ต้าซือรู้สึกตกใจเมื่อเห็นเงาร่างสีดำหลายร่างวิ่งเข้าหาเจียงวู่เฉิง พวกเขานั้นมีความเร็วที่น่าทึ่ง

"เสื้อคลุมสีดำ...หน้ากากสีม่วง"

"หอคอยขนนกโลหิต!"

ตูม!

ต้าซือยืนขึ้นทันที รัศมีพลังที่น่าหวาดกลัวระเบิดออกมาจากร่างเขา

ในฐานะที่เป็นอันดับแรกของรายชื่อทำเนียบมังกรสวรรค์ ต้าซือนั้นแข็งแกร่งอย่างมาก

"บัดซบ พวกเจ้ากล้ามายุ่มย่ามกับเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออก"

"พวกเขาเข้ามาได้อย่างไร"

"ทหารโดยรอบไม่ได้ห้ามเขาหรืออย่างไร?"

ทุกการแสดงออกของเหล่าราชานั้นเย็นยะเยือก

มันเป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดว่ากลุ่มผู้เชี่ยวชาญจะบุกเข้ามาในสกายวัลเล่ย์โดยตรง ขณะที่การแข่งขันยังไม่จบลง

ตูม...ออร่าที่น่าหวาดหวั่นพวยพุ่งออกมาจากราชาทั้ง12ราชวงศ์ พวกเขาพร้อมที่จะพุ่งเข้าไปฆ่าผู้บุกรุก

อย่างไรก็ตาม ในทันใดนั้น...

วูบ!

มีร่างหนึ่งปรากฏขึ้นเหมือนภูติผีและยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาในทันที

ผู้เชี่ยวชาญมองไปที่ร่างนั้น

ชายที่สวมชุดคลุมสีเทา

"ราชาจาก12ราชวงศ์และผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณ ยินดีที่ได้พบ ข้าชุดคลุมเทาจากหอคอยขนนกโลหิต"ชายผู้นั้นกล่าวอย่างใจดี

"หอคอยขนนกโลหิต"

ราชาจากทั้ง12ราชวงศ์ต่างก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

บางคนเคยได้ยินเกี่ยวกับมันมาบ้าง แต่ส่วนใหญ่ไม่รู้เกี่ยวกับสิ่งนี้

หอคอยขนนกโหลิตเป็นเพียงองค์กรณ์ขนาดเล็กในราชวงศ์เทียนซ่ง มันไม่ควรถูกกล่าวถึงใน12ราชวงศ์

ดังนั้นผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณจึงไม่เคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องนี้

"เจ้าสั่งให้พวกเขาบุกเข้าไปในสกายวัลเล่ย์?"ราชาจากอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งถามและมองไปที่ชายที่สวมชุดคลุมสีเทาตรงหน้าราวกับมองมดปลวก

"ใช่"ชายคนดังกล่าวตอบ

"ชุดคลุมเทา หอคอยขนนกโลหิตของเจ้ามีความกล้าเพียงพอที่จะฆ่าเจียงวู่เฉิงได้ในเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออกงั้นเหรอ?"ต้าซือพูดด้วยท่าทางเย็นชา

"หอคอยขนนกโลหิตของเรามีความกล้าเสมอ"เขาตอบด้วยรอยยิ้มและมองไปรอบๆ"ทุกคนโปรดรออยู่ที่นี่จนกว่าพวกเราจะเสร็จสิ้นภารกิจ จากนั้นการไล่ล่าสุดตะวันออกจะดำเนินต่อไปได้"

"ฮี่ฮี่ เจ้าควรจะรู้ให้ชัดเจนว่าคนที่เจ้าคุยด้วยเป็นใคร"ราชาแห่งอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งยืนขึ้นช้าๆและมองไปที่คนชุดคลุมสีเทาด้วยเจตนาฆ่าฟันที่รุนแรง ชายคนดังกล่าวตัวสั่นในทันที

"ท่านคงเป็นราชาแห่งอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่ง เจ้าแข็งแกร่งจริงๆ!"ชายที่สวมชุดคลุมสีเทาเหลือบมองไปมองราชาด้วยความหวาดกลัว จากนั้นเขาก็ยิ้มอีกครั้ง

"หอคอยขนนกโลหิตของเรากล้าหาญอย่างแน่นอน แต่เราไม่ได้บ้าบิ่ม หากไม่มีเหตุผลพิเศษเราจะกล้าฆ่าผู้คนในเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออกได้อย่างไร?"

จากนั้นชายที่สวมชุดคลุมสีเทาก็สะบัดมือและหยิบเหรียญตราสีทองออกมา

อักขระศักดิ์สิทธิ์บนตรานั้นได้ดึงดูดความสนใจทุกคนทันที

"นี่คือ..."

ทันทีที่พวกเขาเห็นเหรียญตรานี้ ราชาทั้ง12และผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณก็ตกตะลึงอย่างมาก

เห็นได้ชัดว่าพวกเขารู้ว่ามันคืออะไร

"ตอนนี้ท่านควรเข้าใจแล้วว่าทำไมข้าถึงมีความกล้าที่จะพูดเช่นนั้น"ชายที่สวมชุดคลุมสีเทาพูดพร้อมรอยยิ้มจางๆ จากนั้นเขาก็เก็บมันและมองไปที่ราชาแห่งอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่ง

ด้วยสายตาที่เย็นยะเยือก ราชาแห่งอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งได้เก็บจิตสังหารของเขา หลังจากที่ส่งสายที่มีความหมายบางอย่าง เขาก็นั่งลง

ราชาคนอื่นมองหน้ากันและนั่งลงทีละคน

ผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณนั้นมีความชัดเจนเกี่ยวกับตราสัญลักษณ์มากกว่าราชาทั้ง12 พวกเขารู้ว่าตรานี้เป็นตัวแทนของพลังที่น่าหวาดหวั่นอย่างยิ่ง

พวกเขาทำได้เพียงส่ายหัวและยอมแพ้

...