ตอนที่ 205 การคงอยู่ที่แข็งแกร่ง

เจียงวู่เฉิงพูดเสียงเย็น

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ กลุ่มอัจฉริยะจากอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งที่ซ่อนตัวอยู่ก็หวาดกลัวอย่างมาก

คำพูดของเขาทำให้เกิดความหวาดหวั่นและตกใจภายในหัวใจ

พวกเขาไม่เคยคาดคิดว่าพวกเขาจะมีความหวาดกลัวจากอัจฉริยะที่มาจากอาณาจักรเล็กๆขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม พวกเขานั้นมีเหตุผลให้ต้องกลัว

หลังจากทั้งหมดมาถึงที่นี่ พวกเขาซ่อนตัวอยู่ในความมืดและพวกเขาได้เห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้น

พวกเขาได้เห็นฉากที่เจียงวู่เฉิงตัดแขนทั้งสองข้างของหลิงเสวี่ยหยูด้วยกระบวนท่าเดียว

พวกเขายังได้เห็นเจียงวู่เฉิงทำลายอัจฉริยะชั้นนำทั้ง14คนของอาณาจักรคอสมอส โดยไม่มีโอกาสแม้แต่จะต่อต้าน

อัจฉริยะจากอาณาจักรคอสมอสนั้นแข็งแกร่งพอๆกับอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่ง เนื่องจากเขาสามารถสังหารพวกเขาได้ด้วยเพียงกระบวนท่าเดียว ดังนั้นเจียงวู่เฉิงจึงสามารถพวกเขาได้อย่างง่ายดาย

ตอนนี้พวกเขาเสียใจที่ผ่านมาที่แห่งนี้

"เจ้า"

เด็กหนุ่มที่สวมเสื้อคลุมสีแดงที่เป็นผู้นำของบรรดาอัจฉริยะของอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งได้กล่าวขึ้น

เด็กหนุ่มคนนี้มีดาบสีแดงสะพายอยู่บนหลัง มันมีเจตนาฆ่าฟันปลดปล่อยออกมาจากตัวของเขา

เขาคือเมิ่งหวูเทียน เขาและหลิงเสวี่ยหยูเป็นที่รู้จักในนาม"สองอัจฉริยะชั้นยอด"ในเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออก

ในฐานะอันดับที่หนึ่ง เขานั้นแข็งแกร่งกว่าหลิงเสวี่ยหยู

"เราเพิ่งผ่านมาที่แห่งนี้ มันไม่มีความขัดแย้งระหว่างพวกเรา ดังนั้นเจ้าจะไม่ฆ่าพวกเราทุกคนใช่ไหม?"เมิ่งหยูเทียนเลียริมฝีปากของเขาพลางจ้องมองไปที่เจียงวู่เฉิง

เขาไม่ได้ใส่ใจในตัวของเจียงวู่เฉิง

เขาคืออันดับหนึ่งของเทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออก

ไม่มีผู้ใดจากทั้ง12ราชวงศ์ที่คู่ควรจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา

ในเวลานี้ เจียงวู่เฉิง ผู้ที่ซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเขาไม่ได้เคลื่อนไหวแต่อย่างใด เขารู้สึกกดดันอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

แรงกดดันนั้นยิ่งใหญ่กว่าที่เมิ่งหวูเทียนเคยรู้สึกเมื่อเผชิญหน้ากับผู้เชี่ยวชาญขอบเขตระเบิดหยินขั้นสูงสุด

เจียงวู่เฉิงมองไปที่เมิ่งหวูเทียนและพยักหน้าในทันที"เจ้าพูดถูก ข้าไม่ต้องการที่จะฆ่าพวกเจ้าทั้งหมด ดังนั้น...พวกเจ้าต้องมอบปลอกแขนทั้งหมดให้แก่ข้า แล้วข้าจะปล่อยพวกเจ้าไป"

"ปลอกแขนของพวกเรา?"การแสดงออกของอัจฉริยะจากอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งนั้นเปลี่ยนไป

ปลอกแขนนั้นคือคะแนน

เป้าหมายของการต่อสู้ในสกายวัลเล่ย์คือการได้รับคะแนน

ตอนนี้พวกเขาทั้งหมดต้องให้คะแนนกับเจียงวู่เฉิง?

อัจฉริยะจากอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งค่อนข้างจะลังเล แต่พวกเขาต้องยอมรับด้วยรอยยิ้ม เมื่อพวกคิดได้ว่าเจียงวู่เฉิงได้สังหารผู้คนทั้งหมดจากอาณาจักรคอสมอสโดยการลงมือเพียงหนึ่งกระบวนท่า

"เจียงวู่เฉิง"เมิ่งหวูเทียนดูจริงจัง

เขาเคยดูรายชื่ออันดับก่อนหน้านี้ เขาจึงรู้จักกับเจียงวู่เฉิง

"ข้ายอมรับว่าเจ้าแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก อย่างน้อยก็แข็งแกร่งกว่าข้า"เมิ่งหวูเทียนกล่าวเสียงต่ำ"แต่มันไม่ใช่ตัวของข้า ที่จะให้คะแนนแก่เจ้าโดยไม่ได้ต่อสู้ ข้าจะยอมรับและให้คะแนนเมื่อเจ้าเอาชนะข้าได้"

เมิ่งหวูเทียนเพิกเฉยต่อความประหลาดใจของคนอื่นๆ เขาดึงดาบสีแดงออกจากฝัก ออร่าอันทรงพลังพุ่งออกมาจากร่างของเขา

"มาสู้กัน"

ด้วยเสียงคำรามของเมิ่งหวูเทียน เขาก็ยกดาบและผสานแก่นแท้แห่งไฟ,ลมและการทำลายล้าง แก่นแท้ชนิดสุดท้ายนั้นดูเหมือนว่าจะทำลายได้ทุกสิ่ง

พลังลมปราณของเมิ่งหวูเทียนได้มาถึงขีดสุดในขณะนี้

เขาเปิดตัวด้วยการโจมตีจากดาบ

ตูม!

ในชั่วพริบตา อากาศข้างหน้าเขาก็ถูกแยกออกเป็นสองส่วน สวรรค์และโลกสั่นสะเทือน

เงาดาบขนาดใหญ่พุ่งออกมาทันที

การโจมตีนี้ดูเหมือนจะฉีกสวรรค์และโลก

ผู้เฝ้ามองของอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งดูหวาดกลัวเมื่อเห็นเงาดาบ

ในขณะเดียวกันพวกเขาก็รู้สึกโชคดีที่พวกเขาไม่ใช่เป้าหมาย มิฉะนั้นพวกเขาจะต้องตายภายใต้เงาดาบนี้

อย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับเงาดาบที่น่าสะพรึงกลัว เจียงวู่เฉิงยังคงสงบนิ่ง

ในขณะที่เขาเงยหน้าขึ้นและจ้องมองแสงดาบที่พุ่งเข้ามา เจียงวู่เฉิงก็สะบัดดาบของเขา

การเคลื่อนไหวง่ายๆที่ไม่ได้ใช้กระบวนท่าใดๆแต่กลับมีแสงดาบออกมา

แสงดาบนั้นเป็นการผสานที่ลงของแก่นแท้ทั้งสี่ชนิด ปฐพี,ไฟ,น้ำและลม

วูม!

ด้วยเสียงที่แผ่วเบา เงาดาบเย็นยะเยือกกวาดผ่านเป็นแนวยาว

ริ้วของเงาดาบทะลุผ่านแสงดาบอย่างสมบูรณ์ที่ปะทะกัน

จากนั้นเงาดาบยังคงพุ่งต่อไป ในพริบตามันก็มาถึงเมิ่้งหวูเทียน

ชึบ!

เจียงวู่เฉิงยกดาบยาวขึ้นและกดมันลงไปที่เมิ่งหวูเทียน หากเขาใช้กำลังมากขึ้น คมดาบนั้นสามารถจะเจาะทะลุคอของเมิ่งหวูเทียนได้อย่างง่ายดาย

อึก!

เมิ่งหวูเทียนกลืนน้ำลายของเขาด้วยท่าทางที่ว่างเปล่า

อัจฉริยะคนอื่นๆของอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งนั้นรู้สึกเย็นวาบ

เจียงวู่เฉิงได้ตัดแขนทั้งสองข้างของหลิงเสวี่ยหยูและสังหารอัจฉริยะทั้ง14คนของอาณาจักรคอสมอส

ตอนนี้มันเป็นเพียงกระบวนท่าเดียวอีกครั้ง กระบวนท่าธรรมดาที่ทำลายกระบวนที่ภาคภูมิใจที่สุดของเมิ่งหวูเทียน

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ใช้เพลงดาบใดๆ

แต่ถึงกระนั้นเขาก็แข็งแกร่งและเอาชนะได้ด้วยกระบวนท่าเดียว

มันมีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างพวกเขา

"เจ้าแพ้แล้ว"

เจียงวู่เฉิงจ้องไปที่เมิ่งหวูเทียนอย่างเย็นชา

เขาไม่ต้องการที่จะฆ่าเมิ่งหวูเทียน เพราะเขาคิดว่าเมิ่งหวูเทียนนั้นมีนิสัยดี แม้ว่าเขาจะหยิ่งผยอง แต่เขาก็เก็บมันไว้ภายใน ซึ่งมันแตกต่างจากหลิงเสวี่ยหยู

"ข้าแพ้"เมิ่งหวูเทียนพูดด้วยรอยยิ้มร้ายกาจ จากนั้นเขาก็ส่งแหวนมิติให้แก่เจียงวู่เฉิง

"ปลอกแขนทั้งหมดที่ข้ามีอยู่ในแหวนวงนี้"เมิ่งหวูเทียนพูด

หลังจากที่เขารับมัน เจียงวู่เฉิงก็จ้องมองไปที่คนอื่นๆ พวกเขาทั้งหมดหวาดกลัวและนำปลอกแขนให้เจียงวู่เฉิงอย่างไม่ลังเล

"นี่คือปลอกแขนของพวกเราทุกคน"

อัจฉริยะเหล่านี้ค่อนข้างที่จะหวาดกลัว

เจียงวู่เฉิงพยักหน้าและพูดว่า"ทิ้งปลอกแขนไว้ที่นี้และพวกเจ้าก็ไปได้แล้ว"

อัจฉริยะทั้งหมดของอาณาจักรอิมมอทอลคิลลิ่งรวมถึงเมิ่งหวูเทียนต้องออกไปโดยไม่เต็มใจ

...