ตอนที่ 199 สงครามอีกครั้ง

พวกเขาเคยต่อสู้กับทีมจากราชวงศ์เทียนซ่งมาแล้ว

ทีมของราชวงศ์เทียนซ่งนั้นแข็งแกร่งเพียงพอที่จะต้านทานพวกเขาได้

"ถ้าเราพึ่งพาแคเพียงทีมของเรา มันเป็นไปไม่ได้ที่จะฆ่าหยางเทียน เซียวเซียวติดต่อกลุ่มอื่นๆและขอให้พวกเขาเข้าร่วมกับเรา"กู่หยานกล่าวและมองไปที่หญิงสาวที่สวมชุดคลุมสีดำ แม้ว่านางจะอ่อนแอที่สุดในทีม แต่สถานะของนางก็สูงส่งอย่างมาก

"ตกลง"หญิงสาวที่สวมชุดคลุมสีดำพยักหน้า ปรากฏแมลงบินพุ่งออกจากแขนของนางขณะที่นางสะบัดแขน

กู่หยานและคนอื่นๆยืนอยู่ที่เดิม หลังจากผ่านไปครึ่งวันอีกทีมของอาณาจักรคอสมอสก็วิ่งไปที่แห่งนั้นโดยมีแมลงนำทาง

"กู่หยาน เจ้าต้องการที่จะให้เราทำอะไร?"ชายผมสีน้ำตาลถาม ทีมนี้ประกอบไปด้วยคนเจ็ดคนและชายผมสีน้ำตาลซึ่งเป็นผู้นำคือบุคคลที่ติดอันดับที่6ของ ฉางกง

"หลิงเสวี่ยหยูอยู่ไหน?"กู่หยานถาม

"ชายคนนั้นชอบทำอะไรด้วยตัวคนเดียว ดังนั้นเขาจึงแยกตัวไปตั้งแต่สามวันก่อน"ฉางกงกล่าว

"หืม นั่นเยี่ยมมาก เขาจะไม่ได้รับโอกาสในครั้งนี้"กู่หยานกล่าวและยิ้่มอย่างเย็นชา

"โอกาสที่ดี?"ฉางกงถามในขณะที่มองเขาด้วยความประหลาดใจ

"มันมีบางเรื่องเกิดขึ้น..."กู่หยานเริ่มพูด

หลังจากผ่านไปชั่วครู่หนึ่ง

"อะไรนะ?หยางเทียน!"ฉางกงรู้สึกประหลาดใจ หลังจากได้ยินสิ่งที่กู่หยานพูด

"ใช่ เขาคือหยางเทียน มันเป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยม"กู่หยานกล่าวพร้อมรอยยิ้ม"ทีมจากราชวงศ์เทียนซ่งนั้นทรงพลังมาก เราไม่สามารถเอาชนะพวกเขาได้ด้วยตัวเอง ดังนั้นเราจึงต้องร่วมมือกันเพื่อฆ่าหยางเทียน"

"ตกลง"ฉางกงผงกศรีษะโดยไม่ลังเลและดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยแสงไฟอันน่าสะพรึง

"เซียวเซียว เจ้าสามารถหาตำแหน่งของทีมจากราชวงศ์เทียนซ่งได้ไหม?"กู่หยานถาม

"ได้ ข้าปล่อยให้พวกมันติดตามพวกเขาตอนเราต่อสู้"หญิงสาวชุดดำกล่าวขณะที่พยักหน้า จากนั้นแมลงก็บินออกไปอีกครั้ง

"ตามเขาไปและฆ่าเขาซะ!"

กู่หยานยิ้มอย่างเย็นชา ต่อจากนั้นนักรบทั้ง14คนจากทั้งสองทีมก็มุ่งหน้าไปยังทิศที่เจียงวู่เฉิงและเพื่อนของเขาพักอยู่

หลังจากนั้นไม่นานพวกเขาก็ได้พบกับเจียงวู่เฉิงและเพื่อนทั้งห้าคนของเขา

เจียงวู่เฉิงและคนอื่นๆกำลังเดินผ่านป่าทึบ ทันใดนั้นเสียงลมกรรโชกที่รุนแรงก็ดังขึ้น พวกเขาหันไปมองและพบกลุ่มนักรบวิ่งเข้าหาพวกเขา

"เวร!"ใบหน้าของเจียงวู่เฉิงเปลี่ยนไป

"อาณาจักรคอสมอส!"

"ทำไมถึงเยอะขนาดนี้?"

"สองทีมร่วมมือกัน!"

การแสดงออกทางสีหน้าของไป่หลีเฉิง,หยางจู่ซวนและคนอื่นๆเปลี่ยนไปทันที

ท้ายที่สุดอาณาจักรคอสมอสเป็นอาณาจักรขนาดใหญ่ หากมีเพียงหนึ่งทีมพวกเขาจะสามารถต้านทานได้

อย่างไรก็ตาม หากทั้งสองทีมร่วมมือกัน พวกเขาไม่มีโอกาสที่จะชนะเลย

บนอากาศ เหล่าราชาจากราชวงศ์และผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณต่างถอนหายในขณะที่ดูสิ่งนี้เกิดขึ้น

"ทีมจากราชวงศ์เทียนซ่งจบแล้ว!"

"มันเป็นเรื่องน่าอัศจรรย์สำหรับอาณาจักรเล็กๆที่สามารถอยู่ได้นาน แต่พวกเขาได้มาถึงขีดจำกัดแล้ว"

"หึ ทั้งสองทีมจากอาณาจักรคอสมอสต้องร่วมมือกันเพื่อต่อสู้กับหกคนของราชวงศ์เทียนซ่ง..."

ต้าซือขมวดคิ้ว

ภายในป่าทึบ

"หนี รีบหนีเร็วเข้า!"

ในฐานะผู้นำ เจียงวู่เฉิงสั่งให้พวกเขาถอยกลับทันที

เนื่องจากความแตกต่างในความแข็งแกร่ง โอกาสเดียวของพวกเขามีเพียงหลบหนี

"ฮ่าฮ่า เจ้าคิดว่าจะสามารถหลบหนีไปได้?"กู่หยานคำรามเสียงต่ำ

"กู่หยาน คนไหนคือหยางเทียน?"ฉางกงถามด้วยเสียงต่ำ

"นั่นเขา..."กู่หยานกล่าวขณะที่ดวงตาของเขาจดจ่อไปกับหยางจู่ซวน ผู้ซึ่งหนีออกมาอย่างรวดเร็ว

"มันคือเขา"ดวงตาของฉางกงทอประกายเย็นชา"ฆ่าเขา!"

วืบ!วืบ!วืบ!วืบ!

หลายร่างพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง นักรบทั้ง14คนจากอาณาจักรคอสมอสกำลังวิ่งเข้าหาหยางจู่ซวน

"อะไร?"เจียงวู่เฉิงรู้สึกประหลาดใจ"มีหลายคนต้องการที่จะฆ่าพี่สอง?"

เจียงวู่เฉิงหันกลับมาและปรากฏตัวขึ้นข้างๆหยางจู่ซวนโดยไม่ลังเล

"ไปให้พ้นหน้าข้า!"

เจียงวู่เฉิงคำรามขณะที่ดาบสะบั้นชีพที่ผสานไปด้วยแก่นแท้ทั้งสามเปล่งรัศมีสูงตระหง่าน เงาของดาบโค้งออกมาราวกับแยกท้องฟ้าออกจากผืนโลก

กระบวนท่าที่สามของเพลงดาบเสียสละ!

กระบวนท่าที่เขาเพิ่้งจะทำความเข้าใจคือกระบวนท่าสังหารที่แข็งแกร่งที่สุดของเจียงวู่เฉิง

"อาศัยเพียงเจ้า?"

กู่หยานเย้ยหยันและมองไปที่เจียงวู่เฉิง เขาฟันออกไปราวกับสายฟ้าฟาด

"ปัง!"

พวกเขาปะทะกัน จากนั้นเจียงวู่เฉิงและกู่หยานก็ถูกผลักออกจากกันในเวลาเดียวกัน

"หือ?"กู่หยานตกใจอย่างมาก ครั้งนี้แล้วเขาสามารถเอาชนะเจียงวู่เฉิงได้ด้วยพละกำลัง แต่ตอนนี้พละกำลังของพวกเขานั้นแทบจะเท่าเทียมกัน

แม้ว่ากูหยานจะถูกต้านไว้โดยเจียงวู่เฉิง แต่นักรบอีก10คนก็ปรากฏตัวต่อหน้าหยางจู่ซวนในเวลานี้

การโจมตีเริ่มถี่ขึ้น

"พี่สอง ระวังตัวด้วย!"เจียงวู่เฉิงตะโกนอย่างกระทันหัน

ในขณะนั้นหยางจู่ซวนมีสีหน้าจริงจังมาก เมื่อเห็นการโจมตีที่พุ่งเข้าหา ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายความบ้าคลั่ง

ตูม!

รัศมีพลังที่น่าหวาดหวั่นก็เปล่งประกายจากตัวของหยางจู่ซวน พลังออร่านี้ยิ่งใหญ่กว่าทุกคน ในเวลาเดียวกันกระแสพลังลมปราณแก่นทองคำที่ดุเดือดก็ท่วมท้นทั่วบริเวณ

พลังลมปราณแก่นทองคำครอบคลุมทั่วร่างกายของหยางจู่ซวน ทำให้เขาดูเหมือนเทพเจ้าจากสวรรค์มาจุติ

ต่อจากนั้น หยางจู่ซวนคำรามและกวัดแกว่งดาบของเขา

เขาเหวี่ยงดาบของเขาสามครั้งติดต่อกันตัดผ่านอากาศและทำให้ทั่วบริเวณเต็มไปด้วยคลื่นที่กระเพื่อม

วูมมม~

เสียงคำรามที่ดุร้ายและสวรรค์และโลกรามกับจะถูกแยกออกจากกัน

วืด!วืด!วืด!

หลายคนถูกบังคัยให้ต้องรีบหนีไปปรากฏบนยอดไม้ หลังจากฟื้นสภาพของพวกเขา ทั้งหมดก็มองไปยังร่างที่ถูกปกคลุมด้วยพลังลมปราณแก่นทองคำ

ร่างนั้นคือหยางจู่ซวน!

"นี่มัน..."

เจียงวู่เฉิง,ซูรูและคนอื่นๆต่างก็มองไปที่หยางจู่ซวนด้วยความประหลาดใจที่เต็มอยู่บนใบหน้า

เพราะในขณะที่รัศมีที่เปล่งออกมาจากร่างของหยางจู่ซวน เขานั้นแข็งแกร่งเกินกว่าเจียงวู่เฉิงมาก และพลังลมปราณที่ปกคลุมอยู่บนร่างของเขาก็น่าเกรงขามเช่นกัน

"วิชาสวรรค์ชั้นสูง!"ดวงตาของกู่หยานหดตัวลงขณะที่พูด"หยางเทียน เป็นเจ้า!"

"หืม?"หยางจู่ซวนพึมพำในลำคอและมองไปที่เจียงวู่เฉิงและคนอื่นๆที่อยู่ด้านหลังพวกเขา"พวกเขาตามข้ามา น้องสาม เจ้าควรที่จะพาพวกเขาหนีไป!"

"ทิ้งเจ้าไว้ที่นี่และหนีไป เจ้าพูดอะไรน่ะ?"เจียงวู่เฉิงไม่ขยับ สายตาของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง

"ไม่มีใครสามารถหนีไปได้"กู่หยานคำรามและนักรบจากอาณาจักรคอสมอสก็พุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง

"ฆ่าพวกเขาซะ!"เจียงวู่เฉิงคำรามและเป็นคนแรกที่พุ่งออกไป เขาต่อสู้อย่างดุเดือดกับกู่หยานซึ่งเป็นคนที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาพวกเขา

ไป่หลีเฉิง,ซูรูและคนอื่นๆก็ลงมือเช่นกัน

สงครามเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง

...