บทที่ 417: ยุ่งเหยิง (6)

【แปลโดยฝีมือ...ยักษาแปร...มาติดตามได้ที่แฟนเพจหรือเพื่อติดตามเอาข่าวสารได้นะ】

【แค่ คอมเมนต์ ก็เหมือนการให้กำลังใจแล้วนะครับ รบกวน comment กันหน่อยน๊า ;-;】

【Thai-novelจะทำการลงไวกว่าที่อื่นทุกที่ เป็นจำนวน 5 ตอน แต่เรื่องราคาแพงกว่าที่อื่นนิดหน่อย】

บทที่ 417: ยุ่งเหยิง (6)

‘เอ๊ะ? ฉันได้เข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายอย่างนั้นเหรอ?’

ใบหน้าคมคายของคังวูจินยังคงนิ่งเฉย ไร้ซึ่งความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ใด ๆ หากแต่ภายในใจกลับปั่นป่วนด้วยความตกตะลึง หากไม่ติดที่ต้องรักษาภาพลักษณ์อันสงบนิ่งเอาไว้ เขาคงเผลอทำสีหน้าฉงน เอียงคอเล็กน้อยด้วยความสงสัยไปแล้ว

‘โหว... นี่มัน... ไม่ได้อยู่ในหัวสมองเลยสักนิด’

เพราะเขาไม่ได้คาดหวัง หรือแม้แต่จะจินตนาการถึงเรื่องนี้มาก่อน คังวูจินรู้จัก “รางวัลไพรม์ไทม์เอมมี่” เป็นอย่างดี แน่นอนว่าเมื่อไม่กี่เดือนก่อน ชื่อนี้ยังไม่เคยผ่านหูหรืออยู่ในความสนใจของเขาเลย แต่ด้วยกระแสข่าวจากทั้งในและต่างประเทศที่พูดถึง ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ควบคู่ไปกับ ‘รางวัลเอมมี่’ อยู่เนือง ๆ ทำให้ในที่สุดเขาก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงที่จะรับรู้ถึงมันได้

หลังจากค้นคว้าและศึกษาข้อมูลต่าง ๆ เขาจึงได้ข้อสรุปว่านี่คืองานประกาศรางวัลที่ยิ่งใหญ่และทรงเกียรติอย่างแท้จริง

แม้รายละเอียดต่าง ๆ จะค่อนข้างซับซ้อน แต่คังวูจินก็สามารถสรุปความสำคัญของมันได้อย่างง่าย ๆ ว่า มันเปรียบเสมือน ‘รางวัลออสการ์’ ในเวอร์ชั่นโทรทัศน์ การได้เข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายของ ‘รางวัลเอมมี่’ ทำให้เขารู้สึกแตกต่างจากตอนที่เข้าชิงรางวัลที่เมืองคานส์อยู่บ้าง หากจะเปรียบเทียบกัน สำหรับเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์นั้น เขามีความมุ่งมั่นที่จะคว้ารางวัลมาครองอยู่พอสมควร แต่สำหรับ ‘รางวัลเอมมี่’ ในครั้งนี้ เขาไม่ได้คาดหวังไว้เลยแม้แต่น้อย

‘ถึงแม้จะไม่ได้แสดงแบบขอไปทีก็เถอะ แต่การจะได้รับรางวัลนี้มันคงยากแหง-’

ทว่าคังวูจินไม่ได้แสดงซีรีส์ ‘มารร้ายผู้แสนดี’ อย่างขอไปทีแม้แต่น้อย หากพิจารณาถึงประสบการณ์การแสดงที่สั่งสมมาอย่างยาวนาน ผสานกับฉากแอ็กชันที่เพิ่งได้ลองสัมผัสเป็นครั้งแรก ก็ต้องยอมรับว่าเขาทำได้อย่างยอดเยี่ยม แถมยังมีทักษะการต่อสู้ระยะประชิด CQC เป็นของแถมอีกด้วย ถึงกระนั้น ตั้งแต่ต้น คังวูจินก็ไม่ได้คิดเลยว่าจะได้เข้าชิง "รางวัลเอมมี่"

‘แม้จะดีใจ แต่ทำไมรู้สึกเหมือนได้มาเพราะโชคช่วยกันนะ’

ความรู้สึกนี้ช่างประหลาดนัก ดีใจก็ดีใจอยู่หรอก แต่การได้เข้าชิง "รางวัลเอมมี่" รางวัลนักแสดงนำชายระดับโลก ซึ่งรวมถึงฮอลลีวูดด้วยนั้น...

‘แสดงว่าฉันนี่มันไม่ธรรมดาจริง ๆ สินะ’

การที่ "รางวัลเอมมี่" ยอมรับในฝีมือการแสดงและฉากแอ็กชันของคังวูจินใน ‘มารร้ายผู้แสนดี’ นั้น ถือเป็นเครื่องยืนยันความสามารถของเขาได้อย่างดี ยิ่งไปกว่านั้น คังวูจินยังเป็นนักแสดงชาวเอเชียคนแรกที่ได้เข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายของ "รางวัลเอมมี่" อีกด้วย นั่นจึงเป็นเหตุผลที่ทำให้PDซงมันวู ผู้จัดการทั่วไปคิมโซฮยาง นักเขียนชเวนานา ชเวซองกุน และคนอื่น ๆ ตื่นเต้นดีใจราวกับคนขาดสติ

“ฉันเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายเหรอเนี่ย?! บ้าไปแล้ว!! คุณวูจินเข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชาย?!”

“ครั้งแรกเลยนะคะ!! นักแสดงเกาหลี! ไม่สิ นักแสดงเอเชียได้เข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายของ ‘รางวัลเอมมี่’ ! สุดยอด!!”

“คุณวูจิน! ยินดีด้วยนะคะ!! นี่มันเหลือเชื่อจริง ๆ นะคะ! ต่อให้ไม่ได้รางวัล คุณวูจินก็สร้างประวัติศาสตร์ให้ ‘รางวัลเอมมี่’ แล้ว!”

“... จากคานส์แล้ว คราวนี้ก็มาเป็นเรื่องเหลือเชื่ออะไรอีกเนี่ย? ไม่สิ จริงอยู่ที่คุณวูจินแสดงได้สุดยอดมากใน ‘มารร้ายผู้แสนดี’ แต่ฉันไม่คิดเลยว่าเขาจะได้เข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชายเร็วขนาดนี้!”

“คุณวูจิน!!! เก่งมาก! ยอดเยี่ยมมาก!!”

“ฮ่า ๆ ๆ ! ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ จากคานส์พุ่งทะยานสู่ ‘รางวัลเอมมี่’ เลย! คราวนี้ไม่ว่าในประเทศหรือนอกประเทศคงต้องฮือฮาสนั่นหวั่นไหวแน่ ๆ !”

ทุกคนร่วมแสดงความยินดีกับการเข้าชิง ‘รางวัลเอมมี่’ สาขานักแสดงนำชายของคังวูจินอย่างสุดหัวใจ ความตื่นเต้นยินดีและความประหลาดใจ ปะทุขึ้นราวกับภูเขาไฟระเบิด ในทางกลับกันคังวูจิน

“...ครับ ขอบคุณครับ”

กลับสงบนิ่งราวกับน้ำในบึงลึก ซึ่งบางส่วนก็เป็นการเสแสร้งแกล้งทำเป็นเข้มแข็ง แต่แท้จริงแล้ว ตัวตนของคังวูจินไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นเร้าใจเท่ากับคนรอบข้าง อาจกล่าวได้ว่าความรู้สึกตื้นตันนั้นจางบางดุจหมอกยามเช้า เพราะสำหรับคนอื่น ๆ ย่อมตระหนักถึงอิทธิพลอันมหาศาลของ ‘รางวัลเอมมี่’ เป็นอย่างดี แต่สำหรับคังวูจินที่เพิ่งได้รู้จัก ‘รางวัลเอมมี่’ เป็นครั้งแรกในปีนี้ มันเป็นเรื่องใหม่ราวกับดินแดนที่ยังไม่เคยเหยียบย่าง นับว่าเป็นความแตกต่างทางประสบการณ์อย่างแท้จริง

คังวูจินที่ตอนนี้เริ่มคุ้นชินกับสถานการณ์ทำนองนี้แล้ว PDซงมันวูผู้ไว้เคราแพะก็หัวเราะลั่น

“อย่างที่คิดไว้ไม่มีผิด! ‘รางวัลเอมมี่’ นี่ก็คาดการณ์ไว้แล้วใช่มั้ย? ใช่ไหมล่ะ? การที่คุณวูจิน ถ่ายทำมาตลอดด้วยความมุ่งมั่นทุ่มเทขนาดนั้น ก็ต้องมั่นใจอยู่แล้วแหละว่าจะได้รางวัล”

‘คาดการณ์อะไรกัน? ผมไม่ได้คิดอะไรไว้เลยสักนิด!’

คังวูจินเอ่ยความรู้สึกที่แท้จริงในใจ แต่ภายนอกกลับตอบรับไปอย่างขอไปที

“ประมาณนั้นครับ”

ผู้จัดการทั่วไปคิมโซฮยางดูจะตกใจเล็กน้อย ดูเหมือนว่าเธอยังไม่คุ้นเคยกับความกล้าบ้าบิ่นของวูจิน

“อึก...ที่แท้...คุณวูจินก็เล็ง ‘รางวัลเอมมี่’ อยู่สินะคะ?? ถึงรางวัลนี้จะต่างกันนิดหน่อยกับรางวัลอื่น แต่มันก็ระดับเดียวกับ ‘รางวัลออสการ์’ เลยนะ! ทำไมดูเฉย ๆ จังล่ะคะ??”

“เปล่าครับ ผมเองก็ดีใจ”

“ฉันมองไงก็ว่าไม่ใช่เลยนะคะ!”

ณ จุดนั้น ชเวซองกุนผู้มีผมทรงหางม้า กำลังมองคังวูจินด้วยแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความภาคภูมิใจและเอ็นดู

‘ไอ้เด็กบ้านี่ ถึงกับสามารถทำให้คานส์ดูเล็กไปเลย เหมือนแค่ก้อนกรวดไปเลยแฮะ หรือว่าเขาไม่สนใจมันเลยนะ?’

ความรู้สึกขนลุกซู่ยังคงแล่นริ้วไปทั่วกาย พูดตามตรง แค่เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ในประวัติของคังวูจิน ก็สามารถจารึกเป็น “ตำนาน” ได้แล้ว แค่นั้นหรือ? เขายังคว้ารางวัลบลูดราก้อน แพ็กซัง และแกรนด์เบลล์ในประเทศมาครอบครองอย่างหมดจด แถมยังกวาดเรื่องจากสามในห้าสตูดิโอใหญ่ของฮอลลีวูดมาได้อีก มันเหนือกว่าคำว่า ‘อสูร’ ไปไกลโพ้น

แต่แล้ว ‘รางวัลเอมมี่’ ก็ปรากฏขึ้น

นั่นหมายความว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา ซึ่งมากพอที่จะเรียบเรียงเป็นอัตชีวประวัติอันทรงเกียรติได้นั้น สำหรับคังวูจิน มนุษย์ต่างดาวคนนี้ มันเป็นเพียงก้อนกรวดเล็ก ๆ ใต้ฝ่าเท้าเท่านั้น ต่อให้วูจินยุติเส้นทางอาชีพ ณ เวลานี้ ก็คงไม่มีนักแสดงคนใดสามารถทำลายสถิตินี้ได้อีกหลายศตวรรษ แต่เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่เรียบเฉยของวูจิน ชเวซองกุนก็ได้แต่หัวเราะในลำคอ

‘แม้แต่รางวัลเอมมี่ ไอ้หมอนี่ก็คงมองว่าเป็นแค่ก้อนกรวดอีกก้อนหนึ่ง’

ไม่ใช่ เขาคิดผิดแล้ว คังวูจินสบสายตาเปี่ยมไปด้วยความร้อนแรงของชเวซองกุน แล้วพอจะเข้าใจความเข้าใจผิดนั้นได้ แต่ก็ไม่ได้แก้ต่างอะไรออกไป

‘ช่างเถอะ อยากจะคิดยังไงก็คิดไป’

เพราะคังวูจินผ่านเรื่องราวผิดพลาด ความเข้าใจผิด หรือการตีความคลาดเคลื่อนมามากนัก ห้องประชุมจึงยังคงกึกก้องไปด้วยเสียงเชียร์แห่งข่าวดีของวูจินอยู่อีกหลายนาที จนกระทั่งคิมโซฮยางได้สติกลับคืนมา

“อ๊ะ! โอ๊ย! ฉันลืมไปสนิทเลย! ขอโทษค่ะ เดี๋ยวฉันจะฉายรายชื่อผู้เข้าชิงของ ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ให้ทุกคนดูนะคะ!”

เธอรวบรวมข้อมูลที่เตรียมไว้แล้วฉายผ่านโปรเจคเตอร์ ไม่นานนัก ผลงานของ ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ก็ปรากฏขึ้นบนจอภาพขนาดใหญ่เบื้องหน้า ภายในห้องประชุมที่มืดลงเล็กน้อย ภาพรายชื่อที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงถึง 10 สาขาใน ‘รางวัลเอมมี่’ ปรากฏขึ้นอย่างชัดเจน

-[(สาขาดราม่า) รางวัลผลงานยอดเยี่ยม รางวัลนักแสดงนำชาย รางวัลผู้กำกับ รางวัลบทละคร รางวัลดนตรีประกอบ รางวัลกำกับศิลป์ รางวัลกำกับภาพ รางวัลตัดต่อ รางวัลเทคนิคพิเศษ รางวัลสตั๊นท์. รวม 10 สาขา]

รายชื่อที่ปรากฏช่างน่าตื่นตะลึง ใต้ชื่อรางวัลแต่ละรางวัลมีรายชื่อผู้เข้าชิง แน่นอนว่ามีชื่อของคังวูจินรวมอยู่ด้วย เช่นเดียวกับผู้กำกับซงมันวู นักเขียนบทชเวนานา และทีมงานคนสำคัญอีกหลายคน ความสำเร็จระดับนี้เรียกได้ว่าเป็นตำนานที่น่าจดจำอย่างแท้จริง

“นี่ถือว่าเป็นความสำเร็จครั้งประวัติศาสตร์! ละครและซีรีส์ที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ‘รางวัลเอมมี่’ ถึง 10 สาขา!!”

“ใช่! ขนาดนี้ถือว่าสร้างชื่อเสียงให้ประเทศชาติอย่างยิ่งใหญ่! ท่านประธานาธิบดีน่าจะเรียกเข้าพบแน่ ๆ !”

จากนั้นคิมโซฮยางก็หันไปกล่าวกับคังวูจินที่นั่งนิ่งเงียบอยู่

“ถ้าได้รับรางวัลแม้แต่รางวัลเดียว······ ‘มารร้ายผู้แสนดี’ จะถูกกล่าวขานไปตลอดกาล รวมถึงใน Netflix ด้วยเลยนะคะ”

หลังจากนั้น

ขณะที่คังวูจินและทีม ‘มารร้ายผู้แสนดี’ กำลังประชุมกันอย่างดุเดือดใน Netflix เกาหลี ความตื่นเต้นพลันแพร่กระจายไปทั่ววงการบันเทิงเกาหลีราวกับไฟลามทุ่ง

“เอ๊ะ รางวัลเอมมี่!! จริงเหรอเนี่ย?!! ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ไม่ใช่แค่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงอย่างเป็นทางการนะ! แต่เข้าชิงถึง 10 สาขาเชียวเหรอ??!”

“ว่าไงนะ?!! 10 สาขา?! ดูผิดหรือเปล่า?!”

“นี่! มาดูเองสิ!”

ไม่ใช่แค่สถานีโทรทัศน์ บริษัทภาพยนตร์ บริษัทผู้ผลิต และสำนักข่าวเท่านั้น แต่ทุกแขนงที่เกี่ยวข้องต่างก็ตื่นตะลึงกับข่าวอันน่าเหลือเชื่อนี้

“บ้าไปแล้ว!! แค่สาขาเดียวก็ถือว่าเป็นประวัติศาสตร์แล้ว นี่ตั้ง 10 สาขา??!!” เสียงอุทานดังขึ้นทั่วทุกสารทิศ

เพราะ ‘รางวัลเอมมี่’ ได้ประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงอย่างเป็นทางการผ่านการถ่ายทอดสดออนไลน์บนเว็บไซต์ทางการ เสียงสะท้อนจากการประกาศที่เปิดเผยสู่สายตาชาวโลกนี้ สร้างความฮือฮากระหึ่มไปทั่วเกาหลีในพริบตาเดียว

“โว้ว- ผลเป็นแบบนี้ได้ยังไง! เห็นสื่อต่างประเทศพูดถึงรางวัลเอมมี่ รางวัลเอมมี่ กันจัง ก็คิดว่าน่าจะได้เข้าชิงรางวัลกำกับการแสดงสักสาขา······ แต่นี่ 10 สาขา??!”

“ไม่ใช่แค่ 10 สาขาธรรมดานะ! ถ้าพูดให้ถูกคือรางวัลหลัก ๆ ของสาขาดราม่าของรางวัลเอมมี่เลย!”

“···แบบนี้เคยเกิดขึ้นด้วยเหรอ?”

“ฝั่งฮอลลีวูดก็มีบ้าง แต่สำหรับเกาหลี ไม่สิ ทั้งเอเชียนี่เป็นครั้งแรกเลย! เดิมที ‘รางวัลเอมมี่’ ที่โดนซีรีส์เอเชียพลิกโผแบบนี้ มันแทบจะเป็นครั้งแรกเลยนะ!”

และแล้ว

“ส่งข่าว! ส่งให้เร็วที่สุด! พาดหัวต้องมี ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ‘รางวัลเอมมี่’ และคังวูจิน ให้ได้!”

“ครับ!”

“ไม่สิ! เอาคังวูจิน รางวัลเอมมี่ รางวัลนักแสดงนำชาย ขึ้นก่อนเลย!”

“คังวูจินก่อนเลยเหรอครับ?!”

“ใช่! เอาคังวูจินนำทัพ แล้วค่อยส่ง ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ตามไปสมทบทีหลัง! เร็วเข้า!”

ชื่อของคังวูจินนั้นทรงอิทธิพลยิ่งกว่าคำว่ารุ่งโรจน์เสียอีก ซึ่งก็สมเหตุสมผล เพราะ ‘มารร้ายผู้แสนดี’ โด่งดังไปทั่วโลก แถมล่าสุดยังครอบครอง “ยูนิเวอร์แซลมูฟวี่ส์” สร้างปรากฏการณ์เหนือความคาดหมายอีกขั้น

ดังนั้น...

“ว้าว- คังวูจินได้เข้าชิง ‘รางวัลเอมมี่’ สาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ประเภทซีรีส์ด้วยเหรอเนี่ย?!”

“หา? จริงเหรอ?”

“...อืม ดูนี่สิ”

“บ้าไปแล้ว ลองดูรายชื่อนักแสดงฮอลลีวูดที่เข้าชิงด้วยกันสิ? ภูมิใจที่มีนักแสดงเกาหลีติดโผด้วย แต่ก็...อิจฉาเหลือเกิน”

“พูดตรง ๆ ในฐานะนักแสดงด้วยกัน นี่มันสุดยอดมาก เหมือนเป็นผู้บุกเบิกเส้นทางใหม่เลย”

“จริงอย่างที่เธอว่า เขาก้าวสู่ฮอลลีวูดเพียงลำพังแล้วปูทางไว้ได้ไกลขนาดนี้ เมื่อก่อนยังรู้สึกว่าการเติบโตแบบก้าวกระโดดของเขามันแปลก ๆ อยู่บ้าง...แต่ตอนนี้รู้สึกนับถือเขาขึ้นมาจริง ๆ ถึงจะเป็นรุ่นน้องก็เถอะ”

“พูดอะไรแบบนั้น ถ้าระดับคังวูจินแล้ว ต่อให้ประสบการณ์ต่างกันแค่ไหน ก็ต้องถือว่าเป็นรุ่นพี่ในวงการอยู่แล้ว”

คังวูจิน ตัวชูโรงและสัญลักษณ์ของ ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ที่เข้าชิง ‘รางวัลเอมมี่’ ถึง 10 สาขา เมื่อข่าวช็อกโลกนี้ออกไป เหล่านักข่าวก็รุดรายงานข่าวกันอย่างบ้าคลั่ง

『[ข่าวด่วน] ‘มารร้ายผู้แสนดี’ เข้าชิง ‘รางวัลเอมมี่’ ประเภทซีรีส์ 10 สาขา · คังวูจิน เข้าชิงรางวัลนักแสดงนำชาย!』

『Netflix ‘มารร้ายผู้แสนดี’ สร้างปรากฏการณ์...เข้าชิงรางวัลเอมมี่ของอเมริกาหลายสาขา』

คังวูจินนักแสดงชาวเอเชียคนแรกที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี่ สาขานักแสดงนำชาย! มารร้ายผู้แสนดีได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงถึง 10 สาขา!

สถานีโทรทัศน์หลายแห่งต่างเร่งเตรียมนำเสนอข่าวสารฉับไว เหล่าอินฟลูเอนเซอร์ Youtuber บล็อกเกอร์ และบุคคลผู้ติดตามกระแสต่าง ๆ ก็ไม่น้อยหน้า ต่างขยับตัวอย่างรวดเร็ว นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นภายใน 30 นาทีหลังจากที่รางวัลเอมมี่ได้ประกาศอย่างเป็นทางการ แม้กระทั่งก่อนที่ Netflix เกาหลี หรือคังวูจินและบริษัทสื่อบันเทิง Bw จะได้ออกแถลงการณ์อย่างเป็นทางการเสียอีก

[ข่าวอย่างเป็นทางการ] มารร้ายผู้แสนดี คังวูจินสร้างปรากฏการณ์อีกครั้ง… ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอมมี่ สาขานักแสดงนำชาย! เทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์เป็นเพียงแค่ของว่าง

กระแสข่าวนี้ตลบไปทั่วประเทศเกาหลีใต้ในพริบตา และแน่นอนว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น หลังจากยึดครองความสนใจในเกาหลีใต้ ข่าวนี้ก็ทะยานข้ามไปยังญี่ปุ่น มุ่งหน้าสู่ฮอลลีวูด และแผ่ขยายไปทั่วโลกอย่างรวดเร็ว

ด้วยเหตุนี้ คังวูจินจะยิ่งถูกมองว่าเป็นบุคคลเหนือมนุษย์ในสายตาชาวโลกมากยิ่งขึ้น

ที่จริงแล้ว ภาพลักษณ์ของคังวูจินในสายตาชาวต่างชาติ รวมถึงฮอลลีวูดนั้น เป็นเสมือนอัจฉริยะผู้เฉิดฉายอยู่แล้ว และเมื่อรวมกับรางวัลเอมมี่ครั้งนี้เข้าไปอีก ภาพลักษณ์ดังกล่าวก็จะยิ่งใหญ่โตโอฬารขึ้นไปอีกหลายเท่า หากคังวูจินคว้ารางวัลเอมมี่ สาขานักแสดงนำชายมาครองได้จริง เขาจะไม่ใช่บุคคลที่ถูกจำกัดอยู่แค่ในเกาหลีใต้อีกต่อไป

สื่อต่างประเทศมองว่า คังวูจินเป็น “ตัวเต็ง” สำหรับรางวัลเอมมี่ และคาดการณ์ว่าเขาจะเป็นชาวเอเชียคนแรกที่จะได้รับรางวัลนักแสดงนำชาย

เรียกได้ว่าเป็นวีรบุรุษแห่งเอเชียก็คงไม่เกินจริงนัก

บ่ายวันเดียวกัน

จากเช้าที่คังวูจินยังคงอยู่ที่ Netflix เกาหลี บัดนี้เขาย้ายมาถึงสตูดิโอถ่ายทำซีรีส์ ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ในจังหวัดคย็องกีแล้ว แม้จะเป็นวันที่สร้างความตื่นตะลึงไปทั่วโลก แต่ตารางงานที่วางไว้ก็ไม่อาจละเลยได้ เขาเดินทางมาถึงตั้งแต่เที่ยงและถ่ายทำมาหลายชั่วโมง ยามนี้เป็นเวลาพักสั้น ๆ

บรรยากาศการถ่ายทำ ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ในวันนี้คึกคักเป็นพิเศษ

ก็ไม่น่าแปลกใจนัก

นับตั้งแต่ผู้กำกับซงมันวู ทีมงานกว่าร้อยชีวิต นักแสดง และทีมงานของนักแสดง รวมแล้วไม่ต่ำกว่าสองร้อยคน ทุกคนต่างตื่นเต้นกับรางวัลเอมมี่ พลังและความฮึกเหิมพลุ่งพล่านขึ้นหลายเท่าตัว แม้แต่ชเวซองกุนและทีมงานรอบตัวคังวูจินก็ไม่เว้น

“โอ้โห! ข่าวออกไม่หยุดเลย!!”

“ว้าว! พี่คะ! คนติดตามใน Instagram เพิ่มขึ้นพรวดพราดเลยค่ะ!!”

“ในชุมชนออนไลน์ก็ดังระเบิดเลย! มีแต่เรื่อง ‘มารร้ายผู้แสนดี’ ‘รางวัลเอมมี่’ แล้วก็พี่วูจินเต็มไปหมด!!”

ชเวซองกุนที่มัดผมหางม้าดูเหมือนจะไม่ได้ละสายตาจากโทรศัพท์มือถือที่แนบหูเลยตั้งแต่เช้า นั่นหมายความว่ามีสายโทรเข้ามามากมายเหลือคณา โทรศัพท์มือถือของวูจินก็เช่นกัน แต่ส่วนใหญ่จะเป็นข้อความมากกว่าสายโทรเข้า แน่นอนว่ามีข้อความแสดงความยินดีมากมาย เทียบกับเมื่อก่อน จำนวนคนที่ติดต่อเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล และมาจากหลากหลายเชื้อชาติทั่วโลก

แม้กระทั่ง...

'ทึ่งจริง ๆ ! ไมลีย์ คาร่า หรือแม้แต่คริส ฮาร์ทเน็ตยังร่วมด้วย อะไรกันเนี่ย? ก่อนหน้านี้ฉันแทบไม่เคยเห็นนักแสดงฮอลลีวูดพวกนี้มาก่อนเลย เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?'

เหล่านักแสดงฮอลลีวูดที่คังวูจินไม่เคยพบหน้าค่าตากันมาก่อน ต่างพากันโพสต์ข้อความแสดงความยินดีผ่านโซเชียลมีเดีย จุดร่วมของทุกคนคือการประกาศตัวอย่างภาคภูมิใจว่าเป็นแฟนคลับของเขา วูจินรู้สึกประหลาดใจอยู่ไม่น้อย

'หัวใจเต้นแรงแปลก ๆ'

แต่ก็นับว่าไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไรนัก

เพราะบัดนี้ เขากลายเป็นบุคคลที่เหล่าดาราฮอลลีวูดต่างยกย่องให้เป็นดวงดาราประจำวงการไปเสียแล้ว

ทันใดนั้น

-อืดด อืดด

เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังสั่นครืด เป็นสายเรียกเข้าจากผู้กำกับอันกาบก ซึ่งน่าจะอยู่ที่แอลเอ คังวูจินลุกขึ้นเดินออกมาด้านนอกเพื่อรับสาย เพราะบรรยากาศรอบตัวค่อนข้างเสียงดังจอแจ

“ครับ ผู้กำกับ”

เสียงแหบพร่าของชายชราดังขึ้นจากปลายสาย

“วูจิน ขอแสดงความยินดีด้วยนะ เรื่อง ‘รางวัลเอมมี่’ สาขานักแสดงนำชาย นายทำในสิ่งที่คนทั้งเอเชียไม่สามารถทำได้มาหลายสิบปี สำเร็จได้ภายในเวลาเพียงสามปี”

“ผมคิดว่าต้องได้รับรางวัลก่อน ถึงจะเรียกว่าประสบความสำเร็จได้อย่างเต็มปากนะครับ”

“ฮ่า ๆ ใช่ ฉันอาจจะตื่นเต้นมากไปหน่อย”

“ไม่หรอกครับ ขอบคุณครับ”

จากนั้น น้ำเสียงของผู้กำกับอันกาบกก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

“จริง ๆ แล้ว การโทรมาแสดงความยินดีก็เป็นส่วนหนึ่ง แต่ที่สำคัญกว่าคือ วันอ่านบทได้รับการกำหนดออกมาแล้ว”

น้ำเสียงของเขาจากตาแก่ใจดี เปลี่ยนไปกลายเป็นผู้กำกับใหญ่แห่งภาพยนตร์ 'ปีแอร์โรต์: กำเนิดวายร้าย' ทันที

“วันที่ 17 พฤษภาคม”

วันอ่านบทคือสัปดาห์หน้า

-จบ-

ติดตามผู้แปลได้ที่แฟนเพจ:ยักษาแปร ผู้แปลลงแค่ในMy-NovelและThai-novelเท่านั้น หากอ่านที่อื่นรบกวนมาสนับสนุนทีนะครับผม หรือจะมากดไลก์แฟนเพจก็ได้ กระซิกกระซิก ;-;_