ตอนที่ 191 ตารางอันดับ

เจียงวู่เฉิงและอัจฉริยะคนอื่นๆดูจริงจัง

ได้รับรางวัลมากมายจากทั้ง12ราชวงศ์?

ไม่มีใครสนใจในสิ่งนี้

สิ่งที่พวกเขาสนใจจริงๆคือนิกายโบราณ

การต่อสู้ในหุบเขานภาลัยเป็นการแสดงความแข็งแกร่งของพวกเขาต่อผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณ

ผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณนั้นไม่ได้ไปดูการไล่ล่าหรือการคัดเลือกในราชวงศ์เทียนซ่ง

แต่การต่อสู้ในหุบเขานภาลัยนั้นแตกต่างกัน การต่อสู้ครั้งนี้จะดึงดูดความสนใจจากนิกายโบราณ และการแสดงความแข็งแกร่งเช่นไรถึงจะได้รับความสนใจจากนิกายโบราณ

"การต่อสู้ในหุบเขานภาลัยจะเริ่มขึ้นในวันพรุ่งนี้ การต่อสู้จะคงอยู่เป็นระยะเวลาสิบวัน ดังนั้นพวกเจ้าควรจะอยู่ที่นี่ในคืนนี้และเตรียมตัวให้พร้อม"หลังจากพูดเสร็จ ชายชราในชุดสีม่วงก็ปิดเปลือกตาของเขาลง เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ต้องการที่จะพูดอะไรอีก

คืนนี้ต้องเป็นช่วงเวลาที่วุ่นวายของอัจฉริยะทั้งหก

...

กลางคืนนั้นงดงาม

พระราชวังตั้งตระหง่าอยู่บริเวณเนินเขาไม่ไกลจากหุบเขานภาลัย พระราชวังแห่งนี้นั้นสว่างไสว

ที่ราบสุดตะวันออกมีสิ่งปลูกสร้างอยู่น้อยมาก แม้แต่กลุ่มโจรก็สร้างได้แค่บ้านเรือนในที่แห่งนี้เท่านั้น

อย่างไรก็ตาม มันกลับมีพระราชวังอยู่บนเนินเขา

ในพระราชวังนั้นมีกลุ่มคนที่ร้องเพลงและเต้นรำ รัศมีที่น่าเกรงขามมากมายเปล่งออกมาจากที่แห่งนี้

ผู้คนที่รวมตัวกันอยู่พระราชวังคือกษัตริย์แห่งราชวงศ์ทั้ง12 ราชาแห่งราชวงศ์เทียนซ่งต้าซือก็อยู่ในที่แห่งนี้เช่นกัน แต่เนื่องจากราชวงศ์เทียนซ่งเป็นเพียงอาณาจักรระดับต่ำ เขาจึงนั่งอยู่ที่มุมไกลๆ

กษัตริย์ทั้งหลายกำลังพูดคุยและหัวเราะ

ในตอนนั้น สตรีที่สวมใส่เสื้อคลุมสีแดงก็ก้าวเข้ามาด้านใน

"ฝ่าบาท อัจฉริยะจากทั้งสิบสองราชวงศ์ได้มาถึงทางเข้าหุบเขาแล้ว คะแนนที่พวกเขาได้รับตลอดทั้งหมด5วันได้ถูกนับแล้ว นี่คือคะแนน"สตรีชุดสีแดงกล่าวอย่างเคารพ

"ฮ่าฮ่า ในที่สุด"

"รีบส่งมันมาให้พวกข้า"

"เร็วเข้า ขอดูหน่อย"

เมื่อถูกเหล่ากษัตริย์เร่ง สตรีที่สวมชุดแดงก็ส่งมันให้แก่กษัตริย์ทุกคน

กระดาษในมือนั้นไม่เพียงแต่ระบุคะแนนที่อัจฉริยะได้รับในการไล่ล่า แต่ยังมีการจัดอันดับตามคะแนนที่พวกเขาได้รับ

"ฮ่าฮ่า อันดับแรกคือเมิ่งหวูเทียน เขามาจากอาณาจักรเทวัญของข้า ข้าคาดหวังว่ามันจะเป็นนี้!"

ที่หัวโต๊ะ มีที่นั่งทั้งสองที่ใหญ่กว่าที่นั่งอื่นๆอย่างเห็นได้ชัด คนสองคนกำลังนั่งอยู่บนที่นั่งและทั้งสองสวมใส่ชุดคลุมจักรพรรดิ หนึ่งในนั้นคือผู้อาวุโสที่ดูเหมือนจะมีประสบการณ์ชีวิตมากมายโดยไม่สูญเสียเสียหน้าตาอันงดงามของเขา

อีกคนหนึ่งอายุน้อยกว่ามาก เขาดูมีลักษณะไม่จริงจังขี้เล่น แต่คำพูดของเขากลับหยิ่งอย่างมาก

พวกเขาเป็นราชาแห่งอาณาจักรระดับสูงของราชวงศ์ทั้งสิบสอง พวกเขาคืออาณาจักรคอสมอสและอาณาจักรเทวัญ

คนที่หัวเราะเสียงดังคือชายหนุ่มผู้ไร้เดียงสาราชาแห่งอาณาจักเทวัญ

"หืม หลิงเสวี่ยหยูช่างน่าผิดหวังจริงๆ"ผู้อาวุโสที่ดูมีประสบการณ์ตะโกนด้วยน้ำเสียงนุ่มลึก

อันดับแรกของการจัดคือเมิ่งหวูเทียน

อันดับที่สองคือหลิงเสวี่ยหยูที่มาจากอาณาจักรคอสมอส

"ฮ่าฮ่า"ราชาที่ดูขี้เล่นหัวเราะเสียงดัง

"อย่าชะล่าใจไป คะแนนจากการไล่ล่าในการทดสอบแรกนั้นเป็นเพียงจุดเริ่มต้น เราควรมุ่งเน้นไปที่การต่อสู้ที่กำลังจะเริ่มขึ้น"ราชาที่ดูมีประสบการณ์มองไปยังราชาที่ขี้เล่นและกล่าว

"เมิ่งหวูเทียนคืออันดับหนึ่งแน่นอนด้วยคะแนนในปัจจุบัน แต่การจัดอันดับจะเปลี่ยนไปหลังจากการต่อสู้จบลง"คนที่แก่กว่ากล่าวต่อ

"โฮ่?อาจจะ?"ราชาขี้เล่นหัวเราะ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ

เขารู้ว่าสิ่งที่ผู้อาวุโสนั้นเป็นความจริง แต่เขาไม่สนใจ

ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป อาณาจักรเทวัญจะได้รับความสนใจมากกว่าอาณาจักรคอสมอส

ราชาคนอื่นๆได้ตรวจสอบอย่างระมัดระวังเช่นกัน

"อย่างที่คาดเอาไว้ อัจฉริยะที่ได้รับการจัดอันดับต้นๆนั้นล้วนมาจากอาณาจักรระดับสูง"

"อัจฉริยะในอาณาจักรระดับกลางของเราทำได้ดีแล้ว"

"ดู มีอัจฉริยะจากราชวงศ์เทียนซ่งอยู่ในสิบอันดับแรก"

"อะไรน่ะ?"

ราชาในพระราชวงต่างตกตะลึง พวกเขาต่างมองไปที่ต้าซือที่นั่งอยู่มุมห้อง

จากนั้นต้าซือก็ตรวจสอบในมือเช่นกัน หลังจากเห็นชื่อของเจียงวู่เฉิงอยู่ในสิบอันดับแรก ดวงตาของเขาก็เปล่งประกาย

"ฮ่าๆๆ ดีมาก หนุ่มน้อย เจ้าทำได้ดีมาก"ต้าซืออดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาในขณะที่เขาพูด

เมื่อมองดูต้าซือ ราชาแห่งราชวงศ์ต่างๆก็รู้สึกอับอายและอิจฉา

"อาณาจักรเมฆาเคลื่อนเป็นอาณาจักรระดับกลาง แต่พวกเราล้มเหลวในการบ่มเพาะอัจฉริยะที่สามารถติดหนึ่งในสิบอันดับแรกได้ แต่กระนั้นราชวงศ์เทียนซ่งที่เป็นเพียงอาณาจักรเล็กกลับสามารถที่จะทำได้?"

ราชาของอาณาจักรระดับกลางรู้สึกเสียหน้าอย่างมาก

แต่พวกเขาสามารถที่จะควบคุมตัวเองได้

ท้ายที่สุดประเด็นเหล่านี้ก็เป็นเพียงบททดสอบแรก มันไม่ค่อยมีความหมายสักเท่าไหร่

การต่อสู้ที่กำลังจะมาถึงจะเริ่มในไม่ช้า นี่คือการแข่งขันที่แท้จริงสำหรัยอัจฉริยะของราชวงศ์ทั้งสิบสอง

จะมีการจัดอันดับใหม่อีกครั้ง ซึ่งการจัดอันดับนั้นเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด

"โดยปกติ การต่อสู้ที่หุบเขานภาลัยจะเริ่มในวันพรุ่งนี้ เวลานั้นผู้เชี่ยวชาญจากนิกายโบราณจะมาดูด้วยตนเอง"ราชาขี้เล่นพูดขึ้นในทันที

ไม่นานหลังจากที่ได้ยินการพูดถึงใครบางคนในนิกายโบราณ พวกเขาก็เงียบลง

"นิกายโบราณทั้งหลายจะมาครั้งนี้ ข้ารู้จักพวกเขาทั้งหกนิกาย ในบรรดาหกนิกาย นิกายหนึ่งคือนิกายดาบป่าเถื่อน!"ราชาขี้เล่นพูดขึ้น

"นิกายดาบป่าเถื่อน?"

"หนึ่งในแปดนิกายของแคว้นหนานหยาง!"

"เทศกาลไล่ล่าสุดตะวันออกในปีนี้ดูเหมือนว่าจะดึงดูดใครบางคนจากนิกายดาบป่าเถื่อน?"

ทุกคนในวังต่างตกตะลึง

มีความแตกต่างในด้านความแข็งแกร่งในหมู่นิกายโบราณ นิกายดาบป่าเถื่อนเป็นที่รู้จักกันว่าเป็นหนึ่งในแปดนิกายของแคว้นหนานหยาง พวกเขามีมรดกที่แข็งแกร่งและมีสรรพยากรบ่มเพาะดีกว่านิกายอื่นๆ

ไม่ต้องพูดถึงว่าอัจฉริยะจะมีโอกาสมากขึ้นในนิกายดาบป่าเถื่อนมากกว่านิกายโบราณต่างๆ

"นิกายดาบป่าเถื่อน?พวกเขาเป็นนิกายที่เชี่ยวชาญในด้านดาบ"ดวงตาของต้าซือเปล่งประกายและพึมพำ"เจียงวู่เฉิงมีความสามารถในด้านดาบ ด้วยพรสวรรค์ดังกล่าวเขาอาจจะได้รับความสนใจจากผู้เชี่ยวชาญของนิกายดาบป่าเถื่อน

"เอาล่ะ จบงานเลี้ยงกันเถอะ พวกเจ้าจะได้มีเวลาไปพบกับเหล่าอัจฉริยะของพวกเจ้า เจ้าสามารถให้คำแนะนำแก่พวกเขาได้ ในวันพรุ่งนี้ทุกอย่างจะขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของพวกเขาเอง"ราชาที่ดูมีประสบการณ์พูดขึ้นอย่างขำขัน

ทันทีที่ราชาคนนั้นกล่าวจบ เหล่าราชาที่เหลือก็เดินออกไปทีละคน

ต้าซือไม่เสียเวลาแม้แต่น้อย เขาพุ่งไปทางหุบเขานภาลัยพร้อมกับกระดาษที่อยู่ในมือเขา

...