ตอนที่ 154 ทักทาย

"นั่นเขา เขาคือบุคคลที่แข็งแกร่งที่สุดในทำเนียบมังกรปฐพี สัตว์ประหลาดที่แท้จริง!"

ถัดจากเจียงเมิ่งเอ๋อร์ มีคนหนุ่มหน้าตาหล่อเหล่าเต็มไปด้วยบรรยากาศเหมือนไร้ตัวตน ชายคนดังกล่าคือหลิงเฟิง อัจฉริยะอันดับต้นๆของนิกายดาบเทียนหยวน ในตอนนี้หลิงเฟิงมองไปที่เสวี่ยหยุนที่ยืนอยู่หน้าเขา

"สัตวประหลาด? เขามีพลังมากกว่าท่านงั้นหรือ พี่ใหญ่?"เจียงเมิ่งเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะถาม

"น้องหญิง เจ้าประเมินข้าสูงเกินไป ข้ารู้ดีว่าความแข็งแกร่งของข้านั้นเพียงพอที่จะอยู่อันดับที่41ในทำเนียบมังกรปฐพี ข้าไม่สามารถจะเทียบได้กับเสวี่ยหยุน ข้าไม่สามารถแม้แต่จะรับมือเขาได้แม้แต่หนึ่งกระบวนท่า"หลิงเฟิงพูดอย่างจริงจัง

"หลิงเฟิงอย่าถ่อมตัวเกินไปนัก เสวี่ยหยุนนั้นแข็งแกร่ง แต่ความแข็งแกร่งของเจ้าก็ไม่ได้แย่ แม้แต่ผู้อาวุโสในนิกายดาบเทียนหยวนยังคงชื่นชมในความแข็งแกร่งของเจ้า แต่หากเจ้าไม่ต้องการที่จะสู้กับเสวี่ยหยุน เจ้าสามารถที่จะยอมแพ้แก่เขาได้เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้นเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกันระหว่างพวกเจ้า"สุ่ยหานซินกล่าวขณะที่อยู่ข้างเขา

"อ่า ข้ารู้"หลิงเฟิงพยักหน้าเล็กน้อย

ในฐานะที่้เป็นหนึ่งในห้านิกายใหญ่ที่สุดในแคว้นเทียนหยาน นิกายดาบเทียนหยวนนั้นถูกมองว่าเป็นนิกายชั้นหนึ่งของราชวงศ์เทียนซ่ง นอกจากนี้ยังได้ตำแหน่งตัวแทนการคัดเลือกและตำแหน่งนั้นได้ถูกมอบให้แก่หลิงเฟิง

ทันใดนั้นนักรบหลายคนที่ยืนอยู่ในบริเวณต่างมองไปทางอากาศไม่ไกลนัก ซึ่งพวกเขาเห็นจุดดำหลายจุดปรากฏขึ้น

มีจุดดำถึงสิบจุด

"นั่น วังมังกร!"

"ศิษย์ของวังมังกรกำลังจะมาถึง"

"มันเป็นวังมังกรที่ถูกกล่าวขานว่าเต็มไปด้วยอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยม"

นักรบหลายคนบนลานโล่งรู้สึกตื่นเต้นขึ้นอีกครั้ง จุดดำทั้งสิบนั้นค่อยๆขยายใหญ่ขึ้นภายใต้แสงของดวงดาว จากนั้นพวกเขาก็ปรากฏตัวบนอากาศเหนือลานโล่ง

"คนเยอะจริงๆ"เจียงวู่เฉิงพูด เมื่อเห็นฝูงชนหนาแน่น

"มีคนจำนวนมากทุกครั้งเมื่อการคัดเลือกเริ่มขึ้น"ไป่หลีเฉิงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาเข้าร่วมการคัดเลิอก

"ลงไปกันเถอะ"

ทันทีที่ไป่หลีเฉิงพูดจบ ร่างทั้งสิบก็กระโดดลงจากกริฟฟินทันที

ร่างทั้งสิบปรากฏตัวที่พื้นของลานโล่งในเวลาเดียวกัน นักรบที่อยู่รอบตัวพวกเขาได้ถอยกลับและเปิดทางให้แก่พวกเขา

เจียงวู่เฉิงและคนอื่นๆ ค่อยๆเดินไปข้างหน้าตามเส้นทางท่ามกลางฝูงชน

ดวงตาทุกคู่จดจ้องไปที่พวกเขา

ศิษย์ของวังมังกรนั้นดูสะดุดตาอย่างมาก

วังมังกรเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้บ่มเพาะในราชวงศ์เทียนซ่ง

เพราะท้ายที่สุดแล้ว100คนในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพี นั้นเป็นศิษย์จากวังมังกรถึง17คน

นอกจากนี้ตัวแทนทั้ง15ตำแหน่งนั้นวังมังกรมักจะได้ไป4-5ตำแหน่ง

ด้วยผลลัพธ์ทำยอดเยี่ยม มันจึงเป็นเรื่องยากที่จะไม่มีใครสนใจวังมังกร

"นั่นคือไป่หลีเฉิง! อันดับ2ในทำเนียบมังกรปฐพี"

"ฉิงกัง นักรบคลั่งฉิงกัง!"

"ชายหนุ่มที่สะพายดาบอยู่ข้างหลังคือเจียงวู่เฉิง?"

"เจียงวู่เฉิงก็มา?"

"เขาอยู่อันดับที่10ของทำเนียบมังกรปฐพี แต่อันดับของเขาไม่ได้รับการยอมรับ"

"ฮ่าๆ ข้าคิดว่าจะมีผู้เชี่ยวชาญในทำเนียบมังกรปฐพีจำนวนมากไม่ยอมรับอันดับของเขา รอดูเถอะหลังจากเริ่มการคัดเลือก เขาจะกลายเป็นจุดสนใจ"

"เขาโชคร้าย?"

"ข้าก็ไม่รู้?"

นักรบหลายคนพูดคุยกันเสียงเบาและสิ่งที่พวกเขาพูดถึงมากที่สุดคือเจียงวู่เฉิง

นั่นคือสิ่งที่เป็นไป ผู้เชี่ยวชาญทำเนียบมังกรปฐพีถูกจัดอันดับจากผลการต่อสู้ที่น่าเชื่อถือ แต่ของเจียงวู่เฉิงนั้นเป็นคำถามกับถูกคนอย่างมาก พวกเขาต่างคิดว่าเจียงวู่เฉิงไม่มีคุณสมบัติที่จะติดสิบอันดับแรก

ดังนั้นจึงเป็นปกติที่เขาจะถูกสนใจมากขึ้น

โดยไม่มีใครสังเกต ที่ใจกลางลานโล่ชายหนุ่มผมยาว เสวี่ยหยุนก็มองไปที่ผู้คนจากวังมังกรเช่นกัน และสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่เจียงวู่เฉิง

"เจียงวู่เฉิง เป้าหมายของคำสั่งสีเลือด..."

"เขาทำให้หอคอยขนนกโลหิตผิดพลาดถึงสองครั้งในการลอบฆ่า และเป็นเพราะเขาหอคอยขนนกโลหิตของพวกเราจึงเกิดการสูญเสียครั้งใหญ่"

"เขาดูไม่แข็งแกร่งขนาดนั้น"

เสวี่ยหยุนบ่น ทันใดนั้นเขาก็เอียงปากเล็กน้อยเผยให้เห็นรอยยิ้มแปลกๆ

"ท่านอาจารย์สั่งให้ข้าฆ่าเราในการคัดเลือกโดยห้ามมีการล้มเหลว เนื่องจากเราจะพบกันในไม่ช้าก็เร็ว ดังนั้นข้าจะทักทายเขาล่วงหน้า"

เมือคิดได้ เสวี่ยหยุนก็เปลี่ยนเป็นเมฆหมอกและล่องลอยไปทันที

"เจียงวู่เฉิง คนอื่นกำลังพูดถึงเจ้า พวกทั้งหมดบอกว่าเจ้าไม่ควรจะอยู่อันดับที่10ในทำเนียบมังกรปฐพี"ไป่หลีเฉิงยิ้มเยาะ

เมื่อได้ยินสิ่งนี้เจียงวู่เฉิงก็ยิ้มเยาะเช่นกัน

แต่ในขณะนั้น ปรากฏแสงกระพริบเข้ามาในดวงตาของเจียงวู่เฉิง เขาเงยหน้าขึ้นทันทีและมองดูเงานั้นเข้ามาหาเขาอย่างเงียบๆ

จิตสังหารอันท่วมท้นได้กดดันเขาไว้

ที่ผ่านมาหลายคนต้องการฆ่าเจียงวู่เฉิง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกกัดดันด้วยจิตสังหารที่ยิ่งใหญ่น่าสะพรึงกลัว

"หอคอยขนนกโลหิต"เจียงวู่เฉิงกระตุกมุมปากและก้าวออกไปอย่างรวดเร็ว

ดาบสะบั้นชีพถูกนำมาถือไว้บนมือ

ชีบ!

เงาดาบตัดผ่านอากาศด้านหน้าด้วยแรงที่ไม่อาจต้านทานและกวาดไปด้านหน้า

เขาใช้พลังของอาณาแก่นแท้ทองคำของเขาที่มาถึงอาณาแก่นทองคำอันลึกซึ้งขั้นสูงสุด พลังที่ระเบิดออกมาจากร่างเขาเทียบได้กับอาณาแก่นทองคำขั้นสูงสุดพุ่งไปข้างหน้าในทันที

และเงาดำที่ลอยอยู่ก็ปล่อยแสงสีดำออกมาทันที

เงาดาบและแสงสีดำปะทะกันในทันที

ทันใดนั้น...ปัง!

โลกและท้องฟ้าเปลี่ยนสี เสียงคำรามที่กังวาลดั่งไปทั่วบริเวณเปรียบได้ดั่งเสียงฟ้าฟาด

นักรบจำนวนมากยังตอบสนองไม่ทัน พวกเขามองดูเงาดาบปะทะเข้ากับแสงสีดำโดยตรง พลังที่น่าหวาดกลัวทั้งสองก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง ซึ่งเป็นเหมือนพายุทำลายล้างและพัดไปทั่วบริเวณด้วยความแข็งแกร่ง

ฮึม~~~

ลานโล่งสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พื้นที่เจียงวู่เฉิงและเสวี่ยหยุนปะทะกัน เต็มไปด้วยฝุ่นและก้อนหินที่โหมกระหน่ำ

พลังแห่งสายลมทำลายล้างเพิ่มขึ้นมาในทันที

อย่างไรก็ตามเมื่อสายลมแห่งหายนะขยายตัว...ภัยพิบัติก็เกิดขึ้น

"เจ้าคิดว่าเจียงวู่เฉิงจะต้านรับไว้ได้?"นักรบสองคนในอาณาแก่นทองคำพูดคุยอย่างไม่ตั้งใจ พวกเขาอยู่ใกล้จุดปะทะอย่างมาก

ทันใดนั้นมีเเสียงคำรามกังวาลตามมาด้วยเสียงระเบิดจากสายลมทำลายล้าง

"อะไรน่ะ?"

นักรบสองคนในอาณาแก่นทองคำถูกทำให้ปลิวไปก่อนที่พวกเขาจะทันตอบสนอง ในเวลาเดียวกันเศษหินเศษกรวดก็พุ่งเข้าหาพวกเขา ทำให้พวกเขากระอักเลือดในทันที

สำหรับคนอื่ พวกเขาเปลี่ยนสีหน้าทันที

"ไม่นะ!"

"พระเจ้า!"

"วิ่ง! หนีเร็ว!"

"นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย?"

...