ตอนที่ 151 มุ่งสู่วังสวรรค์

ที่ริมทางเดิน เจียงวู่เฉิงยืนเคียงข้างกับไป่หลีเฉิงตามด้วยศิษย์กลุ่มใหญ่ที่อยู่ข้างหลังพวกเขา

วังสวรรค์นั้นไม่เหมือนกับประตูมังกร วังสวรรค์นั้นเป็นสถานที่ที่เปิดเผยและสามารถให้ทุกคนเข้าชมได้

"เจียงวู่เฉิง นี่คือครั้งแรกที่เจ้าเข้าสู่วังสวรรค์?"ไป่หลีเฉิงถามด้วยรอยยิ้ม

"ใช่"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

"ข้าขอเตือนเจ้าว่าการทดสอบของวังสวรรค์นั้นง่ายเป็นอย่างมาก มันเป็นเพียงการเดินไปข้างหน้าให้ไกลที่สุด และอย่าลืมว่าเจ้าไม่สามารถจะหยุดหรือถอยหลังได้ หากเจ้าทำเช่นนั้นการทดสอบจะจดลงทันที"ไป่หลีเฉิงกล่าว

"หยุดไม่ได้?"เจียงวู่เฉิงขมวดคิ้วและถาม"หรืออีกนัยคือข้าต้องก้าวต่อไปเรื่อยๆ?"

"ใช่ ตราบใดที่เจ้าไม่หยุดลง เจ้าสามารถที่ก้าวไปข้างหน้าด้วยความเร็วปกติหรือแม้กระทั่งใช้ความเร็วที่ช้าเป็นอย่างมาก นอกจากนี้เจ้าต้องรู้ไว้ว่าวังสวรรค์นั้นมีความยาวทั้งหมดหนึ่งกิโลเมตร"ไป่หลีเฉิงกล่าว

"หนึ่งกิโลเมตร?"เจียงวู่เฉิงเปลี่ยนสีหน้า

ในโลกภายนอก การเดินทางในระยะหนึ่งกิโลเมตรนั้นใช้เวลาเพียงแค่นาทีเดียง แต่วังสวรรค์นั้นเต็มไปด้วยหุ่นที่จะพยายามหยุดเรา ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะวิ่งตรงไปจนสุดทางเดิน

เพียงก้าวไปข้างหน้าให้ไกลที่สุด

"เจ้าพร้อมหรือไม่?"ไป่หลีเฉิงกล่าว

"แน่นอน"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

"ตกลง งั้นเราเริ่มกันเลย"

วูบ!วูบ!ทันทีที่ประโยคนั้นจบลง เจียงวู่เฉิงและไป่หลีเฉิงก็เปลี่ยนเป็นแสงแและพุ่งไปยังปลายทางเดิน

การประลองเพื่อดูว่าใครจะไปได้ไกลที่สุดในวังสวรรค์ได้เริ่มขึ้น

และพวกเขาทั้งสองเริ่มในเวลาเดียวกัน

ที่ริมทางเดิน มีศิษย์จำนวนมากกำลังเฝ้าคอย

ช่วงเวลาที่เจียงวู่เฉิงและไป่หลีเฉิงปรากฏตัวขึ้นที่เส้นทาง หุ่นมนุษย์จะกลับมามีชีวิตอีกครั้งและพุ่งไปหยุดพวกเขา

"ไป่หลีเฉิงคืออันดับที่สองของทำเนียบมังกรปฐพี"แสงประกายส่องเข้ามาในดวงตาของเจียงวู่เฉิง

"ข้าได้ฝึกฝนมาอย่างต่อเนื่องในสุสานดาบเป็นเวลาสองปี ความแข็งแกร่งของข้าพุ่งขึ้นไปถึงจุดที่ข้าจะสามารถฆ่าผู้เชี่ยวชาญทั่วไปในขั้นระเบิดหยินหยาง อย่างไรก็ตามผู้มันสามารถกล่าวได้ว่าสิบอันดับแรกของรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพีนั้นสามารถที่จะฆ่านักรบในขั้นระเบิดหยินหยางได้ และผู้ที่ติดสามอันดับแรกนั้นคือสัตว์ประหลาด ไป่หลีเฉิงคือคนที่อยู่ในอันดับที่สองของทำเนียบมังกรปฐพี ระหว่างเราทั้งสอง ใครจะแข็งแกร่งกว่า?"

เจียงวู่เฉิงตั้งตารอที่จะแข่งขันกับไป่หลีเฉิง เมื่อเขาเห็นหุ่นมนุษย์สิบตัวพุ่งเข้ามา ดวงตาของเขาเปล่งประกายเย็นชา

"ไสหัวไปให้พ้น!"

เสียงดึงขึ้นพร้อมกับที่เงาดาบเย็นเยือกพุ่งออกมา

ด้วยแก่นแท้แห่งปฐพีที่หลั่งไหลออกมาอย่างท่วมท้น เงาดาบที่ยังไม่ถึงตัวของหุ่นมนุษย์ได้กระแทกพวกมันออกไปในทันทีโดยไม่ต้องสัมผัส

เจียงวู่เฉิงยังคงโจมตีต่อไปโดยไม่รอ แต่หุ่นอีกสิบตัวก็รีบเข้ามาหาเขา

ความแข็งแกร่งของหุ่นทั้งสิบนั้นแข็งแกร่งกว่าหุ่นที่เขาเคยกระแทกกลับไป

"ยิ่งเราก้าวไปข้างหน้ามากเท่าไหร่ หุ่นมนุษย์ที่แข็งแกร่งเหล่านี้ก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น เจียงวู่เฉิงหรี่ตาราวกับเขามีความเข้าใจในวังสวรรค์แห่งนี้

ตอนนี้เขาเข้าใจสถานการณ์และเขาจะใช้พลังเต็มที่และเดินหน้าต่อไป

"มาเลย"

เจียงวู่เฉิงเปล่งเสียงคำราม กวัดแกว่งดาบเงาที่ไม่มีการควบคุมโดยแฝงแก่นแท้แห่งลม

เงาดาบที่น่าสะพรึงกลัวเฉกเช่นมังกรไฟส่งผลให้กระแทกหุ่นมนุษย์กลับไปอย่างง่ายดาย

เจียงวู่เฉิงไม่ได้ถูกขัดขวางเลย ดังนั้นเขาจึงเร่งรีบโจมตีหุ่นมนุษย์ต่อไป

ในทางกลับกัน ไป่หลีเฉิงก็ใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาเช่นกัน ฝ่ามือของเขากระแทกไปข้างหน้าจากตัวหนึ่งไปอีกตัวหนึ่ง ถุงมือสีแดงโลหิตของเขาเปล่งประกายแวววาว แรงโจมตีของเขาทำให้อากาศสั่นสะเทือก

ทุกการโจมตีของเขานั้นน่ากลัว

การระเบิดแต่ครั้งนั้นผสานไปด้วยแก่นแท้แห่งไฟและน้ำ

แก่นแท้แห่งน้ำและไฟ!

เห็นได้ชัดว่าไป่หลีเฉิงได้ผสานแก่นแท้ทั้งสองชนิดเข้าด้วยกัน

แก่นแท้แห่งน้ำและไฟของไป่หลีเฉิงนั้นไม่อ่อนแอไปกว่าแก่นแท้แห่งลมและไฟของเจียงวู่เฉิง

นอกจากนี้ทักษะมือเปล่าของไป่หลีเฉิงก็น่าหวาดหวั่นอย่างมาก

และหุ่นมนุษย์ไม่เคยได้สัมผัสกับฝ่ามือของเขา

"สุดยอดมาก!"

"นั่นคือความแข็งแกร่งของอันดับสองในทำเนียมังกรปฐพีงั้นหรือ?"

"สุดยอดมาก ไป่หลีเฉิงนั้นแข็งแกร่งเกินไปทุกการเคลื่อนไหวของเขาดูเหมือนจะสามารถทลายสวรรค์และโลกได้ แม้ว่าข้าจะเป็นผู้เชี่ยวชาญในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพี แต่ข้าไม่คิดว่าข้าจะต้านทางการโจมตีของเขาได้"

"เจียงวู่เฉิงนั้นแข็งแกร่งเช่นกัน ความเข้าใจในแก่นแท้แห่งไฟและลมที่ผสานเข้ากันนั้นอยู่ระดับสูง ด้วยการโจมตีที่รุนแรงและการโจมตีที่รวดเร็วของเขาทำให้หุ่นมนุษย์นั้นไม่สามารถที่จะต้านทานได้และถูกสับเป็นชิ้นๆ!"

"ทั้งคู่นั้นแข็งแกร่งอย่างมาก สิ่งที่ไป่หลีเฉิงเคยกล่าวไว้นั้นเป็นจริงว่าเขายังไม่ได้ลงมือเต็มที่เมื่อเขาสู้กับลั่วอัง"

ศิษย์จำนวนมากพูดถึงเรื่องนั้นและทุกคนก็ตกตะลึงอย่างมาก

อย่างไรก็ตามแม้พวกเขาจะแข็งแกร่งอย่างมาก แต่เมื่อเจียงวู่เฉิงและไป่หลีเฉิงเดินไปข้างหน้าเรื่อยๆ หุ่นมนุษย์ที่แข็งแกร่งก็มีมากขึ้นและพวกเขาก็ถูกขัดขวางมากขึ้น

ในไม่ช้าทั้งคู่ก็เริ่มที่จะชะลอลง

มันเริ่มยากสำหรับพวกเขาที่จะก้าวต่อไป

สุดท้าย...

ปัง

หุ่นมนุษย์พุ่งเข้าหาเจียงวู่เฉิงด้วยการโจมตีของกระบี่อย่างดุเดือด แต่เจียงวู่เฉิงใช้ดาบของเขาเพื่อต้านรับ เงาดาบที่สะพรึงกลัวทะลวงอากาศและปะทะเข้ากับหุ่นมนุษย์ทำให้มันกระเด็นไปข้างหลัง

อย่างไรก็ตามพลังของหุ่นมนุษย์ตนนี้นั้นไม่ได้อ่อนแอ แม้ว่ามันจะไม่สามารถที่จะทำร้ายเจียงวู่เฉิงได้ แต่ก็ยังเพียงพอที่จะทำให้เขาหยุดลง

การหยุดลงแค่ชั่วคราวนั่นหมายความการทดสอบครั้งนี้ได้สิ้นสุดลง ดังนั้นหุ่นที่อยู่รอบตัวเขาจึงหยุดลงทันที

ในเวลาเดียวกันกับที่เจียงวู่เฉิงถูกหยุดลง ไป่หลีเฉิงก็ถูกหยุดลงด้วยพลังของหุ่นมนุษย์เช่นกัน

ในช่วงเวลาเดียวกัน ทั้งคู่ได้หยุดลงและพวกเขาสิ้นสุดการทดสอบในเวลาใกล้เคียงกัน

ในขณะนี้ระยะห่างระหว่างพวกเขานั้นน้อยกว่าสิบเมตร หนึ่งอยู่ข้างหน้าและอีกหนึ่งอยู่ข้างหลังกล็กน้อย

ในโลกภายนอกระยะทางแค่สิบเมตรนั้นเหมือนกับแค่นิดเดียว แต่ในวังสวรรค์มันซับซ้อนกว่ามาก

"มัน.."

เมื่อเห็นฉากนี้ ศิษย์ที่รุมดูอยู่ก็ยืนขึ้นด้วยความประหลาดใจและจ้องมองไปที่เจียงวู่เฉิง

จ้าววังขาวและดำรวมถึงปรมาจารย์คนอื่นๆก็มองฉากนี้เช่นกัน

"แค่เพียงสิบเมตร"

"เพียงสิบเมตรเท่านั้น มันสามารถย่นระยะด้วยกระบวนท่าเดียว"

"เจียงวู่เฉิงนั้นโชคร้าย"

ใช่ ร่างที่อยู่ข้างหลังนั้นคือเจียงวู่เฉิง

มันก็จริงที่อยู่ห่างเพียงแค่สิบเมตร แต่สิบเมตรในตอนนี้มันดูเหมือนเป็นระยะทางที่ไกล

...