ตอนที่ 144 ทวีปหนานหยาง

ภายในวังมังกร

ปรมาจารย์ได้ออกไปหมดแล้ว หลงเหลือเพียงจ้าววังขาวและจ้าววังดำที่นั่งอยู่หน้าเจียงวู่เฉิง

"หนุ่มน้อย เกิดอะไรขึ้น?เจ้ารอดมาจากหุบเหวนั่นได้อย่างไร?"จ้าววังขาวเอ่ยถาม

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมนางจึงสงสัย

หุบเหวยังคงเป็นปริศนา ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งใดอยู่ในนั้น

อย่างไรก็ตาม ใครก็ตามที่ตกลงไปในนั้นแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยิงหยางก็ต้องตาย

แต่เจียงวู่เฉิงกลับมีชีวิตกลับมาจากเหวแห่งนั้น

"ข้าไม่รู้ เมื่อข้าตกลงไปข้าเกิดหมดสติลง และเมื่อข้าตื่นขึ้น ข้าพบว่าตัวเองอยู่ภายในสุสานดาบ"เจียงวู่เฉิงกล่าว

"สุสานดาบ?"จ้าววังขาวทั้งสองมองหน้ากัน

"ภายในสุสานดาบนั้นเต็มไปด้วยรอยแผลที่เกิดจากดาบ..."เจียงวู่เฉิงเล่าให้พวกเขาฟังถึงสิ่งที่เกิดขึ้นภายในสุสานดาบ ยกเว้นแต่เรื่องสตรีผู้งดงามและบุรุษผู้แข็งแกร่งในดินแดนบรรพบุรุษ

เจียงวู่เฉิงเขาบอกว่าเขาบังเอิญเข้าไปภายในสุสานดาบ

หลังจากได้ยินสิ่งที่เจียงวู่เฉิงพูด จ้าววังทั้งสองก็รู้สึกประหลาดใจ

"เจ้าใช้เวลาสองปีเต็มภายในสุสานดาบ นอกจากสุสานดาบแล้วเจ้าไม่ได้สำรวจที่อื่นเลย?"จ้าววังขาวอดไม่ได้ที่จะถาม

"ไม่ ข้ารู้สึกถึงอันตรายรอบๆตัว ข้าเลยไม่กล้าที่จะสำรวจ และข้าก็ได้หลงเข้าไปในรอยแยกมิติ จากนั้นข้าก็ปรากฏตัวในป่าแห่งความมืด"เจียงวู่เฉิงกล่าว

"รอยแยกมิติ?หลุมมิติ?"จ้าววังทั้งสองจ้องมองเขาด้วยสายตาที่เบิกกว้าง

หลุมมิตินั้นเป็นทักษะในตำนาน

แน่นอนว่ามันอาจจะเป็นหลุมมิติโดยธรรมชาติ

"ดูเหมือนว่าจะมีความลับที่ยิ่งใหญ่ซ่อนอยู่ในหุบเหว"จ้าววังขาวกล่าวพร้อมกับถอนหายใจ

"มีผู้เชี่ยวชาญขั้นระเบิดหยินหยางจำนวนมากลงไปสำรวจ และไม่กลับมา แต่เหนือสิ่งอื่นใดหนุ่มน้อยอย่างเจ้าโชคดีมากๆที่มีชีวิตรอดกลับมาได้"จ้าววังดำก็ยิ้มเช่นกัน

พวกเขาไม่สงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่เจียงวู่เฉิงบอก

หุบเหวนั้นเป็นสถานที่ที่อันตราย เป็นเรื่องปกติสำหรับเจียงวู่เฉิงที่จะไม่สามารถพบสิ่งได้ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา

"อย่างไรก็ตาม การที่เจ้ามีชีวิตรอดกลับมานั้นโชคดีมากและเจ้ากลับมาในช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยม"จ้าววังขาวหัวเราะ"งานที่สำคัญกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ข้ากำลังมีปัญหากับเรื่องนี้ แต่เมื่อเจ้ากลับมาปัญหานี้ก็ได้รับการแก้ไขแล้ว"

"งานสำคัญ?"เจียงวู่เฉิงถาม

ก่อนหน้านี้ที่วังของจักรพรรดิ์ โอวหยางห่าวยื่อก็เคยพูดถึงเรื่องนี้เช่นกัน

แต่เขาไม่รู้ว่าเหตุการณ์ดังกล่าวนั้นคืออะไร

"จ้าววังขาว เหตุการณ์นี้คืออะไร?"เจียงวู่เฉิงถามอย่างไม่ลังเล

"เจ้าเคยได้ยินเกี่ยวกับการไล่ลาสุดตะวันออกหรือไม่?"จ้าววังขาวยิ้ม

"ไล่ล่าสุดตะวันออก?"เจียงวู่เฉิงส่ายหัว เขาไม่เคยได้ยินอะไรที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้แม้แต่น้อย

"ดี เรื่องมันยาว ข้าจะเล่าให้เจ้าฟัง"จ้าววังขาวยิ้มและบรรยายอย่างช้าๆ

"เจียงวู่เฉิง ราชวงศ์เทียนซ่งนั้นกว้างใหญ่หรือไม่?"จ้าววังขาวถาม

"กว้างใหญ่เป็นอย่างมาก"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

ในสายตาของเขา ราชวงศ์เทียนซ่งนั้นกว้างใหญ่จนน่าเหลือเชื่่อ

"เจ้าพูดถูก ราชวงศ์เทียนซ่งนั้นกว้างใหญ่อย่างมาก"จ้าววังขาวพยักหน้าและกล่าวต่อ"มันมีทั้งหมด16แคว้น และมีเมืองจำนวนมากใน16แคว้นนี้ ดังนั้นมันจึงอธิบายถึงความกว้างใหญ่นี้ได้ อย่างไรก็ตาม...ดินแดนที่พวกเราอยู่นั้นกว้างใหญ่แค่ไหน?"

"ดินแดน?"เจียงวู่เฉิงตกตะลึงไปหลายวินาทีและส่ายหัว

"ข้าบอกเจ้าได้ว่าดินแดนที่เราอยู่นั้นเรียกว่าทวีปหนานหยางและมันมีอาณาเขตไร้ที่สิ้นสุด มีหลายราชวงศ์อยู่ในทวีปหนานหยาง ราชวงศ์เทียนซ่งเป็นเพียงแค่หนึ่งในทั้งหมดของราชวงศ์ในแคว้นหนานหยาง!"

"อีกทั้งมันยังเป็นเพียงอาณาจักรเล็กๆ"จ้าววังขาวกล่าว

"อาณาจักรเล็กๆ?"เจียงวู่เฉิงตกตะลึงเล็กน้อย

"ภายในทวีปหนานหยาง ราชวงศ์ได้ถูกแบ่งออกเป็นสามระดับตามความแข็งแกร่ง อาณาจักรระดับล่าง,อาณาจักรระดับกลางและอาณาจักรระดับสูง!"จ้าววังขาวอธิบาย

"ราชวงศ์ระดับต่างๆจะมีความแข็งแกร่งที่แตกต่างกัน ราชวงศ์เทียนซ่งของพวกเราเป็นเพียงแค่อาณาจักรระดับล่างในบรรดาราชวงศ์ต่างๆในทวีปหนานหยาง มันอาจกล่าวได้ว่านี่คือราชวงศ์ที่ไม่มีใครสนใจ"

"ไม่ไกลออกไป อาณาเขตที่ตั้งของราชวงศ์เทียนซ่งนั้นอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปหนานหยางและมีอีก11ราชวงศ์อยู่รอบพวกเรา ใน11ราชวงศ์มีสองราชวงศ์ระดับสูง,หกราชวงศ์ระดับกลางและอาณาจักรระดับล่างอีกสามแห่ง!"

"การไล่ล่าสุดตะวันออกนั้นถูกจัดขึ้นทุกๆ20ปี"

"ในตอนแรกของเทศกาล 12ราชวงศ์ที่อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือจะส่งผู้เชี่ยวชาญไปเข้าร่วม แต่กฏระบุไว้ว่าผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นต้องเป็นนักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำ นักรบในขั้นระเบิดหยินหยางไม่สามารถเข้าร่วมได้"

"โดยทั่วไปการไล่ล่าสุดตะวันออกนั้นจะดึงดูดพวกนิกายเก่าแก่"

"นิกายเก่าแก่?"เจียงวู่เฉิงถาม

"ในทวีปหนานหยาง มีราชวงศ์จำนวนมาก และผู้ปกครองที่แท้จริงของทวีปนี้คือนิกายเก่าแก่เหล่านั้น ราชวงศ์นั้นเป็นเพียงข้ารับใช้ของนิกายเหล่านี้"จ้าววังขาวยิ้มและกล่าวต่อ

"นิกายเก่าแก่บางแห่งจะมีส่วนร่วมในเทศกาลนี้ และพวกเขาจะเลือกคนที่ดีที่สุดในการเข้าราวมในครั้งนี้ พวกเขาจะกลายเป็นศิษย์หลักของนิกาย เมื่อกลายเป็นศิษย์หลักของนิกายเหล่านั้นแม้แต่ราชวงศ์ยังต้องประจบพวกเขา"

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เจียงวู่เฉิงก็ตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

ศิษย์หลักของนิกายเก่าแก่เหล่านั้นมีสถานะเช่นไร?แม้แต่ราชวงศ์ยังต้องประจบพวกเขา?

"หนุ่มน้อย มีบางสิ่งที่เจ้าต้องรู้"จ้าววังขาวพูดอย่างจริงจัง"ไม่ต้องสงสัยเลยว่าวังมังกรนั้นเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์สำหรับผู้บ่มเพาะในราชวงศ์เทียนซ่ง แต่มันเป็นแค่เพียงในราชวงศ์เทียนซ่ง และในทวีปหนานหยางนั้น วังมังกรนั้นไม่มีค่าอะไรเลย"

"และนิกายเก่าแก่เหล่านั้นจะไม่..."

เจียงวู่เฉิงรู้สึกประหลาดใจแต่เขาก็เขาใจมัน

แม้ว่าทรัพยากรการบ่มเพาะในวังมังกรมีความอุดมสมบูรณ์มาก แต่เมื่อความแข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นเจียงวู่เฉิงค่อยๆตระหนักว่าทรัพยากรในวังมังกรนั้นมีประโยชน์เพียงเล็กน้อยสำหรับเขา อย่างไรก็ตามการปกครองทั้งทวีปหนานยางทั้งนิกายเก่าแก่จะมีทรัพยากรที่น่าตื่นตาตื่นใจมากขึ้น

"ดังนั้นเจ้าต้องเข้าใจว่าการที่ได้เข้าไปเป็นศิษย์หลักของนิกายเหล่านั้นโชคดีอย่างมาก โดยปกติมีคนจำนวนมากมายต้องการที่จะเข้าร่วมกับนิกายเหล่านั้น สำหรับราชวงศ์ทั้ง12ในทิศตะวันตกเฉียงเหนือโอกาสเดียวที่จะเข้าร่วมได้นั่นคือการไล่ลาสุดตะวันออก..."

...